فیزیوتراپی و کاربردهای آن

physiotherapist

فیزیوتراپی، فراهم کننده خدمات برای مردم و جمعیت ها می‌باشد تا حداکثر حرکت و توانایی عمل را در طول دوران زندگی حفظ نماید ویا توسعه داده و به حال اول بر گرداند. فیزیوتراپی شامل ارایه خدماتی است به حرکت و عملکرد فرد میباشد که توسط فرآیند پیری یا صدمات و بیماری ها، مورد تهدید قرار می‌گیرند.

فیزیوتراپی به شناسایی و افزایش پتانسیل های حرکتی برای بهبود، پیشگیری(Prevention)، درمان و نوتوانی، می‌پردازد. فیزیوتراپی شامل اثرات متقابل فیزیوتراپیست، بیمار وخانواده آنها و یا سایر افرادی می‌باشد که از بیمار مراقبت می‌کنند، بر یکدیگر می‌باشد، تا بتوانند پتانسیل های حرکتی بیمار را ارزیابی کرده و در ایجاد اهداف مورد نظر همه با استفاده از دانش و مهارتهای ممتاز فیزیوتراپیست به توافق برسند.

دیدگاه منحصر به فرد فیزیوتراپیست از بدن و نیازها و پتانسیلهای حرکتی آن برای رسیدن به تشخیص و استراتژی درمانی نقش اساسی دارد و تثبیت کننده هر موقعیتی می‌باشد که در آن خدمات ارایه می‌شود. این شرایط با توجه به هدف فیزیوتراپی در بهبود سلامت، پیشگیری، درمانی و بازتوانی، متغیر است.

ماهیت فرایندهای فیزیوتراپی

physioman

فیزیوتراپی، خدمتی است که تنها توسط و یا با هدایت و نظارت یک فیزیوتراپیست صورت می‌گیرد وشامل : بررسی، تشخیص، برنامه ریزی درمانی، مداخله و ارزیابی می‌باشد.

بررسی (Assessment):  شامل معاینه (Examination) انفرادی و گروهی نقص‌های بالقوه یا بالفعل، محدودیتهای عملکردی، ناتواناییها، یا سایر مشکلاتی که توسط گرفتن تاریخچه، غربالگری و همچنین با استفاده از آزمایشات خاص و اندازه گیری و ارزیابی نتایج معاینات از طریق انالیز آنها در چهارچوب یک فرایند منطقی بالینی می‌توان به آن پی برد.

تشخیص (Diagnosis): از معاینات و ارزیابی آنها بدست می‌آید و بیانگر نتیجه حاصل از فرایند منطقی بالینی می‌باشد. تشخیص ممکن است به صورت نقص حرکتی بیان شود یا شامل دسته‌های مختلفی از آسیبها، محدودیت های حرکتی، توانایی ها، ناتوانی ها یا سندرم ها باشد.

برنامه ریزی (Planning): با تعیین نیاز به مداخله آغاز می‌شود و معمولا به ایجاد برنامه‌ای برای مداخله ختم می‌شود که شامل اهداف نهایی قابل اندازه گیری که با بیمارخانواده یا فردی که از وی مراقبت می‌کند، قابل بحث می‌باشد.

مداخلات (Intervention): انجام می‌شوند و برای رسیدن به اهداف توافق شده تغییر میابند و می تواند شامل : درمان با دست، بهبود حرکتی، استفاده از وسایل فیزیکی، مکانیکی و الکتریکی-درمانی، آموزش عملکرد، فراهم کردن وسایل کمکی و نحوه استفاده از آنها، راهنمایی و ارایه مشورت به بیمار، مستند سازی، هماهنگی و ارتباطات باشد. مداخلات همچنین ممکن است با هدف پیشگیری از آسیب ها، محدودیت های حرکتی، ناتوانی ها یا صدمات صورت گیرند که در این صورت شامل بهبود و حفظ سلامتی، کیفیت زندگی و توانایی در تمام سنین و جمعیت ها می‌باشد.

ارزیابی(Evaluation): مستلزم انجام مجدد معاینات با هدف ارزیابی نتایج حاصل می‌باشد.

فيزيوتراپيست

86535652-1500

- داراي دانش پزشکي مدرن
- آشنا با روش های قديمی درمان
- آشنا با ديدگاه کلی نگر
- آشنا با فيزيولوژی و پاتولوژی حرکت
- آشنا با مفاهيم سلامت صنعتی
- آشنا با مفهوم سلامت رزمی

فيزيوتراپيست ها با حمايت همه جانبه پزشکان(Physician)توانستند بروی پا ايستاده و مراحل تکامل را طی نمايند.

- با تاکيد بر حرکت درمان های جراحي را کامل نمايند.
- با تاکيد بر تنفس بهتر بيهوشی ها را کم خطر کنند.
- تجهيزات الکتروتراپی و مکانوتراپی را علمی کرده و با وسعت بکار گيرند.
- سيستم های جديد مانند ليزر را بکار گيرند.
- در تمامی حيطه ها حضور يابند.

درمان در فیزیوتراپی

 درمان در فیزیوتراپی به طور کلی به سه گروه اصلی تقسیم می‌شود:

۱- تمرین درمانی: فیزیوتراپیست به وسیله تجویز؛ انجام و آموزش ورزش های درمانی خاص، ماساژ، ورزش در آب (آب‌درمانی) اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می‌کند.

۲- الکتروتراپی:درمان به وسیله دستگاه های ویژه انجام می‌شود این دستگاه ها معمولاً امواج خاصی را (امواج مایکروویو، امواج کوتاه رایویی، امواج مافوق صوت، امواج الکتریکی) که همگی توسط دستگاه به شکل خاصی تولیدشده و تغییر می‌یابند (مدوله می‌شوند).

۳- مهارت های درمان با دست

مهمترین حیطه‌های فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی شامل درمان موارد زیر است:

۱-بیماری های دستگاه حرکتی (ارتوپدی).

۲-بیمار یهای دستگاه قلبی و تنفسی. ۳

-بیماری های دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی.

۴-بیماری های پوستی و سوختگی ها.

۵-درد و کنترل درد.

۶-بیماری های شغلی.