آخرین مطالب

کلاسیک

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
خشکی-،-سفتی-و-بی-حرکتی-مفصل-زانو-min.jpg
سپتامبر 8, 2015

خشکی ، سفتی و بی حرکتی مفصل زانو  به چندین علت ایجاد می شود و اغلب با درد و ورم همراه است. گاهی اوقات ممکن است کمی قرمزی، گرمی، بی حسی و سوزن سوزن شدن نیز در محل درد وجود داشته باشد.

خشکی مفصل زانو می تواند علل متفاوتی داشته باشد، اما معمولا علت خشکی زانو در دو دسته قرار می گیرند: عللی که در اثر آسیب یا جراحت ایجاد شده اند و آن هایی که به دلیل بیماری خاصی ایجاد شده اند.

در اینجا به علل رایج خشکی زانو می پردازیم، آن هایی که به جراحت مربوط می شوند و آن هایی که به دلیل بیماری ایجاد شده اند، و سپس در ادامه در مورد درمان خشکی مفصل زانو توضیحاتی ارائه خواهیم داد.

علت ها و دلایل

خشکی و سفتی مفصل زانو اغلب به دلایل زیر اتفاق می افتد:

مایع مفصلی: وقتی زانو آسیب می بیند، اغلب مایع زیادی در مفصل جمع می شود (به اصطلاح زانو آب می آورد). میزان ورم به شدت جراحت بستگی دارد. در اثر یک آسیب جزیی، التهاب درون مفصل موجب افزایش تولید مایع سینوویال می شود. در آسیب شدیدتر، ممکن است به طور مستقیم به درون مفصل خونریزی ایجاد شود، که به آن همارتروز گفته می شود و می تواند باعث ایجاد تورم قابل توجهی شود. هر گونه تجمع آب اضافه در مفصل، می تواند باعث بروز خشکی مفصل زانو شود، چون این مایع با اشغال فضا در مفصل، حرکت آن را محدود می کند.

تورم همواره قابل مشاهده نیست. ممکن است قبل از بروز هر علامتی، مایع زیادی در مفصل تجمع کرده باشد . بنابراین ممکن است خشکی زانو با هیچ علامت دیگری همراه نباشد.

تغییرات بیومکانیکی: اگر یکی از ساختارهای زانو آسیب ببیند، می تواند موجب تغییر حرکات زانو شود. مفصل زانو برای داشتن دامنه ی حرکتی وسیع، سیستم پیچیده ای از انواع حرکات چرخشی، پیچشی و لغزشی دارد. یک جراحت می تواند این حرکات را تحت تاثیر قرار داده و حرکت مفصل را محدود کند و در نتیجه باعث خشکی زانو شود.

تغییرات بیومکانیکی

درد: درد نیز می تواند مانع از حرکت زانو شده و باعث بروز خشکی ، سفتی و بی حرکتی مفصل زانوشود. این یک واکنش طبیعی است، وقتی با حرکت زانو دچار درد می شویم، آن را متوقف می کنیم. در مراحل اولیه ی پس از جراحت، این پاسخ بدن برای جلوگیری از آسیب بیشتر، مفید است. اما اگر ادامه یابد، عضلات و مفصل سفت شده و باعث خشکی طولانی مدت زانو می شود.

آسیب منیسک: آسیب به غضروف خاصی که مفصل زانو را می پوشاند. این امر موجب خشکی ، سفتی و بی حرکتی زانو به دلیل جلوگیری از حرکت روان آن می شود. گاهی اوقات نیز ممکن است بخشی از غضروف آسیب دیده درون مفصل گیر کند و در نتیجه موجب محدود کردن حرکت آن شود؛ به این حالت قفل شدن زانو گفته می شود. در بخش پارگی منیسک می توانید در این مورد بیشتر بدانید.

پیچ خوردگی: پیچ خوردگی جزئی و کشیده شدن بیش از حد رباط زانو نیز می تواند موجب خشکی زانو شود. این امر می تواند تا حدی به دلیل بروز تورم اندکی در مفصل و همچنین به علت کاهش استقامت مفصل باشد و حرکت آن را تحت تاثیر قرار می دهد. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر به بخش پیچ خوردگی رباط مراجعه کنید.

شکستگی: شکستگی استخوان نیز به دلیل ایجاد درد، بی ثباتی و بی نظمی در مفصل زانو، می تواند موجب خشکی ، سفتی و بی حرکتی مفصل زانو شود.

شکستگی

آسیب به رباط: آسیب به رباط هایی مثل ACL یا PCL اغلب باعث خونریزی درون مفصل می شود. معمولا در این هنگام ورم شدیدی بلافاصله ایجاد می شود و باعث محدودیت در حرکت زانو می شود. در این مورد می توانید در بخش های آسیب به ACL و پارگی PCL اطلاعات بیشتری به دست آورید.

آرتروفیبروز: این یک وضعیت نادر است که می تواند در اثر جراحت و یا عمل جراحی ایجاد شود. وقتی بافت بدن بیش از حد دچار جراحت و زخم شود، باعث محدودیت و دردناک شدن حرکت آن می شود.

التهاب تاندون (تاندونیت): التهاب یا تخریب تاندون ها می تواند باعث کشیدگی مفصل شود و با تضعیف آن، حرکت طبیعی آن را محدود کند. در این حالت معمولا تاندون پاتلاردر جلوی زانو تحت تاثیر قرار می گیرد. در این مورد در بخش زانوی پرشگران مطالب بیشتری بخوانید.

پس از ورزش: در اثر کارکشیدن بیش از حد از عضلات پا (نه لزوما آسیب دیدن)، عضلات سفت شده و باعث خشکی زانو می شوند. قبل از ورزش حتما نرمش کرده و بدنتان را گرم کنید تا از ایجاد این وضعیت جلوگیری کنید.

آرتریت روماتوئید: این یک بیماری سیستمیک و مزمن است که باعث التهاب و فیبروز مفصل ها می شود. در آرتروز زانو ، استخوان ها و غضروف ها دچار آسیب شده و باعث خشکی زانو (معمولا در هر دو پا) می شوند که اغلب با قرمزی، تورم و گرم شدن آن ناحیه همراه است. علایم این بیماری ثابت نیست و در حالات خوب و بد، در نوسان است. در این بیماری علاوه بر مفصل زانو، چندین مفصل دیگر از جمله دست ها و پاها نیز تحت تاثیر قرار می گیرند.

استئوآرتروز: این بیماری بیشتر با عنوان ساییدگی زانو شناخته می شود که می تواند منجر به تخریب غضروف و استخوان شود. سطوح صاف مفصل از بین می روند و و فضای بین استخوان ها کاهش می یابد، در نتیجه موجب خشکی زانو می شود. این خشکی معمولا در اول صبح و پس از استراحت به مدت طولانی، شدیدتر است و به سرعت با فعالیت بدن شدت آن کاهش می یابد.

بورسیت (آماس کیسه های مفصلی): این حالت زمانی اتفاق می افتد که یکی از کیسه های بورسا (کیسه های کوچک پر از مایع که بین استخوان ها و تاندون ها قرار می گیرد)، دچار تورم می شوند. این کیسه ها در اثر سایش بیش از حد و یا ضربه ی ناگهانی، دچار التهاب می شوند. این کیسه ها معمولا به صورت توده های کدویی شکل یا شبیه پرتقال های کوچک هستند که اغلب در جلو یا پشت زانو قرار دارند. می توانید در بخش بورسیت، در این مورد اطلاعات بیشتری کسب کنید.

نقرس: نقرس، نوعی آرتروز التهابی است که در اثر تجمع اوریک اسید و ایجاد کریستال هایی از این ماده در زانوها و پاها ایجاد می شود. علایم این بیماری به سرعت طی چند ساعت بروز می کنند و همانند خشکی زانو، مفصل ها دردناک شده و قرمز و داغ می شوند. معمولا تکرار این علایم رایج است. برای مطالغه ی بیشتر در این زمینه به بخش نقرس مراجعه کنید.

دلایل نادر دیگری نیز در مورد خشکی زانو وجود دارد، اما این موارد بسیار جدی هستند و سریعا باید بیمار تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرد:

  • تومور: رشد غیر طبیعی استخوان
  • عفونت: مانند استئومیلیت (عفونت استخوان) یا آرتروز سپتیک (آرتروز عفونی)

تشخیص

چنانچه از خشکی زانو و زانو درد رنج می برید، برای بررسی علت به پزشک مراجعه کنید. پزشک از شما در مورد سوابق پزشکی و نیز فعالیت های اخیرتان سوال خواهد کرد. همچنین ممکن است برای بررسی بیشتر، عکسبرداری توسط MRI یا اشعه ی X را توصیه کند.

راه ها و روش های درمان

مانند اغلب بیماری ها، برای درمان خشکی زانو به طور صحیح و کامل، مهم است که ابتدا علت آن تشخیص داده شود. همواره برای تشخیص صحیح مشکل خشکی زانو، به پزشک متخصص مراجعه کنید. در زیر برخی روش های درمانی برای خشکی ، سفتی زانو آمده است:

در مواردی که مفصل زانو دچار آسیب یا جراحت شده است، در مرحله ی اول، درمان شامل مصرف دارو، بستن بریس، فیزیوتراپی و برخی از درمان بی حسی زانو بطور خاص مثل تزریق اوزون و PRP می باشد.

در مورد خشکی زانو ناشی از ورم، پزشک شما ممکن است این ناحیه را تخلیه کند. برای مثال، پارگی رباط ACL باعث می شود مفصل زانو پر از خون شود. برای کاهش فشار این ناحیه، پزشک از یک سوزن برای تخلیه ی خون و مایع اضافی در این محل استفاده می کند. این کار ورم را به حداقل می رساند و همچنین باعث درمان خشکی زانو می‌شود.

فیزیوتراپی نیز ممکن است در مورد خشکی زانو و برای درمان آرتروز زانو توصیه شود. فیزیوتراپ با شما کار خواهد کرد تا دامنه ی حرکتی زانویتان را افزایش داده و تمرینات ورزشی را برای کاهش التهاب، به شما توصیه خواهد کرد. ورزش به کشش عضلات کمک می کند و نواحی اطراف مفصل را برای درمان آرتریت روماتوئید زانو تقویت می کند.

در مواردی که وزن بالا ممکن است در خشکی زانو نقش داشته باشد، ممکن است تغذیه ی صحیح و کاهش وزن نیز به شما توصیه شود. در مورد بیماری نقرس، تغییر در رژیم غذایی می تواند به کاهش تجمع اوریک اسید در بدن کمک کند.

حرکات کششی برای رفع خشکی زانو

کشش عضلات، موجب افزایش انعطاف پذیری می شوند و از خشکی و جراحت عضلات جلوگیری می کنند.

بالا آوردن پای کشیده

این حرکت را در حالت خوابیده به پشت و در حالی که پای راست کشیده است و پای چپ از محل زانو خم شده است و کف پا بر روی زمین قرار دارد، شروع کنید. به آرامی پای راست را با انقباض عضلات ران، حدود 30 سانتی متر از روی زمین بالا بیاورید. به مدت 3 تا 5 ثانیه در این حالت بمانید. سپس به آرامی پا را پایین بیاورید و دوباره این حرکت را تکرار کنید. سپس همین حرکت را با پای چپ انجام دهید، در حالی که پای راست خمیده است.

بالا بردن پا به صورت صاف

کشش عضلات چهارسر ران

بایستید و برای حفظ تعادل، یک دستتان را به یک صندلی یا دیوار بگیرید. یک پایتان را بالا بیاورید، مچ پا را با دست بگیرید و پاشنه ی پا به سمت باسن بیاورید. به مدت 30 ثانیه در این حالت بمانید. باید در عضلات چهار سر در جلوی ران احساس کشش کنید. زانوهایتان را در کنار هم نگه دارید. زمانی که در عضلات ران احساس کشیدگی کردید، کشش را متوقف کنید. این حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.

اسکات دیوار

بایستید و پشتتان را به دیوار تکیه دهید. پاها را به عرض شانه باز کنید. زانوها را خم کرده و به آرامی بدنتان را پایین بیاورید. پشتتان باید همچنان به دیوار تکیه داشته باشد. زمانی که زانوهایتان تا زاویه ی 30 درجه خم شد، تا 5 یا 10 شماره بشمارید و سپس به آرامی خودتان را تا محل شروع بالا بکشید. چنانچه هنگام این حرکت دچار درد زانو می شوید، آن را متوقف کنید.

اسکات دیوار-

برای رفع خشکی زانو بر روی زمین بنشینید، به نحوی که پشتتان راست باشد. پایتان را در جلوی خود، صاف و در حالت استراحت قرار دهید. کف دستانتان را بر روی زمین قرار داده و به سمت مچ پایتان حرکت دهید. به مدت 30 ثانیه در این حالت بمانید. باید در عضلات همسترینگ خود در طول پشت ران ها و نیز پشت زانوها احساس کشیدگی کنید. زمانی که در عضلات خود احساس کشش کردید، حرکت دست را متوقف کنید. از خم شدن کمر و یا قفل کردن زانوها خودداری کنید.


درد-جلوی-زانو-و-زیر-کشکک-min.jpg
سپتامبر 6, 2015

درد جلوی زانو و زیر کشکک واژه‌ای پوششی است که گستره وسیعی از عارضه‌های کاملاً متفاوت و در عین حال مرتبطی را دربرمی‌گیرد که موجب درد اطراف یا پشت کاسه زانو می‌شود.

25 درصد از ما در مرحله‌ای از زندگی خود این درد را تجربه کرده‌ایم یا خواهیم کرد. درد جلوی زانو شایع‌ترین سندرم ناشی از استفاده بیش از حد در میان ورزشکاران است، البته غیرورزشکاران نیز از این عارضه در امان نیستند. به علاوه این مشکل دلیل اصلی زانو درد مزمن نوجوانان نیز به شمار می‌رود.

آناتومی

آناتومی

کاسه زانو (کشکک یا پاتلا) استخوانی سه گوش است که روی استخوان ران (فمور) قرار می‌گیرد. هم پشت کاسه زانو و هم انتهای استخوان ران (کندیل ران) که محل قرارگیری کاسه زانو است با غضروف، سطحی براق و صیقلی، پوشیده می‌شوند. نقش این غضروف کاهش اصطکاک و روان ساختن حرکت است و به مثابه ضربه‌گیر عمل می‌کند.

