آخرین مطالب

کلاسیک

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
جراحی-بسته-دیسک-کمر-و-گردن-min.jpg
سپتامبر 6, 2015

جراحی کمر و ستون فقرات به شیوه متداول قدیمی معمولاً به صورت “جراحی باز” انجام می‌شود، به این معنا که جراح برای مشاهده و دسترسی به ساختمان بدن در ناحیه مورد نظر یک برش طولانی ایجاد می‌کند. اما خوشبختانه جراحان با بهره‌گیری از فن‌آوری پیشرفته در سال‌های اخیر توانسته‌اند تا بیشتر عارضه‌های گردن و کمر را با روش‌های جراحی با حداقل تهاجم و درمان بسته دیسک کمر درمان کنند.

از آن رو که در جراحی بسته دیسک کمر یا جراحی بسته ستون فقرات با حداقل تهاجم برش طویلی بر روی بدن ایجاد نمی‌شود، آسیب قابل توجهی به عضله‌های پیرامون ستون فقرات وارد نمی‌گردد. جراحی بسته کمر و گردن در اکثر موارد کاهش درد و دوران بهبود سریع‌تر را برای بیمار به ارمغان می‌آورد.

انجام جراحی دیسک کمر معمولاً تنها در صورت نتیجه بخش نبودن درمان‌های غیرجراحی‌، مانند فیزیوتراپی و مصرف دارو، و مقاوم بودن علائم دردناک کمر به درمان توصیه می‌شود. همچنین جراحی صرفاً زمانی انجام می‌شود که پزشک بتواند منشأ دقیق درد، برای مثال فتق و پارگی دیسک یا تنگی مجرای نخاعی، را تشخیص دهد. در ادامه رایج‌ترین گونه‌های جراحی بسته کمر توضیح داده می‌شود که به کمک تزریق و لیزر انجام می‌پذیرد.

روش های جراحی بسته

تزریق

در این روش معمولاً دارویی استروئیدی با اثر ضدالتهابی قوی مستقیماً درون ناحیه منشأ درد تزریق می‌شود. اثر تسکین درد این روش بسته به نوع تزریق در بعضی موارد دراز مدت است، اما متاسفانه در باقی موارد موقتی است.

انواع تکنیک‌های تزریق

تزریق در ناحیه اپیدورال : تزریق در فضای اپیدورال متداول‌ترین تزریق به شمار می‌رود. استروئید در این روش به طور مستقیم با استفاده از سوزن کوچکی درون سخت شامه یا دورا، کیسه اطراف ریشه‌های عصبی و حاوی مایع مغزی ـ نخاعی تزریق می‌شود تا ناحیه کمر بی‌حس (بی‌حسی موضعی) شود. این روش جراحی بسته دیسک کمر با هدایت سونوگرافی و تصاویر همزمان و زنده فلوروسکوپی از محل دیسک و تنها از طریق سوزن وپروب های مورد نیاز( لیزر ویا نوکلئوتوم و…) انجام می پذیرد، در نتیجه کاهش عوارض عمل دیسک کمر و در نهایت کاهش هزینه جراحی بسته دیسک کمر به دنبال خواهد داشت.لیزر نوکلئوتومی فقط زمانی به بیمار پیشنهاد می شود که روش های درمانی محافظه کارانه همچون استراحت، داروهای مسکن،  ورزش کمردرد و دیسک کمر، و فیزیوتراپی نتواند به تسکین علائم بیماری کمک کند. این درمان با وارد کردن یک سوزن به دیسک آسیب دیده شروع می شود.برای اطلاع از هزینه لیزر نوکلئوتومی باید با پزشک متخصص در این زمینه مشورت نمایید.

تزریق استروئید در اطراف سخت شامه التهاب ناشی از عارضه‌های شایعی مانند تنگی مجرای نخاعی، فتق دیسک یا بیماری‌های تخریبی و فرسایشی دیسک، را به نحو قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد. همچنین گفته می‌شود که اثر فلاشینگ یا جرقه زدن تزریق به از بین بردن یا آشکار شدن پروتئین‌های التهابی مولد دردی کمک می‌کند که در اطراف ساختارها قرار دارند..

تزریق بلوک فاست و تزریق در مفصل فاست : تزریق بلوک فاست یکی از تزریق‌های رایج است که در اصل در تشخیص منشأ دقیق درد ریشه‌های عصبی کاربرد دارد و تسکین کمر درد یا پا درد کاربرد ثانویه آن محسوب می‌شود.

تزریق بلوک فاست و تزریق در مفصل فاست

فشردگی و التهاب ریشه‌های عصبی به درد کمر یا پا منجر می‌شود. گاهی در آزمایش‌های تصویربرداری مانند ام.آر.آی. به وضوح مشخص نمی‌شود که کدام عصب به بروز درد دامن می‌زند، به همین دلیل از تزریق بلوک فاست برای تعیین منشأ درد استفاده می‌شود. این تزریق علاوه بر کاربرد تشخیصی به عنوان یکی از روش‌های مدیریت درد برای درمان فتق خارجی دیسک، پاره شدن دیسک و تحت فشار قرار گرفتن نخاع، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تزریق بلوک فاست برای تشخیص و مدیریت کمر درد: جراح در این روش در سطح قرارگیری فورامن، یعنی سوراخ بین تنه مهره‌ها، به عصب نزدیک می‌شود. ترکیبی از استروئید به عنوان داروی ضدالتهاب و لیدوکائین به عنوان عامل بی‌حس کننده در این تزریق مورد استفاده قرار می‌گیرد. پزشک به کمک فلوئوروسکوپی یا پرتونگاری زنده اطمینان می‌یابد که تزریق در محل مناسب انجام می‌شود. تسکین درد بیمار پس از تزریق می‌تواند بیانگر این نکته باشد که عصب خاص تزریق شده موجب بروز درد می‌شود. علاوه بر این اثر تشخیصی، استروئید التهاب اطراف ریشه‌های عصبی را نیز کاهش می‌دهد.

تزریق در مفصل فاست جهت مدیریت درد: چنانچه خود مفصل فاست مولد درد باشد، تزریق در این مفصل جهت تسکین درد انجام می‌شود. این تزریق نیز مانند تزریق بلوک فاست روشی تشخیصی است که برای تعیین و تأیید منشأ مشخص کمر درد انجام می‌شود. البته تزریق در مفصل فاست اثر درمانی نیز دارد، چرا که التهاب بیمار در نتیجه بی‌حس شدن منشأ درد تخفیف می‌یابد.

مفاصل فاست مفصل‌هایی جفتی واقع در کمر و پشت بدن هستند که سطوح غضروفی‌شان، یعنی بافت محافظ بین استخوان‌ها، روی یکدیگر قرار می‌گیرد و کپسولی آنها را احاطه می‌کند. پیچ خوردگی ممکن است آسیب دیدن یک یا هر دو مفصل فاست را در پی داشته باشد و تخریب و فرسایش غضروف ناشی از بالا رفتن سن نیز به بروز درد می‌انجامد.

پزشک در تزریق بلوک فاست جهت هدایت سوزن درون مفصل و تزریق لیدوکائین، عامل بی‌حس کننده، و یا استروئید، داروی ضدالتهاب، از فلوئوروسکوپی یا پرتونگاری زنده بهره می‌گیرد. تسکین درد بیمار پس از تزریق مؤید این نکته است که مولد درد همان عصب تزریق شده است.

چنانچه تزریق بلوک فاست در تسکین کمر درد بیمار مؤثر باشد، توصیه می‌شود که این تزریق حداکثر سه بار در سال انجام شود، چرا که این روش عوارض انگشت شماری را به دنبال دارد.

