راه رفتن روی پنجه پا:

راه رفتن روی پنجه

الگوی صحیح راه رفتن با تماس پاشنه با زمین آغاز می شود سپس کف پا با زمین تماس پیدا می کند

در مرحله بعد روی پنجه قرار گرفته و در نهایت پنجه از زمین جدا می شود.

الگوی صحیح راه رفتن

تا سن دو تا 3 سالگی بیست درصد کودکان تمایل دارند روی پنجه راه بروند و بعد از این سن اکثرا از الگوی صحیح راه رفتن استفاده می کنند.

تعدادی از کودکان پس از 2 تا 3 سالگی هنوز تمایل دارند روی پنجه راه بروند علت این ماجرا چیست؟

علل روی پنجه راه رفتن:

بدون علت یا Idiopathic:

تعدادی از کودکان با وجود اینکه می توانند به راحتی الگوی نرمال راه رفتن را انجام دهند یعنی پاشنه را با زمین تماس بدهند و راه رفتن را شروع کنند تمایلی به این کار نداشته و روی پنجه راه می روند .اگر در معاینه کوتاهی تاندون آشیل دیده نشود و علل دیگر بررسی شده و رد شود این طرز راه رفتن بدون علت و طبیعی قلمداد می گردد.

کوتاهی آشیل
معاینه کوتاهی تاندون آشیل

ادامه این نوع راه رفتن بعد از سن 3 سالگی منجر به کوتاهی تاندون آشیل می گردد ولی معمولا کودکان به تدریج از الگوی صحیح راه رفتن تبعیت خواهند کرد و از این نوع راه رفتن اجتناب خواهند کرد.

فلج مغزی یا CP:

در فلج مغزی بدلیل عدم رشد کافی مغز کودک دچار افزایش تون عضله با عنوان اسپاستیسیته شده و قادر به راه رفتن روی پاشنه نمی باشد.

که این اختلال ب شرح حال و معاینه پزشک تشخیص داده می شود.

اتیسم Autism:

در کودکان اتیسم تمایل بیشتری به راه رفتن روی پنجه وجود دارد ولی مفهوم راه رفتن روی پنجه اتیسم نیست

ولی بعنوان یک عامل باید بررسی شود.

ضایعات نخاعی و مغزی:

گاهی در طی رشد کودک بدلیل چسبندگی طناب نخاعی tethered cord با دیواره ستون فقرات طناب نخاع با افزایش قد کودک هماهنگ نبوده و طناب نخاع کشیده می شود و باعث بروز این نوع راه رفتن می گردد.

کشیده شدن طناب نخاعی
کشیده شدن طناب نخاعی Tethered cord

گاهی در اثر یک توده در نخاع یا اطراف آن این اتفاق می افتد.

ضربه مغزی و نخاعی هم از علل راه رفتن روی پنجه است.

دیستروفی عضلانی Muscular dystrophy:

این بیماری اختلال ژنتیکی است  و در آن بیمار دچار ضعف عضلانی می گردد و از اولین علایم آن راه رفتن روی پنجه است و با شرح حال و معاینه بالینی و بیوپسی عضلانی تشخیص داده می شود.

کودک در هنگام تغییر وضعیت از نشسته به ایستاده مجبور به استفاده از دستان خود بعنوان تکیه گاه روی زانو و ران را دارد.

 

بیمار برای ایستادن مجبور است از دستان خود بعنوان تکیه گاه استفاده کند.

علل راه رفتن روی پنجه در بزرگسالان :

به جز موارد ذکر شده ، میخچه ،خار پاشنه ،زخم در قسمت پاشنه ،مشکلات عصب و عضله و مغز و نخاع در بزرگسالان منجر به راه رفتن روی پنجه می گردد.

درمان:

علاوه بر درمان بیماری زمینه ای هر کودک باید ورزشهای کششی تاندون آشلی آموزش داده شود.

کشش آشیل با کمک حوله به مدت 20 ثانیه
کشش آشیل با کمک پله به مدت 20 ثانیه
کشش آشیل به مدت 20 ثانیه

گچ گرفتن و استفاده از بریس مخصوص کوتاهی آشیل نیز در مواردی توصیه می شود.

بریس مخصوص برای کوتاهی آشیل

تزریق:

در بیماران فلج مغزی و افزایش تون عضله ممکن است از تزریق سم بوتوکس برای درمان استفاده شود.

جراحی:

در موارد خاص با تشخیص پزشک عمل جراحی افزایش طول تاندون آشیل انجام می شود.

مشاوره تلفنی با پزشکان مرکز :

 09370015333

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید