آخرین مطالب

کلاسیک

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
کفش،-کفی-و-ارتوزهای-پا.jpg
اکتبر 14, 2017

کفش طبی ساقدار

در درمان ، انحرافات راه رفتن مانند راه رفتن با پنجه رو به داخل، راه رفتن روی پنجه- اختلالات و بدشکلی های پا از جمله پای چنبری(Club Foot ) و دفورمیتی های انگشتان مانند هالوکس والگوس، چرخش و بی ثباتی های مچ (Hyperpronation ) – صافی کف پا(Flat Foot ) و درمان غیر مستقیم انحرافات مفاصل زانو Geno varum یا پای پرانتزی ، Bow leg یا Geno varum Back Knee یا عقب زدگی زانو یا Genorecurvatum کاربرد وسیع دارد و درطرح ها و رنگ های مختلف موجود می باشد. در این قسمت عکس کوچکی از انواع مدل ها ارائه شود ولی با افکت مناسب و سرعت بالا(برای جلوگیری از کپی)

کفش طبی جبران کوتاهی

جهت جبران اختلاف اندام تحتانی، قابل طراحی در داخل و زیر کفش(در رنگ ها و طرح های متنوع).

کفش پنجه برعکس

این کفش پا را در وضعیت ابداکشن ساپورت میکند و در درمان متا تارسوس ادداکتوس و پا چنبری(club foot) تجویز میشود.

کفش بی وزن کننده پنجه پا

در بیماران دیابتی که دارای زخمهای باز و وسیع در ناحیه پنجه هستند .بی وزن شدن در ناحیه دارای زخم سبب تسریع التیام و درمان بافت میگردد – متعاقب شکستگی استخوان های انگشت و سینه پا بمنظور عدم اعمال فشار به بافت آسیب دیده.

کفش بی وزن کننده پاشنه پا

در بیمارن دیابتی که دارای زخمهای باز و وسیع در ناحیه پاشنه پا هستند – متعاقب شکستگی استخوان پاشنه که با برداشتن فشار از پاشنه باعث تسریع درمان و جوش خوردگی می شود.

کفش عمیق

دارای عمق زیاد بمنظور ایجاد بستر مناسب برای بیمارن دیابتی که پای بزرگ و پر حجمی دارند تا از فشار به اندام و ایجاد زخم جلوگیری نماید و نیز بیمارانی که به علت دفورمیتی انگشتان مانند انگشت چکشی و بونیون نمیتوانند از کفش های معمولی استفاده کنند.

کفی طبی فومی و پلی اورتان

در درمان و اصلاح اختلالاتی نظیر صافی کف پا، گودی بیش از حد کف پا، درد های کف پا مثل متاتارسالژیا و درد های پاشنه تجویز می شود این کفی در انواع سخت(Rigid) ، نیمه سخت(Semirigid ) و نرم(Soft ) موجود است.

کفی کامپیوتری با اسکن تراش با CNC

جهت درمان ناهنجاریهای پا و زانو، پای دیابتی با زخم و اسکار قابل طراحی با متریال مختلف با دانسیته متفاوت سخت(Rigid) ، نیمه سخت(Semirigid ) و نرم(Soft ) موجود است.

UCBL

در چرخش های شدید مچ، التهاب تاندون تیبیال خلفی، پارگی تاندون ها و بیماری های پیشرونده مفصلی حداکثر ساپورت را ایجاد میکند.

صندل طبی

 جهت اختلالات کف پا شامل خار پاشنه،صافی پا، دفورمیتی انگشتان و بونیون و جلوگیری از آرتروز و انحرافات زانو در رنگ ها وطرح هی مختلف موجود است.

پد متاتارسال کشباف

 متعاقب كاهش قوس عرضي پا – قابل استفاده در منزل و داخل كفش و صندل بدون کاهش فضای داخلی آن.

بانداژ هالوکس ولگوس

جهت درمان و جلوگیری از پیشرفت انحراف سشت پا به داخل.

جوراب واریس

فشار ملايمي بر سيستم وريدي وارد آورده و خون را به طرف وريدهاي عمقي  و قلب هدايت میکند. در انواع زیر زانو، میانه ران و کشاله ران و جوراب شلواری با فشار های مختلف موجود است.


Ortez-B-02-min.jpg
اکتبر 14, 2017

انواع AFO


انواع AFO-min

جهت کنترل دفورمیتی ها و اختلالات مچ و پا نظیر افتادگی مچ پا (drop foot) التهاب نیام کف پایی(plantar fasciitis)، کوتاهی تاندون آشیل، و نیز کنترل و تامین حرکات مفصل مچ، اصلاح بدشکلی ها و….کاربرد داشته و به دوصورت  مورد استفاده در کفش برای راه رفتن و اسپلینت مخصوص شب (night splint) جهت اصلاح تدریجی اختلالات ذکر شده به کار می رود. انواع مختلفی از این ارتوز ها شامل سخت (solid) مفصل دار  و نرم (soft) در دسترس میباشد :

ankle support(قوزک بند آتل دار)

قوزک بند آتل دار

متعاقب صدمات ورزشي خفيف-آرتريت روماتوئيد خفيف و جلوگيري از پيچ خوردن پا درپیج خوردگی و بی ثیاتی شدید مچ پا، دستروفی عضلانی و مشکلات مربوط به حرکات جانبی مچ کاربرد دارند.

Waker AFO

این اورتوز برای مفصل مچ و پا حداکثر ساپورت را فراهم میکند و دارای مفصل قابل تنظیم در درجات مختلف میباشد.جهت بیحرکت کردن مفصل مچ پا پس از جراحی ویا آسیب های شدید و شکستگی تجویز میشود. در کنترل افتادگی مچ پا و پلانتار فاشیاتیست کاربرد دارد.

Charcot AFO

Charcot AFO

اغلب برای بیماران مبتلا به زخم های نوروپاتیک و یا زخم های کف پایی، پای بسیار حساس، شارکوت و تروما کاربرد دارد همچنین تماس کامل را فراهم میکند.

Patellar strap

 

در کندرومالاشی زانو، osgood schlatter و التهاب تاندون پتلا ، فشار را از محل اتصال پتلا به تیبیا برداشته و به جایگیری مناسب پتلا  کمک میکند. همچنین در ورزش های سنگین یا تحرک زیاد برای پیشگیری از آسیب احتمالی کشکک زانو کاربرد دارد.

patellar support

patellar support

در درمان کشیدگی و جراحات زانو،آرتروز مفصل پتلوفمورال و پیشگیری از آسیب دیدگی ورزشکاران کاربرد دارد.

زانو بند فنر دار

جهت کاهش فشار و نیروهای برشی و کششی نا خواسته روی زانو در ورزشکاران و یا یعد از کشیدگی  و جراحات زانو استفاده میشود.

GII Brace

در مفصل زانوی مبتلا به آرتروز فشار را از روی کمپارتمان های جانبی زانو برداشته و موجب تسکین درد و التهاب می شود.در آسيب ليگاماني با كنترل داخلي و خارجي دارای مفصل و تسهيل حركت زانو.

Knee cage

Knee cage

جهت درمان و کنترل انحرافات زانو نظیر زانوی ضربدری( geno valgum) و پرانتزی (geno varum) و عقب زدگی زانو (recurvatum) کاربرد دارد.

بریس بلند (long leg brace)

long leg brace

متعاقب اختلالات و ضعف عضلات اندام تحتانی بخصوص در ضعف عضله چهار سر ران و در بیماران مبتلا به فلج اطفال، فلج مغزی،  ضایعات نخاعی، ضربه مغزی  و شکستگی های مفصل لگن و استخوان ران کاربرد دارد. این ارتوز ها با توجه به سطح ضایعه در بیمار طراحی و ساخته می شود و ممکن است قطعه لگنی داشته باشد یا نداشته  باشد.انواع   KAFOهای مخصوص برای استفاده در شب میباشد.

 Dennis Brown

در درمان اختلالاتی مانند پا چنبری،  چرخش های لگن و پا به سمت داخل و دیگر بدشکلی های پا بصورت شبانه و برای  اصلاح تدریجی این اختلالات کاربرد دارد. قابل اتصال به کفش یا AFO.

پاولیک هارنس pavlik harness

پاولیک هارنس

 جهت درمان دررفتگی مادر زادی  مفصل لگن نوزادان کاربرد دارد  و سر استخوان ران را درون حفره استخوان لگن قرار می دهد.


فوریه 25, 2017

یکی از مهمترین انتخابهایی که باسلامتی فرد ارتباط مستقیم دارد خرید کفش است. در صورتی که انتخاب درستی هنگام خرید کفش نداشته باشیم می تواند باعث ایجاد فشار نابجا به نواحی پا، زانو، کمر و حتی گردن می شود که این مساله مشکلاتی را برای فرد در بلند مدت بوجود خواهد آورد. کفش می تواند اختلالات پا را افزایش دهد و برعکس کفش مناسب می تواند از بروز بسایری از اختلالت و بیماری های پا جلوگیری کند. اهمیت نوع کفش در سلامتی انسان را کمتر از اهمیت واکسیناسیون نیست اکثر اعمال حرکتی بدن، اعم از راه رفتن، خم شدن و . . تحت تأثیر کفشی است که انسان می پوشد. بویژه در بین کودکان و نوجوانان که در حال رشد هستند و سیستم حرکتی آنها با کفش در ارتباط بوده، وضعیت بدن آنها با نوع کفش تغییر می کند. اما بیشتر مردم در انتخاب کفش به زیبایی و رنگ و طرح آن دقت می‌کنند، نه به فاکتورهای استاندارد آن و این باعث مشکلات زیادی در درازمدت برای آنها می‌شود. آمارها نشان می دهد که 88% افراد بین 20-60 سال کفش نامناسبی استفاده می کنند. پوشیدن کفش مناسب به ویژه برای افراد سالخورده و کودکان به خاطر آسیب پذیری بالایی که دارند بسیار حائز اهمیت است. کجی شست یا هالوکس والگوس با پوشیدن کفشهای نامناسب و تنگ سالانه شدید تر می شوند.

ویژگی های کفش


 

انواع مختلفی از کفش هایی که پسوند طبی هم دارند در بازار وجود دارند. صرف اینکه نام کفشی طبی است یا از داروخانه تهیه شده و یا از فروشگاهی تهیه شده که ادعای فروش کفش طبی دارد به معنای آن نیست که کفش مورد نظر واقعا خصوصیاتی را که میخواهیم داشته باشد. یعنی بتواند مشکل پای ما راکمتر کند.

بیماری های مختلفی در پا وجود دارند و مشکلات ناشی از بعضی را میتوان با استفاده از کفش مناسب برطرف کرد. در هر بیماری پا، ممکن است نیاز به استفاده از کفشی با خصوصیات خاص باشد که با بیماری دیگر متفاوت است ولی خصوصیات مشترکی وجود دارند که تمام کفش های طبی باید واجد آنها باشند.

مهمترین خصوصیات کلی که هر کفش طبی یا ارتوپدی باید داشته باشد عبارتند از:

پنجه پهن و با ارتفاع: پنجه کفش یا Toe box از مهمترین قسمت های آن است. وقتی عرض یا ارتفاع پنجه کفش کم باشد اختلالات زیادی مانند انگشت چکشی، میخچه و هالوکس والگوس را ایجاد میکند. انگشتان پا باید در پنجه کفش فضای کافی داشته باشند تا از هم باز شوند و کمی به بالا و پایین بروند. بجای استفاده از کفش های نوک تیز از کفش های با پنجه گرد استفاده کنید

کفی قابل تعویض : سعی کنید کفشی بخرید که کفی Insole قابل تعویض باشد. با این کار میتوان با عوض کردن کفی اندازه و حجم کفش را کم و زیاد کرد تا وقتی پا ورم کرد بتوان جا برای آن باز کرد و یا کفی ساده را با کفی های درمانی جایگزین کرد. وقتی پا عرق کرده و کفش را نمناک میکند کفی قابل تعویض در کم کردن رطوبت کفش میتواند موثر باشد. کفش مرطوب میتواند موجب ابتلا پا به بیماری های قارچی باشد

پشتی سفت و محکم : پشتی کفش Heel counter قسمتی از کفش است که در پشت پاشنه پا قرار میگیرد. این پشتی باید سفت و محکم باشد. برای امتحان کردن پشتی کفش با شست خود بر روی آن فشار دهید. اگر فرو نرفت پشتی محکمی دارد

کف داخلی با شکل مناسب : کف کفش از داخل Foot bed باید قوس هایی داشته باشد که هماهنگ با قوس های کف پا باشد. وزن بدن در داخل چنین کفشی بصورت متناسب برروی تمام سطح کف آن توزیع شده و پا در چنین کفی احساس راحتی میکند. مهمترین قوس کف پا قوس طولی آن است پس کف داخلی کفش باید در قسمت میانی و داخلی کمی برجسته تر باشد

پاشنه مناسب : پاشنه Heel کفش از قسمت های مهم آن است. کفش بدون پاشنه و کفش با پاشنه بلند هر دو مضر هستند. اندازه پاشنه بطور متعادل باید حدود 1.5 تا 3 سانتیمتر باشد

سطح داخلی یکنواخت : با دست کشیدن به تمام سطح داخلی کفش باید متوجه شویم سطوح یکنواخت و قوس های نرمی در درون کفش وجود دارد. این چنین کفش هایی در موقع راه رفتن فشار کمتری را به پوست وارد میکنند

کفش نفس کش : جنس رویی کفش باید طوری باشد که تهویه داخل کفش برقرار باشد. این تهویه برای عرق نکردن پا ضروری است

یقه و زبانی نرم : یقه کفش Shoe collae جایی است که اطراف مچ پا را میگیرد و زبانی کفش Shoe tongue برگه ای است که در زیر بندهای کفش قرار میگیرد. این قسمت های کفش باید حاوی پد ها و بالشتک های نرمی باشد تا فشار کمتری به پوست وارد کند

کفی ها و کفش های طبی وظیفه اصلاح کردن انواع ناهنجاری های بدن و الگوهای غلط راه رفتن را دارند و هدف از ساخت آنها فراهم کردن شرایط مطلوب برای ایستادن و راه رفتن و دویدن است. استفاده از کفش ها و کفی های طبی برای افرادی با مشکلات زیر بسیار مناسب است:

1) کسانی که دارای ناهنجاری های متحرک مانند صافی کف پا هستند.

2) کسانی که دارای ناهنجاری های ثابت و درد پای همیشگی و مشکلاتی همچون خار پاشنه و التهاب کیسه زلالی زیر پاشنه هستند. کفی ها و کفش های طبی میتواند در  درمان خار پا موثر باشند.

3) در بعضی از مواقع و شرایط همچون بارداری، بعضی از خانم ها به دلیل اضافه وزن ناگهانی باید از این گونه کفش ها و کفی ها استفاده کنند.

4) استفاده از کفی های طبی برای کودکان 7 تا 12 سال که کف پای آنها در حال شکل گیری است بسیار مناسب است زیرا از تغییر شکل پا جلوگیری و نیز سبب برخورداری از کف پایی استاندارد تا آخر عمر می شود.

ویژگی‌های یک کفش خوب و مناسب


 

کفی کفش طبی باید از استحکام کافی برخوردار باشد و بتواند شوک وارده به کف پا را جذب کند. به طور کلی، نیرویی که در حال راه رفتن از زمین و کف پا به بدن منتقل می‌شود، معمولا حدود دو برابر وزن بدن است. این نیرو در حالت دویدن حتی تا 10 برابر وزن بدن هم به اندام‌ها منتقل خواهد شد. بنابراین‌ کفی کفش می‌تواند نقش مهمی در انتقال و پخش نیرو از زمین به کف پا و در نهایت به بدن داشته باشد.

کفش طبی مناسب باید کاملا اندازه پا باشد، نه تنگ‌تر و نه گشادتر. اگر کفش شما بیش از حد تنگ باشد یا پاهایتان را فشار دهد، خونرسانی در ناحیه پا مختل خواهد شد. ایجاد نقاط فشاری و زخم ناشی از آن هم می‌تواند از دیگر عوارض پوشیدن کفش‌های طبی یا غیرطبی تنگ باشد. گشاد بودن کفش طبی مردانه و زنانه و بازی کردن پا درون آن هم باعث ساییدگی و ایجاد اختلال در انتقال نیرو می‌شود. پس حواستان باشد فروشنده کفش بزرگ‌تر یا کوچک‌تری را به شما تحمیل نکند و قول بهبود سایز با قالب زدن یا کفی گذاشتن را به شما ندهد.

کفی کفش طبی باید کاملا متناسب با ویژگی‌های کف و قوس کف پا باشد. ضمن اینکه باید سبک، ضخیم و جاذب ضربه (دارای خاصیت الاستیکی) به‌خصوص در ناحیه پاشنه هم باشد.

پوشیدن کفش‌هایی با پاشنه یا کفی‌ از جنس چوب یا MDF، به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود؛ جنس چوب و MDF (ام دی اف) می‌تواند به سرعت پاشنه پا را آزار دهد و باعث ایجاد درد در این ناحیه شود. در حالی که پوشیدن کفش‌هایی با پاشنه و کفی‌هایی با خاصیت الاستیکی، به هیچ‌وجه پاشنه و کف پا را آزار نمی‌دهد.

7 گروه از کفش ها خطرناک ترند


 

کفش های غیر استاندارد از عوامل مهم درد در ناحیه پا هستند و باعث مشکلاتی برای پا در قسمتهای متفاوت می شوند.

کفش های غیر استاندارد شامل:

  1. کفشهای پاشنه بلند
  2. کفشهای نوک تیز
  3. کفشهای تخت
  4. کفشهای بزرگ و یا خیلی تنگ
  5. کفشهایی سکویی
  6. صندل به ویژه برای افراد دیابتی و افرادی که اختلال حس کف پا دارند.
  7. کفش هایی با کف غلتان به ویژه برای افراد مسن, افرادی که مشکل تعادلی دارند, افرادی که سابقه ناپایداری و پیچ خوردگی و کشیدگی عضلات دارند, مناسب نیستند.

بهتر است قبل از خرید کفش ابتدا از سلامت ساختاری پای خود اطمینان حاصل فرمایید پس از کارشناسان این رشته و متخصیص پا پزشکی در این رابطه مشورت بگیرید.

نکاتی که در خرید کفش باید به آنها توجه کنید


 

  1. کفشی بخرید که با فرم طبیعی پای شما همخوانی داشته باشد
  2. هنگام عصر کفش بخرید زیرا پاها در طول روز ورم می کنند
  3. هیچگاه کفش تنگ یا کفش گشاد نخرید
  4. کف کفش باید محکم و آج دار باشدو
  5. کفش باید سبک باشد.
  6. هنگام خرید کفش به اندازه 1 سانتی متر فاصله بین شست پا و نوک کفش وجودداشته باشد.کفش های بند دار یا سگک دار کفش های مناسبتری اند زیرا می توان سایز آنها را تغییر داد.

نویسنده: فرناز محسنی


کف-پای-صاف-min.jpeg
فوریه 21, 2017

مقدمه


هر پا از ۳۱ استخوان تشکیل یافته ‌است که توسط ۳۳ مفصل و بیش از ۱۰۰ ماهیچه، رباط و زردپی به هم متصل می‌شوند. نحوه قرارگیری صحیح این اجزاء منجر به ایجاد حالت قوس طبیعی در کف پا می‌شود. این قوس باید هم محکم باشد تا بتواند وزن بدن را تحمل کند و هم انعطاف‌پذیر باشد تا بتواند خود را با سطوح مختلف وفق دهد.

کف پای صاف عارضه‌ای است که در آن بیماران فاقد قوس های استاندارد در کف پا هستند. قوس های موجود در کف پا نیروهایی که از طرف زمین به بدن اعمال می‌شود را کاهش داده و اجازه ورود به همه نیروهای وارده را به بدن نمی‌دهند اما در افراد با کف پای صاف میزان زیادی این نیروها به دلیل فقدان قوس پا به سمت بدن اعمال شده و در دراز مدت میتواند منجر به بروز عوارض زنجیره وار در تمام مفاصل بدن خصوصاً ستون فقرات گردد. تداوم صافی کف پا تا دوران بلوغ می‌تواند منجر به بروز درد کف پا شود. اگر صافی کف پای کودک باعث ایجاد درد شد باید در این مورد با پزشک مشورت کنید.

در عارضه صافی کف پا، که در علم پزشکی با اصطلاح “پس پلانوس” نیز از آن یاد می‌شود، قوس ملایم بخش داخلی کف پا، دقیقاً در مقابل پاشنه، از بین می‌رود. اگر این قوس تنها در زمان ایستادن از بین برود و هنگام بلند شدن کف پا از زمین دوباره ایجاد شود، به آن عارضه صافی انعطاف‌پذیر یا می گویند. اما چنانچه کف پا در هر دو حالت، ایستاده و بلند شده از زمین، صاف باشد، به آن عارضه کف پای صاف سخت می گویند. شیوع این نوع از عارضه کف پای صاف بسیار اندک بوده و حدود شش درصد است و نسبت به کف پای صاف منعطف قابلیت بهبود کمتری دارد و به حرکات اصلاحی پاسخ نمی دهد و نیاز به روش های دیگر از جمله گچ گیری است.

صافی کف پا در میان کودکان خردسال (نوزادان و کودکان نوپا) شایع است و در صورتی که تکامل کف پای کودک نرمال باشد نیاز به درمان نخواهد بود زیرا عموماً این عارضه با رشد کودک خود به خود اصلاح می‌شود. البته، گاهی اوقات این عارضه خود به خود بهبود نمی‌یابد و نیاز به درمان دارد. درمان صافی کف پا با فیزیوتراپی، ورزش و استفاده از کفی و کفش مناسب است که در ادامه به آن اشاره می شود.

علل صافی کف پا


مشکل صافی کف پا، به دو علت ارثی و اکتسابی ایجاد می شود. در نوع ارثی و مادرزادی آن نرمی مفصل یا ligament laxity در ناحیه کف پا سبب می‌شود که قوس کف پا در هنگام ایستادن بر روی پا از بین رود؛ همچنین تشکیل نشدن کامل یک یا دو استخوان در ناحیه مچ و کف پا و یا چسبیدن آنها به یکدیگر به صورت مادرزادی نیز در تشکیل نشدن قوس کف پا مؤثر است. در اینگونه مواردکف پای صاف با انجام جراحی درمان می‌شود.

در موارد اکتسابی با گذشت زمان قوس کف پا از بین می‌رود. بتدریج و با افزایش سن، رباط پشتی استخوان درشت نی پا که در داخل مچ پا قرار دارد و جزء اصلی در حمایت از قوس پا به حساب می‌آید، دچار فرسودگی می‌شود. وجود بار بیش از حد بر این رباط سبب بروز التهاب در آن شده و منجر به فرسودگیش آن می‌شود. به تدریج که این رباط دچار تخریب می‌شود، اثر حمایتی آن بر قوس پا نیز برداشته شده و قوس کف پا بتدریج از بین می‌رود.

وجود فشارهای مداوم بر روی پا: یکی از انواع فشارها، استفاده دراز مدت از کفش‌های پاشنه بلند است که می‌تواند برروی زردپی آشیل(زردپی اصلی پشت پاشنه) اثر سوء گذاشته و فرایند مکانیکی طبیعی مچ را دچار اختلال کند. گاهی اوقات عملکرد جبرانی رباط خلفی استخوان درشت‌نی نیز مزید بر علت شده و سبب از بین رفتن فزآینده قوس کف پا می‌شود.

صافی کف پا ممکن است به علت های متفاوتی ایجاد شود. شایع ترین علت صافی کف پا در افراد شامل:

  • وراثت
  • چاقی
  • آسیب‌ها و ضربات مختلف به پا یا مچ پا
  • التهاب مفصلی روماتیسمی
  • دیابت
  • شکستگی و یا دررفتگی
  • بعضی ار بیماری ها نظیر آرتریت روماتوئید
  • مشکلات عصبی
  • افزایش سن
  • بارداری

علائم


اگر از پهلو به پای فردی که ایستاده نگاه کنید در قسمت داخلی پا قوسی وجود دارد که به آن قوس طولی داخلی می گویند. در افراد با صافی کف پا هنگامی که می استند این قوس از بین می رود و یا کاهش می یابد که به این حالت صافی کف پا می گویند. اگر از پشت به پای فرد در حال ایستاده نگاه کنیم فردی که کف پایش صاف است پاشنه با کمی خمش بسمت داخل دیده می‌شود. سایر علائم و نشانه‌های این اختلال شامل خمیدگی کفش یا پاشنه کفش به سمت داخل، درد در اندام تحتانی، درد در قسمت مچ پا، ایجاد تورم در قسمت داخل مچ پا، درد مچ پا, خستگی زودرس و درد در کمر می‌باشد. کف پای صاف در دراز مدت می‌تواند منجر به بروز عوارضی نظیر خارپاشنه، زانو درد، کمردرد و سردرد شود.

تشخیص


صافی كف پا همیشه علائمی دارد. این علائم عبارتند از: صافی یك طرفه یا دوطرفه پا، ساییدگی كفش‌‌ها به سمت داخل، درد ناحیه تحتانی پاها، درد ناحیه داخل قوزك پا، تورم قسمت داخلی قوزك و پا درد.

در تشخیص صافی كف پا، متخصص ابتدا پا و قوزك پا را بررسی كرده و وضعیت آن ها را در زمان ایستادن و راه رفتن فرد مورد بررسی قرار می ‌دهد. حتی چگونگی راه رفتن فرد و میزان حركت پا را در نظر گرفته می شود. چون گاهی صافی كف پا مرتبط با مشكلات مربوط به قسمت بالایی پا است. در معاینات ممكن است زانو و حتی ران‌ها مورد ارزیابی قرار گیرند. اغلب اشعه ایكس در تعیین شدت این نقص موثر است. گاهی هم آزمایشاتMRI ، سی‌تی‌اسكن و آزمایش‌های خون توسط پزشك توصیه می‌‌شود.

برای تشخيص اینکه فردی دارای صافي كف پا است می‌توانيم از چند روش استفاده كنيم


روش اول: ساده ‌ترين کار، این است که كف پا را با آب خيس كنيد و سپس روي يك سطح صاف بايستيد. اثری كه از پا روی سطح باقي مي‌ ماند، هر چه كامل‌‌تر باشد، نشان‌ دهنده صاف‌ تر بودن كف پا است. و اگر روی جای پای باقی ‌مانده، در جلوي پا و قسمت میانی پا خطی افقی رسم كنيم، چنانچه پهنای اين خط برابر با جلوی پا باشد، كف پا صاف بوده و اگر خط كشيده شده نصف پهنای جلوی پا باشد، آنگاه قوس كف پا طبيعی است و چنانچه قوس كف پا زياد باشد، پهنای قسمت میانی پا کمتر از نصف قسمت جلویی پا خواهد بود.

روش دوم: همان طور كه قبلا هم اشاره كردیم، از كفش ‌ها نیز می ‌توان به صافی كف پا پی برد. كفش‌ها را روی میزی صاف قرار دهید و از پشت به آن ها نگاه كنید. كف پای صاف باعث خوردگی قسمت داخلی پاشنه پا می‌‌شود. صافی كف پا همچنین باعث می‌‌شود قسمت بالایی كفش به سمت داخل پاشنه خمیده شود.

روش سوم: امروزه با پیشرفت علم، روش دقیقی جایگزین روش‌های معمول تهیه اثر پا شده که موسوم است به اسکن کف پا. اسکن کف پا دارای صفحه ای است که بیمار روی آن می‌ایستد و خود این دستگاه بر اساس فشاری که پا بر صفحه حساس آن وارد کرده است، می‌تواند اثر پای بیمار و نیز میزان صاف بودن کف پا را تعیین کند. در واقع نه تنها می توان از این اسکن برای تشخیص استفاده کرد بلکه به دلیل کم هزینه بودن آن می‌توان برای غربالگری صافی کف پا سود جست. هر فرد می تواند با مراجعه به مراکز تخصصی و انجام این اسکن از اولین لحظه شروع صاف شدن کف پایش مطلع شود.

درمان


درمان صافی کف پا یا کاهش قوس بستگی به شدت و علت آن دارد. وقتی پا قوس لازم را نداشته باشد، فشار زیادی به استخوان های پا وارد می شود و این فشار به مچ پا، زانو و کمر منتقل می‌شود. در صورتی که صافی کف پا درمان نشود، به مرور زمان و با افزایش سن مسائل دیگری مانند آرتروز هم برای شان پیش می‌آید. کسی که کف پایش صاف است حتماً باید به فکر درمان باشد چون این مشکل ممکن است به علت انحنای مچ پا یا انحنای زانو یا حتی چرخش لگن ایجاد شده باشد که می‌تواند فرد را دچار دردهای پراکنده عضلانی ـ اسکلتی کند. تحقیقات نشان می‌دهد که %95 افرادی که نیاز به تعویض کامل مفصل زانو پیدا می کنند و %90 بیمارانی که تحت عمل جراحی تعویض کامل مفصل ران قرار می‌گیرند دچار صافی کف پا بوده‌اند. معمولا بیمارانی که کف پای صاف دارند و درمان لازم را انجام نمی دهند، کمردرد می‌گیرند.

  • کاهش وزن برای بیمارانی که اضافه وزن دارند حتما توصیه می‌شود.
  • کفش طبی یا کفی طبی برای دختران تا ۱۴ سالگی و برای پسرها تا ۱۶سالگی کاربرد دارد. بعد از این سنین باید درمان های دیگری را مدنظر قرار دهیم.
  • ماساژ کف پا با استفاده از یک بطری که روی زمین قرار گرفته می تواند مفید باشد.
  • انجام برخی ورزش‌های کششی برای کاهش درد ناحیه پا و قوزک پا و نیز تقویت عضلات قوس کف پا مفید است.

ورزش‌های معمول برای درمان صافی کف پا


  • شنا روی دیوار برای کشش تاندون آشیل: این تمرین را ابتدا با زانوی صاف و سپس با زانوی خمیده انجام دهید تا هر دو قسمت تاندون آشیل تحت کشش قرار گیرند. این تمرین را ۲ بار در روز انجام دهید. در حالت اول (زانوی صاف) روبروی دیوار بایستید و کف دست ها را مقابل شانه روی دیوار قرار دهید به گونه ای که یک پایتان جلوی دیگری قرار گیرد. پای جلویی باید حدود 15 سانتی متر از دیوار فاصله داشته باشد. زانوی جلو را فقط کمی خم کنید، زانوی عقب را صاف نگه دارید و با کف دست ها به دیوار تکیه کنید تا در ساق پای عقب کشش احساس کنید. 20 ثانیه در این حالت بمانید. این تمرین را 3 مرتبه برای هر پا تکرار کنید.

شنا روی دیوار برای کشش تاندون آشیل

  • کشش تاندون آشیل و فاشیای کف پا: اولین کاری که در آغاز صبح انجام می‌دهید می تواند این تمرین باشد. یک باند الاستیک یا یک حوله را دور قسمت برجسته پا (سینه پا) که کمی پایین‌تر از انگشتان است قرار دهید، زانو را مستقیم نگه دارید و پنجه پا را به سمت ساق پا بکشید و این حالت را به مدت 20 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را ۳ مرتبه برای هر پا تکرار کنید.

کشش تاندون آشیل و فاشیای کف

  • جمع کردن حوله یا پارچه با انگشتان پا: این حرکت باعث تقویت عضلات خم کننده انگشتان می‌شود. یک حوله را صاف پهن کنید، پا را روی آن بگذارید. حال با انگشتان حوله را به زیر پا جمع کنید. این تمرین را ۲ بار در روز و هر بار 5 تا 10بار تکرار کنید.

جمع کردن حوله یا پارچه با انگشتان پا

  • کشش تاندون آشیل و فاشیای کف پا با پله: اگر این حرکت را روی پله ها انجام می‌دهید برای حفظ تعادل بیشتر، نرده پله‌ها را بگیرید. با پنجه پا روی پله اول بایستید و پاها را کمی از هم باز نگه دارید. طوری بایستید که پاشنه‌ها بیرون قرار بگیرند. زانوها را مستقیم نگه دارید و کمی پاشنه‌ها را پایین بیاورید تا کششی در ساق پا حس کنید.
  • میله‌ای را زیر پای خود قرار دهید و آن را بغلتانید. این تمرین را ۲ بار در روز و هر بار 5 تا 10بار تکرار کنید.
  • روی لبه خارجی پاها راه بروید.

اگر درد یا آسیب شدید باشد، جراحی نیز می‌تواند به عنوان روش درمانی پیشنهاد گردد. هر چه در سنین کمتر به فکر درمان یا اصلاح صافی کف پا باشید، بیشتر از عوارض بعدی پیشگیری خواهد شد. به علاوه، در تمام موارد مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص دقیق و درمان ضروری است.

نام نویسنده: فرناز محسنی


فوریه 21, 2017

مقدمه


 نقرس یکی از انواع بیماری های ورم مفاصل می باشد که میتواند موجب بروز علائمی مثل درد در مفاصل شود. نقرس در اثر افزایش اسید اوریک در خون به وجود می آید. یکی از عوامل افزایش دهنده ی اسید اوریک، دریافت زیاد مواد غذایی حاوی اسید آمینه ی “پورین” و مصرف زیاد غذاهای پر پروتئین بخصوص گوشت است. اسید اوریک در واقع پسماند متابولیسم و سوختن پروتئین در بدن است. گاهی اوقات بر اثر تولید زیاد این ماده در بدن و یا ناتوانی کلیه در دفع آن این ماده بطرز غیر طبیعی در مایعات بدن جمع شده و به شکل کریستال هایی در مفاصل ته نشین شده و باعث قرمزی، متورم و گرم شدن، درد و التهاب یک یا چند مفصل می گردد رسوب بلورهای اسید اوریک در بدن موجب تحریک سلول های ایمنی شده و بدنبال آن موجب التهاب و درد مفصل میشود. تشکیل کریستال های اسید اوریک در مفصل (که بیشتر در انگشت شست پا، پاشنه پا، قوزک پا، زانو و آرنج است) موجب میشوند تا سلول های ایمنی بدن, آنها را مهاجم تلقی کرده و بخورند. بدنبال آن این سلول ها مواد شیمیایی خاصی بنام پروستاگلاندین و لوکوترین از خود ترشح میکنند که این مواد موجب ایجاد علائم التهاب در مفصل (درد و تورم) میشوند. حملات درد و تورم مفصل شست پا در نقرس معمولا شبانه است. در طول روز به علت وضعیت ایستاده بدن، مایع میان بافتی زیادی در اندام تحتانی و بخصوص پایین ترین قسمت های آن یعنی پاها جمع میشود. شب هنگام و وقتی بیمار دار کشیده و به حالت افقی درمیاید این مایع میان بافتی دوباره به جریان خون برمیگردد. در این بازگشت، مایعات زودتر از اسید اوریک به جریان خون برمیگردند و در نتیجه غلظت اسید اوریک در پا افزایش میابد. این اسید اوریک در مفاصل پا رسوب میکند و چون در شب پا سردتر میشود این سرما به رسوب کریستال های اسید اوریک در مفصل پا کمک میکند. به همین علت بروز حملات درد و تورم مفصل در شب بیشتر است. درد نقرس می‌تواند با درد شدید شست پا و احساس اینکه شست پایتان آتش گرفته است، شما را در شب از خواب بیدار کند. مفصل تحت تاثیر داغ، متورم و چنان حساس هست، که حتی وزن ملافه برروی آن فشار و درد وارد می‌کند. خوشبختانه نقرس درمان پذیر و تاحدودی قابل پیشگیری است.

حدود 95 درصد از مردان و 5 درصد از زنان دچار نقرس می شوند. زنان قبل از یائسگی، جزو گروه درگیر با نقرس می باشند. نکته جالب اینست که حدود ده درصد مردم اسید اوریک بالایی دارند ولی همه آنها علائم نقرس را نشان نمیدهند. در مقابل بعضی افراد با علائم بالینی نقرس اسید اوریک بالایی ندارند. در واقع در بسیاری اوقات در موقع بروز علائم بالینی نقرس که بصورت شروع ناگهانی درد و تورم مفصلی است اسید اوریک خون کاهش میابد.

علل ایجاد نقرس


 عواملی مانند اضافه وزن و چاقی، وزن گیری بیش از حد مخصوصا در سنین جوانی، مصرف الکل، فشار خون بالا و نیز اختلال عملکرد کلیه، صدمات و جراحت های بدن، جراحی اخیر، دهیدراته شدن و کاهش آب بدن، تب و نیز درمان های دارویی خاص خطر ابتلا به نقرس و پیشرفت بیماری را افزایش می دهند. مفصل انگشت بزرگ پا شایع ترین مکان برای بروز حملات نقرس است. مفصل های دیگر نظیر قوزک پا، زانو، آرنج و مفصل سایر انگشتان نیز می توانند دچار نقرس شوند. هرچند اکثر اسید اوریک بالا درخون نشانه ابتلا به این بیماری نیست و خیلی از افرادیکه اسید اوریک بالایی دارند، دچار این بیماری نمی‌شوند، اما ابتلا به نقرس بدلیل وجود مقادیر بالای اسید اوریک در خون بوجود می‌باشد. بعضی از عواملی که باعث بوجود آمدن این کریستال ها می‌شوند، عبارتند از:

1. چاقی
2. مصرف الکل
3. مصرف زیاد خوراکی های حاوی اسید اوریک شامل گوشت قرمز، سیرابی، ماهی کولی، شاه ماهی، مارچوبه و قارچ
4. بیماریهای خاص شامل فشارخون بالای درمان نشده، بیماری های مزمن مانند دیابت، چربی یا کلسترول بالای خون و باریک شدن رگها نیز می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به نقرس شود.
5. بعضی از داروها شامل دیورتیک ها (برای درمان فشارخون استفاده می‌شوند)، آسپرین و داروهایی که برای افرادیکه پیوند عضو انجام داده‌اند، تجویز می‌شوند.
6. سابقه خانوادگی
7. سن و جنس. نقرس در مردان بیشتر از زنان رخ می‌دهد.

علائم


 علامت مشخصه این بیماری ورم، قرمزی و درد شدید مفصل شست پاست؛ البته امکان دارد این بیماری با ورم و درد مفاصل دیگر مثل مچ پا یا زانو هم خود را نشان دهد. حملات حاد نقرس، سریع و یک دفعه در مفصل ایجاد می شوند. این حملات باعث ایجاد گرما، التهاب، قرمزی و نیز درد مفصل می شوند. در حمله نقرسی این مفصل ناگهان متورم و دردناک شده و پوست روی آن قرمز و براق میشود. ممکن است پوست روی مفصل قدری پوسته ریزی کند و گاهی احساس خارش هم در مفصل بوجود میاید. شروع بسیاری از این حملات شبانه است و بیمار را از خواب بیدار میکند. مفصل بشدت دردناک و حساس میشود بطوریکه که تماس پتو به پوست شست هم ممکن است دردناک باشد. گاهی اوقات بیمار در حین حمله نقرسی تب میکند. این حملات نقرسی معمولا با یا بدون مصرف دارو بعد از گذشت چند ساعت تا چند روز فروکش میکند. علائم بیمار بندرت ممکن است چند هفته هم به درازا بکشد. بعد از فروکش کردن علائم، بیمار بعدا دچار حملات دیگر میشود و این مشکل به تناوب در طول سالها تکرار میشود.

تشخیص


 تشخیص نقرس معمولا با مشاهده حملات نقرسی است. در این بیماری معمولا یک مفصل بدن درگیر میشود و درگیری همزمان چند مفصل مثل وضعیتی که در روماتیسم دیده میشود کمتر است.

آزمایشهایی که برای تشخیص این بیماری استفاده می‌شوند شامل:
1. آزمون مایع مفصل. پزشک ممکن است توسط سرنگ برای کشیدن مایعات از درون مفصل مبتلا اقدام کند. زمانیکه این مایع زیر میکروسکوپ بررسی شود، نشان می‌دهد که کریستال در آن وجود دارد یا خیر.
2. آزمایش خون. پزشک برای بررسی میزان اسید اوریک در خون، ممکن است، آزمایش خون ب تجویز کند. توجه کنید که بعضی از افراد با اینکه اسید اوریک بالایی دارند هیچگاه به بیماری نقرس مبتلا نمی‌شوند و همچنین بعضی از افراد با اینکه اسید اوریک نرمالی دارند دچار این بیماری می‌شوند.
3. گاهی اوقات از رادیوگرافی ساده برای کمک به تشخیص نقرس استفاده میشود. در رادیوگرافی ساده ممکن است تجمع توفوسی در اطراف مفاصل دیده شود و یا تخریب مفصل مشاهده گردد.

درمان


 درمان نقرس شامل دو مرحله است. در مرحله اول باید سعی کرد تا حمله نقرسی یعنی درد و تورم مفصل بیمار سریعا کاهش یابد و مرحله بعدی درمان پیشگیری از بروز حملات بعدی است. برای کاهش درد و التهاب مفصل از اقدامات زیر استفاده میشود:

  • سرد کردن مفصل
  • بالا نگه داشتن مفصل
  • مصرف داروهای ضد التهابی داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs). شامل داروهایی همچون ایبوبروفن، ناپروکسن و یا داروهای قوی تر که برای دریافت آنها نیاز به نسخه پزشک است همچون، ایندومتاسین (Indocin) می‌شوند، که برای کاهش التهاب و درد استفاده می‌شوند.
  • کلشی سین (Colchicine). اگر داروهای NSAIDs برای شما قابل تجویز نباشد، پزشک از این مسکن کلشی سین برای شما استفاده می‌کند.
  • کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids). پزشکتان ممکن است از داروهای کورتیکواستروئید برای کاهش درد و التهاب استفاده کند، این داروها در دوشکل خوردنی و تزریقی تجویز می‌شوند. در درمان بلند مدت، هدف کاهش اسید اوریک بدن است تا بتوان از آن طریق احتمال بروز حملات بعدی را کاهش داد. اقدامات زیر در این راستا انجام میگیرند.
  • تغییر رژیم غذایی بطوریکه بدن اسید اوریک کمتری تولید کند. مصرف کمتر گوشت قرمز ، جگر و کلیه و غذاهای دریایی و حبوبات که پروتئین زیادی دارند مهم است.
  • مصرف داروهایی که موجب دفع بهتر اسید اوریک از طریق ادرار شود مانند پروبنسید یا داروهایی که موجب کاهش تولید آن در بدن میشوند مانند آلوپورینول. نکته مهم در استفاده از این داروها اینست که باید بعد از اتمام حملات نقرسی مصرف شوند و گرنه ممکن است موجب تشدید حمله شوند.
  • مصرف آب فراوان برای افزایش دفع آن از کلیه
  • کاهش وزن
  • ورزش

در صورت تخریب شدید مفصلی ممکن است نیاز به عمل جراحی تعویض مفصل وجود داشته باشد.

درمان خانگی نقرس


 هرچند که درمان دارویی نقرس از همه انواع درمان ها موثرتر است، با اینحال دستورالعمل‌های زیر که توسط انجمن رژیم غذایی آمریکا (ADA) برای زمانیکه تحت حملات نقرس هستید، توصیه شده است، نیز می‌تواند مفید باشد.
1. حدود 2 تا 4 لیتر مایعاتی که حداقل نصف آن آب است، مصرف کنید.
2. از مصرف الکل خودداری کنید.
3. مصرف معتدل پروتئین، بخصوص از منابع سالم همچون، لبینیات کم چرب و یا بدون چربی، تخم مرغ و کره بادام زمینی.
4. مصرف روزانه گوشت قرمز، مرغ و ماهی را در اندازه 113 تا 170 گرم نگه دارید.

ورزشهای معمول برای درمان نقرس


 ورزش منظم باعث کاهش علائم نقرس و حتی پیشگیری از وقوع آن می شود. ورزش نباید بسیار شدید و سخت باشد, زیرا ورزش های شدید باعث افزایش علائم می شود. ماساژ و ورزشهای کشش به حفظ انعطاف پذیری مفصل و جلوگیری از سفت شدن مفصل کمک می کند.

    • میله ای را زیر پای خود قرار دهید و آن را بغلتانید. این تمرین را ۲ بار در روز و هر بار 5 تا 10بار تکرار کنید.
    • جمع کردن حوله یا پارچه با انگشتان پا: این حرکت باعث تقویت عضلات خم کننده انگشتان می شود. یک حوله را صاف پهن کنید، پا را روی آن بگذارید. حال با انگشتان حوله را به زیر پا جمع کنید. این تمرین را ۲ بار در روز و هر بار 5 تا 10بار تکرار کنید.
    • ماساز پا: با دو دست پنجه پا را میگیریم بطوریکه انگشتان دو دست در زیر پنجه و شست هر دو دست بر روی سطح پشتی پنجه پا قرار بگیرند. فشار کمی با دستها به پا وارد کرده و دست ها را در جهت مخالف هم به طرف خارج میکشیم بطوریکه سر متاتارس ها مثل بادبزنی که باز مشود از هم دور کند. این کا را 10-5 بار تکرار میکنیم.
    • ماساژ پا: میان انگشتان پا را به وسیله انگشتان شست دو دست به صورت دایره ای ماساژ دهید.
    • ماساژ پا: پنجه پا را با دو دست به شکل دایره ای ماساژ دهید.

 

نویسنده: فرناز محسنی

 


خار-پاشنه-min.jpg
فوریه 21, 2017

مقدمه


درد پاشنه به علل متفاوتی ایجاد می‌شود ولی شایع‌ترین علت آن فاسئیت پلانتار Plantar fasciitis است. فاسئیت پلانتار بیماری بسیار شایعی است بطوریکه حدس زده می‌شود حدود ده درصد از افراد به نوعی در طول زندگی خود درگیر این بیماری می‌شوند. فاشیای پلانتار Plantar fascia یک لیگامان بلند و نازک است که درست زیر پوست کف پای شما قرار گرفته است. این لیگامان از پاشنه پا به زیر پنجه پا کشیده شده و موجب قوس کف پا می‌شود. بر اثر فشار بیش از حد به فاشیای پلانتار محل اتصال آن به استخوان پاشنه دچار کشیدگی و پارگی‌های میکروسکوپی می‌شود. پاسخ بدن به این اتفاق، التهاب و درد است. دردی که در محل اتصال این لیگامان به پاشنه احساس می‌شود. به مرور زمان, رسوب کلسیم در محل آسیب‌دیده و ملتهب باعث ایجاد یک زایده استخوانی در پاشنه پا می‌شود که که باعث درد پاشنه پا و مشکل در راه رفتن می‌شود. نام قدیمی و غیرعلمی این بیماری خار پاشنه است و در مطالعات تأیید شده است که در ۵۰% از بیماران، زائده استخوانی یا همان خار (heel spur) دیده نمی‌شود، در نتیجه دیدن یا ندیدن خار پاشنه در عکس رادیولوژی برای تشخیص بیماری لازم نیست. یک نفر از هر 10 نفر خار پاشنه دارد، اما تنها یک نفر از 20 نفر با خار  پاشنه درد را تجربه می‌کند.

علل


علت خار پاشنه در اثر ایجاد فشار بر روی رباطی که از قوس کف پا حمایت می‌کند به وجود می‌آید. ایجاد فشار می‌توانند باعث ایجاد ترک‌های ریز در رباط شوند که می‌تواند منجر به درد و تورم شود . افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق  هستند در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به التهاب غلاف  پلانتار قرار دارید. این حالت منجر به افزایش فشار بر رباط پلانتار می‌شود، به خصوص اگر فرد اضافه وزن ناگهانی داشته باشد. زنانی که باردار هستند اغلب به خصوص در اواخر بارداری حملات التهاب غلاف کف پا را تجربه کنند. در ورزشکاران احتمال ابتلا به مشکلات خارپاشنه بیشتر است. کارگر کارخانه و یا یک سرور رستوران، که اغلب روی پای خود هستند، بیشتر در معرض خطر هستند. مردان و زنان فعال بین سنین 40 و 70 بالاترین خطر ابتلا به التهاب فاسیا پلانتار را دارند. این مشکل  در زنان نسبت به مردان کمی بیشتر رایج است. مشکلات پا، مانند طبیعی نبودن قوس کف پا که ممکن است زیاد یا کم باشد (صافی کف پا یا قوس بیش از حد)، ممکن است التهاب پلانتار در فرد  توسعه دهد و منجر به خار پاشنه شود. تاندون آشیل (تاندون اتصال عضلات ساق پا به پاشنه) نیز ممکن است در ایجاد درد پلانتار فاسیا دخیل باشد، پوشیدن کفش با پاشنه نرم و پشتیبانی ضعیف از  قوس پا  نیز می تواند منجر به  التهاب فاسیا پلانتار شود. علت درد پاشنه پا می‌تواند دلائل دیگری داشته باشد که در زیر می‌توان به آن اشاره کرد:

  • پاهای شما هنگام راه رفتن بیش از حد معمول به سمت داخل می‌چرخد.
  • پوشیدن کفش‌هایی که اندازه نیست و یا اینکه کهنه شده باشند.
  • عضلات ساق پا و یا تاندون آشیل شما سفت باشند.

علائم


  • معمولا یک نوع درد تیز پاشنه (بخصوص قسمت داخلی) می‌باشد که با نشستن طولانی، راه رفتن و چند قدم اول بعداز بلند شدن از خواب تشدید می شود و با ورزش و ادامه راه رفتن کاهش میابد.
  • معمولاً در ابتدا درد خار پاشنه را زیر پاشنه در صبح یا پس از استراحت حس می‌شود.
  • درد پاشنه با برداشتن نخستین گام‌ها تشدید می‌شود و با انجام فعالیت به موازات گرم شدن بهبود می‌یابد.
  • با لمس کردن ناحیه حساس، برآمدگی استخوانی را حس خواهید کرد.
  • همگام با وخیم‌تر شدن التهاب رباط کف پا و رشد خار پاشنه، زمان‌های بیشتری متحمل درد خواهید شد.

تشخیص


تشخیص بیماری براساس شرح حال و معاینه بالینی است. احساس درد بدنبال لمس و فشار محل که البته می‌تواند گسترده باشد مشخصه آن است. در موارد شدید ممکن است حرکت مچ پا و شست پا را نیز محدود گردد.

معمولاً انجام هیچ آزمایشی ضرورت ندارد و عارضه بر مبنای سابقه پزشکی بیمار و معاینه صورت گرفته تشخیص داده می‌شود. هر چند پزشک گاهی دستور انجام عکسبرداری با اشعه ایکس یا ام.آر.آی. را می‌دهد تا مطمئن شود که علت بروز درد وجود مشکل دیگری مانند شکستگی فشاری یا تحت فشار قرار گرفتن عصب نیست.