پشت کاسه زانو توسط تیغه‌ای عمودی تقسیم‌بندی می‌شود که با شیار انتهای استخوان ران در یک راستا قرار دارد. البته این تیغه‌ها مطابقت صددرصد با یکدیگر ندارند.

کاسه زانو تا حدی به دلیل ساختار استخوانی خود و تا حدی توسط بافت‌های نرم پیرامون زانو، به ویژه عضله‌های رانی (عضله‌های چهارسری) در محل اصلی خود باقی می‌ماند که کاسه زانو را در میان می‌گیرند و تاندون کشکک زانو را تشکیل می‌دهند.

کاسه زانو وظیفه افزایش دادن بازوی اهرم عضله‌های ران را بر عهده دارد تا به این ترتیب کارایی آنها بیشتر شود، به علاوه کاسه زانو سایش تاندون کشکک روی استخوان‌های زیرین را نیز کاهش می‌دهد و در برابر فشار مستقیم و فرسایش‌های ناشی از مواردی چون زانو زدن از کندیل‌های ران محافظت می‌کند.

علت ها و دلایل

کاسه زانو و استخوان ران هنگام خم و صاف شدن زانو در کنار یکدیگر عمل می‌کنند. چنانچه این تعامل به دلیل هر یک از عامل‌های فوق یا ترکیبی از این عوامل مختل شود، فرد دچار درد جلو زانو می‌شود. کاسه زانو زمان خم و صاف شدن زانو خط سیری S شکل را دنبال می‌کند که در آن کاسه زانو روی کندیل ران رو به بالا و پایین می‌لغزد. در اثر افزایش زاویه خمش زانو، پشت کاسه زانو در معرض فشارهای متغیر در بخش‌های متفاوت کاسه زانو قرار می‌گیرد. این نیروها گاهی به صورت مساوی روی این ناحیه پخش نمی‌شود، و در عوض در ناحیه‌های خاصی از کاسه زانو انباشته می‌شود که توانایی تحمل این فشار را ندارد.

این اتفاق به ویژه زمانی رخ می‌دهد که عضله‌های ران عملکردی نامناسب داشته باشند، تعادل‌شان برهم خورده باشد و با یکدیگر هماهنگ نباشند. این عدم تعادل به محدودیت بیشتر مفصل بین کاسه زانو و استخوان ران می‌انجامد و زانو را متورم می‌سازد. ورم کردن زانو غالباً عارضه را وخیم‌تر از پیش می‌کند.

علائم

  1. درد زیر و یا اطراف کاسه زانو به ویژه هنگام بالا و پایین رفتن از پله‌ها، زانو زدن و سر پا نشستن
  2. صدا دادن زانو یا احساس سایش در زانو
  3. خالی کردن زانو
  4. درد زانوی موسوم به زانو درد سینما دوستان، منظور دردی است که پس از نشستن طولانی مدت در زانو احساس می‌شود.
  5. ورم
  6. گرفتگی عضله‌های ران و ساق پا

بروز هر یک از علائم فوق، انجام فعالیت‌های ورزشی و بالا و پایین رفتن از پله‌ها را دشوار می‌سازد. تکرار فعالیت‌های دارای ماهیتی عادتی مانند دویدن، دوچرخه سواری و استپ ایروبیک می‌تواند بروز علت درد کشکک زانو را به دنبال داشته باشد.

عوامل

عامل‌های استخوان‌بندی

  • اندازه و شکل زانو
  • طول پا
  • تغییرهای استخوان ران
  • تغییرهای استخوان درشت نی (پایین پا)

عامل‌های مفصلی

  • گرفتگی و سفت شدن بافت‌های نرم خارج زانو

عامل‌های عضلانی

  • قدرت و کنترل ضعیف عضله ران
  • گرفتگی عضله‌های ساق پا، ران و مفصل ران
  • ناهنجاری‌های بافت نرم اطراف زانو
  • مختل شدن کنترل عضلات اطراف زانو

عامل‌های زیست مکانیکی

  • بدشکلی یا محدودیت حرکتی ستون فقرات، مفصل ران، زانو، مچ و کف پا

وارد شدن ضربه یا تروما

  • وارد شدن ضربه مستقیم یا غیر مستقیم به زانو
  1. استفاده بیش از اندازه، در میان دوندگان یا دوچرخه سواران
  2. انجام فعالیت بی‌سابقه‌ای که بدن به آن عادت ندارد.
  3. ماندن در یک حالت ثابت به مدت طولانی مانند نشستن
  4. آرتریت یا بیماری التهاب مفصل (آرتروز و روماتیسم مفصلی)
  5. نرم شدن غضروف، برای مثال در اثر ابتلا به نرمی یا کندرومالاسی زانو

مدیریت

  1. حرکت و پایداری مفصل را حفظ کنید؛ انجام تمرین‌های عدم تحمل وزن موجب تقویت عضله‌های اطراف زانو می‌شود و در نتیجه فشار اطراف مفصل کاهش می‌یابد و دامنه حرکتی مفصل حفظ می‌شود. زمانی که درد به حد کافی تسکین یافت، تمرین‌های تحمل وزن را شروع کنید.
  2. انجام تمرین‌ها را مادامی که درد بروز نیافته است، ادامه دهید؛ اما شدت تمرین‌ها را به محض شعله‌ور شدن درد کاهش دهید و به هیچ وجه به زانو فشار نیاورید.
  3. از فعالیت‌های مکرر تا زمان فروکش کردن درد دوری کنید.
  4. از بالا و پایین رفتن از سطوح شیبدار خودداری کنید.
  5. کفش پاشنه بلند نپوشید، چون مشکل در اثر رو به عقب راندن کاسه زانو به سمت استخوان‌های ران تشدید می‌شود.
  6. از زانو زدن و سر پا نشستن اجتناب کنید.
  7. مدت زمان طولانی با زانوهای رو به عقب قفل شده نایستید.
  8. شنای قورباغه انجام ندهید.
  9. در صورت ورم داشتن زانو به آن استراحت دهید و برای فروکش کردن ورم، روی زانو یخ بگذارید.

درمان‌

  1. فیزیوتراپی

  • تمرین‌های تقویتی و بازآموزی فعالیت‌های عضلانی به ترتیب درست
  • کشش عضله‌های ران
  • کنترل ورم
  • تسکین درد
  • استفاده از چسب‌ها و نوارهای مخصوص در صورت لزوم
  • بهره‌گیری از تکنیک‌های متحرک سازی مفصل جهت بازیابی دامنه کامل حرکتی مفصل
  • آموزش روش صحیح انجام ورزش‌ها و عامل‌های تشدید کننده پیشین پس از تسکین درد
  • درمان ستون فقرات، مفصل ران، مچ و کف پا در صورت لزوم
  • معرفی بیمار به متخصص جهت تهیه ارتوزهای دائمی یا موقتی
  • ارجاع بیمار به کلینیک درد در صورت شدید یا مقاوم بودن درد
  1. وسایل کمکی

بیماران گاهی در ابتدا و هنگام دردناک و متورم بودن زانو و درمان درد جلو زانو  برای راه رفتن از عصا یا چوب زیر بغل استفاده می‌کنند.

  1. ارتوز و کفی طبی

چنانچه حالت کف پا مولد درد باشد، کفی طبی برای بیمار تجویز می‌شود.

  1. دارو

    • مسکن
    • داروهای ضدالتهاب
  1. جراحی

جراحی بیش از آن که برای درمان درد جلوی زانو و زیر کشکک (زانوی دوندگان) به کار برده شود، برای بررسی و مدیریت مشکلات مرتبط با زانو مهم است.

جراحی‌های متداول عبارت‌اند از:

  • آرتروسکوپی: این جراحی در صورت لزوم جهت بررسی وضعیت زانو و اصلاح هر گونه ناهنجاری درون زانو انجام می‌شود. تشخیص افتراقی و حذف احتمال ابتلا به عارضه‌های دیگر از کاربردهای این روش محسوب می‌شود.
  • آزاد کردن بافت‌های نرم رتیناکولار خارجی: این جراحی با هدف کاهش نیروهای روی خارج زانو انجام می‌شود تا کاسه زانو بهتر در محل خود قرار بگیرد.
  • عمل المسی ـ تریلیات: به سمت داخل یا جلو حرکت دادن برآمدگی درشت نی (برآمدگی استخوانی روی پایین پا قیقاً زیر مچ پا) به منظور کاهش فشار مفصل کشککی ـ رانی (پاتلوفمورال)
  • جراحی تنظیم مجدد مفصل کشککی ـ رانی

از متخصص زانو بخواهید تا در مورد این جراحی‌ها و روش انجام آنها توضیح دهد.

تمرینها

انجام آن گروه از فعالیت‌هایی که بهبودی عضله‌های چهارسر را بدون ساییدگی کشکک به ارمغان می‌آورند، برای تسکین درد جلوی زانو و درد کشکک زانو و در نهایت جلوگیری از بروز مجدد آن بسیار حیاتی‌اند. عضله داخل ران واقع در بالای زانو، به نام واستوس مدیالیس یا عضله پهن داخلی، نقش مهمی را در نگه داشتن کاسه زانو در موقعیت صحیح و حفاظت از آن ایفاء می‌کند. متخصص فیزیوتراپی گاهی به بیمار تمرین‌های تقویتی یا مقاومتی را نیز جهت پایدارسازی عضله‌های مرکزی و کنترل و تقویت مفصل‌های ران آموزش می‌دهد، چرا که این بخش‌ها در کنار یکدیگر کنترل زانو را ممکن می‌سازند.

. 1به پشت دراز بکشید یا بنشینید، تکیه دهید و پاها را دراز کنید.2

_ کف پاها را رو به بالا و به سمت بدن بکشید و اندکی رو به بیرون بچرخانید

  • زانو را محکم به سمت پایین فشار دهید تا عضله‌های ران منقبض شود.
  • 10 ثانیه در این حالت بمانید.
  • این حرکت را 10 بار تکرار کنید.
  1. به پشت دراز بکشید یا بنشینید، تکیه دهید و پاها را دراز کنید.
  • – کف پاها را رو به بالا و به سمت بدن بکشید و اندکی رو به بیرون بچرخانید.
  • – زانو را محکم به سمت پایین فشار دهید تا عضله‌های ران منقبض شود.
  • – ضمن صاف نگه داشتن زانو، پا را تا حدی بالا ببرید که از روی تخت بلند شود.
  • – 10 ثانیه در این حالت بمانید.
  • – این حرکت را 10 بار تکرار کنید.
  1. . بایستید و پاها را به عرض لگن به گونهای باز کنید که نوک پاها رو به جلو باشد.

– زانوها را اندکی خم کنید و در این بین زانوها را بالای انگشت شست نگه دارید.

– عضلههای ران و شکم را منقبض کنید.

زانوها را رو به بیرون بالای انگشتان دوم/ سوم پا بچرخانید اما کف پا را ثابت نگه دارید.

– 10 ثانیه در این حالت بمانید.

– این حرکت را 10 بار تکرار کنید.

  1. در حالت حمله بایستید و پای آسیب دیده را جلوتر از پای سالم بگذارید. نوک پنجهها باید رو به جلو باشد. سعی کنید زانوی عقبی را صاف نگه دارید. وزن بدن را روی پای جلویی بیاندازید. در تمام این مدت زانو را در راستای انگشت شست پا نگه دارید.3

– عضلههای شکم و باسن را منقبض کنید.

_ زانو را به سمت بیرون و بالای انگشتان دوم و سوم بچرخانید، اما کف پا را تکان ندهید و فقط زانو را به کار بگیرید.

– 10 ثانیه در این حالت بمانید.

– این حرکت را 10 بار تکرار کنید.

  1. مقابل پله‌ای کوچک یا آخرین پله پلکان بایستید.

– عضله‌های شکم و باسن را منقبض کنید.

– پای آسیب دیده را در حالی روی پله بگذارید که زانو را بالای انگشتان دوم و سوم نگه داشته‌اید.

– برای حفظ تعادل می‌توانید از نرده بگیرید.

– با انتخاب پله بلندتر یا آهسته‌تر انجام دادن حرکت می‌توانید بر میزان دشواری آن بیافزایید.

– 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

  1. کنار پله بایستید، پای آسیب دیده را روی پله بگذارید و پای دیگر را در لبه پله به حالت آویزان نگه دارید.

– زانوی آسیب دیده را به آهستگی به حدی خم کنید که پاشنه پای دیگر با کف زمین تماس پیدا کند.

– سعی کنید زانوی پای آسیب دیده را بالای انگشتان دوم و سوم نگه دارید.

– با افزایش ارتفاع پله یا آهسته‌تر انجام دادن حرکت می‌توانید بر میزان دشواری آن بیافزایید.

– 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

7.روی پای آسیب دیده پشت به پلکان و روی پله انتهایی بایستید.5

– بدن را به آهستگی با خم کردن 30 درجه‌ای زانو پایین بیاورید.

– سعی کنید زانوی پای آسیب دیده را بالای انگشتان دوم و سوم نگه دارید.

– برای دشوارتر کردن انجام این حرکت می‌توانید زانو را بیشتر تا جایی خم کنید که پاشنه پای سالم با زمین تماس پیدا کند یا این که از پله بلندتری استفاده کنید و حرکت را آهسته‌تر انجام دهید.

  1. روی پای آسیب دیده بایستید، زانو را اندکی خم کنید و رو به بیرون در راستای انگشتان دوم و سوم بچرخانید.4

– سعی کنید تعادلتان را در این حالت حفظ کنید.

– 10 ثانیه در این حالت بمانید.

– این حرکت را 10 بار تکرار کنید.

– با بستن یک یا هر دو چشم بر دشواری این حرکت بیافزایید.

هر گاه انجام تمرین‌های فوق برایتان آسان شد، باید پریدن، لی لی کردن، دویدن و دوچرخه سواری را شروع کنید، اما به خاطر داشته باشید که در تمام مدت باید زانوی آسیب دیده را بالای انگشتان دوم و سوم نگه دارید. برای مشاهده وضعیت زانو می‌توانید از آینه استفاده کنید.

پس از فروکش کردن کامل درد جلوی زانو و زیر کشکک نباید انجام تمرین‌ها را به یکباره متوقف سازید، بلکه باید به تدریج تعداد دفعات انجام تمرین‌ها را کاهش دهید و فاصله بین آنها را بیشتر کنید. چنانچه علائم عود کردند، باید در صورت امکان انجام تمرین‌ها را از سر بگیرید.