جراحی بسته ی دیسک کمر و گردن به روش تزریق در مراکز جراحی، بیمارستان‌‌ها و مطب پزشکان قابل انجام است. بسیاری از پزشکان دارای تخصص‌های گوناگون، از جمله متخصصین بیهوشی، رادیولوژی، مغز و اعصاب، توانبخشی و جراحان، صلاحیت انجام تزریق در ستون فقرات را دارند. در ابتدا از بیمار خواسته می‌شود تا گان بیمارستان را به تن کند تا تمیز کردن و مشاهده ناحیه تزریق آسان‌تر باشد. جراحی بسته دیسک گردن و کمر به روش تزریق معمولاً 15 تا 30 دقیقه طول می‌کشد و از پروتکل‌های استاندارد متعارفی پیروی می‌کند:

  • بیمار دمر روی تخت پرتونگاری دراز می‌کشد و بالشت کوچکی زیر شکم‌اش قرار داده می‌شود تا قوس ملایمی در کمر ایجاد شود. چنانچه بیمار در این وضعیت احساس درد کند، می‌تواند بنشیند یا به پهلو دراز بکشد و اندکی بدن را جمع کند.
  • پوست کمر تمیز و سپس با دارویی مشابه داروی مورد استفاده دندانپزشکان بی‌حس می‌شود.
  • جراح به کمک تصاویر فلوئوروسکوپی سوزن را وارد پوست و به سمت فضای انتخابی مورد نظر در ستون فقرات هدایت می‌کند. پس از قرارگیری سوزن در موقعیت مناسب، ماده حاجب به منظور تأیید محل سوزن تزریق می‌شود و سپس محلول استروئیدی تزریق می‌گردد. اکثر بیماران علی‌رغم تزریق آهسته محلول، به دلیل میزان محلول مورد استفاده تا حدی احساس فشار می‌کنند، میزان این محلول برای تزریق در کمر، بسته به روش و استروئید مورد استفاده 3 تا 10 میلی‌ لیتر است. البته فشار ناشی از تزریق معمولاً بدون درد است..
  • بیمار پس از تزریق 15 تا 20 دقیقه تحت نظر قرار می‌گیرد و در صورت عدم وجود مشکل ترخیص می‌شود.

درد و التهاب محل ورود سوزن را، که چند ساعت پس از عمل رخ می‌دهد، می‌توان به راحتی با قرار دادن کمپرس یخ هر یک یا دو ساعت یک بار به مدت 10 تا 15 دقیقه فرونشاند. همچنین معمولاً از بیمار خواسته می‌شود تا باقیمانده ساعات روز عمل را استراحت کند و فعالیت‌های معمول روزانه را از روز بعد مجدداً از سر بگیرد. درد گاهی به دلیل فشار مایع تزریق شده یا تحریک شیمیایی موضعی تا چند روز پس از تزریق تشدید می‌شود.

جراحی با لیزر

جراحی بسته کمر با لیزر یکی از روش‌های نوین و انقلابی با حداقل تهاجم است که درمان کارآمدی برای فتق دیسک، تنگی مجرای نخاعی، خار یا زائده استخوانی، لغزش یا سرخوردگی مهره و آرتریت یا التهاب مفصل‌های ستون فقرات به شمار می‌رود. بی تردید این عمل که تحت بی‌حسی موضعی و با بهره‌گیری از فن‌آوری لیزر و ابزار بسیار ظریف انجام می‌شود، با جراحی باز متعارف قدیمی تفاوت بسیار دارد.

مراحل جراحی با لیزر

 

مراحل جراحی با لیزر

هر بیمار با دیگری متفاوت است، اما این جراحی در مجموع به شیوه زیر انجام می‌شود:

  • جراحی بسته دیسک کمر و گردن با لیزر معمولاً تحت بی‌حسی موضعی و به هوش بودن بیمار انجام می‌شود.
  • تنها برش کوچکی، کمتر از 10 میلی متر، ایجاد می‌شود. جراح نهایت دقت را به کار می‌برد تا عضله‌ها، رگ‌ها و اعصاب پیرامون ستون فقرات آسیب نبیند.

جراح با ملایمت لوله‌های جراحی بلند و باریکی را بین عضله‌ها به حرکت درمی‌آورد. این لوله‌ها در حقیقت محل عبور وسایل بسیار ظریفی هستند که برای انجام جراحی بسته دیسک کمر و گردن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

  • از پرتونگاری یا اشعه ایکس نیز برای تأیید قرارگیری در محل مناسب و انجام یافتن جراحی بر روی بخش مورد نظر استفاده می‌شود.
  • جراح با بهره‌گیری از آندوسکوپی با وضوح تصویر بالا در تمام طول مدت عمل ستون فقرات را مشاهده می‌کند. جراح به دقت فقط بخش‌های آسیب دیده ستون فقرات را خارج می‌کند و در نتیجه کوچکترین آسیبی به ساختار حمایت کننده از ستون فقرات وارد نمی‌شود.
  • لیزر از راه آندوسکوپ به ناحیه مورد نظر هدایت می‌شود تا بافت‌های آسیب دیده را منقبض یا قطع کند، لخته شدن خون را از بین ببرد و خونریزی را تحت کنترل دربیاورد. قطع کردن یا بریدن بخش بسیار اندکی از عضله در به حداقل رساندن درد پس از عمل مؤثر است.
  • جراح پس از اتمام عمل ،لوله‌ها و ابزار جراحی را به آهستگی خارج می‌کند تا عضله‌ها فرصت کافی جهت بازگشت به محل اصلی خود را داشته باشند.
  • گاهی اوقات لازم است تا برش با یک یا دو بخیه بسته شود. در نهایت چسب زخم کوچکی روی بریدگی قرار داده می‌شود.

طول دوران بهبود جراحی بسته ی دیسک کمر  و گردن با لیزر به وضعیت جسمی بیمار، شدت بیماری و پیچیدگی جراحی بستگی دارد. بااین حال اکثر بیماران معمولاً همان روز عمل مرخص می‌شوند.

بیمار پس ازجراحی بسته دیسک کمر نیز مانند اکثر جراحی‌ها متحمل درد، به ویژه در محل برش، می‌شود. از بیمار خواسته می‌شود تا ظرف چند ساعت نخست پس از جراحی هر از گاه برخیزد و راه برود. برنامه تمرینی پس از عمل یا فیزیوتراپی تحت نظارت متخصص ستون فقرات به اکثر بیماران عرضه می‌شود. پیاده‌روی و افزایش تدریجی روزانه مسافت بهترین تمرین و ورزش پس از این جراحی محسوب می‌شود. بروز اندکی ناراحتی طبیعی است، اما شعله‌ور شدن درد علامت هشداری است که بیمار باید آن را جدی بگیرد، از شدت برنامه تمرینی بکاهد و استراحت کند. به خاطر داشته باشید که زمان ازسرگیری فعالیت‌های معمول روزانه برای هر بیمار متفاوت از دیگری است.

 


علائم-آرتروز-گردن-min.jpg
آگوست 4, 2015

آرتروز گردن، عارضه ای جدی است. این عارضه می تواند باعث درد، گرفتگی مفصلی گردد و توانایی افراد برای انجام فعالیت های مختلف و لذت بردن از زندگی را مختل کند. بیماران معمولا تصور می کنند که برای درمان آرتروز گردن نمی توان کار زیادی انجام داد. با وجود این که این عارضه قابل درمان کامل نیست، ولی می توان علائم آن را تا حدود زیادی به کمک فعالیت های اصلاحی، دارو و یا تزریقات، بهبود بخشید. همچنین برنامه های تمرینی مخصوصی وجود دارند که می توانند درد را تسکین دهند. حتی اگر این روش ها اثر گذار نبودند، راه های مناسب دیگری مانند تزریق اوزون و تزریقات اپیدورال به درون مفاصل ستون فقرات گردن، وجود دارند.

اسپوندیلوز (آرتروز) گردن چیست؟

آرتروز گردن که به آن استئوآرتریت گردن نیز گفته می شود، عارضه ای است که طی آن استخوان ها، دیسک ها و مفاصل گردن تغییراتی پیدا می کنند. آرتروز گردن می تواند به علت فرایند طبیعی فرسایش بدن در اثر پیر شدن به وجود آید. در اثر سن، دیسک های ستون فقرات گردن فرسوده شده، مایعات خود را از دست داده و خشک می شوند. آرتروز گردن معمولا در افراد میانسال و سال خورده به وجود می آید.

در نتیجه ی تحلیل رفتن دیسک و دیگر غضروف ها، استخوان های اضافی به نام استئوفیت در گردن به وجود می آیند که می توانند باعث تنگ شدن کانال نخاعی و یا محل های خروج ریشه های عصبی گردند که به این عارضه تنگی کانال نخاع گردنی می گویند.

آرتروز گردن در اکثر موارد باعث درد و گرفتگی در گردن می شود. گر چه این عارضه پیش رونده نیست، ولی جراحی می تواند در موارد شدید موثر باشند.

علائم و نشانه ها

علائم آرتروز گردن عبارت اند از :

  • گرفتگی و درد گردن
  • سر درد و سرگیجه که منشا آن ها در گردن است
  • درد در شانه و بازو ها
  • عدم توانایی چرخاندن سر و یا خم کردن گردن که می توانند در رانندگی اختلال ایجاد کنند.
  • احساس یا صدای ساییدگی به هنگام چرخاندن گردن

علایم آرتروز گردن ( ساییدگی مهره گردن) با استراحت بهبود پیدا می کنند. این علائم در اوایل و اواخر روز بیش ترین شدت را دارند.

اگر آرتروز گردن باعث فشار آمدن به نخاع شود (تنگی کانال نخاع گردنی)، عارضه ای به وجود می آید که به آن میلوپاتی گردنی گویند. علائم آرتروز به همراه میلوپاتی گردنی عبارت اند از :

  • خارش، بی حسی و یا ضعف در بازو ها، دست ها و یا پا ها
  • عدم وجود هماهنگی و دشواری در راه رفتن
  • انعکاس های غیر طبیعی
  • گرفتگی های عضلانی
  • عدم توانایی کنترل مثانه و روده ها

یکی از عوارض احتمالی دیگر برای علت آرتروز گردن ، رادیکولوپاتی گردنی است، عارضه ای که در آن خار های استخوانی به ریشه های عصبی خارج شونده از ستون فقرات، فشار وارد می کنند. بارز ترین علامت این عارضه، تیر کشیدن یک یا هر دو دست است.

تشخیص

پزشک معمولا با پرسیدن سوالاتی در مورد علائم آرتروز گردن و همچنین بررسی کردن سوابق پزشکی بیمار، شروع می کند. پس از آن یک معاینه ی فیزیکی، با گردن، پشت و شانه ها، انجام می شود. همچنین ممکن است پزشک، انعکاس ها و قدرت دست ها و بازو ها را بررسی کرده، به دنبال نا توانی های حسی کشته و راه رفتن بیمار را مشاهده کند.

آزمایشات دیگری که ممکن است  برای تشخیص آرتروز گردن صورت بگیرند عبارت اند از عکس برداری های پزشکی از قبیل اشعه ی ایکس، سی تی اسکن و MRI. اسکن ام آر آی (MRI) از آهن ربا های بزرگ، امواج رادیویی و یک کامپیوتر، برای ارائه ی بهترین تصویر از بدن، استفاده می کند. بیمار همچنین ممکن است به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع داده شود.

راه ها و روش های درمان

روش های برای درمان گردن درد یا راههای درمان آرتروز گردن ممکن است شامل یک یا چند مورد زیر باشند :

  • فیزیوتراپی : اولین درمان توصیه شده برای آرتروز گردن ، معمولا کشیدن و تقویت عضلات ضعیف شده و خسته، می باشد. فیزیوتراپیست شما همچنین ممکن است از کشش گردن و یا وضعیت درمانی (posture therapy) استفاده کند. برنامه های فیزیوتراپی متفاوت اند ولی معمولا بین 6 تا 8 هفته به طول می انجامند که در هر هفته 2 تا 3 جلسه برنامه ریزی شده است.
  • دارو ها : در طول اولین فاز درمان آرتروز گردن معمولا چندین دارو به طور همزمان و به منظور برطرف کردن درد و التهاب استفاده می شوند.
  • شل کننده های عضلانی : دارو هایی از قبیل سیکلوبنزاپرین یا کاریزوپرودول نیز می توانند در موارد اسپاسم های دردناک عضلانی، استفاده شوند.
  • دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) : غالبا، دارو های ایبوپروفن و ناپروکسن به همراه استامینوفن، اولین دارو هایی هستند که برای درد مهره گردن تجویز می شوند. این دارو های برای برطرف کردن درد و التهاب کاربرد داشته و بسته به نوع مشکل، ممکن است برای چند هفته تجویز شوند. اگر فرد موارد جدی منع مصرف دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی را داشته و یا درد وی به خوبی کنترل نشود، می توان از انواع دیگر دارو های مسکن درد، کمک گرفت.
  • گردنبند های طبی نرم : این گردن بند ها، حرکات گردن را محدود کرده و به عضلات آن اجازه ی استراحت می دهند. استفاده از گردن بند های طبی باید کوتاه مدت باشد، چرا که استفاده ی طولانی مدت از آن ها می تواند باعث تضعیف عضلات گردن شود.
  • گرما، سرما و دیگر روش ها : استفاده ی محتاطانه از یخ، گرما، ماساژ و دیگر درمان های موضعی، می تواند علائم آرتروز گردن را بهبود بخشد.
  • تزریق : بسیاری از بیماران به کمک تزریق  استروئید، به طور کوتاه مدت، از درد رهایی پیدا می کنند. انواع زیادی از این تزریقات به سادگی انجام می شوند. رایج ترین روش ها برای گردن درد عبارت اند از :
  • بلوک اپیدورال گردنی : طی این عمل، استروئید و دارو ی بی حسی، به درون فضای مابین نخاع و پوشش آن (فضای “اپیدورال”)، تزریق می شوند. این روش به طور معمول برای درد گردن و یا دست، که ممکن است ناشی از بیرون زدگی یک دیسک گردن باشد (رادیکولوپاتی یا “پینچ عصبی”)، انجام می شود.

بلوک اپیدورال گردنی

  • بلوک مفاصل فاست گردنی : استروئید و دارو های بی حسی در طی این عمل، به درون کپسول مفصل فاست تزریق می شوند. مفاصل فاست در پشت گردن قرار داشته و باعث ثابت ماندن و تحرک می شوند. این مفاصل ممکن است دچار آماس شده و به درد گردن کمک کند.

بلوک مفاصل فاست گردنی

  • بلوک شاخه ی میانی عصب با امواج رادیویی : این روش در برخی موارد درد مزمن استفاده می شود. از این روش می توان هم برای تشخیص و هم درمان یک مفصل دردناک ، استفاده کرد.در طی مرحله ی تشخیصی این روش، عصب مربوط به مفصل فاست به وسیله ی یک دارو ی بی حسی بلوک می شود. (مانند داروی استفاده شده توسط دندانپزشک ها) پس از آن پزشک در مورد از بین رفتن کامل درد سوال می کند، اگر این طور بوده و درد به کلی از بین رفته باشد، پزشک منشا اصلی درد گردن را مشخص کرده است. قدم بعدی، بلوک کردن عصب به طور دائمی است، به طوری که با استفاده از امواج رادیویی، به عصب آسیب وارد میشود.

بلوک شاخه ی میانی عصب با امواج رادیویی

آرتروز گردن چه موقع نیاز به جراحی دارد؟

عمل جراحی آرتروز گردن تنها در موارد نادر مورد نیاز است. هدف از جراحی، برداشتن عامل وارد کننده ی فشار بر روی نخاع و ریشه های عصبی، می باشد. همچنین ممکن است طی عمل، به کمک پروتز و یا فیوژن مهره ها، ستون فقرات ثابت نگه داشته میشود. ولی جراحی زمانی در نظر گرفته می شود که عملکرد فرد به مقدار زیادی دچار اختلال شده باشد. برای مثال، اگر حواس یا عملکرد دست ها، پاها و یا انگشتان شما، به طور پیشرونده در حال از بین رفتن باشند، جراحی در نظر گرفته می شود. هر گونه فشار به نخاع، می تواند منجر به ناتوانی ها ی عملکردی همیشگی گردد.


تکان-دادن-قسمت-بالایی-گردن-min.jpg
جولای 26, 2015

این مقاله به تمرینات ساده، آسان و سریع گردن درد می پردازد. تصاویر ورزش درد گردن و متن زیر آن ها، این کار را برای شما آسان تر خواهند کرد.

تمرینات دامنه ی حرکتی گردن

یک را بسیار موثر برای کنترل درد گردن، انجام دادن روزانه ی تمرینات دامنه حرکتی است، به این صورت که چند بار در روز، گردن خود را به طور کامل حرکت دهید.این عمل باعث جلوگیری از خشک شدن ماهیچه ها شده و با کشیدن تمامی ماهیچه های متصل به گردن، آسیب پذیری آن ها را کم می کند.

دقت کنید که این ورزش برای درد گردن می تواند علاوه بر تسکین درد، آن را شدید تر نیز کند، بنابراین قبل از شروع به انجام آن ها،  اگر در موردی شک دارید، به فیزیوتراپیست یا پزشک خود مراجعه کنید.

این تمرینات طراحی شده اند تا دامنه ی حرکتی گردن را حفظ کرده و یا توانایی های از دست رفته را باز گردانند، همچنین می توانند در کنترل درد گردن نیز موثر باشند. انجام منظم این تمرینات می تواند درد را بهبود بخشد. این تمرینات ساده بوده و هیچ ویژگی خارق العاده ای ندارند. اگر از درد طولانی مدت گردن به همراه ناتوانی رنج می برید، این تمرینات می توانند مقداری تحرک را به شما باز گردانده و اجازه ی فعالیت بیشتری را بدهند اگرچه ممکن است در درمان درد زیاد موثر نباشند.

ورزش درد گردن را در طول روز، دو یا سه مرتبه ی پنج تایی انجام دهید و بین هر کدام، مدت کوتاهی استراحت کنید. انجام بیشتر این تمرینات می تواند مفید باشد بنابراین به تدریج میزان فعالیت خود را بالا برده و به حد توان خود تمرینات را اضافه کنید.

انحنای گردن رو به جلو

انحنای گردن رو به جلو

طی این تمرین، می بایست سر خود را به آرامی پایین آورده و چانه ی خود را به سینه بچسبانید. در این حالت باید مستقیم به کف زمین نگاه کنید. این تمرین را به آرامی 5 بار انجام دهید.

این تمرین ساختار های پشتی ستون فقرات گردن را که به طور معمول در زندگی روزمره در حالت منقبض قرار دارند را، می کشد. این بافت ها ممکن است بعدا کوتاه شده و به گردن اجازه ی حرکت طبیعی ندهند.

برای سخت تر کردن کار، می توانید ابتدا کمی گردن خود را به عقب خم کرده  و سپس به جلو بیاورید. این عمل کشش گردن را بیشتر می کند.

انحنای گردن رو به عقب

انحنای گردن رو به عقب

در این ورزش درد گردن می بایست تا جایی سر را به عقب ببرید که نگاه شما مستقیما به سمت سقف باشد. از انجام سریع یا نیرومند این تمرین خودداری کنید چرا که این عمل فشار مفرطی به تمامی مفاصل کوچک پشت گردن وارد می کند. این عمل آسیبی به شما وارد نمی کند ولی می تواند درد را افزایش دهد.

هنگام انجام این تمرین به گردن خود اجازه دهید تا به آرامی به عقب خم شود. گردن خود را چند ثانیه در حالت خمیده نگه دارید.

توجه کنید : اگر هنگام انجام ورزش درد گردن احساس سرگیجه دارید، آن را متوقف کنید. سرگیجه، به خصوص در افراد مسن ممکن است نشانه ی بسته شدن رگ های گردن در اثر تمرین باشد.

چرخاندن گردن

چرخاندن گردن

سر خود را تا جایی که راحت است، به یک طرف چرخانده و سپس به حالت عادی باز گردانید. پس از 5 بار چرخیدن به یک طرف، طرف دیگر را امتحان کنید. در یک حرکت، مستقیما از یک سمت به سمت دیگر نروید و همچنین از غلتاندن گردن خود خودداری کنید.

در انتهای مسیر، گردن خود را چند ثانیه ثابت نگه دارید. این مرحله مهم ترین قسمت این تمرین است چرا که باعث حفظ و یا افزایش تحرک پذیری گردن شما می شود.

دقت کنیداگر هنگام انجام تمرین احساس سرگیجه دارید، آن را متوقف کنید. سرگیجه، به خصوص در افراد مسن ممکن است نشانه ی گرفتن رگ های گردن در اثر تمرین باشد.

انحنای گردن به طرفین

انحنای گردن به طرفین

صورت خود را مستقیما به طرف رو به رو نگه داشته و سر خود را به سمت یک شانه خم کنید. انجام دادن صحیح این کار و بدون چرخیدن گردن، دشوار است. در تصویر فرد به خوبی این ورزش گردن درد را انجام داده ولی چانه ی وی مقداری بالا تر از حد ایده آل قرار گرفته است.

این تمرین مقداری برای مفاصل گردن شدید است، بنابراین آن را به آرامی انجام دهید. در یک تمرین، گردن خود را فقط به یک طرف خم کنید، در غیر این صورت نمی توانید تا انتهای محدوده ی گردن، آن را انحنا دهید و همچنین ممکن است برای مفاصل مضر باشد.

انبساط و انقباض گردن

این یک تمرین بسیار سودمند است از آن جایی که کشیدگی رو به جلوی گردن در اثر حالت غلط بدن را، خنثی می کند. در تصویر یک حالت شدید جلو افتادگی را نشان می دهد.

هنگام نشستن که خیلی از ما زیاد آن را انجام می دهیم، می خواهیم که بدن خود را ول کنیم، و برای این که سر مستقیم بوده و چشم ها افقی قرار بگیرند، گردن خود را کمی قوس می دهیم. این عمل باعث خم شدن پایین گردن و قوس رفتن بالای گردن می شود که به مرور زمان ممکن است باعث کوتاه شدن و خشکیدن بافت های پشت گردن شده و ایجاد گردن درد کند. به طور معمول درد در نواحی گردن و بالای شانه احساس می شود ولی این حالت به شما سر درد نیز می دهد.

به عنوان آخرین نکته، در طول انجام ورزش گردن صورت خود را مستقیم نگه داشته و به آرامی سر خود را عقب و چانه را پایین بکشید.

 سر خود را چند ثانیه در حالت عقب رفته نگه دارید.

تکان دادن قسمت بالایی گردن

تکان دادن قسمت بالایی گردن

این تمرین مخصوص حرکت دادن مفاصل بالایی گردن است. در عادات غلط ، ما چانه ی خود را بیش از حد به سمت جلو برده و باعث قوس رفتن قسمت بالایی گردن می شویم.

این حرکات باعث منعطف شدن مفاصل و از بین رفتن درد در ناحیه ی بالای گردن و یا سر درد های دارای منشاء مفصلی، می شود. در تصویر حالت اولیه ی تمرین را مشاهده می کنید.

برای شروع این تمرین، خوابیدن به پشت راحت ترین گزینه است. شما می توانید مانند تصویر کل بدن خود را، به طور مسطح روی زمین قرار داده و یا از یک بالش در زیر سر خود استفاده کنید.

در نهایت، سر خود را مانند یک توپ بولینگ فرض کرده و آن را به جلو بچرخانید تا گردن کشیده شود. به هیچ وجه نباید سر خود را بلند کنید. ممکن است یک کشش در منطقه ی بالایی گردن خود که معمولا سفت شده است، حس کنید.

این ورزش برای گردن درد باید با احتیاط انجام شود چرا که اگر بیش از اندازه فشار وارد کنید، ممکن است علل گردن درد شما را افزایش دهد. پس از پیدا کردن مهارت کافی، می توانید این تمرین را در حالت ایستاده و یا نشسته نیز انجام دهید، ولی حرکت دادن صحیح و کامل مفاصل در این حالت ها، سخت تر از حالت خوابیده می باشد.

حرکات مرتبط که ممکن است کار آمد باشند

اگر از مشکلات گردن رنج می برید، به ندرت پیش می آید که مشکل تنها مربوط به گردن باشد، درد معمولا شامل ناحیه ی سینه ای ستون فقرات و همچنین کمربند شانه ای نیز می باشد. انجام تمرینات مربوط به کمربند شانه ای می تواند با شل کردن این ناحیه مفید واقع شود.

بالا انداختن شانه :
شانه های خود را تا حدی که بدون ایجاد دشواری ممکن است، بالا آورده و سپس پایین تر از حد معمول ببرید.

انقباض (تو کشیدن) شانه :
شانه های خود را به جلو فشار دهید، به مانند این که می خواهید آن ها را به هم برسانید، سپس آن ها را به عقب بازگردانده و کتف های خود را به یکدیگر فشار دهید. این حرکت را به آرامی و به طور مکرر انجام دهید.


neck-pain-min.jpg
جولای 25, 2015

گردن درد ممکن است در محل مهره های گردن احساس شده که این درد ممکن است به سمت بازو کشیده شود (رادیکولوپاتی).

تمام گروه های سنی در معرض خطر ایجاد گردن درد هستند. افرادی که در یک محل نشسته و فعالیت با کامپیوتر را برای مدت زمان طولانی انجام می دهند نیز با سطح بالای این خطر مواجه هستند. در حدود 10% از افراد با یک دوره گردن درد در هر سال روبرو می شوند. به هر حال گردن درد در بین زنان کمی بیشتر از مردان مشاهده می شود. در ادامه به موضوع علت درد گردن و درمان آن میپردازیم.

علائم و نشانه ها

معمولاً از علل گردن درد می توان به درد ناشی از گرفتگی عضلات گردن اشاره کرد. گاهی اوقات درد در ناحیه گردن با حرکت دادن گردن یا چرخاندن سر تشدید می شود. سایر علائم دیسک گردن مربوط به بعضی انواع گردن درد شامل بی حسی، احساس سوزش، حساس شدن، درد به صورت تیر کشیدن، احساس سیری، مشکل در بلع غذا، احساس ضربان قلب، صدای وز وز در سر، احساس گیجی یا سبکی سر، و ورم غدد لنفاوی است.

گردن درد همچنین می تواند با سر درد، خشکی گردن، درد صورت، شانه درد، و بی حسی یا سوزش بازو (پارستسیاس شدید فوقانی) همراه باشد. این علائم اغلب در نتیجه وارد شدن فشار به اعصاب در گردن ایجاد می شود. در این حالت با توجه به شرایط، گاهی اوقات گردن درد با درد در ناحیه بالا یا پایین کمر همراه است و این شرایط معمولاً با التهاب ستون فقرات در نتیجه اسپوندیلیت آنکیلوزان ارتباط دارد.

 سر درد

رایج ترین علت گردن درد و سر درد ناشی از گردن درد، عملکرد نامناسب مفاصل بالای گردن، عضلات گردن یا اعصاب آن است که باعث انتقال سیگنال های درد از طریق عصب سه قلو به ساقه مغز می شود و به این ترتیب شما سیگنال های درد را به عنوان سر درد ناشی از گردن درد احساس می کنید.

رایج ترین دلیل سر درد ناشی از گردن درد مربوط به عملکرد نامناسب سه مفصل بالای گردن است. به بیان ساده، مفاصل گردن می تواند باعث سر درد ناشی از گردن درد یا درد در مواقعی شوند که این مفاصل بیش از حد سفت شده یا به مقدار زیاد حرکت کنند (برای مثال تکان خوردن زیاد و عدم حمایت به خاطر عضلات ضعیف گردن) و یا در یک موقعیت نامناسب قفل گردند (برای مثال قفل شدن مفصل فاست یا قرارگیری آن در موقعیت نامناسب). همانطور که گفته شد، هنگامی که مفصل گردن تحت فشار قرار گرفته و دردناک شود، سیگنال های درد از طریق عصب سه قلو به ساقه مغز منتقل می شود و به این ترتیب سر درد ناشی از گردن درد یا در برخی موارد درد صورت آغاز می شود!

 درد دست و کتف

درد بازو گاهی اوقات نشانه ای از ایجاد مشکل در بازو نیست، بلکه ایجاد مشکل در مهره های گردن را نشان می دهد. مشکلات گردن می تواند بر وضعیت شانه ها، بازوها، و حتی دست ها نیز تاثیر داشته باشد. این مشکلات می تواند در نتیجه فرسایش مفاصل با گذشت زمان، وارد شدن آسیب، یا فعالیت بیش از حد در یک پایان هفته ایجاد شود. اگر شما از درد بازو رنج می برید و در ارتباط با گردن خود نیز با مشکل روبرو هستید، لازم است از خدمات پزشک برای درمان علایم دیسک گردن و گردن درد استفاده کنید.

علت ها و دلایل

اکثر موارد فرسایش مهره های گردن (کاربرد مکانیکی) می تواند علت گردن درد ایجاد می شوند و این شرایط می تواند با بالا رفتن سن و استفاده زیاد از گردن یا بازوها همراه باشد. با این وجود در حدود 10% موارد ایجاد گردن درد با بیماری های سیستمیک همچون پلی‌میالژی‌ روماتیكا یا آرتریت‌ گیجگاهی ارتباط دارند. مشکلات مکانیکی عادی که باعث درد گردن می شوند، به شرح زیر هستند:

  • کشیدگی عضلات که معمولاً با فعالیت فیزیکی بلند مدت همچون نشستن پشت کامپیوتر برای یک دوره زمانی طولانی مرتبط است. علاوه بر این امکان ایجاد کشیدگی شدید گردن نیز پس از خوابیدن در یک موقعیت نامناسب وجود دارد.
  • آرتروز ناشی از باریک شدن دیسک های میان مهره ها (تکه های غضروف که بین استخوان ها قرار دارد) در ستون فقرات می تواند باعث درد گردن شود. به این ترتیب مهره های مجاور شروع به تولید بخش های زائد استخوانی در واکنش به افزایش فشار وارد شده به خود می کنند. در این حالت رشد استخوانی می تواند باعث ایجاد درد موضعی در گردن یا بازوها به خاطر تحت فشار قرار گرفتن اعصاب شود.
  • فتق دیسک گردن بیشتر می تواند باعث درد بازو به جای گردن درد شدید شود. به این ترتیب وارد شدن فشار به یک عصب در گردن باعث درد شدید بازو (بازو درد) می شود. علاوه بر فتق دیسک گردن می تواند باعث از بین رفتن عملکرد عصب شود که مشکلاتی همچون از بین رفتن قابلیت واکنش، احساس، یا کاهش قدرت عضلات را به همراه دارد.
  • تنگی نخاعی در ناحیه کمر مشکلی است که در آن کانال ستون فقرات تنگ شده و باعث وارد شدن فشار به طناب نخاعی می شود (میلوپاتی گردن). این مشکل می تواند باعث برآمده شدن دیسک، ایجاد زائده های استخوانی، و ضخیم شدن پیوندهای نخاعی شود. به هر حال فشرده شدن طناب نخاعی ممکن است در همه موارد باعث درد گردن نشود، اما این مشکل با بی حس شدن پاها، ضعیف شدن بدن، و از دست دادن کنترل ادرار و مدفوع همراه است.
  • ضربه شلاقی یک حرکت سریع گردن به سمت جلو و عقب است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم گردن می شود. این مشکل معمولاً هنگام تصادف با وسیله نقلیه پشت سر ایجاد می شود. به هر حال درد و سفتی مربوط به ضربه شلاقی معمولاً 24 تا 48 ساعت پس از وارد شدن آسیب توسط بیمار احساس خواهد شد.

مشکلات سیستماتیک که می توانند باعث درد گردن شوند شامل اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتریت روماتوئید، پلی‌میالژی‌ روماتیكا یا آرتریت‌ گیجگاهی، تومور و عفونت است.

تشخیص

در اکثر موارد، سابقه پزشکی و معاینات فیزیکی از بخش های اصلی ارزیابی های مورد نیاز برای تشخیص مشکلات گردن است. در بعضی موارد برای افرادی که به درمان های اولیه واکنش نشان نمی دهند، ممکن است از تست های عکس برداری تخصصی همچون عکس برداری رادیولوژی، اسکن ام آر آی، یا پرتونگاری کامپیوتری برای بررسی سایر مشکلات مربوط به بافت نرم، دیسک های گردن، تنگی نخاعی، تومورها، یا آسیب های عصبی استفاده شود.

راه ها و روش های درمان

در صورتی که شما دچار درد گردن شده اید، می توانید از روش های درمانی مختلف برای بهبود خود استفاده کنید. در ابتدا لازم است بدانید که در اکثر موارد درمان درد گردن نیازی به عمل جراحی دیسک گردن ندارد. در این حالت از روش های متعدد غیر جراحی قبل از تعیین لزوم انجام عمل جراحی استفاده می شود و در ادامه این مطلب بعضی از مهمترین این روش های درمان گردن درد توضیح داده می شوند. در اکثر موارد، درد گردن ممکن است ناشی از کشیدگی گردن باشد و به این ترتیب امکان درمان آن با استفاده از روش های غیر جراحی وجود دارد. در اکثر موارد این روش ها شامل کاهش فشار وارد شده بر گردن و از بین بردن اسپاسم عضلات است.

در صورتی که گردن درد خفیف دارید، می توانید تا زمان مراجعه به پزشک از نکات زیر برای تسکین درد و مراقبت صحیح از گردن خود قبل از ملاقات با پزشک بهره ببرید:

  • در روزهای اول از یخ بر روی محل آسیب دیده گردن استفاده کنید. پس از این زمان، از کمپرس آب گرم یا دوش آب گرم استفاده نمایید.
  • داروهای مسکن موجود در داروخانه ها مثل ایبو پروفن یا استامینوفن را برای کاهش درد و ناراحتی خود مصرف کنید.
  • برای چند روز از فعالیت های ورزشی و فعالیت هایی که باعث تشدید علائم مشکل شما می شود و نیز بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. با کاهش علائم بیماری به تدریج و به آرامی فعالیت های عادی خود را آغاز نمایید.
  • عضلات گردن خود را هر روز تمرین دهید. در این رابطه به آرامی حرکت های کششی سر را از یک سمت به سمت دیگر و از بالا به پایین انجام دهید.
  • در هنگام فعالیت و استراحت کردن گردن خود را در وضعیت مناسب قرار دهید.
  • از نگه داشتن تلفن بین شانه و گردن خود اجتناب نمایید.
  • هر چند وقت یک بار وضعیت بدن خود را تغییر دهید. به این ترتیب برای یک مدت طولانی در یک موقعیت ننشسته یا در حالت ایستاده قرار نگیرید.
  • از ماساژ آرام گردن استفاده کنید.
  • برای خوابیدن از یک بالش مخصوص استفاده نمایید.
  • از بریس یا ابزارهای محافظ گردن بدون تایید پزشک استفاده نکنید. در صورتی که این ابزارها بطور نامناسب استفاده شوند، می توانند علائم مشکل شما را تشدید نمایند.

دارو

گاهی اوقات ممکن است از دارو برای درمان درد گردن استفاده شود. در این حالت با توجه به دلیل ایجاد گردن درد، ممکن است برای بیمار از داروهای زیر استفاده شود:

  • داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs)
  • داروهای ریلکس کننده عضلات
  • تجویز موقت داروهای ضد درد اوپیوئیددرمان گردن درد

در بعضی موارد گردن درد، می توان از تزریق موضعی داروهای مناسب برای رفع مشکل بیمار استفاده کرد.

فیزیوتراپی

در اکثر مواقع فیزیوتراپی با یک برنامه درمانی برای بیمار همراه است. درمان های فیزیوتراپی می تواند شامل اقدامات انفعالی همچون سرما یا گرما درمانی، استفاده از امواج مافوق صوت، و ماساژ باشد که می تواند به تسکین درد و کاهش سفتی عضلات کمک موثر کند. علاوه بر این تمرین های حرکتی فیزیوتراپی می تواند باعث تقویت عضلات و افزایش دامنه حرکتی آنها شود. متخصصان فیزیوتراپی همچنین به بیماران آموزش مناسب را درباره شرایط و مسائل مربوط به بیماری و وضعیت قرارگیری مناسب بدن و تکنیک های ریلکس کردن ارائه می نمایند.

حرکات اصلاحی

حرکت های اصلاحی و ورزش گردن درد   یک بخش معمول همه برنامه های درمانی برای گردن درد است. یک برنامه معمول حرکتی در این رابطه شامل ترکیبی از حرکت های کششی و تقویتی، حرکت های آیروبیک، و احتمالاً حرکت های نقطه ماشه ای (تریگر پوینت) است. در زمان انجام ورزش گردن ، هنگامی که سر و شانه به سمت جلو خم می شوند، بعضی عضلات خاص کوتاه شده و محکم می شوند. این شرایط در صورت ادامه یافتن می تواند باعث گردن درد دائمی شود.

تزریق

فردی که دارای گردن درد مزمن است، احتمالاً می تواند از نتایج حاصل از تزریق کورتیزون در مراحل اولیه درمان خود بهره مند شود. کورتیزون می تواند التهاب ایجاد شده در اطراف یک مفصل، عصب، یا ساختارهای دیگر بدن را کاهش دهد و به این ترتیب به کاهش درد و ریکاوری سریع تر بیمار کمک نماید. کورتیزون بطور خاص یک داروی مسکن درد نیست. فعالیت این دارو فقط، کاهش التهاب بدن است. به همین خاطر در اغلب موارد کورتیزون به همراه یک ترکیب از مواد بی حسی به محل آسیب دیده تزریق می شود. به این ترتیب تزریق داروی بی حسی می تواند کاهش فوری و موقت درد بیمار را به همراه داشته باشد و در صورتی که تزریق به صورت موفقیت آمیز انجام شده باشد، کورتیزون می تواند به تدریج وضعیت مفاصل را بهبود ببخشید و در بلند مدت درد را از بین برده و حرکت های مفصل را ترمیم کند.

گردنبند طبی

ابزارهای تثبیت کننده گردن می توانند حرکت های گردن را محدود کرده و به گردن برای تحمل وزن سر کمک نمایند. به هر حال دراز کشیدن نیز می تواند دارای تاثیر مشابه بر روی وضعیت گردن باشد. محدود کردن حرکت های گردن و کاهش فشار (وزن) وارد شده به آن می تواند به عضلات استراحت دهد تا به این ترتیب بهبود پیدا کرده و عملکرد عادی خود را باز یابد.

ترکشن (کشش ستون فقرات)

گاهی اوقات، می توان از کشش ستون فقرات  بنا به تجویز متخصص  برای کمک به درمان گردن درد استفاده کرد. از این روش درمانی برای جدا کردن سطح مفاصل موجود در گردن استفاده می شود که می تواند در صورت ابتلای فرد به آرتروز گردن نتایج مفید برای بیمار داشته باشد. در صورتی که شما با مشکل برآمدگی یا فتق ریسک روبرو هستید، کشش ستون فقرات می تواند مقداری فضا برای اعصاب آسیب دیده ایجاد کند و به این ترتیب درد بیمار کاهش پیدا خواهد کرد.

ماساژ

در صورتی که گرفتگی و سفت شدن عضلات دلیل اصلی گردن درد باشد، متخصص فیزیوتراپی می تواند از تکنیک های ماساژ برای کمک به کاهش گرفتگی و درد در این عضلات به علت آرتروز گردن استفاده کند.

درمان دستی ( کایرو پراکتیک)

در این روش ترکیبی از دستکاری ستون فقرات، درمان دستی، یا سایر تکنیک های مانند آن به عنوان بخشی از برنامه درمانی برای بهبود درد گردن استفاده می شود. بعضی از تکنیک های دستکاری ستون فقرات که در کایرو پراکتیک استفاده می شود، شامل: تکنیک فلکشن دیستراکشن، دستکاری با کمک ابزار، دستکاری خاص ستون فقرات، بافت درمانی نرم با کمک ابزار، تکنیک های دستی کشش و پایداری مفصل، ماساژ تراپی، تراپی تریگر پوینت هستند.

لیزر درمانی

لیزر درمانی روشی است که در آن از طول موجه خاص لیزر برای بافت استفاده می شود و به این ترتیب به تسریع فرآیند بهبود بیمار کمک موثر می شود. این روش معمولاً برای بیمارانی استفاده می شود که از مجموعه متنوعی از شرایط دیسک گردن ، گردن درد حاد و مزمن رنج می برند و در این حالت امکان کاهش و حذف درد، ورم و التهاب، اسپاسم و بهبود عملکرد عضلات وجود دارد.

در لیزر درمانی از پرتو لیزر بطور مستقیم بر روی ناحیه آسیب دیده از 30 ثانیه تا چند دقیقه استفاده می شود. پرتو لیزر معمولاً توانایی 2 تا 5 سانتی متر نفوذ به زیر پوست دارد. هنگامی که پرتو لیزر از لایه های پوست عبور کرده و به نواحی تحت درمان رسید، این پرتو توسط بافت هدف و اجزای حساس به نور موجود در سلول ها جذب می شود. هنگامی که این پرتو انرژی جذب شود، یک مجموعه از رویدادها در سلول شروع می شود که به تدریج باعث بهبود بافت آسیب دیده می شود و به این ترتیب بیمار با کاهش درد، التهاب، ورم و کاهش کلی زمان درمان با افزایش متابولیسم درون سلولی مواجه خواهد شد.

عمل جراحی

در موارد خاص، درمان گردن درد نیاز به مداخله عمل جراحی است. مهمترین نشانه های نیاز به انجام عمل جراحی در بین این بیماران به شرح زیر هستند:

  • ایجاد مشکل برای طناب نخاعی
  • عدم کاهش درد با استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه (غیر جراحی)
  • درد و یا ضعف مزمن بیمار

برای درمان گردن درد شدید روش‌های درمانی دیگری مانند طب سوزنی، اوزون درمانی و … نیز وجود دارد.


Cervical-Disc-Replacement-Surgery-770x375-660x330-min.jpg
جولای 15, 2015

یکی از دلایل شایع درد گردن، شانه و دست، فتق یا بیرون زدگی  دیسک گردن است. علائم ممکن است شامل درد شدید و مبهم در گردن یا بین کتف ها بوده که در دست ها انتشار پیدا کرده و تا کف دست و انگشتان میرسد. در حالت وخیم لازم است از روش های درمان دیسک گردن بدون جراحی استفاده شود.همچنین از دیگر علائم می توان حس کرختی، خارش یا سوزش در شانه و دست ها را نام برد. حرکات و موقعیت های خاصی در گردن می توانند درد را تشدید کنند.

آناتومی

آناتومی

در میان هر دو مهره (استخوان) ستون فقرات یک دیسک بین مهره ای وجود دارد.  صفحه ای متشکل از الیاف که قابلیت ضربه گیری دارد. صفحات انتهایی (endplates) مهره ها را ردیف کرده و به نگه داشتن دیسک ها در محل خود کمک می کنند. هر دیسک یک نوار تایر مانند در روی خود، به نام حلقه ی فیبری دارد که یک ماده ی ژل مانند به نام نوکلئوس پالپوزوس (هسته ی دیسک) را احاطه می کند. رشته های عصبی از طریق مسیر های کوچکی که بین مهره ها و دیسک ها قرار دارد، از کانال نخاعی خارج می شوند. گردن درد و دیگر علائم هنگامی ظاهر می شوند که دیسک بین مهره ای آسیب دیده، به کانال نخاعی یا به ریشه های عصبی فشار وارد کند.

فتق دیسک مهره گردن هنگامی رخ می دهد که حلقه فیبری ترک برداشته یا شکافته شود و بدین صورت به نوکلئوس پالپوزوس (هسته ی دیسک) اجازه ی خروج دهد. این عارضه فتق هسته ی دیسک (HNP) یا فتق دیسک گفته می شود. در این مقاله شما خواهید آموخت که چه عواملی باعث ایجاد فتق مهره های گردن شده و برای تشخیص، مقابله با درد و دیگر علائم چه راهکار هایی وجود دارد.

علائم و نشانه ها

علائم دیسک گردن معمولا با درد همراه است و باعث اختلالات عصبی به شرح زیر می شود:

   C4-C5 (ریشه ی عصبی C5): می تواند باعث ضعف در عضله ی دلتایی سر شانه شود. معمولا بی حسی یا خارش و سوزش ایجاد نمی کند ولی می تواند باعث درد شانه و گردن درد   شود.

   C5-C6 (ریشه ی عصبی C6): می تواند باعث ضعف ماهیچه های دو سر (عضلات جلویی بازو) و ماهیچه های باز کننده ی مچ شود. بی حسی ، خارش و سوزش همراه با درد ممکن است به سمت انگشت شست دست منتشر شوند. این یکی از شایع ترین مراحل برای وقوع فتق دیسک گردن است.

  C6-C7 (ریشه ی عصبی C7): می تواند باعث ضعف عضلات سه سر بازو (عضلات پشت بازو) و عضلات باز کننده ی انگشتان شود. بی حسی ، خارش و سوزش همراه با درد ممکن است به سمت عضلات سه سر و انگشت میانی منتشر شوند. این مرحله نیز یکی از شایع ترین مراحل برای وقوع بیرون زدگی دیسک گردن می باشد.

C7-T1 (ریشه ی عصبی C8): می تواند باعث ضعف در گرفتن اشیا با دست شود. همچنین بی حسی ، خارش و درد ممکن است از طریق بازو به سمت انگشت کوچک دست منتشر شوند.

لازم  است بدانید که علائم بالا معمولا با فتق دیسک گردن همراه هستند ولی ساختار سیستم عصبی افراد متفاوت است بنابراین علائم ایجاد شده در آن ها نیز ممکن است با یکدیگر تفاوت داشته باشد

علت ها و دلایل

علل زیادی باعث ایجاد فتق دیسک گردن و درد شدید می شوند که عبارتند از:

 فرسایش دیسک های ستون فقرات

درد ناشی از دیسک بیرون زده، معمولا به علت فرسایش ستون فقرات می باشد.

پشت و کمر ما وظیفه ی تحمل و پخش کردن وزن را داشته و دیسک های بین مهره ای، ضربه گیری در اثر حرکت (راه رفتن، چرخیدن و خم شدن) را بر عهده دارد. به دلیل فشار زیادی که به دیسک ها وارد می شود، با گذر زمان به آن ها آسیب وارد می شود و می تواند علت دیسک گردن و کمر باشد
حلقه ی فیبری (قسمت سخت خارجی دیسک) می تواند به تدریج ضعیف شده و به نوکلئوس پالپوزوس (هسته ی ژله مانند دیسک) اجازه ی خروج دهد، به این ترتیب، دیسک بیرون زده و متورم می شود.