درمان


بیش از 90 درصد بیماران با اقدامات غیر جراحی بهبود میابند. اقدامات درمان درد خار پاشنه عبارتند از :

  • استراحت: اگر درگیر فعالیت وزشی خاصی هستید که در آن پاشنه پا تحت ضربات و فشار مداوم است باید این فعالیت ورزشی را کم و یا حتی موقتاً قطع کنید.
  • سرما: پاشنه پا را روی یک بطری یخزده یا کیسه پلاستیکی حاوی تکه های یخ بگذارید. روزی 4-3 بار و هر بار 20 دقیقه این کار را برای درمان درد پاشنه پا تکرار کنید.
  • دارو: دارو های ضد التهابی مانند بروفن یا سلکوکسیب موجب کاهش درد و التهاب می‌شود.
  • تزریق کورتن: تزریق دارو در محل درد ممکن است توسط پزشک معالج برای درمان استفاده شود. توجه داشته باشیم که تزریق‌های مکرر خطرناک بوده و ممکن است بر اثر این تزریقات فاشیای کف پا پاره شده و فرد دچار صافی کف پا و درد مزمن شود.
  • کفی: کفی‌های سیلیکونی زیر پاشنه را نرم نگه داشته و آنرا از ضربات مکرری که درد را تشدید میکند حفظ می‌کند.
  • اسپلینت شبانه: معمولاً وقتی فرد در شب می‌خوابد کف پایش به پایین خم شده و این موجب می‌شود تا فاشیای پلانتار ریلاکس شده و در صبح که فرد از خواب بلند میشود طول آن قدری کوتاه تر شده است و همین امر موجب شدت درد صبحگاهی است. با استفاده از یک آتل یا اسپلینت در هنگام خواب که به پا و ساق بسته می‌شود مچ پا در حالت 90 درجه نگه داشته شده تا کشش فاشیای پلانتار در حین خواب حفظ شود. این روش گر چه کمی ناراحت کننده است ولی موثر است.
  • شاک‌ویوتراپی Extracorporal shockwave therapy ESWT با این روش با تاباندن امواج پرقدرت صوتی به ناحیه پاشنه روند ترمیم آسیب‌های فاشیای پلانتار تسریع می‌شود. اثر این روش در همه بیماران یکسان نبوده و ثابت شده نیست.

ورزش‌های معمول برای درمان خار پاشنه پا


  • شنا روی دیوار برای کشش تاندون آشیل: این تمرین را ابتدا با زانوی صاف و سپس با زانوی خمیده انجام دهید تا هر دو قسمت تاندون آشیل تحت کشش قرار گیرند. این تمرین را ۲ بار در روز انجام دهید. در حالت اول (زانوی صاف) روبروی دیوار بایستید و کف دست ها را مقابل شانه روی دیوار قرار دهید به گونه‌ای که یک پایتان جلوی دیگری قرار گیرد. پای جلویی باید حدود 15 سانتی متر از دیوار فاصله داشته باشد. زانوی جلو را فقط کمی خم کنید، زانوی عقب را صاف نگه دارید و با کف دست ها به دیوار تکیه کنید تا در ساق پای عقب کشش احساس کنید. 20 ثانیه در این حالت بمانید. این تمرین را 3 مرتبه برای هر پا تکرار کنید.

شنا روی دیوار برای کشش تاندون آشیل

  • کشش تاندون آشیل و فاشیای کف پا: اولین کاری که در آغاز صبح انجام می‌دهید می‌تواند این تمرین باشد. یک باند الاستیک یا یک حوله را دور قسمت برجسته پا (سینه پا) که کمی پایین‌تر از انگشتان است قرار دهید، زانو را مستقیم نگه دارید و پنجه پا را به سمت ساق پا بکشید و این حالت را به مدت 20 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را ۳ مرتبه برای هر پا تکرار کنید.

کشش تاندون آشیل و فاشیای کف

  • کشش تاندون آشیل و فاشیای کف پا با پله: اگر این حرکت را روی پله ها انجام می‌دهید برای حفظ تعادل بیشتر، نرده پله ها را بگیرید. با پنجه پا روی پله اول بایستید و پاها را کمی از هم باز نگه دارید. طوری بایستید که پاشنه‌ها بیرون قرار بگیرند. زانوها را مستقیم نگه دارید و کمی پاشنه‌ها را پایین بیاورید تا کششی در ساق پا حس کنید.
  • میله ای را زیر پای خود قرار دهید و آن را بغلتانید. این تمرین را ۲ بار در روز و هر بار 5 تا 10بار تکرار کنید.

درمان جراحی


اگر بعد از 12 ماه درمان فعال، درد همچنان باقی ماند پزشک معالج ممکن است تصمیم به انجام عمل جراحی بگیرد. انواع این اعمال عبارتند از:

  • آزاد کردن عضلات پشت ساق برای افزایش قابلیت انعطاف مچ پا
  • آزاد کردن فاشیای پلانتار بصورت بریدن قسمتی از فاشیا برای افزایش قابلیت انعطاف فاشیا

هر دو این اعمال جراحی را می‌توان به روش باز یا با آندوسکوپ انجام داد.

نام نویسنده: فرناز محسنی


درمان-شکستگی-استخوان-مچ-پا-min.jpg
سپتامبر 8, 2015

شکستگی  استخوان مچ پا یک آسیب شایع است. ممکن است تاکنون در اثر تصادف، زمین خوردن و یا قدم اشتباه، دچار شکستگی مچ پا شده باشید. شدت شکستگی مچ پا متفاوت است. انواع شکستگی می تواند از یک مو برداشتن ساده تا شکستگی هایی که موجب سوراخ شدن پوست می شود، متفاوت باشد.

درمان شکستگی استخوان مچ پا به محل دقیق شکستگی و شدت شکستگی بستگی دارد. در شکستگی شدید، ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد تا توسط میله های فلزی یا پیچ و پلاک استخوان شکسته در وضعیت صحیح قرار گیرد و در این حالت ترمیم شود.

علائم و نشانه ها

چنانچه به شکستگی مچ پا دچار شدید، ممکن است یکی از علائم یا نشانه های زیر را تجربه کنید:

  • درد فوری و ضربان دار
  • با انجام فعالیت درد افزایش می یابد و با استراحت کاهش می یابد.
  • ورم
  • کبودی
  • حساس شدن
  • بدشکلی
  • مشکل در راه رفتن و یا بلند کردن وسایل سنگین
  • مشکل در پوشیدن یا درآوردن کفش

برخی افراد موقع آسیب، صدای شکستن چیزی به گوششان می رسد. به هر حال شنیدن یا احساس شکستن چیزی در پا، همواره علامت شکستگی نیست.

چنانچه درد و ورم بیش از 2 یا 3 روز ادامه داشت، و یا در راه رفتن شما به دلیل درد زیاد اختلال ایجاد شد، به پزشک مراجعه کنید.

علت ها و دلایل

شایع ترین علل شکستگی استخوان مچ پا و قفل کردن مچ پا شامل موارد زیر است:

  • تصادفات رانندگی: شکستگی های رایج در اثر تصادفات رانندگی ممکن است به ترمیم از طریق عمل جراحی نیاز داشته باشد.
  • زمین خوردن: سقوط از ارتفاع چند متری یا زمین خوردن می تواند موجب شکستگی چند استخوان در مچ پا شود.
  • قدم اشتباه برداشتن: گاهی اوقات تنها زمین گذاشتن پا به طور اشتباه می تواند موجب شکستگی استخوان شود. به دفعات زیاد، افراد به دلیل برخورد انگشتان پا با وسایل منزل یا محل کار، دچار شکستگی شده اند. پیچ خوردن مچ پا نیز می تواند ایجاد شکستگی کند.
  • استفاده ی بیش از حد: شکستگی های ناشی از فشار زیاد در استخوان هایی از پا که وزن بدن را تحمل می کنند، رایج است. شکاف های خیلی باریک معمولا در طول زمان و در اثر استفاده ی بیش از حد یا فشار مکرر (مثلا در اثر دویدن مسافت های طولانی) بر روی استخوان پا ایجاد می شوند. با این حال ممکن است این شکستگی با استفاده ی طبیعی از استخوانی که در اثر عواملی مثل پوکی استخوان یا شکستگی ضعیف شده است، اتفاق بیفتد.

تشخیص

طی معاینات فیزیکی، پزشک نقاط حساس مچ پا را بررسی می کند. یافتن محل دقیق درد، می تواند به تشخیص علت آن کمک کند. پزشک پای شما را در جهات مختلف حرکت می دهد تا دامنه ی حرکتی آن را بررسی کند. پزشک ممکن است از شما بخواهد که راه بروید تا راه رفتن شما را مورد بررسی قرار دهد.

عکسبرداری

همه ی صدمات وارد شده به مچ پا به عکسبرداری نیاز ندارد. چنانچه علائم و نشانه های شما با معیارهای خاصی مطابقت داشت، پزشک ممکن است یک یا چند مورد از عکسبرداری های زیر را توصیه کند:

  • اشعه ی X
  • اسکن استخوان
  • سی تی اسکن
  • MRI

روش های درمان

درمان شکستگی استخوان مچ پا به استخوانی که دچار شکستگی شده و شدت جراحت بستگی دارد.

درمان بدون جراحی

داروها

ممکن است پزشک مصرف داروهای مسکن غیر تجویزی مانند استامینوفن (تایلنول و غیره)، ناپروکسن سدیم (Aleve و غیره) یا ایبوپروفن (ادویل و غیره) را  برای درمان شکستگی مچ پا توصیه کند.

فیزیوتراپی

پس از بهبودی استخوان، ممکن است لازم باشد که عضلات خشک و رباط ها را شل کنید. برای این کار انجام ورزش های فیزیوتراپی می تواند کمک کننده باشد.

پس از ارزیابی کامل، درمانگر فیزیکی شما درمان را آغاز می کند. او ممکن است از روش های درمانی مانند کمپرس سرد و گرم و یا تحریک الکتریکی برای کمک به درمان ورم و درد اطراف مچ پا استفاده کند.

انجام حرکات ورزشی باید جزء اصلی توانبخشی مچ پا در اثر شکستگی باشد. ورزش هایی که موجب تقویت مچ پا و بهبود دامنه ی حرکتی آن انجام می شود، بسیار مهم است. همچنین ممکن است ورزش های مخصوص لگن و زانو نیز انجام شود. به احتمال زیاد از شما خواسته می شود که یک برنامه ی ورزشی را در منزل انجام دهید. حتما باید از دستورات متخصص فیزیوتراپی پیروی کنید و در صورت وجود هر سوالی آن را بیان کنید.

تمرین راه رفتن نیز در درمان شکستگی استخوان مچ پا بسیار مهم است. درمانگر فیزیکی شما می تواند به شما کمک کند که از راه رفتن با وسایل کمکی به راه رفتن مستقل پیشرفت کنید.

چنانچه به منظور جا انداختن استخوان شکسته ی مچ پا تحت عمل جراحی قرار گرفته اید، ممکن است در اطراف محل برش جای زخم ایجاد شده باشد. فیزیوتراپ با ماساژ دادن این ناحیه به بهبود کمک می کند. همچنین ممکن است به شما آموزش دهد که چگونه خودتان محل جای زخم را ماساژ دهید.