صدا-دادن-و-تق-تق-زانو-min.jpg
سپتامبر 5, 2015

مفصل زانو، یکی از بزرگترین و پیچیده ترین مفاصل بدن انسان است. به خاطر این شرایط، مفصل زانو می تواند با مشکلات و آسیب دیدگی های خاصی مواجه شود. به خاطر داشته باشید که صدا دادن و تق تق زانو در هنگام نشستن و بلند شدن مسئله ای کاملاً عادی و طبیعی محسوب می شود.

زانوها با بالا رفتن سن صدا های زیادی از خود ایجاد می کنند، زیرا غضروف با گذشت زمان ظاهر عادی خود را از دست داده و وضعیت غیر متقارن پیدا می کند. به این ترتیب هنگام لغزش غضروف، صدا از محل مفصل زانو شنیده می شود. مهم است که بدانیم در اکثر موارد، شنیدن صدای تق تق از مفصل زانو هیچ جای نگرانی ندارد. به هر حال، در بعضی موارد، لازم است در این رابطه با پزشک ملاقات شود.

صدای تق تق زانو را می توان به سه دسته به شرح زیر طبقه بندی کرد:

  • صدا دادن زانو بدون درد: این شرایط توسط اکثر افراد در طول زندگی تجربه می شود. به این ترتیب هنگام حرکت دادن زانو، صدا از آن شنیده می شود، اما این شرایط با درد همراه نیست. این شرایط بی خطر می باشد و نیازی به نگرانی درباره آن و استفاده از روش های درمانی خاص به منظور بر طرف کردن آن نیست.
  • صدا دادن زانو به خاطر آسیب دیدگی: گاهی اوقات زانو به خاطر شرایط مختلف همچون آسیب دیدگی در نتیجه وارد شدن ضربه در هنگام ورزش کردن، تصادف یا زمین خوردن، دچار آسیب می شود. در اینگونه موارد، صدا دادن زانو به خاطر چرخش آن در جهت نامناسب با درد همراه است و می تواند آسیب بیشتر زانو را به همراه داشته باشد.
  • صدا دادن زانو بدون آسیب دیدگی: گاهی اوقات زانو بدون آسیب دیدگی یا قرار گرفتن در شرایط خاص، صدا می دهد. این حالت ممکن است در نتیجه ابتلا به بیماری های خاص همچون آرتروز و موارد مانند آن در افراد مشاهده شود.

علت ها و دلایل

  • حباب های گاز: رایج ترین دلیل صدا دادن زانو که با درد همراه نیست، جمع شدن حباب های گاز در داخل مفصل زانو و ترکیدن این حباب ها است. این شرایط می تواند در نتیجه سایش رباط ها و تاندون ها به مفصل نیز ایجاد شود. به هر حال، مهم است که بدانید همواره امکان تشکیل حباب های گاز در داخل مفصل زانو وجود دارد. این حباب ها معمولاً به خاطر تغییرات فشار در مفصل زانو در نتیجه فعالیت های عادی روزمره ایجاد می شوند. هنگامی که این حباب ها می ترکند، باعث ایجاد صدا در محل مفصل می شوند. در اصطلاح پزشکی به این پدیده «کویتیشن» می گویند. این شرایط بسیار عادی محسوب می شوند و نیازمند درمان خاص نیستند. بطور مشابه، با حرکت دادن عادی مفاصل، یک تاندون یا یک رباط ممکن است بیش از حد کشیده شده و باعث ایجاد صدا شود. این شرایط نیز نمی توانند خطری را برای مفصل ایجاد نموده و یک مسئله عادی محسوب می شوند.
  • غضروف غیر متقارن: همانطور که قبلاً ذکر شد، غضروف می تواند به مرور زمان از بین رفته و ظاهر غیر متقارن پیدا کند. این شرایط باعث ایجاد صدا در زمان چمباتمه زدن یا ایستادن می شود.
  • گرفتن رباط ها: بافتی که استخوان ها را به سایر استخوان ها متصل می کند، در اصطلاح رباط نامیده می شود و می تواند با حرکت کردن دچار گرفتگی شود. هنگامی که این بافت نرم بر روی سایر بافت ها یا استخوان ها گیر بیفتد، می تواند باعث ایجاد صدا از محل مفصل شود. این شرایط را همچنین می توان در ارتباط با بافت زخم در محل مفصل نیز مشاهده کرد. در واقع بافت زخم نیز می تواند باعث ایجاد صدا در هنگام حرکت دادن مفصل زانو شود.
  • زانوی دونده: یکی از مشکلات رایج دیگر در این حوزه، سندرم درد استخوان کشکک یا زانوی دونده نامیده می شود. این شرایط می تواند باعث ایجاد صدا یا احساس دلخراش در زیر استخوان پاتلا یا کشکک زانو شود. شرایط ایجاد شده در این حالت بیشتر از شنیده شدن، احساس می شود.

در اکثر موارد، صدا دادن  و تق تق زانو مسئله ای کاملاً طبیعی محسوب می شود. به هر حال، اگر صدا دادن با ورم یا درد مزمن همراه شود، این شرایط دیگر عادی نیست. ورم و درد نشان دهنده جدی تر بودن مشکل از یک آسیب سطحی در مفصل زانو است و به همین خاطر لازم است برای انجام معاینات لازم با پزشک در این رابطه ملاقات شود. در ادامه برخی از دلایلی که لازم است به واسطه آنها و ایجاد صدا از محل مفصل زانو به صورت اورژانسی به پزشک مراجعه شود، ارائه شده اند.

  • آرتروز: آرتروز باعث نازک شدن غضروف قرار گرفته در انتهای استخوان ها می شود. این شرایط می تواند باعث سفت شدن سطوح مفصل زانو شده و در شرایط حاد، حتی از بین رفتن سطح خارجی استخوان و معیوب شدن غضروف را نیز به همراه داشته باشد. این شرایط به خاطر ساییده شدن استخوان ها به یکدیگر می تواند باعث ایجاد صدا در محل مفصل زانو شود. ایجاد این مشکل با درد برای بیمار همراه است و صدای ایجاد شده در نتیجه آن مداوم می باشد.
  • پارگی مینیسک: مینیسک دو حلقه غضروفی سی (C) شکل است که در دو طرف زانو قرار گرفته است. مینیسک می تواند بالش مورد نیاز برای مفصل را فراهم کرده و حرکت های آن را روان نماید. پارگی مینیسک می تواند به خاطر پیچش ناگهانی یا سایر چرخش های شدید ایجاد شده در مفصل زانو ایجاد شود. پارگی و آسیب مینیسک زانو تقریباً همواره با درد و ورم همراه است و می تواند صدای قابل شنیدن در هنگام حرکت مفصل ایجاد نماید. در صورت مواجه شدن با این شرایط لازم است در اسرع وقت با پزشک ملاقات شود.
  • آسیب دیدگی رباط: همانطور که قبلاً اشاره شد، مفصل زانو از رباط ها و تاندون های متعدد تشکیل شده که همه آنها مستعد آسیب دیدگی هستند. در صورتی که شما صدای بلند از مفصل زانوی خود شنیدید و در ادامه این صدا با ورم مفصل همراه بود، ممکن است پارگی یا آسیب دیدگی یکی از رباط های مختلف اطراف مفصل زانو برای شما ایجاد شده باشد. در این شرایط مهم است که به خاطر داشته باشید صدا دادن زانو یک مسئله بسیاری عادی است، اما هنگامی که این صدا دادن با درد یا ورم همراه باشد، این شرایط دیگر عادی محسوب نمی شود.
  • کندرو مالاسی پاتلا: این مشکل یک بیماری است که در نتیجه افزایش اصطکاک و سایش بین کشکک و استخوان ران ایجاد می شود و می تواند صدا دادن زانو و درد در این ناحیه از بدن را به همراه داشته باشد. این شرایط معمولاً برای افرادی که ورزش هایی مثل فوتبال، راگبی، یا تنیس انجام می دهند، ایجاد می شود و احتمال مشاهده آن در زنان بیشتر از مردان است. در این حالت زانو در هنگام خم یا راست شدن صدا می دهد.

روش های تشخیص

در صورتی که صدا دادن زانو با درد یا ایجاد مشکلات حرکتی همراه باشد، لازم است از خدمات پزشکی به منظور تعیین آسیب دیدگی احتمالی که باعث وارد شدن آسیب به بدن شده، استفاده شود. پزشک در این شرایط می تواند وضعیت زانوی بیمار را بررسی کرده و علت صدا دادن آن را مشخص کند. به این ترتیب پزشک می تواند روش درمانی مناسب برای رفع مشکل را برای بیمار تجویز نماید.

هنگامی که صدا دادن زانو با سایر عوارض جانبی همچون درد یا ورم همراه نباشد، آنگاه احتمالاً نیازی به نگرانی درباره این موضوع نیست. در بسیاری از مواقع، صدا دادن زانو به خاطر آزاد شدن هوای اضافی جمع شده در محل مفصل است. این شرایط همچنین می تواند نشانه ای از تصحیح موقعیت مفصل در هنگام وارد شدن فشار بیش از حد به آن یا ایجاد سایش در محل مفصل باشد. این شرایط مشابه احساس یا صدایی است که در هنگام ترکاندن مفاصل بند انگشت یا سایر مفاصل بدن ایجاد می شود.

برای تعیین اینکه چه شرایطی باعث صدا دادن زانو می شود، پزشک سابقه مشکل بیمار را دریافت کرده و ممکن است سوالات خاص درباره فعالیت های اخیر بیمار از وی بپرسد. در صورتی که صدا دادن زانو در هنگام آسیب دیدگی ایجاد شده باشد، مهم است که این موضوع در هنگام معاینه به اطلاع پزشک رسانده شود. در صورتی که این شرایط با سایر علائم همچون ورم و التهاب زانو همراه باشد، پزشک می تواند با توجه به علائم ایجاد شده مشکل را تشخیص داده و از روش درمان صدا دادن زانو برای آن استفاده نماید. ارزیابی های بیشتر در این حالت ممکن است با تهیه عکس رادیولوژی یا اسکن ام آر آی (MRI) از مفصل زانو انجام شود. در بعضی موارد، پزشک ممکن است مقداری از مایع مفصلی را از زانو خارج کرده و آن را برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه ارسال نماید. علاوه بر این پزشک ممکن است از بیمار بخواهد آزمایش خون انجام دهد.

درمان

همانطور که گفته شد، در درمان صدای زانو ،  شرایط معمول و عادی است که نمی تواند خطری را متوجه زانو نماید و به همین خاطر این مشکل به تنهایی نیازمند روش درمانی خاصی نیست. به هر حال، در بعضی شرایط صدای زانو بعد از یک آسیب دیدگی یا پارگی در رباط ایجاد می شود و ممکن است در نتیجه شرایطی مثل ابتلا به آرتروز یا نرمی غضروف کشکک زانو (کندرومالاسی پاتلا) باشد.

به این ترتیب لازم است درباره وضعیت ایجاد شده با پزشک ملاقات شده و از روش های مناسب برای درمان تق تق زانو استفاده شود. در این شرایط پزشک ممکن است داروهای تسکین درد و نیز داروهای ضد التهاب برای بیمار تجویز نماید. علاوه بر این ممکن است به بیمار توصیه شود از بریس برای بی حرکت کردن زانو و ایجاد امکان بهبود التهاب یا آسیب دیدگی ایجاد شده استفاده نماید.

در این زمان معمولاً از بیمار خواسته می شود با مراجعه به مراکز فیزیوتراپی از یک برنامه توان بخشی به منظور بازیابی قدرت و ثبات مفاصل زانو و بهبود دامنه حرکت استفاده کند.

در شرایطی که موقعیت قرارگیری مفصل زانو در محل صحیح نباشد، پزشک به بیمار کمک می کند وضعیت مفاصل را تنظیم مجدد کرده و مشکل را بر طرف نماید. در این حالت نیز از تمرین های کششی و تقویتی برای انجام آن ها در خانه به منظور حمایت از عضلات، تاندون ها و رباط های اطراف مفصل و رفع علت صدا دادن زانو و تق تق زانو استفاده می شود. ضعیف شدن عضله چهار سر ران یکی از دلایل اولیه ایجاد درد زانو است و به همین خاطر انجام تمرین های حرکتی تقویتی در این ناحیه می تواند آن را رفع کند.


دررفتگی-کشکک-زانو-min.jpg
سپتامبر 4, 2015

دررفتگی جزئی و یا کامل کشکک زانو، از آسیب هایی است که مفصل زانو را درگیر می کنند. استخوان کشکک یک استخوان V شکل محدب است که درون یک شکاف V شکل مقعر در درون استخوان ران قرار می گیرد که به آن تروکلئا می گویند. دررفتگی کشکک زانو عارضه ای است که طی آن استخوان کشکک از محل اصلی خود خارج شده و دیگر در شکاف مذکور قرار نمی گیرد.

دررفتگی جزئی یا نیمه دررفتگی زانو، عارضه ای است که طی آن استخوان کشکک درست در میان شکاف تروکلئا قرار نداشته ولی سطوح مفاصل هنوز با یکدیگر در تماس اند در نتیجه ارتباط میان استخوان کشکک و شکاف تروکلئا، غیر طبیعی است. این عارضه بیشتر در نوجوانان و افراد میانسال رخ می دهد.

آناتومی

استخوان کشکک زانو، یک استخوان دایره ای – مثلثی است که به استخوان ران متصل بوده و از سطح جلویی مفصل ران مراقبت کرده و آن را می پوشاند.

آناتومی

علت ها و دلایل

دررفتگی استخوان کشکک زانو، معمولا در اثر یک حادثه ی مستقیم بر روی زانو و یا چرخش یا خم شدن ناگهانی پا (برای مثال فرود آمدن نامناسب در رقص باله) به وجود می آید. در رفتگی زمانی به وجود می آید که استخوان کشکک از محل اصلی خود در شکاف پاتلو فمورال (تروکلئا) خارج شود – شکاف V شکل در جلوی استخوان ران.

علائم و نشانه ها

اگر شما دچار دررفتگی کشکک زانو شوید، احتمالا برخی از علائم زیر را خواهید داشت :

  • زانو ی شما پیچ خورده و تحمل وزن شما را نخواهد داشت.
  • کشکک زانو به اطراف خواهد لغزید.
  • هنگام حرکت دادن زانو احساس گرفتگی خواهید داشت.
  • در جلوی زانو احساس درد خواهید داشت که با انجام فعالیت تشدید می شود.
  • به هنگام نشستن در زانو ی خود احساس درد می کنید.
  • در زانو ی خود احساس گرفتگی و تورم می کنید.
  • به هنگام حرکت دادن زانو، صدای ساییده شدن و خرد شدن به گوش خواهد رسید.

تشخیص

برای تشخیص میزان آسیب، از معاینه ی فیزیکی دقیق، عکس برداری با اشعه ی ایکس و اسکن MRI استفاده می شود. در موارد دررفتگی کامل، رباط نگه دارنده ی کشکک زانو، به کلی پاره شده و یا شدیدا کشیده خواهد شد. متاسفانه، غضروف متصل کننده ی استخوان کشکک زانو به استخوان ران نیز ممکن است تحت تاثیر قرار گرفته و آسیب ببیند.

از عکس برداری با اشعه ی ایکس و اسکن MRI به منظور ارزیابی نحوه ی قرار گرفتن استخوان کشکک در شکاف خود و همچنین بررسی عوامل دیگر برای درد زانو، مانند آسیب به غضروف ها و یا پارگی رباط ها استفاده می شود.

راه ها و روش های درمان

درمان بدون جراحی

هدف از درمان دررفتگی کشکک زانو، جا انداختن استخوان کشکک زانو بدون استفاده از عمل جراحی و مهم تر از آن، باز توانی مناسب به منظور جلوگیری از دررفتگی ها و آسیب های بعدی به استخوان کشکک می باشد. بیشتر افرادی که پس از اولین در رفتگی کشکک زانو، تحت باز توانی مناسب قرار می گیرند، در آینده دوباره دچار آن نخواهند شد.

جا انداختن

بسته به علت دررفتگی زانو، از روش های درمانی مختلف بهره گرفته می شود. اگر استخوان کشکک به کلی از محل خود خارج شده باشد، اولین قدم برای درمان، باز گرداندن آن به محل اصلی خود می باشد که جا انداختن نام داشته و گاهی ممکن است به صورت خود به خودی انجام شود، در غیر این صورت، پزشک استخوان کشکک را به محل اصلی خود باز می گرداند.

کنترل درد

در درمان دررفتگی کشکک زانو دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی و یا دیگر مسکن های ضعیف معمولا توصیه می شوند. این دارو ها را همان طور که توسط پزشک تجویز می شوند مصرف کنید. در صورت ایجاد هر گونه خون ریزی، ناراحتی گوارشی و یا هر اثری از پاسخ آلرژیکی بدن به این دارو ها، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. در صورت نیاز، مسکن های قوی تر توسط پزشک شما تجویز خواهند شد. تمامی این دارو ها را دقیقا مطابق تجویز پزشک مصرف نمایید.

کنترل التهاب و تورم

در موارد حاد یا مزمن، برای کاهش درد و التهاب از یخ استفاده می شود. یخ باید برای کاهش التهاب و درد، هر 2 تا 3 ساعت به مدت 10 تا 15 دقیقه بر روی محل گذاشته شود. همچنین بلافاصله پس از انجام هر فعالیتی که می تواند علائم را تشدید کند، باید از یخ استفاده شود. می توانید از بسته های یخ و یا ماساژ با یخ استفاده کنید. پس از ایجاد آسیب، به مدت 72 ساعت از یخ استفاده کنید.

درمان با جراحی

برای موارد دررفتگی کشکک زانو همراه با آسیب به رباط ها، پزشک معمولا رباط آسیب دیده (رباط پاتلو فمورال) را با استفاده از یک تاندون اهدا شده و با کمک عمل جراحی ترمیم می کند. اگر به غضروف مفصل نیز آسیبی وارد شده باشد، پزشک می تواند به کمک آرترو سکوپی آن را درمان کند. عدم درمان این عارضه ها می تواند منجر به ناپایداری مزمن کشکک زانو و همچنین ایجاد آرتروز در زانو گردد.

باز توانی

باز توانی پس از ترمیم رباط پاتلو فمورال، بر روی تناسب اندام، سرعت، قدرت فرد متمرکز بوده و سعی در بهبود حرکت کشکک زانو در شیار تروکلئا دارد. در طول ماه اول، تاکید باز توانی بر روی بهبود رباط ترمیم شده، همزمان با حفظ دامنه ی حرکتی در محدوده ی مورد تایید جراح فرد می باشد. با پیش رفتن بیمار در طول برنامه، تمرینات تقویتی و پایدار کننده ی مخصوصی برای اندام تحتانی فرد به او ارائه می شوند. در ماه های پایانی برنامه ی باز توانی، تمرکز برنامه بیشتر بر روی تمرینات ورزشی خواهد بود.

کشکک زانو در برخی از افراد به صورت مزمن ناپایدار است. دلیل این امر می تواند شکل نامناسب ساختمان استخوان ها مانند کم عمق بودن شیار تروکلئا و یا شل بودن بافت های اطراف آن باشد. در این گونه موارد، قبل از انجام هر گونه عمل جراحی، فرد تحت درمان با برنامه های دقیق فیزیو تراپی و تمرینات تقویتی با مرکزیت ماهیچه های مرتبط با کشکک زانو قرار خواهد گرفت.

حرکات اصلاحی

پس از ایجاد دررفتگی در کشکک زانو، این تمرینات باید قبل و بعد از انجام هر گونه فعالیت، انجام شوند. هر کدام از این تمرینات کششی را 3 مرتبه انجام داده و هر بار به مدت 25 تا 30 ثانیه حالت خود را حفظ کنید.

کشیدن همسترینگ

پای مستقیم به حالت نشسته

  • بر روی یک میز بنشینید، به طوری که یک پای شما بر روی میز قرار گرفته و پای دیگر بر روی زمین باقی بماند.
  • مطمئن شوید که پشت شما صاف بوده و به سمت جلو قوس پیدا نمی کند.
  • بالا تنه ی خود را به سمت جلو خم کنید تا جایی که در بدن خود احساس کشیدگی کنید. این حالت را نگه دارید.

پای مستقیم به حالت دراز کشیده

  • زمانی که به پشت خوابیده اید، ران پای خود را گرفته و آن را تا جایی بالا ببرید که مفصل ران شما به زاویه ی 90 درجه ای برسد.
  • در حالی که با دست خود زانو را نگه داشته اید، پای خود را تا جایی صاف کنید که در آن احساس کشیدگی کنید. سپس این حالت را نگه دارید.

پای مستقیم به حالت نشسته

زانو ی خم شده

  • در حالی که به پشت خود خوابیده اید، زانو ی خود را به سمت شانه ی خود بکشید تا جایی که احساس کشیدگی کنید. سپس این حالت را نگه دارید.

تمرینات کششی چهار گانه

در حالت دراز کشیده به پهلو

  • در حالتی که به پهلو ی خود خوابیده اید، مچ پای خود را از پشت بدن گرفته و آن را به سمت بالا بکشید تا جایی که احساس کشیدگی کنید. سپس در این حالت مکث کنید.

در حالت ایستاده

  • در حالتی که ایستاده اید زانو ی خود را بر روی یک صندلی یا چهار پایه قرار دهید. سپس به سمت جلو خم شده و یا مچ پای خود را گرفته و آن را به سمت بدن خود بکشید. به همین ترتیب تا جایی زانو ی خود را خم کنید که در پای خود احساس کشیدگی کنید. این حالت را نگه دارید.

کشیدن کشاله ی ران ها

  • در حالتی بنشینید که زانو ها خم بوده و کف پا ها به یکدیگر چسبیده باشند.
  • در حالی که مچ پا های خود را گرفته و اجازه ی دور شدن آن ها را نمی دهید، زانو های خود را به آرامی پایین بیاورید تا احساس کشیدگی کنید. این حالت را نگه دارید.

آشیل

  • پای آسیب دیده ی خود را عقب بگذارید و بایستید.
  • در حالی که پاشنه ی پا های خود را بر روی زمین نگه می دارید، به آرامی به سمت جلو خم شوید تا جایی که احساس کشیدگی کنید. سپس این حالت خود را نگه دارید.
  • این تمرین باید یک بار با زانو ی خمیده و یک بار با زانو ی مستقیم انجام شود.

 


تعویض-مفصل-زانو-min.jpg
سپتامبر 1, 2015

چنانچه بیمار از خشکی و گرفتگی و درد زانو به حدی رنج ببرد که حتی نتواند ساده‌ترین وظایف روزانه را انجام دهد و علائم عارضه در برابر درمان‌های غیرجراحی مقاوم باشد، بیمار و پزشک امکان انجام جراحی تعویض زانو را در نظر می‌گیرند. این جراحی معمولاً تنها بر روی بیماران بالای 50 سال مبتلا به آرتروز شدید انجام می‌شود.

روش انجام جراحی مفصل تعویض زانو

پس از آن که بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار گرفت یا داروی بی‌حسی در فضای اپیدورال نخاعی تزریق شد و از کمر به پایین بی‌حس شد، جراح برشی 8 تا 12 اینچی را در جلوی زانو ایجاد می‌کند. بخش آسیب دیده مفصل از سطح استخوان‌ها برداشته می‌شود و سپس سطوح به گونه‌ای شکل داده می‌شود تا توانایی نگه داشتن مفصل مصنوعی فلزی یا پلاستیکی را داشته باشد. مفصل مصنوعی با سیمان یا مواد مخصوص دیگری به استخوان ران، درشت نی یا شین و کاسه زانو متصل می‌شود. پس از قرارگیری و تنظیم مناسب، بخش‌های مصنوعی متصل شده مفصلی را شکل می‌دهد که برای عملکرد و پایدار ماندن به رباط‌ها و عضله‌های پیرامون وابسته است.

پس از جراحی تعویض مفصل زانو

بیماران معمولاً پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو به طور متوسط سه تا پنج روز در بیمارستان بستری می‌شوند. خوشبختانه اکثر قریب به اتفاق بیماران پس از این عمل و سپری شدن یک ماه یا بیشتر با بهبود چشمگیری مواجه می‌شوند. درد ناشی از مفصل آسیب دیده با توجه به ترمیم شدن سطح لغزنده جدید در عمل جراحی دیگر بیمار را آزار نمی‌دهد.

بیماران می‌توانند فردای روز جراحی تعویض مفصل زانو بایستند و مفصل را حرکت دهند. بیمار در ابتدا باید برای راه رفتن از میله‌های موازی بگیرد و سپس تا زمانی از وسایل کمکی راه رفتن مانند چوب زیر بغل، واکر یا عصا استفاده کند که زانو بتواند تمام وزن بدن را تحمل کند. اکثر بیماران پس از شش هفته به راحتی و با حداقل کمک راه می‌روند. بیمار پس از بازیابی قدرت عضله به کمک فیزیوتراپی تعویض مفصل زانو می‌تواند اکثر فعالیت‌ها، به جز دویدن و پریدن، را با بهره‌گیری از مفصل جدید انجام دهد و از زندگی پویای خود لذت ببرد.

مدیریت دوران بهبود جراحی تعویض مفصل در خانه

رعایت توصیه‌های زیر دوران بهبود در خانه را آسان‌تر می‌سازد:

•    تا حد امکان از پله‌ها بالا و پایین نروید. هماهنگی‌های لازم را انجام دهید تا مجبور نباشید بیش از یک یا دو بار در روز پله‌ها را طی کنید.

•    حتماً یک صندلی محکم و با پشتی صاف و ثابت تهیه کنید تا بهتر بتوانید احتیاط‌های لازم را به کار ببندید. صندلی با پشتی متحرک مناسب نخواهد بود.

•    به منظور جلوگیری از زمین خوردن تمام فرش‌هایی را که احتمال دارد بر روی آنها سر بخورید جمع کنید و اتاق‌ها را از خرده‌ریزهای غیرضروری خالی کنید.

•    حیوانات خانگی علاقه‌مندی را که ناگهان به طرفتان می‌پرند تا زمان بهبودی کامل از خود دور نگه دارید.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل زانو در طول شش هفته نخست پس از عمل اهمیت بسیار دارد. فیزیوتراپی توانایی حرکتی زانو را افزایش می‌دهد و برای بیمار این امکان را فراهم می‌سازد تا هر چه سریع‌تر زانو را مانند گذشته به کار گیرد و در فعالیت‌های معمول شرکت کند. بیمارانی که تمرین‌های فیزیوتراپی و مراقبت های بعد از عمل تعویض مفصل زانو را با جدیت دنبال می‌کنند، معمولاً بسیار زودتر بهبود می‌یابند.