 آسیب به ستون فقرات

علت دیسک گردن می تواند در اثر آسیب باشد. تصادف رانندگی می تواند باعث بیرون زدن دیسک شود. برای مثال یک حرکت شدید و ناگهانی  می تواند با وارد کردن فشار زیاد باعث بیرون زدن و پارگی دیسک گردد.

همچنین علائم دیسک گردن می تواند به علت بلند کردن نادرست یک جسم سنگین و یا چرخیدن بیش از اندازه ی بدن به وجود آید.

تاثیر همزمان آسیب ها و فرسایش ستون فقرات

ممکن است دیسک چنان ضعیف شده باشد که اتفاقاتی نه چندان مهم مثلا یک عطسه دچار بیرون زدگی شود عطسه رویداد مهمی که بتواند باعث آسیب شود به حساب نمی آید، ولی اگر فرد دیسک ضعیفی داشته باشد، نیروی حاصل از یک عطسه می تواند باعث فتق آن شود.

مراحل بیرون زدن یک دیسک

مراحل بیرون زدن یک دیسک

فرایند فتق یک دیسک شامل 4 مرحله است به طوری که در زیر  نشان داده شده:

دژنرسانس : در طول مرحله ی اول، نوکلئوس پالپوزوس به دلیل تغییرات شیمیایی مرتبط با سن ضعیف می شود. در این مرحله بیرون زدگی (فتق) به وجود نمی آید و تنها دیسک انعطاف پذیری خود را از دست داده و توانایی ضربه گیری آن کم تر می شود.

برآمدگی دیسک: در طول این مرحله، شکل یا محل دیسک تغییر می کند. همچنین یک برآمدگی کوچک شروع به تشکیل شدن کرده که ممکن است بسته به محل آن، به نخاع یا اعصاب آن فشار وارد کند.

  پارگی دیسک: طی این مرحله هسته ی ژله مانند دیسک دیواره آن را سوراخ می کند ولی همچنان درون دیسک باقی می ماند.

  جدا شدن بخش پاره شده ی دیسک: طی مرحله ی آخر نوکلئوس پالپوزوس (هسته ی دیسک) از دیواره ی دیسک عبور کرده و وارد کانال نخاعی می شود.

راه ها و روش های درمان

 

درمان کنسرواتیو (محافظه کارانه) بدون جراحی اولین قدم برای بهبودی است برای درمان پارگی دیسک گردن است و ممکن است شامل موارد زیر باشد: دارو درمانی ، استراحت ، ماساژ ، ورزش درمانی ، تمرینات سر و گردن در خانه ، آب درمانی ، کاریوپراکتیک و مدیریت درد. بیش از 95% افراد مبتلا به درد بازو در اثر بیرون زدگی دیسک گردن ، در عرض 6 هفته بهبودی یافته و به فعالیت های طبیعی باز می گردند. اگر بدن فردی به درمان محافظه کارانه پاسخ نداده یا علائم بد تر شوند، ممکن است جراح ستون فقرات عمل جراحی دیسک گردن را پیشنهاد کند

دارودرمانی :پزشک ممکن است مسکن ، دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و یا استروئید برای درمان دیسک گردن شما تجویز کند. بعضا شل کننده های عضلانی نیز برای گرفتگی ماهیچه ها تجویز می شوند.

دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مثل آسپرین و ناپروکسین ، نمونه هایی از دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی اند که به منظور کاهش التهاب و درد ناشی از عوارض دیسک گردن به کار می روند.

مسکن هایی مثل استامینوفن جهت کاهش درد به کار رفته ولی اثر ضد التهابی NSAIDs را ندارند.

شل کننده های مثل متاکاربامول (روباکسین) ، کاریسوپرودول (سوما) و سیکلوبنزاپرین (فلکسریل) ممکن است به منظور کنترل اسپاسم (گرفتگی) های عضلانی به کار رود.

استروئید ها ممکن است جهت کاهش التهابات تجویز شده و به صورت خوراکی (متیل پردنیزولون) در یک دوره ی 5 روزه، با کاهش متوالی دوز، مصرف شوند. مزیت این دارو ها در سرعت زیاد رفع درد می باشد. (کم تر از 24 ساعت)

تزریق استروئید در محل بیرون زدگی دیسک ممکن است در موارد درد شدید تجویز شود این روش که به کمک فلوروسکوپی انجام می شود، عبارت است از تزریق استروئید و یک داروی بی حسی به به فضای اپیدورال ستون مهره به منظور کاهش التهاب .

ورزش و فیزیوتراپی: هدف ورزش درمانی، کمک به بیمار برای رسیدن هر چه زود تر به فعالیت و جلوگیری از آسیب مجدد است. فیزیوتراپیست ها می توانند روش های صحیح ایستادن، بلند کردن اجسام و راه رفتن را آموزش داده و با بیمار به منظور کشیدن و قدرتمند کردن عضلات گردن، شانه و بازو همکاری کنند. ورزش گردن و تمرینات تقویتی، عناصر اصلی درمان بوده و باید جزئی از زندگی فرد شوند.

تزریقات اپیدورال یا “بلوک” به هنگام درد شدید بازو توصیه می شوند. در این عمل نوعی کورتیکواستروئید، توسط پزشک آموزش دیده در این زمینه، به درون فضای اپیدورال (فضای اطراف اعصاب نخاعی) تزریق می شود. پس از اولین تزریق ممکن است در روز های بعدی یک یا دو تزریق دیگر نیز نیاز باشد. این تزریق باید جزئی از یک برنامه ی درمان و توان بخشی جامع انجام شود. هدف این تزریق کاهش التهاب اعصاب و درمان دیسک گردن است.

تزریق در نقاط ماشه ای به تزریق مستقیم دارو های بی حسی موضعی (بعضا به همراه کورتیکواستروئید ها)، در بافت های نرم و ماهیچه های دردناک در طول ستون فقرات گفته می شود. این تزریقات معمولا موثر واقع می شوند ولی به درمان بیرون زدگی دیسک گردن کمکی نمی کنند.

درمان دستی (کایروپراکتیک). حرکت دادن آرام می تواند به کاهش اختلال در عملکرد مفاصل، که ممکن است خود دلیلی برای درد باشد، کمک کند. از حرکت دادن به میزان زیاد باید خودداری شود، زیرا می تواند درد یا آسیب های عصبی را افزایش دهد.

در برخی موارد برای درمان دیسک گردن گردنبند طبی یا بریس به منظور کاهش فشار از ستون فقرات گردن، توصیه می شود.

روش‌های دیگر درمان دیسک گردن تحریک الکتریکی عصب، طب سوزنی،آب درمانی و…می‌باشد.

عمل جراحی: برای بیمارانی که درد گردن با درمان های قبلی بهبود نمی یابد، ممکن است جراحی مورد نیاز باشد. هدف از جراحی، برداشتن قسمتی از دیسک است که به عصب فشار وارد می کند. به این عمل دیسکتومی گفته می شود. بسته به محل دیسک بیرون زده، ممکن است پزشک شکافی در جلو یا پشت گردن بیمار ایجاد کند. تصمیم این که شکاف در جلوی گردن (رویکرد قدامی) و یا در پشت گردن (رویکرد خلفی) ایجاد شود بستگی به موارد زیادی از جمله محل دقیق فتق دیسک، تجربه و سلیقه ی جراح دارد. در هر دو روش، مواد دیسک از روی عصب برداشته شده و عمل معمولا موفقیت آمیز است.


آمار بازدید

درباره پروفسور بیژن فروغ

من در سال ۱۳۶۱ از دبیرستان خوارزمی تهران فارغ التحصیل شدم .سال ۱۳۶۸ در رشته پزشکی از دانشگاه شیراز فارغ التحصیل شدم بمدت دوسال دوره تخصصی پاتولوژی را گذراندم …. ادامه

تماس با ما

بزرگراه چمران، ابتدای باقرخان غربی، پلاک 89 قدیم، 26 جدید، طبقه دوم

تلفن:

02166572220

02166576421

02166576423

02166576424

تمام حقوق سایت برای کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی محفوظ است