عمل جراحی

  • جا انداختن: چنانچه دو انتهای استخوان شکسته از جای خود خارج شده باشند، پزشک باید این قسمت ها را در جای درست خود قرار دهد. به این روش جا انداختن گویند. بسته به میزان درد، از شل کننده ی عضلانی، آرام بخش و یا حتی از بیهوشی عمومی برای درمان شکستگی استخوان مچ پا استفاده می شود.
  • آتل بندی: به منظور ترمیم بافت، استخوان شکسته باید بدون حرکت باشد تا دو انتهای شکسته دوباره به هم جوش بخورند. در اغلب این موارد برای این کار از آتل یا گچ استفاده می شود. برای شکستگی جزئی پا ممکن است تنها به پابند طبی یا بریس و یا به کفش دارای کفی سفت نیاز باشد. در اثر شکستگی انگشت پا، انگشت شکسته به انگشت سالم کناری آتل بندی می شود و یک گاز بین آن دو قرار داده می شود.
  • عمل جراحی: در برخی موارد ممکن است جراح ارتوپد به عمل جراحی نیاز داشته باشد تا بتواند استخوان های شکسته را توسط میله های فلزی یا پیچ و پلاک در جای صحیح خود به هم متصل کند تا در این وضعیت ترمیم شوند. پس از بهبودی کامل شکستگی استخوان مچ پا در صورتی که این ابزار موقتی باشند یا ایجاد درد کنند، از بدن خارج می شوند.

درد-ساق-پا-min.jpg
سپتامبر 8, 2015

درد ساق پا معمولا در ارتباط با ورزش کردن ایجاد می شود. واژه ی درد ساق پا یا شین اسپلینت به درد موجود در طول لبه ی داخلی استخوان ساق پا (درشت نی) اشاره دارد.

درد ساق پا معمولا به دنبال فعالیت های بدنی ایجاد می شود و اغلب با دویدن همراه است. هر فعالیت شدید ورزشی می تواند باعث بروز درد عضلات ساق پا شود مخصوصا هنگامی که شما به تازگی یک برنامه ی تناسب اندام را آغاز کرده اید.

با به کارگیری اقدامات ساده می تواند درد استخوان ساق پا را بهبود بخشید. استراحت، کمپرس یخ و کشش، اغلب مفید هستند. مراقب باشید که در هنگام ورزش، بیش از حد از اندامتان کار نکشید تا از بروز دوباره ی این مشکل جلوگیری کنید.

درد ساق پا (سندرم استرس استخوان درشت نی)، التهاب عضلات، تاندون ها و بافت های استخوانی اطراف استخوان درشت نی می باشد. درد، معمولا در امتداد مرز درونی استخوان درشت نی، جایی که عضلات به استخوان می چسبند، ایجاد می شود.

در شکل زیر محل درد نشان داده شده است:

علت ها و دلایل

به طور کلی، درد ساق پا زمانی ایجاد می شود که از ماهیچه و بافت استخوان (ضریع استخوان) پا طی ورزش های مکرر بیش از حد کار کشیده شود.

درد ساق پا معمولا در اثر تغییر ناگهانی در فعالیت های بدنی ایجاد می شود. این تغییرات می تواند در افزایش تکرار دفعات انجام ورزش باشد، مثل افزایش تعداد روزهایی که در هفته ورزش می کنید، و یا تغییر در شدت و مدت آن باشد، مثل دویدن در مسافت طولانی و یا دویدن روی تپه.

سایر عواملی که در ایجاد درد ساق پا دخالت دارند، شامل موارد زیر هستند:

  • داشتن کف پای صاف یا قوس غیر طبیعی
  • ورزش کردن با کفش نامناسب

دونده ها در معرض بیشترین خطر بروز درد ساق پا قرار دارند. رقصنده ها و سربازان نیز دو گروه دیگر از افرادی هستند که به مراتب دچار این عارضه می شوند.

علائم و نشانه ها

رایج ترین علامت درد ساق پا، درد موجود در امتداد مرز استخوان درشت نی است. ممکن است در این ناحیه کمی ورم هم ایجاد شود.

درد ساق پا ممکن است:

  • درد تیز و خنجری باشد و یا کند و ضرباندار
  • قبل و بعد از ورزش ایجاد شود.
  • با لمس ناحیه ی آسیب دیده، تشدید یابد.

تشخیص

پس از توضیح در مورد علائم بیماری و سوابق پزشکی، پزشک ساق پای شما را مورد معاینه قرار می دهد. تشخیص دقیق بسیار اهمیت دارد. گاهی اوقات ممکن است مشکلات دیگری وجود داشته باشد که می تواند بر بهبودی تاثیرگذار باشد.

پزشک ممکن است به منظور رد احتمال سایر بیماری های ساق پا، دستور عکسبرداری از آن ناحیه را بدهد. مشکلات زیادی از جمله شکستگی استرس، التهاب تاندون (تاندونیت) و سندرم کمپارتمان مزمن می توانند موجب درد ساق پا شوند.

شکستگی استرسی

چنانچه درد ساق پاس شما به درمان پاسخگو نیست، پزشک ممکن است بخواهد از عدم وجود شکستگی استرس اطمینان حاصل کند. شکستگی استرس، یک ترک کوچک است که در اثر فشار و کارکشیدن بیش از حد از استخوان درشت نی ایجاد می شود.

عکسبرداری هایی که تصویر آناتومی ساق پا را نشان می دهند، می تواندد به تشخیص عارضه کمک کنند. اسکن استخوان و MRI، اغلب وجود شکستگی استرس در استخوان درشت نی را نشان می دهند.

تاندونیت (التهاب تاندون)

تاندون ها، عضلات را به استخوان ها متصل می کنند. تاندونیت زمانی اتفاق می افتد که تاندون ها دچار التهاب شوند. این حالت مانند درد ساق پا دردناک است، مخصوصا اگر تاندون دچار پارگی موضعی شده باشد. با استفاده از عکسبرداری MRI می توان وجود تاندونیت را تشخیص داد.

سندرم کمپارتمان مزمن

این سندرم معمولا یک عارضه ی غیر رایج است که علایمی شبیه درد ساق پا ایجاد می کند. سندرم کمپارتمان عارضه ای دردناک است که زمانی که فشار بین عضلات به سطح خطرناکی می رسد، ایجاد می شود. این سندرم معمولا با ورزش کردن همراه است. معمولا با توقف فعالیت، درد به زودی برطرف می شود.

آزمایشات مورد استفاده برای تشخیص این بیماری، شامل اندازه گیری فشار بین اجزای پا، قبل و بعد از ورزش می باشد.

روش های درمان

درمان بدون جراحی

استراحت: به دلیل این که درد ساق پا معمولا در اثر کار کشیدن بیش از حد از این اندام ایجاد می شود، روش درمانی استاندارد، شامل چندین هفته استراحت و عدم انجام فعالیتی است که باعث ایجاد درد شده است. می تواند در طول زمان بهبودی، ورزش های هوازی سبک، مثل شنا، دوچرخه ی ثابت و استفاده از دستگاه الپتیکال را جایگزین کرد.

مصرف داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب:داروهایی مثل ایبوپروفن، آسپیرین و ناپروکسین درد و ورم را کاهش می دهند.

کمپرس یخ: از بسته های یخ، چندین بار در روز و هر بار 20 دقیقه استفاده کنید. یخ را به طور مستقیم بر روی پوست قرار ندهید.

ساق بند طبی:استفاده از ساق بند طبی می تواند از ورم بیشتر جلوگیری کند.

تمرینات انعطاف پذیری:کشش عضلات پا باعث می شود در ساق پا احساس بهتری داشته باشید.

کفش مناسب:استفاده از کفش مناسب با زیرسازی خوب در طول فعالیت های روزانه به کاهش فشار وارد بر ساق پا کمک می کند.

ارتز: افرادی که به صافی کف پا و مشکلات مکرر درد ساق پا دچار هستند، می توانند از ارتز استفاده کنند. با قرار دادن ارتز در کفش، می توان به قرارگیری صحیح و ثبات مچ و کف پا در کفش کمک کرد و در نتیجه فشار وارد بر ساق پا را کاهش داد. ارتز را می توانید خودتان خریداری کنید و یا آن را مخصوص پای خودتان سفارش دهید.

استفاده از نوار درمانی کشی یا کینزیوتیپ: با استفاده از این نوار قبل از دویدن، می توان فشار وارد بر ساق پا را کاهش داد و جریان خون را از طریق گرما و فشار، افزایش داد. این نوار همچنین موجب حفاظت عضلات می شود.

اولتراسوند، تکنیک gratson و تحریک الکتریکی: با اسفاده از اولتراسوند و حرکت دادن آن به آرامی بر روی ناحیه ی ملتهب، جریان خون در نواحی عمقی ساق پا افزایش می یابد. تکنیک gratson عضلات گرفته را شل می کند و به گردش بهتر خون کمک می کند.

علاوه بر این، برخی افراد از روش تحریک الکتریکی عضله استفاده می کنند. با استفاده از پالس های نور، می توان عضلات ساق پا را شل کرد و گردش خون را افزایش داد و همچنین باعث کاهش درد ساق پا شد. از تحریک الکتریکی عضله همچنین می توان برای تمرینات استقامتی هنگام جراحت استفاده کرد.

بازگشت به ورزش:درد ساق پا معمولا با استراحت و انجام روش های درمانی ساده که در بالا توضیح داده شد، بهبود می یابد. قبل از بازگشت به فعالیت های ورزشی، باید به مدت حداقل 2 هفته هیچ دردی نداشته باشید. به خاطر داشته باشید که با بازگشت به فعالیت های ورزشی، فعالیت شما از لحاظ شدت در سطح پایین تری باشد. دفعات انجام حرکات ورزشی و مدت زمان انجام آن ها نباید مانند قبل باشد.

قبل از ورزش، حتما ابتدا بدنتان را گرم کنید و حرکات کششی انجام دهید. تمرینات را به آرامی افزایش دهید. اگر درد شما دوباره شروع شد، بلافاصله ورزش را متوقف کنید. از کمپرس یخ استفاده کنید و یک تا دو روز استراحت کنید. دوباره فعالیت ورزشی را با شدت کمتر شروع کنید. نسبت به قبل شدت تمرینات را با سرعت کمتری افزایش دهید.

عمل جراحی

تعداد بسیار اندکی از افراد برای درمان درد ساق پا به عمل جراحی نیاز خواهند داشت. عمل جراحی در موارد بسیار شدیدی که به درمان های بدون عمل جراحی پاسخ نمی دهد، انجام می شود. با این حال، معلوم نیست که عمل جراحی چقدر موثر باشد.