بیمار با مراقبت دائمی و دقیق از مفصل جدید به تدریج توانایی حرکتی خود را تا حدی افزایش می‌دهد که بتواند بدون درد در خانه راه برود و پس از مدتی واکر یا چوب زیر بغل را کنار بگذارد.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#01bc9f”]فیزیوتراپی نقشی کلیدی در تسریع فرایند التیام یافتن و تضمین کسب نتایج بهینه هر عمل تعویض مفصل زانو دارد. در بهترین حالت فیزیوتراپی پیش از جراحی شروع می‌شود.[/alert]

فیزیوتراپی پس از تعویض مفصل زانو بازیابی قدرت و توانایی حرکتی کامل زانو را به ارمغان می‌آورد و عملکرد را روز به روز بهبود می‌بخشد. اهداف متداول فیزیوتراپی پس از عمل عبارت‌اند از:

•    کاهش درد و التهاب زانو
•    به حالت طبیعی برگرداندن دامنه حرکتی مفصل زانو
•    تقویت عضله‌های زانو: عضله‌های همسترینگ و چهارسر، به ویژه عضله پهن مایل داخلی یا VMO
•    تقویت پایین تنه: عضله‌های لگن و ساق پا
•    بهبود نظم و هم‌ترازی کاسه زانو یا پاتلوفمورال
•    به حالت طبیعی برگرداندن طول عضله‌ها
•    افزایش تعادل، چالاکی و گیرایی عضلانی
•    بهبود تکنیک و عملکرد در فعالیت‌هایی مانند راه رفتن، بالا رفتن از پلکان، خم شدن و سر پا نشستن
•    به حداقل رساندن احتمال آسیب دیدگی مجدد
برنامه درمانی فیزیوتراپی از موارد زیر تشکیل می‌شود:
•    ماساژ بافت نرم
•    برق درمانی
•    استفاده از ساپورت‌ها و زانوبندهای مخصوص
•    متحرک‌سازی مفصل
•    سوزن زدن خشک
•    آب درمانی
•    گرما یا سرما درمانی
•    انجام تمرین‌های مرحله بندی شده به منظور افزایش تعادل، انعطاف‌پذیری و قدرت، به ویژه در مورد عضله چهارسر
•    آموزش روش صحیح انجام فعالیت‌ها
•    اصلاح زیست مکانیکی
•    اولتراسوند
•    مغناطیس درمانی
•    لیزر

تمرین‌های توانبخشی

بیمار پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو باید هفته‌های متعدد برنامه فیزیوتراپی را دنبال کند تا زانو به تدریج عملکرد طبیعی خود را تا حد امکان بازیابد. فیزیوتراپی یکی از مؤلفه‌های اصلی دوران بهبود پس از عمل تعویض زانو محسوب می‌شود و نقش مهمی را در تعیین و حفظ نتایج جراحی ایفاء می‌کند. در ادامه شماری از تمرین‌های متداول توضیح داده می‌شود، اما جراح و متخصص فیزیوتراپی برنامه تمرینی منحصر به فردی را متناسب با نیازهای بیمار به وی ارائه می‌کنند. پیگیری این برنامه برای بهبود کلی بیمار بسیار مفید است، چرا که از تشکیل لخته‌های خون جلوگیری می‌کند، گردش خون را افزایش می‌دهد، انعطاف‌پذیری و حرکت زانو را بهبود می‌بخشد و عضله‌ها را تقویت می‌کند. اگرچه بیماران گاهی در ابتدا احساس ناراحتی می‌کنند، اما انجام حرکت‌ها به مرور زمان آسان‌تر می‌شود و بیمار سریع‌تر می‌تواند فعالیت روزمرّه خود را ازسربگیرد.

پمپ‌های مچ پا

انجام این تمرین در افزایش انعطاف‌پذیری مچ پا، تقویت عضله‌های ساق پا و بهبود گردش خون در پاها مؤثر است. تقویت عضله‌های پایین پا باعث می‌شود تا در دوران بهبود پس از عمل حمایت بهتری از لگن به عمل آید.•    به پشت دراز بکشید و پاها را دراز کنید.
•    بالشت یا حوله لوله شده‌ای را جهت حمایت از پای عمل شده زیر مچ پا قرار دهید.
•    عضله‌های ساق پا را به کار بگیرید و مچ را به سمت استخوان درشت نی حرکت دهید.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید.
•    مچ پا را از استخوان درشت نی دور کنید.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.

تمرین‌های عضله چهارسرران

تمرین‌های عضله چهارسر بخش مهمی از برنامه درمانی فیزیوتراپی محسوب می‌شود، چون با انجام این حرکت‌ها می‌توان بدون فشار آوردن به مفصل تعویض شده، عضله چهارسر را تقویت نمود. در این تمرین نیز مانند تمرین عضله‌های سرینی، عضله بدون حرکت دادن زانو یا لگن به کار گرفته می‌شود.

مرین_های عضله چهارسرران
 
•    به پشت روی تخت دراز بکشید و پاها را دراز کنید.
•    عضله چهارسر وافع در جلوی پا را منقبض کنید.
•    پشت زانو را به تخت فشار دهید.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.

قوس کوتاه عضله چهارسر، کشش محل اتصال زانو

عضله چهارسر در این تمرین تحت حرکت کمانی کوتاهی قرار می‌گیرد و تقویت می‌شود؛ ضمناً دامنه حرکتی لگن یا مفصل ران و زانو نیز افزایش می‌یابد. عضله‌های چهارسر گروهی متشکل از چهار عضله است که مفصل زانو را در زمان ایستادن کنترل می‌کند و مانع خم شدن زانو می‌شود.

قوس کوتاه عضله چهارسر، کشش محل اتصال زانو-
 
•    به پشت روی تخت دراز بکشید و پاها را دراز کنید.
•    بالشتی را زیر پای عمل شده به گونه‌ای قرار دهید که زانو زاویه‌ای 45 درجه‌ای پیدا کند.
•    پای عمل شده را صرفاً با بلند کردن پاشنه از تخت از زانو صاف کنید.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید.
•    پا را پایین بیاورید و در حالت اولیه قرار دهید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.

لغزاندن پاشنه، خم کردن زانو و مفصل ران

لغزاندن پاشنه از آن رو بخش مهمی از برنامه دوران بهبود محسوب می‌شود که انجام این حرکت به واسطه تحریک عضله‌های چهارسر و همسترینگ به افزایش دامنه حرکتی زانو و مفصل ران می‌انجامد. بیمار به موازات قوی‌تر شدن عضله‌ها در اثر پیگیری برنامه فیزیوتراپی قادر خواهد بود تا زانو را راحت‌تر و بیشتر خم کند.

•    به پشت دراز بکشید و پاها را دراز کنید.
•    پاشنه‌ی پای عمل شده را به سمت باسن بلغزانید تا زانو و مفصل ران خم شود.
•    10 ثانیه در این حالت بمانید.
•    پاشنه را رو به جلو بلغزانید تا پا صاف شود.
•    پای دیگر را نیز صاف نگه دارید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.

قوس بلند عضله چهارسر، کشش زانو

قوس بلند عضله چهارسر، کشش زانو

کشش فعال زانو دامنه حرکتی و انعطاف‌پذیری زانو را افزایش می‌دهد و عضله‌های چهارسر را قوی‌تر می‌کند.
 
•    صاف روی یک صندلی محکم بنشینید.
•    پاشنه را تا جایی بلند کنید که زانو صاف شود.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید.
•    پا را به آهستگی پایین بیاورید و زانو را تا جایی که می‌توانید خم کنید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.

بالا بردن پا به صورت صاف

انجام این تمرین تقویت عضله‌های چهارسر و افزایش پایداری زانو را به دنبال دارد.

بالا بردن پا به صورت صاف
 
•    به پشت دراز بکشید، زانوی سالم را خم کنید و کف پا را روی زمین بگذارید.
•    پای عمل شده را حدود 30 سانتی متر از زمین بلند کنید.
•    زانو را صاف به گونه‌ای نگه دارید که پنجه رو به بالا باشد.
•    5 ثانیه در این حالت بمانید و سپس استراحت کنید.
•    مراحل فوق را 30 مرتبه در روز، در 3 نوبت 10 مرتبه‌ای، تکرار کنید.


ورم-و-آب-آوردن-زانو-min.jpg
آگوست 28, 2015

 

ورم زانو می تواند در کلیه بخش های مفصل همچون غشای سینویال، رباط ها، و بورس ها ایجاد شود. در کنار این شرایط، خون، چرک، و سایر مایعات می توانند در محل مفصل زانو جمع شده و باعث ورم کردن و آب آوردن زانو شوند. یک زانوی متورم معمولاً دردناک است، اما بطور خاص زمانی که ورم به علت آب آوردن زانو باشد، ممکن است بیمار با درد در این رابطه مواجه نشود. بنابراین، در این شرایط احتمالاً نیازی به درمان خاص برای ورم زانو نیست، اما لازم است با پزشک برای بررسی علت مشکل ملاقات شده و از برنامه های درمانی مناسب برای درمان شرایطی مثل آرتروز عفونی استفاده شود. همچنین در صورت لزوم می بایست با پزشک متخصص برای شناسایی دلیل واقعی ورم زانو ملاقات شود.

علت ها و دلایل

ورم و آب آوردن زانو احتمالاً می تواند باعث ایجاد درد عمیق و ناراحت کننده به همراه سفتی مفصل شود. در این حالت هنگام دست زدن به مفصل گرما احساس می شود. در این شرایط لازم است بدانیم همیشه یک دلیل برای ورم کردن زانو وجود دارد. بعضی از مهمترین علت ورم زانو به شرح زیر هستند:

کشیدگی یا آسیب دیدگی

کشیدگی یا آسیب دیدگی زانو یکی از اصلی ترین دلایل ورم زانو است. در صورتی که بیمار فعالیت های فیزیکی شدید انجام می دهد و به همین خاطر فشار زیادی به مفصل زانوی خود وارد می کند، همواره احتمال کشیدگی مفصل و ورم کردن آن وجود دارد. علاوه بر این، انجام تمرین های حرکتی بدون انجام حرکت های کششی و گرم کردن بدن نیز می تواند باعث ایجاد شرایط مشابه برای بیمار شود.
سایر آسیب های وارد شده به غضروف های اطراف استخوان های مفصل زانو نیز می تواند باعث ورم مفصل زانو شود. برای مثال، منیسک به عنوان یک بافت ارتجاعی در محل مفصل زانو ممکن است به خاطر افزایش سن دچار فرسایش شده و درد شدیدی را برای فرد به همراه داشته باشد. پیچ خوردن یکباره مفصل زانو نیز می تواند باعث پاره شدن این جذب کننده های ضربه و در نهایت ورم زانو شود.

استئو آرتریت

استئو آرتریت یکی از دلایل اصلی درد زانو است. این بیماری می تواند به غضروف مفصل آسیب وارد کرده و باعث ایجاد ورم خفیف در بافت های پوشاننده مفصل شود. گاهی اوقات، این بیماری باعث ورم ناشی از تجمع مایع می شود که این شرایط می تواند بسیار دردناک باشد. در اصطلاح تخصصی به این مشکل کیست بیکر گفته می شود که خود را با ورم پشت زانو نشان میدهد .

پارگی تاندون

آسیب دیدگی تاندون که استخوان ساق پا را به کشکک متصل می کند در عمل می تواند باعث التهاب زانو شود. به این شرایط گاهی اوقات «زانوی جهندگان» گفته می شود، زیرا این مشکل معمولاً در نتیجه انجام فعالیت هایی که نیاز به پرش دارند (مثل والیبال یا بسکتبال)، ایجاد می شود. پارگی تاندون می تواند باعث ایجاد ورم شده و ناحیه آسیب دیده را قرمز کند. در این شرایط معمولاً هنگام لمس کردن مفصل زانو گرما احساس می شود.

نقرس یا شبه نقرس

نقرس یا شبه نقرس انواع خاص از بیماری آرتروز هستند که می توانند دلیل ایجاد ورم زانو باشند. در صورتی که شما به این بیماری ها مبتلا شوید، ممکن است در محل مفصل زانو کمی قرمزی و گرما در هنگام لمس کردن مفصل مشاهده نمایید. علایم بیماری نقرس در نتیجه تولید بیش از حد اسید اوریک ایجاد می شود. اسید اوریک یک ماده دفعی تولید شده توسط بدن انسان در فرآیند متابولیسم است. گاهی اوقات، کلیه ها نمی توانند اسید اوریک تولید شده را به نحو صحیح از بدن خارج کنند و این شرایط باعث تبدیل اسید اوریک به کریستال و تجمع این کریستال ها در مفاصل می شود. این شرایط می تواند باعث ایجاد درد، التهاب و ورم در مفصل شود. در صورت ابتلا به بیماری شبه نقرس، کریستال های جمع شده در مفاصل معمولاً از کلسیم و نه از اسید اوریک تشکیل می شوند.

 آرتروز عفونی

هنگامی که باکتری ها یا سایر ارگانیسم های میکروسکوپی به جریان خود وارد شده و باعث وارد شدن آسیب به مفصل شوند، مشکلات جدی برای فرد ایجاد می گردد. گاهی اوقات، یک مفصل ممکن است در طول عمل جراحی به این مشکل دچار شود. این مشکل معمولاً بر مفصل زانو و لگن تاثیر گذاشته و باعث ایجاد درد، ورم و تب در فرد بیمار می شود.

 سایر دلایل

در این رابطه ممکن است برخی شرایط کمتر رایج دیگر برای ورم زانو وجود داشته باشد. برای مثال در این رابطه می توان از شرایط زیر نام برد:

•    بیماری‌ اسگود شلاتر: این بیماری باعث ناراحتی و ورم در اطراف برآمدگی استخوان نزدیک ناحیه کشکک می شود. این شرایط معمولاً در افراد نوجوان که از عضله زرد پی یا ران خود در هنگام انجام بعضی از فعالیت های ورزشی خاص استفاده زیادی می کنند، مشاهده می شود.

•    آماس کاسه زانو یا زانوی خدمتکار: اگر شما برای مدت طولانی زانو بزنید، ممکن است با تجمع مایع در محل مفصل زانو مواجه شوید که در اصطلاح به این مشکل بورسیت یا زانوی خدمتکار گفته می شود. این شرایط معمولاً در ورزشکاران یا افرادی که شغل آنها نیازمند زانو زدن طولانی مدت است، مشاهده می گردد.

•    سندرم درد جلوی زانو: هنگامی که یک نفر با درد در جلوی زانو و اطراف کشکک مواجه می شود، این شرایط می تواند به خاطر ابتلا به سندرم درد جلوی زانو باشد. آنچه باعث ایجاد این شرایط می شود هنوز ناشناخته است، اما بالا رفتن از پله یا نشستن برای مدت زمان طولانی می تواند باعث ابتلا به این سندرم شود.

زمان مراجعه به پزشک

در صورت مشاهده شرایط زیر لازم است با پزشک عمومی در ارتباط با درمان ورم زانو ملاقات شود:
•    در صورتی که فرد با مشکل در هنگام قرار گرفتن وزن بدن بر روی مفصل زانوی متورم مواجه شود.
•    در صورتی که درد شدید در زمان استراحت دادن به پا احساس شود.
•    در صورتی که زانو در هنگام راه رفتن صدای کلیک به صورت دردناک داشته یا قفل شود.
•    در صورتی که مفصل زانوی متورم خالی کرده و غیر عادی به نظر برسد.
•    در صورتی که قرمزی، تب یا گرما در اطراف مفصل متورم مشاهده شود.
•    در صورتی که ورم، درد، سوزش یا بی حسی در ناحیه ساق پا احساس گردد.
•    در صورتی که درد برای بیش از 3 روز علیرغم استفاده از روش های درمان خانگی ادامه داشته باشد.

تشخیص

برای تشخیص صحیح ورم زانو، پزشک ممکن است از بیمار بخواهد آزمایش های زیر را انجام دهد:

1.    عکس برداری رادیولوژی از زانو برای کنترل کردن شرایط استخوان ها و رباط ها و نیز بررسی علائم ترک خوردگی، در رفتگی، آرتروز و سایر موارد مانند آن.

2.    آزمایش ام آر آی (MRI) به منظور شناسایی دقیق ناهنجاری های زانو.

3.    آزمایش خون به منظور تشخیص عفونت، التهاب، ابتلا به آرتریت روماتوئید، بیماری غدد لنفاری، مشکلات لخته شدن خون و سایر موارد مانند آن.

4.    آرتروسنتز که شامل بررسی مایع مفصلی در محل مفصل زانو برای ردیابی خون و باکتری است.

راه ها و روش های درمان

روش درمانی مورد استفاده در این حالت بستگی به علت ایجاد ورم زانو دارد، اما رایج ترین روش های درمانی برای کاهش ورم زانو به شرح زیر هستند:

 یخ درمانی: می تواند برای کاهش جریان خون و کاهش ورم و درد بیمار استفاده شود. در این حالت مهم است که به نحو صحیح از این روش درمانی استفاده شود، زیرا در غیر این صورت شرایط بیماری تشدید خواهد شد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره یخ درمانی و بهترین روش برای انجام آن می توانید بخش یخ درمانی را مطالعه نمایید.

 کمپرس: برای تحت فشار قرار دادن مفصل زانو و کمپرس آن به منظور کاهش ورم می توان از زانو بند و بریس استفاده کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

مصرف دارو: مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئید مثل ایبو پروفن می تواند برای کاهش ورم زانو مفید باشد. علاوه بر این برای کاهش التهاب، پزشک ممکن است به شما توصیه کند از داروهای کورتیکو استروئید خوراکی همچون پردنیزون استفاده نمایید.

آسپیراسیون: پزشک می تواند مایع مفصل را با استفاده از یک سوزن خارج کرده و باعث کاهش مشکل ورم مفصل شود. به هر حال گاهی اوقات این مشکل دوباره عود کرده و باز خواهد گشت.

آسپیراسیون

تزریق کورتیزون: کورتیزون یک هورمون استروئیدی است که باعث فروکش کردن سیستم ایمنی بدن و کاهش التهاب و درد بیمار می شود.

بالا نگه داشتن مفصل زانو: بالا نگه داشتن مفصل زانو که در حالت ایده آل مفصل زانو می بایست بالاتر از سطح قلب باشد، می تواند به کاهش ورم زانو کمک کند. در این حالت جاذبه می تواند مایع جمع شده در محل مفصل را خارج کند.

استراحت: کم کردن سطح فعالیت و استراحت مناسب می تواند به کاهش فشار وارد شده به مفصل کمک کرده و ورم مفصل را از بین ببرد. در غیر این صورت، انجام فعالیت زیاد و نیز عدم استراحت کافی می تواند التهاب مفصل را افزایش ده


آرتروز-زانو-min.jpg
آگوست 2, 2015

آرتروز بیماری است که طی آن بافت غضروفی بین مفاصل فرسایش می یابد . با فرسایش و تحلیل رفتن بافت غضروفی ، استخوان ها به یکدیگر نزدیک شده و سایش پیدا می کنند ، علاوه بر این مفصل خاصیت جذب فشار را نیز تا حدود زیادی از دست می دهد. ساییدگی استخوان ها به زانودرد ، ورم مفصل ، خشکی و بی حرکتی و کاهش توانایی حرکتی مفصل و گاهی تشکیل زائده های استخوانی و تغییر شکل مفصل منجر می شود.

بالا رفتن سن عامل مهم موثر در ابتلا به بیماری ارتروز زانو است . با این حال بسیاری از افراد جوان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. در برخی افراد ابتلا به آرتروز مفاصل ارثی است و در برخی دیگر عامل ابتلا به آرتروز زانو ، آسیب های زانو ، عفونت و حتی اضافه وزن می تواند باشد. در این مقاله سعی شده به سوالات شما در مورد ارتروز زانو پاسخ داده شود ، این که آرتروز و ساییدگی زانو چیست ؟ چه علائمی دارد ؟ و برای درمان ساییدگی زانو  چه می توان کرد ؟

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#01bc9f”]آرتروز زانو یک بیماری جدی است که به درد ، خشکی و بی حرکتی و تغییر شکل مفصل زانو منجر می شود و می تواند توانایی فرد در راه رفتن و زندگی روزمره او را تحت تاثیر بگذارد. مبتلایان به آرتروز زانو معمولا تصور می کنند که کار زیادی برای درمان بیماری نمی توان انجام داد. در حالی که آرتروز زانو به صورت قطعی قابل درمان نیست اما می توان با روش هایی مانند مصرف دارو و تزریق به مفصل آن را کاملا کنترل کرد. همچنین انجام تمرینات ویژه ای برای زانو می تواند درد و خشکی مقصل را درمان کند. در برخی موارد نیز استفاده از بریس های مخصوص زانو بسیار موثر هستند و در صورتی که این روش ها برای بیمار کارآمد نبودند، روش های پیشرفته بسیاری مانند تزریق اوزون و تزریق ژل به زانو به کار گرفته می شوند که نتایج چشم گیری دارند.[/alert]

علائم و نشانه ها

شایع ترین و اصلی ترین نشانه ها و علایم آرتروز زانو به قرار زیر هستند :

  • درد ( خصوصا در هنگام حرکت دادن زانو ، زانو درد در پایان روز بدتر است و با استراحت کردن بهتر می شود )
  • خشکی و بی حرکتی زانو ( خصوصا بعد از استراحت دادن زانو ، خشکی زانو پس از استراحت زانو ، بعد از دقایقی با حرکت دادن زانو بهتر می شود )
  • صدا دادن زانو ( احساس شنیدن صدای تق تق یا صدای قیژ قیژ از درون زانو )
  • بزرگ شدن مفصل زانو بر اثر زائده های استخوانی ایجاد شده است
  • ورم زانو ( که بر اثر تجمع مایع مفصلی اضافی ایجاد می شود )

سایر علائم آرتروز زانو که کمتر شایع هستند عبارتند از :

  • خالی کردن زانو که به علت ضعف ساق پا عضلانی و عدم ثبات مفصل زانو می تواند باشد.
  • محدودیت حرکتی زانو : شخص به خوبی نمیتواند آزادانه زانوی خود را حرکت دهد
  • زانو در اکثر مواقعحالت خم شده به خود می گیرد
  • عضلات اطراف زانو ضعیف شده و تحلیل می روند.

در موارد شدید  آرتروز زانو بیمار حتی ممکن است بیمار از شدت درد ، نیمه شب از خواب بیدار شود. درد زانو ممکن است دوره ای باشد ، یعنی برای مدتی علائم ارتروز زانو کم باشد و مدتی نیز درد داشته باشد. این حالت گاهی ممکن است به خاطر سطح فعالیت بدنی شما باشد و گاهی نیز بی هیچ علتی رخ می دهد.

برخی افراد بیان می کنند که تغییر آب و هوا ( خصوصا هوای مرطوب و نواحی کم فشار ) درد زانوی آن ها را بدتر می کند. این حالت ممکن است به این دلیل باشد که ریشه های عصبی در کپسول مفصلی به تغییر فشار جوی حساس هستند.

علت ها و دلایل

آرتروزمفصل زانو ممکن است بر اثر آسیبی که شخص مدت ها پیش دیده است به وجود آید . همچنین ممکن است بر اثر کشیدگی عضلات یا فشار آوردن بیش از حد به زانو به دفعات زیاد در طول سالها به وجود آید . آسیب هایی مانند شکستگی زانو و کشیدگی و پارگی لیگامنت ها می تواند منجر به تحلیل رفتن بافت غضروفی درون زانو شود . البته تمامی موارد ابتلا به آرتروز زانو به اسیب هایی که شخص در گذشته دیده است مربوط نمی شود . دانشمندان معتقدند بر اثر عوامل ژنتیکی برخی از افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به آرتروز زانو هستند. اضافه وزن نیز ارتباط نزدیکی با آرتروز زانو دارد. کم کردن تنها پنج کیلو از وزن می تواند تا 50 درصد احتمال ابتلا به آرتروز زانو را کاهش دهد.

نقرس اختلالی است که باعث درد شدید ناگهانی، تورم و قرمزی مفاصل و بافت نرم می‌شود. این عارضه اغلب در انگشت شست پا اتفاق می‌افتد لیکن سایر مفاصل بدن مانند پاها، زانوها، مچ پا و ستون فقرات نیز به کرات می‌توانند تحت تأثیر آن قرار گیرند. هرچند تأثیر بیماری نقرس در ابتدا فقط یکی از مفاصل را درگیر می‌کند، لیکن با مزمن شدن بیماری ممکن است مفاصل دیگر بدن نیز به این عارضه دچار شوند. خوشبختانه حملات عارضه‌ی نقرس با استفاده از دارو درمانی و درمان‌های فیزیوتراپی قابل کنترل و معالجه خواهند بود. تشخیص

پزشک شما بعد از آگاهی از علائمی که دارید و معاینه فیزیکی شما می تواند ابتلا به آرتروز زانو را تشخیص دهد. مواردی که پزشک معمولا در معاینه چک می کند شامل موارد زیر می شود :

  • قرمزی و حساسیت به لمس
  • صدا دادن و تق تق زانو یا شنیدن صدای سایش زانو
  • بزرگ شدن مفصل زانو
  • ورم و آب آوردن زانو
  • محدودیت حرکتی زانو
  • عدم ثبات مفصل زانو
  • ضعف عضلات

در صورت نیاز ممکن است پزشک انجام عکسبرداری را تجویز کند. عکسبرداری اشعه ایکس بهترین تست عکسبرداری برای تایید ابتلای شخص به آرتروز زانو است . نتایج عکسبراری می تواند تشکیل زائده های استخوانی و باریک شدن فضای مفصل ( فضای بین استخوان ها ) را نشان دهد. البته توسط تصاویر اشعه ایکس نمیتوان تعیین کرد که بیمار چه میزان از درد و بیحرکتی زانو را متحمل خواهد شد( برخی افراد با وجود آسیب های جزئی درد شدیدی دارند و برخی دیگر با وجود آسیب شدید ، درد کمی دارند) .

هرچند انجام اسکن ام ار ای به ندرت تجویز می شود اما ممکن است به منظور مشاهده بافت های نرم زانو مانند تاندون ها ، لیگامنت ها و مفاصل زانو ، انجام این تست تجویز شود.

راه ها و روش های درمان

همانطور که گفته شد آرتروز زانو درمان قطعی ندارد اما با روش ها موثر بسیاری می توان کاملا آن را کنترل و علائم ناشی از آن را برطرف کرد:

دارو درمانی

داروهای زیادی برای درمان ارتروز زانو وجود دارند، از آن جایی که افراد واکنش های متفاوتی به انواع دارو نشان می دهند، پزشک به طور مداوم با بیمار خود در تعامل خواهد بود تا بتواند نوع دارو و دوز ایمن و موثر را برای درمان آرتروز زانوی بیمار خود تشخیص دهد و تجویز کند .

  • داروی مسکن غیر مخدر و داروهای ضد التهاب معمولا اولین داروهایی هستند که در مراحل اولیه درمان آرتروز زانو تجویز می شوند. ساده ترین نوع این مسکن ها ( که به صورت بدون نسخه نیز قابل تهیه است) استامینوفن می باشد.
  • نوع دیگری از داروها که در تسکین درد آرتروز زانو موثرند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می باشند . نمونه های رایج این دارو ها که با نام NSAID شناخته می شوند ، ایبوبروفن و ناپروکسن هستند .
  • کورتیکواستروئید ها (کورتیزون) : این داروها مواد ضدالتهاب بسیار قوی هستند که می توان هم به صورت خوراکی و هم تزریق مستقیم به مفصل آن را استفاده کرد. تزریق کورتیزون به مفصل موجب تسکین چشم گیر درد و التهاب می شود. البته به علت عوارض جانبی احتمالی که این دارو دارد، پزشک تعداد تزریقات این دارو در طی یکسال را برای بیمار محدود خواهد کرد.
  • داروهای تقویت مفاصل مانند گلوکز آمین و کوندراتین ، با استفاده از این داروها مواد حیاتی که به صورت طبیعی در غضروف زانو وجود دارد به بدن شخص رسانده می شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی نقش مهمی در درمان غیر جراحی ساییدگی زانو دارد. هدف اصلی فیزیوتراپی آموزش دادن به بیمار در نحوه کنترل کردن علائم و بالا بردن سلامت زانو هایش می باشد. بیمار درطی درمان های فیزیوتراپی می آموزد که با ورزش زانو درد چگونه درد زانوی خود را با تکنیک هایی مانند استراحت ، گرما درمانی، حرکات اصلاحی و … تسکین دهد.

فیزیوتراپیست به بیمار خود می آموزد که چگونه از مفصل زانوی خود مراقبت کند   کارها و فعالیت های روزانه خود را به نحوی تغییر دهد و اصلاح کند تا فشار کمتری به زانوی خود بیاورد.

برای افزایش دامنه حرکتی مفصل زانو درمان آرتروز زانو با ورزش ، تمرینات و حرکات اصلاحی مخصوص انجام می شود. تمرینات ویژه ای برای زانو و لگن به بیمار آموزش داده می شود تا به ثبات زانو و تقویت عضلات برای جذب و کنترل ضربه و فشار های وارد شده به مفصل زانو کمک کند. در میان افراد مبتلا به آرتروز زانو ، کسانی که با ورزش برای آرتروز زانو عضلات قوی تری دارند ، کمتر به علائم ناشی از آرتروز دچار می شوند.

تزریق ژل به زانو

مایع مفصلی درون زانو دارای ماده ای به نام هیالورونیک اسید می باشد که باعث ایجاد چسبندگی و غلیظ شدن مایع مفصلی و بالا رفتن خاصیت ارتجاعی و جذب فشار در مفصل می شود. در افراد مبتلا به آرتروز زانو تولید ماده ی هیالورونیک اسید کاهش میابد و غلظت این ماده در مفصل زانو کمتر از میزان عادی است که باعث می شود مایع مفصلی کتر حالت ژله ای خود را داشته باشد و کمتر اصطحکاک مفصل را کاهش داده و ضربه و فشار وارد شده به مفصل را کنترل کند.

در روش تزریق ژل به زانو در طی سه هفته ، سه بار ماده ای حاوی اسید هیالورونیک به مفصل زانو تزریق می شود تا اصطحکاک و سایش مفصلی را کاهش دهد و به خاصیت جذب شوک و ضربه در مفصل زانو کمک کند. تزریق ژل به زانو برای مدت حداقل شش تا نه ماه علائم ناشی از علت آرتروز زانو را از بین می برد. در صورتی که علائم دوباره عود کنند می توان تزریق را دوباره تکرار کرد. درصد موفقیت این درمان حتی در موارد بسیار شدید آرتروز زانو ، بسیار بالا است .

زانو بند طبی مخصوص

زانو بند هایی مخصوصی برای کاهش بار وارد شده به زانو وجود دارند که برای افراد مبتلا به ساییدگی مفصل زانو طراحی شده اند . معمولا در آرتروز زانو ، یک طرف از غضروف زانو بیشتر تحلیل میرود و فرسایش میابد که باعث می شود زاویه ی بین استخوان ران و ساق پا غیر طبیعی شود و این دو استخوان در یک سمت ( همان سمتی که غضروف آسیب بیشتری دیده است) سایش بیشتری روی هم داشته باشند. زانو بند مخصوص از طریق تغییر زاویه بین استخوان ساق و ران پا ، فشار وارد شده به مفصل زانو را کاهش می دهد و باعث کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی مفصل زانو می شود.

تصاویر اشعه ایکس از زانو به خوبی فاصله بین استخوان ران و ساق پا در نواحی مختلف مفصل را نشان می دهد. پزشک شما با استفاده از این تصاویر می تواند مشخص کند که استفاده از بریس مخصوص برای شما می تواند مفید باشد یا نه و با توجه به وضعیت شما و محل آسیب دیدگی غضروف، زانو بند مخصوص شرایط مفصل زانوی شما را تجویز کند.

کفش و کفی طبی و وسایل کمکی

استفاده از کفی های طبی مخصوص که شوک وارد شده به پا را جذب می کنند می توانند تاثیر زیادی در کاهش فشار وارد شده به مفصل زانو داشته باشند.

در صورتی که آرتروز زانو بسیار پیشرفته باشد ممکن است به بیمار استفاده از عصا یا واکر توصیه شود تا از درد شدید و فشار وارد شده به زانو کاسته شود.

در موارد آرتروز خفیف نیز یک کفی یا پد مخصوص پاشنه برای بیمار تجویز می شود . این کفی ها و پد های مخصوص پاشنه با تغییر زاویه قرار گیری پا روی زمین ، زاویه بین استخوان ران و ساق پا را نیز اصلاح می کنند و در واقع مانند بریس های مخصوص زانو که در بالا به آن اشاره شد ، عمل می کنند و از فشار وارد شده به زانو در سمتی که غضروف آسیب بیشتری دیده است ، می کاهند.

تکنیک تیپینگ زانو ( Taping )

استفاده از نوار های درمانی کششی که بر روی عضلات چسبیده می شوند تاثیر زیادی در کاهش درد ناشی از آرتروز زانو دارند. تکنیک های مختلفی برای زدن این چسب های مخصوص بر روی زانو وجود دارد. پزشک یا فیزیوتراپیست روش و نحوه انجام این کار را با توجه به شرایط بیمار ، به او آموزش می دهد. البته ممکن است در مواردی پوست بیمار به نوار کششی حساسیت نشان دهد که در این موارد این روش درمانی تجویز نمی شود.

روش های درمانی مکمل

انجام برخی روش های درمانی مکمل مانند استفاده از پمادها ی مخصوص حاوی کپساسین ، انجام درمان طب سوزنی و استفاده از مکمل های غذایی ( حاوی گلوکوز آمین و کوندراتین و SMAe ) نیز در کنار سایر روش های درمانی گفته شده می تواند موثر باشد.

اوزون درمانی برای انواع مختلفی ازدردهای ماهچه ایبه علت آرتروز زانو مفید است.با استفاده از اوزون تراپی آرتروز زانو ترکیبی ازاوزون،پروکائین،ویتامین بی 12 ومواد دیگردربافت های نرم یا لیگامنت ها یا تاندون هایی که به استخوان زانو یا مفاصل دیگر متصل شده است برای درمان ارتروز زانو تزریق میشود. این تزریق درمفصل متورم انجام میشود و باعث درمان تورم وسپس افزایش جریان خون میشود و رسوبات فیبری را تحریک میکند تا باعث شود سلولها با کمک این رسوبات بافت ها ی مفصل آسیب دیده را ترمیم کنند. میزان بالایی از مواد غیرفعالی که در اتم های اکسیژن موجود در اوزون پیدا شده است زمانیکه با مواد مفید وبی خطراوزون ترکیب شوند بی خطر هستند وباعث درمان آرتروز زانو و التهابات مفاصل میشوند و میتواند به عنوان یک عامل تاثیرگذار محسوب شود.

عمل جراحی

در موارد نادری ، در صورتی هیچ کدام از روش های درمانی کمکی به کاهش علائم ناشی از آرتروز زانو نکند انجام جراحی زانو تجویز می شود.


Figure5-min.jpg
جولای 25, 2015

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای کنترل زانو درد شما انجام حرکات ورزش زانو درد و تمرینات دامنه حرکتی  به صورت روزانه است که باعث می‌شود چندین بار در روز زانویتان به طور کامل به حرکت درآید. تقویت عضلات چهار سر زانو از پیشرفت سفتی زانو جلوگیری کرده و باعث کشش تمامی عضلات متصل به زانو ازجمله عضله چهار سر ران می‌شود، تا به این ترتیب آسیب‌ پذیری آن‌ها در مقابل حرکات و فشارهای ناگهانی کاهش یابد.

لطفاً توجه داشته باشید که انجام ورزش های زانو درد ممکن است درد شما را بهتر و یا بدتر کنند، پس لطفاً پیش از انجام آن‌ها «راهنمای تمرین ساده» را مطالعه کنید. اگر هر گونه شکی در مورد درمان زانو درد با ورزش دارید، لطفاً با فیزیوتراپ و یا یک پزشک  متخصص مشورت کنید.

یک متخصص طب فیزیکی می‌تواند از ورزش زانو درد برای تقویت عضلات زانو، برای شما یک برنامه‌ی تمرینی تدوین کند. این کار موجب ایجاد ثبات بیشتر در مفصل زانو و پشتیبانی بهتر از مفصل زانو می‌شود. برنامه‌ی فیزیوتراپی و ورزش زانو درد بین 2 تا 4 هفته پس از آسیب دیدگی آغاز می‌شود. هدف اصلی برنامه‌ی تمرینی، تقویت عضلات جمع‌کننده و بازکننده‌ی زانو است و پس از مدتی که علائم پارگی مینیسک زانو بیمار بهبود یافتند، تمرینات چرخشی نیز اضافه می‌شوند.

هدف از انجام این تمرینات و تقویت عضلات چهار سر ران حفظ دامنه حرکت یا بازیابی توان حرکتی از دست رفته در ناحیه زانو و همچنین کمک به کنترل درد است. انجام مرتب ورزشهای زانو درد می‌تواند به کاهش زانو درد ناشی از ساییدگی مفصل زانو کمک کند.

تمرینات تقویت عضلات چهار سر ران بوده و هیچ چیز پیچیده‌ای در کار نیست. در عین حال، خواهید دید که با انجام مرتب آن‌ها مشکلاتتان بهبود می‌یابد.

با انجام ورزش برای زانو می توانید درد طولانی که باعث شده که نتوانید زانویتان را به خوبی و به طور کامل حرکت دهید درمان شود. 

هر حرکت را پنج بار به آرامی انجام دهید، و بین هر ست کمی استراحت کنید. تمرینات و ورزش برای زانو درد را روزی دو تا سه بار انجام دهید، البته اگر بتوانید آن‌ها را به دفعات بیشتری انجام دهید بهتر است. با گذشت زمان و افزایش تسلطتان به حرکات اصلاحی برای تقویت چهار سر زانو می‌توانید تعداد دفعات انجام آن‌ها را افزایش دهید. 

آرتروز زانو بیماری است که موجب فرسایش غضروف مفصل زانو می‌شود. بسیاری از افراد با بالا رفتن سنشان دچار آرتروز زانو می‌شوند. آرتروز زانو موجب درد و خشکی زانو می‌شود و ممکن است شخص احساس کند که زانوی او قفل می‌شود و یا گیر می‌کند و همچنین در مواردی صدای تق‌تق یا صدایی مانند سایش از زانوی خود بشنود. علائم ناشی از آرتروز زانو معمولاً صبح‌ها بعد از بیدار شدن از خواب، بعد از مدت زمان طولانی بی‌تحرکی و یا بعد از فعالیت طولانی‌مدت، شدید‌تر می‌شوند. ممکن است علائم بیمار و شدت آن‌ها در روزهای مختلف، متفاوت باشد. ممکن است شخص در راه رفتن، نشستن روی زانو، بالا رفتن از پله‌ها، سوار و پیاده شدن از ماشین و پوشیدن کفش یا جوراب خود دچار مشکل شود. ورزش آرتروز زانو به بیمار کمک می‌کند دامنه‌ی حرکتی مفصل خود را حفظ کند، درد خود را تسکین دهد و توانایی فیزیکی و سطح فعالیت خود را حفظ کند.

زانو به سینه دوبل


 
برای شروع ورزش برای تقویت زانو ، به پشت بخوابید و پاهایتان را دراز کنید. هر دو زانویتان را بالا بیاورید و دست‌هایتان را زیر ناحیه زانو حلقه کنید. البته می‌توانید دستان خود را پشت ران‌ها نیز قرار دهید. به آرامی زانوهایتان را به سمت سینه بیاورید، ده ثانیه در این وضعیت بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید.

تمرین رکاب زدن در هوا
 
یکی از حرکات اصلاحی عضلات پا تمرین رکاب زدن در هوا است؛ برای شروع این ورزش زانو به پشت بخوابید و هر دو پایتان را بالا بیاورید. برای حفظ تعادل، هر دو دستتان را از کنار بر روی زمین باز کنید. پاهایتان را به شکل رکاب زدن در هوا حرکت دهید. تلاش کنید دامنه حرکت در ناحیه مفصل زانو را افزایش دهید، به طوری که میزان خمیدگی هر یک از پاها از حالت تقریباً مستقیم و کشیده به یک خمیدگی با زاویه نود درجه برسد.

نزدیک کردن پاها به یکدیگر
 
مطابق تصویر، برای این ورزش تقویت زانو یک پایتان را روی صندلی بگذارید، و پای دیگر را به حالت کشیده روی زمین قرار دهید. پایی که روی زمین است را تا کف صندلی بالا بیاورید. ده ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید و سپس پایتان را به حالت اول بگردانید.

خم کردن زانو بدون وزنه
 
پشت یک صندلی بایستید و از پشتی آن برای حفظ تعادل استفاده کنید. پای چپ خود را بالا بیاورید، تا حدی که پشت زانویتان یک زاویه حدوداً نود درجه ایجاد کند، ده ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید. پایتان را عوض کنید و این کار را برای هر پا ده بار انجام دهید.

تمرین باز کردن کامل زانو

برای شروع، بر روی یک صندلی بنشینید که به اندازه‌ای بلند باشد که بتوانید زانوهایتان را با زاویه نود درجه خم کنید. به آرامی پایتان را تا حد افقی شدن بالا بیاورید، آن را پنج ثانیه در همین وضعیت نگهدارید، سپس اجازه دهید که به آرامی به وضعیت اولیه برگردد. این حرکت را با پای دیگرتان نیز انجام دهید. اگر می‌توانید، این ورزش عضلات ران را بیست بار تکرار کنید.


کشش مچ پا
 
یک سر کش بدن‌سازی  را  در گودی کف پا (نه نوک کفش) قرار دهید. پای خود را دراز کنید و کش بدن‌سازی را تا حد رسیدن به فشار و مقاومت مطلوبتان بکشید. پنجه پای راست خود را، همانند وضعیت فشار دادن بر روی پدال گاز ماشین، به طرف پایین بکشید. پنج ثانیه در این وضعیت بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید. بیست بار حرکات ورزشی برای تقویت عضلات چهار سر ران را تکرار کنید. حالا پا را عوض کنید.


کشش ساده عضلات همسترینگ (پشت ران)

روی زمین بنشینید و پای چپتان را دراز کنید و مطابق تصویر پای راستتان را جمع کنید. دو دستتان را در حالت کشیده نگه‌دارید و خود را به طرف پنجه پای چپتان بکشید. سعی کنید ده ثانیه در حالت کشیده باقی بمانید، سپس به وضعیت اولیه برگردید. این حرکت را ده بار تکرار کنید، سپس پاهایتان را عوض کنید.


کشش زانو
 
برای شروع، همانند تصویر پای چپتان را کمی خم کنید، و پای راستتان را از روی پای چپتان بگذرانید. دست‌هایتان را پشت ران چپتان حلقه کنید و آن را به طرف سینه خود بکشید تا آنکه پای چپتان کاملاً عمودی شود، اما بیش از این نکشید. پنج ثانیه در همین حالت بمانید، سپس به وضعیت اولیه برگردید. جای پاهایتان را عوض کنید و این حرکت را تکرار کنید. این حرکت را برای هر پا ده بار انجام دهید. اگر این تمرین درد پایتان را بیشتر کرد آن را ادامه ندهید.

بالا آوردن مستقیم پا
 
برای شروع، به پشت دراز بکشید و پای راستتان را رو به بالا خم کنید. پای چپتان را کاملاً کشیده بر روی زمین نگه دارید. حالا پای چپ را، در همان حال که کاملاً کشیده است، تا زاویه حدوداً چهل و پنج درجه بالا ببرید. پا را پنج ثانیه در همین وضعیت نگه دارید و سپس آن را به آرامی به حالت اولیه برگردانید. نیازی نیست که پایتان را تا نود درجه بالا برده و به صورت عمودی درآورید، چرا که دشوارترین دامنه حرکت در همان محدوده دو فوت (شصت سانتی‌متر) بالاتر از سطح زمین قرار دارد. این حرکت را بیست بار تکرار کنید. تمرین را با پای راست نیز انجام دهید.

کشش عضله پیریفورمیس  با پای کشیده


 
مطابق تصویر به پشت بخوابید. پای چپتان را بلند کنید و آن را به سمت راست بدن خود ببرید، و تلاش کنید تا با دستتان آن را با زمین تماس دهید. هر دو شانه خود را کاملاً بر روی زمین نگه‌دارید. بیست ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، و سپس به آرامی به وضعیت اولیه برگردید و این حرکت را برای پای دیگرتان نیز انجام دهید. برای هر پا ده بار این حرکت را تکرار کنید.

بلند کردن پای کشیده به حالت افقی با استفاده از صندلی
 
برای این تمرین از دو صندلی یا یک صندلی قرار گرفته روبروی یک کاناپه استفاده کنید. در حالت نشسته، پای خود را طوری بکشید که روی صندلی دیگر قرار گیرد. به آرامی پایتان را حدود سی سانتی‌متر بالا ببرید، و در حین انجام این حرکت آن را کاملاً کشیده نگه‌دارید. ده ثانیه در این وضعیت باقی بمانید و سپس به وضعیت اولیه برگردید. برای هر پا ده بار این حرکت را انجام دهید.


knee-pain-leg-patient-1296x728-header-min.jpg
جولای 25, 2015

زانو درد یکی از مشکلات رایج در بین افراد است که می تواند دلایل فراوان و متعدد داشته باشد. در این رابطه مهم است که یک تشخیص صحیح از علت زانو درد به دست آورید تا به این ترتیب بتوان از روش درمانی مناسب برای رفع آن استفاده کرد.

علت ها و دلایل

دلایل اصلی زانو درد به شرح زیر هستند:

آرتروز زانو: آرتروز یکی از رایج ترین دلایل درد زانو است و برای درمان این مشکل می توان از بسیاری روش های مختلف استفاده کرد.

آسیب دیدگی رباط: آسیب دیدگی رباط می تواند در زمان انجام فعالیت های ورزشی ایجاد شود و باعث ناراحتی و ناپایداری عضلات زانو گردد. انواع آسیب دیدگی های رباط به شرح زیر هستند:

آسیب دیدگی رباط صلیبی قدامی (ACL)

آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی (PCL)

آسیب دیدگی رباط طرفی داخلی (MCL)

آسیب دیدگی رباط طرفی خارجی (LCL)

آسیب دیدگی غضروف یا پارگی مینیسک: این نوع آسیب دیدگی بیشتر در بین افراد جوان و مسن مشاهده می شود و یکی از دلایل اصلی ایجاد دردهای زانو است.

تاندنیت کشکک: تاندنیت اطراف مفصل در اکثر مواقع در زرد پی کشکک زانو مشاهده می شود که بزرگترین تاندون جلوی زانو است.

کندرومالاسی کشکک: کندرومالاسی باعث ایجاد درد زانو در زیر ناحیه کشکک می شود که دلیل آن نرم شدن غضروف است. این مشکل بیشتر در بین افراد جوان (از سنین 15 تا 35 سالگی) مشاهده می شود.

در رفتن کشکک: در رفتن کشکک می تواند علائم حاد در زمان ایجاد در رفتگی ایجاد کند، اما در ادامه می تواند درد مزمن نیز برای بیمار به همراه داشته باشد.

کیست بیکر: کیست بیکر زانو یک نوع ورم ایجاد شده در پشت مفصل زانو است که معمولاً نشانه ای از ایجاد سایر مشکلات مثل پارگی مینیسک زانو است.

بورسیت: رایج ترین نوع بورسا نواحی اطراف مفصل را درست در بالای کشکک زانو تحت تاثیر خود قرار می دهد. این مشکل بیشتر در بین افرادی مشاهده می شود که در حین کار زانو می زنند. برای مثال در این رابطه می توان از افراد باغبان یا قالی باف نام برد.

سندروم پلیکا: سندروم پلیکا یکی از دلایل غیر عادی زانو درد است که تشخیص آن دشوار می باشد. برای تشخیص این مشکل معمولاً از آرتروسکوپی استفاده می شود.

بیماری‌ اسگود شلاتر (OCD): این بیماری اغلب در بین افراد نوجوان به خاطر رشد استخوان در اطراف مفصل مشاهده می شود.

نقرس: نقرس یکی از دلایل غیر معمول برای ایجاد زانو درد است. به هر حال، در بیمارانی که ابتلا به نقرس تشخیص داده می شود، می توان ابتلا به این بیماری را به عنوان یک دلیل شروع درد زانو مورد توجه قرار داد.

علائم و نشانه ها

موقعیت و شدت زانو درد در افراد مختلف بسیار متفاوت است و این شرایط بستگی به علت ایجاد مشکل دارد. علائم و نشانه هایی که معمولاً با درد زانو همراه است، شامل موارد زیر می باشد:

  • ورم و سفت شدن
  • قرمز شدن پوست و گرم شدن آن
  • ضعیف شدن یا ناپایداری
  • شنیدن صدا از محل مفصل زانو
  • عدم توانایی صاف کردن کامل زانو

تشخیص

در طول معاینه فیزیکی، پزشک ممکن است فعالیت های زیر را انجام دهد:

  • بررسی ورم، درد، حساسیت، گرمی، و کبودی واضح در زانو
  • بررسی میزان حرکت ناحیه پایین پا در جهت های مختلف
  • فشار دادن یا کشیدن مفصل به منظور ارزیابی وضعیت ساختارهای زانو

در بعضی موارد، پزشک ممکن است از عکس برداری رادیولوژی، اسکن ام آر آی، سی تی اسکن و امواج مافوق صوت برای تشخیص مشکل بیمار استفاده کند. اگر پزشک نسبت به ایجاد عفونت در ناحیه مفصل مشکوک باشد، ممکن است از آزمایش خون و آرتروسنتز برای تشخیص مشکل استفاده کند. در آرتروسنتز یک مقدار کم از مایع درون مفصل زانو با سوزن خارج شده و برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می شود.

راه ها و روش های درمان

روش درمانی مورد استفاده برای رفع زانو درد  بستگی به دلیل ایجاد مشکل دارد. بنابراین، در این حالت مهمترین موضوع تشخیص علت قبل از شروع یک برنامه درمانی می باشد. اگر شما نسبت به تشخیص مشکل مطمئن نیستید یا درباره شدت آن تردید دارید، لازم است قبل از شروع از برنامه درمانی با پزشک خود ملاقات و مشورت کنید.

بعضی از انواع درمان های مورد استفاده برای زانو درد در ادامه ذکر شده است. توجه داشته باشید که همه این روش های درمانی برای تمام شرایط قابل استفاده نیستند، اما می توانند برای درمان مشکلات خاص شما مفید و موثر باشند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی و ورزش زانو درد به منظور بازیابی دامنه حرکت و عملکرد عضلات زانو مفید می باشد. در حقیقت فیزیوتراپی می تواند یک برنامه جامع برای درمان، با توجه به نحوه عملکرد عضلات، اعصاب، مفاصل و رباط ها در مفصل زانو در اختیار شما قرار دهد. در این حالت از درمان های خاص برای کاهش درد و تصحیح عملکرد نامناسب عضلات استفاده می شود که در برنامه های درمانی فیزیوتراپی انجام تمرین های کششی و تقویتی برای توان بخشی زانو از اهمیت خاص برخوردار است.

لیزر درمانی

لیزر درمانی روشی است که در آن از طول موجه خاص لیزر برای بافت استفاده می شود و به این ترتیب به تسریع فرآیند بهبود زانو درد بیمار کمک موثر می شود. این روش معمولاً برای بیمارانی استفاده می شود که از مجموعه متنوعی از شرایط زانو درد رنج می برند و در این حالت امکان کاهش و حذف درد، ورم و التهاب، اسپاسم و بهبود عملکرد عضلات وجود دارد.

در لیزر درمانی از پرتو لیزر بطور مستقیم بر روی ناحیه آسیب دیده از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه استفاده می شود. پرتو لیزر معمولاً توانایی ۲ تا ۵ سانتی متر نفوذ به زیر پوست دارد. هنگامی که پرتو لیزر از لایه های پوست عبور کرده و به نواحی تحت درمان رسید، این پرتو توسط بافت هدف و اجزای حساس به نور موجود در سلول ها جذب می شود. هنگامی که این پرتو انرژی جذب شود، یک مجموعه از رویدادها در سلول شروع می شود که به تدریج باعث بهبود بافت آسیب دیده می شود و به این ترتیب بیمار با کاهش درد زانو ، التهاب، ورم و کاهش کلی زمان درمان با افزایش متابولیسم درون سلولی مواجه خواهد شد.

تمرین های حرکتی

تمرین های حرکتی برای آرتروز زانو ممکن است بعید به نظر برسند، اما انجام تمرین های حرکتی منظم در این حالت می تواند باعث کاهش و حتی از بین رفتن درد ناشی از آرتروز و سایر مشکلات مربوط به آن همچون سفتی و ورم مفاصل شود. در حقیقت دلایل مختلف و متعدد برای انجام تمرین های حرکتی برای آرتروز زانو وجود دارد که برای مثال در این زمینه می توان از موارد زیر نام برد:

  • تمرین های حرکتی می تواند دامنه حرکتی کامل مفصل را بازیابی کند.
  • انجام این تمرین ها عضلاتی را تقویت می کند که مسئول حمایت و پشتیبانی از مفصل هستند.
  • عضلات قوی می تواند به جذب شوک های وارد شده به مفصل کمک موثر نماید.

دستیابی به مزایای ناشی از انجام تمرین های حرکتی دشوار نیست. در حقیقت، انجام آرام و با سطح فشار پایین این تمرین ها می تواند بهترین نتایج را برای زانو درد به همراه داشته باشد. این تمرین ها می تواند باعث حداقل شدن فشار وارد شده به مفصل شده و بطور هم زمان انعطاف پذیری و قدرت مفصل را نیز افزایش دهد.

کفش طبی

در صورت ابتلا به مشکلات زانو لازم است از کفش پاشنه کوتاه و یک کفی طبی نرم استفاده کرد. کفش های پاشنه بلند می توانند نحوه وارد شدن نیرو به مفصل زانو را تغییر داده و حتی باعث افزایش فشار به مفصل زانو شوند. به همین خاطر افراد مبتلا به زانو درد لازم است از پوشیدن این کفش ها خودداری نمایند. علاوه بر این استفاده از کفی های طبی می تواند باعث کاهش فشار وارد شده به زانو با جذب شوک های وارد شده به مفصل شود.

تزریق کورتیکو استروئید

تزریق مستقیم مواد کورتیکو استروئید در مفاصل آسیب دیده می تواند در زمانی مفید باشد که التهاب و یا درد بیمار به مصرف داروهای مسکن خوراکی واکنش مناسب نشان ندهد. تزریق های کورتیکو استروئید می تواند برای درمان های اولیه که در آنها از داروهای مسکن برای بیماران مبتلا به زانو درد متوسط تا شدید استفاده می شود، یک روش جایگزین باشد و علاوه بر این می تواند علائم مربوط به التهاب را از بین ببرد. افراد بیمار می توانند از تزریق های کورتیکو استروئید در یک مفصل برای سه تا چهار بار در هر سال استفاده کنند.

تزریق اسید هیالورونیک

یک مجموعه از تزریق های اسید هیالورونیک که یک ماده طبیعی در بدن است، می تواند برای درمان درد لگن و زانو درد مطابق نظر متخصصان مفید باشد. به هر حال، مطالعه ای که اخیر انجام شده در این حوزه نشان می دهد یک جلسه تزریق اسید هیالورونیک به داخل مفصل برای درمان استئو آرتریت تاثیر با اهمیتی در کاهش درد در مقایسه با داروهای دیگر نداشته است.

کاهش وزن

حفظ وزن یا کاهش آن در صورت داشتن اضافه وزن می تواند باعث کاهش درد، در نتیجه کاهش فشار وارد شده به مفاصل آسیب دیده شود. کاهش وزن بطور خاص می تواند به کاهش فشار وارد شده به مفاصل تحمل کننده وزن در بدن همچون مفاصل لگن و مفاصل زانو کمک موثر نماید و به این ترتیب نقش با اهمیت در کاهش علائم بیماری دارد.

استفاده از ابزارهای کمکی برای راه رفتن

استفاده از عصا و چوب زیر بغل می تواند باعث کاهش درد در لگن و زانو درد یا درد ناشی از استئو آرتریت شود. اگر هر دوی مفاصل لگن و یا زانو تحت تاثیر این مشکل قرار گرفته باشند، ممکن است نیاز به استفاده از ویلچر برای بیمار وجود داشته باشد.

کفش و کفی طبی

اگر بیماری استئو آرتریت باعث وارد شدن آسیب به زانو شده باشد، استفاده از کفش و کفی های طبی خاص می تواند باعث کاهش درد و بهبود وضعیت راه رفتن فرد شود.

بریس های زانو

برای مواردی از بیماری استئو آرتریت که با ناپایداری زانو همراه است، استفاده از بریس های زانو می تواند باعث کاهش درد، بهبود پایداری و کاهش خطر افتادن فرد شود.

گرما و سرما درمانی

بسیاری از افراد به این نتیجه رسیده اند که استفاده از حمام و کمپرس آب گرم می تواند باعث کاهش درد ناشی از استئو آرتریت شود. با این وجود برخی از افراد دیگر کاهش درد خود را در شرایطی که از کمپرس آب سرد استفاده کرده اند، مشاهده می کنند. به هر حال در بعضی موارد خاص استفاده از هر دو روش گرما و سرما درمانی می تواند برای بیمار مفید باشد.

تاثیر گلوکزامین و یا کندروتی بر کاهش علائم بیماری

درمان با یک یا هر دوی این مکمل ها می تواند مزایای خاص برای افراد مبتلا به استئو آرتریت زانو به همراه داشته باشد. به هر حال، متخصصین پیشنهاد می کنند در صورتی که با مصرف این مکمل ها بهبودی در زانو درد مشاهده نشود، لازم است استفاده از آنها متوقف شود.


آمار بازدید

درباره پروفسور بیژن فروغ

من در سال ۱۳۶۱ از دبیرستان خوارزمی تهران فارغ التحصیل شدم .سال ۱۳۶۸ در رشته پزشکی از دانشگاه شیراز فارغ التحصیل شدم بمدت دوسال دوره تخصصی پاتولوژی را گذراندم …. ادامه

تماس با ما

بزرگراه چمران، ابتدای باقرخان غربی، پلاک 89 قدیم، 26 جدید، طبقه دوم

تلفن:

02166572220

02166576421

02166576423

02166576424

تمام حقوق سایت برای کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی محفوظ است