پیشگیری

  • از کفش های مناسب استفاده کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که کفی های کفشتان جذب کننده ی ضربه هستند. اگر کف پایتان صاف است، استفاده از کفی مناسب، ضروری است.
  • از راه رفتن بر روی سطوح ناهموار و دامنه های پرشیب خودداری کنید.
  • شدت انجام حرکات ورزشی را به آرامی افزایش دهید.
  • قبل از ورزش، حتما گرم کنید.

میتوانید هر زمانی انجام این تمرینات را شروع کنید:

  • کشیدن حوله: بر روی یک سطح صاف و سفت بنشینید و پای آسیب دیده را در جلوی خودتان صاف کنید. یک حوله را دور انگشتان پایتان بپیچید و در حالی که پایتان راست است، حوله را به سمت خود بکشید. به مدت 15 تا 30 ثانیه این حالت را حفظ کنید، سپس استراحت کنید. این حرکت را 3 بار تکرار کنید.

کشش تاندون آشیل و فاشیای کف

  • کشش ساق پا در حالت ایستاده: به سمت دیوار بایستید و دستانتان را در امتداد چشم ها روی دیوار بگذارید. پای آسیب دیده را در عقب قرار دهید، به طوری که پاشنه ی پا روی زمین باشد. پای دیگر را در جلو قرار دهید به طوری که زانو خم شود. پای پشتی را به آرامی به داخل بیاورید. به آرامی به دیوار تکیه کنید تا جایی که احساس کشش در عضله ی پشت ساق پا ایجاد شود. این کشش را به مدت 15 تا 30 ثانیه نگه دارید. سپس به حالت ایستاده ی قبلی بازگردید. این تمرین را چندین بار در روز و هر بار 3 مرتبه تکرار کنید.

کشش ساق پا در حالت ایستاده

  • کشش کمپارتمان جلویی: در کنار دیوار یا صندلی به بغل بایستید در حالی که پای آسیب دیده نسبت به دیوار یا صندلی دورتر باشد. یک دست را برای تعادل به دیوار یا صندلی بگیرید. زانوی پای آسیب دیده را خم کنید و و جلوی پا را با دست بگیرید. جلوی پا را به سمت پاشنه ی پا خم کنید. باید در جلوی ساق پا احساس کشش کنید. به مدت 15 تا 30 ثانیه در این حالت بمانید. این حرکت را 3 بار تکرار کنید.
  • دورس فلکشن مقاوتی مچ پا: در یک انتهای طناب الاستیک، گره بزنید و آن را به دیوار ببندید. به انتهای دیگر طناب، یک حلقه وصل کنید و پای سمت آسیب دیده را از داخل حلقه رد کنید. به سمت در بنشینید در حالی که پای آسیب دیده روبروی شما قرار دارد. پا را به سمت مخالف در حرکت دهید تا جایی که در طناب کشش ایجاد شود. در حالتی که پای شما راست است، با کشیدن طناب، قسمت بالای کف پا را به سمت بدن خود بکشید. به آرامی به حالت قبل بازگردید. 2 ست 15 تایی از این حرکت انجام دهید.

دورس فلکشن مقاوتی مچ پا

  • دامنه ی حرکتی مچ پا: در حالی که پاهایتان راست است و زانوهایتان به سمت سقف است، بنشینید یا دراز بکشید. انگشتان پای آسیب دیده را به سمت بینی تان خم کنید و سپس به سمت عکس خم کنید. سپس انگشتان پا را به سمت پای دیگر خم کنید و سپس به سمت عکس خم کنید. در نهایت، قسمت بالای کف پا را به طور دورانی بچرخانید. تنها کف پا و مچ پا را حرکت دهید. پایتان را حرکت ندهید. در هر جهت این حرکت را 10 بار تکرار کنید.
  • بالا آوردن پاشنه ی پا: پشت یک صندلی یا میز بایستید. در حالی هر دو کف پا بر روی زمین قرار دارد. از صندلی یا میز به عنوان محافظ استفاده کنید و بر روی انگشتان پا بلند شوید. به مدت 5 ثانیه در این حالت بمانید. سپس بدون گرفتن محافظ، به آرامی پایین بیایید. ( اگر نیاز به گرفتن محافظ دارید، اشکالی ندارد) وقتی درد این ورزش کمتر شد، این حرکت را سعی کنید بر روی یک پا (پای آسیب دیده) انجام دهید. این حرکت را 15 بار تکرار کنید. 2 ست 15 تایی انجام دهید. بین ست ها، 30 ثانیه استراحت کنید.

 


درد-پاشنه-پا-min.jpg
سپتامبر 7, 2015

درد پاشنه پا

درد پاشنه پا یکی از مشکلات شایعی است که می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد. اگر چه گاهی اوقات درد پاشنه پا می‌تواند ناشی از یک بیماری سیستمیک (درگیر کننده نقاط مختلف بدن) مانند آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) یا نقرس باشد، اما معمولاً این درد یک عارضه موضعی است که تنها مچ پا را درگیر می‌کند.

اگر درد پاشنه پا دارید که با گذشت چند روز خوب نشده‌ ، حتماً باید به یک متخصص طب فیزیکی و توان‌بخشی مراجعه کنید.

علت ها و دلایل

شایع‌ترین دلایل موضعی درد پاشنه پا عبارتند از:

فاسئیت پلانتار

فاسئیت پلانتار التهاب درد غلاف کف پا است، که یک نوار فیبری از بافت می‌باشد که در کف پا قرار داشته و به حمایت از قوس کف پا کمک می‌کند. فاسئیت پلانتار زمانی رخ می‌دهد که غلاف کف پا تحت فشار یا بار بیش از حدی قرار بگیرد. این باعث می‌شود پارگی‌های کوچکی در فیبرهای غلاف ایجاد شود، خصوصاً در محل اتصال غلاف به استخوان پاشنه.

هر کسی ممکن است به فاسئیت پلانتار دچار شود، اما این عارضه در میان این گروه از افراد شایع‌تر است: مبتلایان به دیابت، افراد چاق، زنان باردار، دوندگان، والیبالیست‌ها، تنیس‌بازها و کسانی که ورزش‌های استپ آیروبیک و بالا رفتن از پله را انجام می‌دهند. همچنین هل دادن و جابجا کردن وسائل بزرگ یا اثاثیه منزل، یا پوشیدن کفش‌های فرسوده یا بدساخت نیز می‌تواند شما را دچار فاسئیت پلانتار کند.

ورزشکاران نیز ممکن است بعد از یک دوره تمرینات شدید به فاسئیت پلانتار شوند، خصوصاً دوندگانی که به خود فشار می‌آورند تا مسافت‌های طولانی‌تر را بدوند. افراد مبتلا به صافی کف پا بیش از سایرین در خطر ابتلا به این عارضه هستند.

خار پاشنه

خار پاشنه عبارت است از رشد غیرطبیعی یک استخوان در ناحیه اتصال غلاف کف پا به استخوان پاشنه. دلیل بروز درد خار پاشنه پا کشیدگی طولانی مدت غلاف کف پا و عضلات مچ پا است که خصوصاً در افراد چاق، دوندگان یا دوندگانِ دوِ آهسته (جاگینگ) رخ می‌دهد.خارپاشنه یک علت درد پاشنه پا می باشد.

در اینجا نیز مانند عارضه فاسئیت پلانتار، استفاده از کفش‌های فرسوده، تنگ یا گشاد و یا بدساخت مشکل را بدتر می‌کند. گاهی اوقات خار پاشنه‌ای که وجود آن در عکس‌های رادیولوژی نیز تأیید می‌شود علت درد پاشنه پا نیست. در واقع، این عارضه در واکنش به فاسئیت پلانتار بروز می‌کند.

آپوفیزیت کالکانه

در این عارضه، مرکز استخوان پاشنه پا، در نتیجه پوشیدن کفش‌های نو یا افزایش فعالیت‌های ورزشی، دردناک می‌شود. این درد در پشت پاشنه پا رخ می‌دهد، نه در کف آن. این عارضه یکی از دلایل نسبتاً شایع درد در کودکان فعال و در حال رشد بین 8 تا 14 سال است. اگر چه تقریباً هر کودکی می‌تواند به آپوفیزیت کالکانه دچار شود، اما کودکانی که در ورزش‌هایی شرکت می‌کنند که در آن‌ها نیاز زیادی به پریدن است بیش از همه در خطر ابتلا به این عارضه هستند.

بورسیت

بورسیت به معنی التهاب بورس است که کیسه‌ای است که در اطراف بسیاری از مفاصل بدن وجود داشته و به تاندون‌ها و عضلات اجازه می‌دهد که در هنگام حرکت مفصل به راحتی حرکت کنند. بورسیت می‌تواند باعث درد در پشت و کف پاشنه پا شود. در بعضی موارد، بورسیت پاشنه پا به برخی مشکلات ساختاری مچ پا مربوط می‌شود که باعث غیرطبیعی شدن راه رفتن می‌شوند. در موارد دیگر، پوشیدن کفش‌هایی که پاشنه آن‌ها به اندازه کافی نرم نیست می‌تواند باعث بروز بورسیت شود.

ضربه کفش پاشنه بلند

این عارضه که نام پزشکی آن اگزوستوز پشت پاشنه است، عبارت است از رشد غیرطبیعی یک زائده استخوانی در پشت پاشنه پا. این عارضه بیشتر در میان زنان جوانی شایع است که به دلیل فشارهای ناشی از کفش‌های پاشنه بلند، مدت زیادی دچار بورسیت بوده‌اند.

ضربه کفش پاشنه بلند

کبودی‌های موضعی

پاشنه پا نیز مانند سایر بخش‌های پا، در حوادث ضربه خورده و دچار کبودی می‌شود. عموماً، این حالت به شکل یک «کبودی سنگ» رخ می‌دهد که یک آسیب ضربه‌ایِ ناشی از قدم گذاشتن بر روی یک جسم تیز در حین راه رفتن با پای برهنه است.

تاندونیت آشیل

در اکثر موارد، تاندونیت آشیل (التهاب تاندون آشیل) به دلیل استفاده بیش از حد از تاندون آشیل، خصوصاً از طریق پریدن خیلی زیاد در طول فعالیت‌های ورزشی، رخ می‌دهد. البته، تاندونیت آشیل می‌تواند به دلیل پوشیدن کفش‌های نامناسبی که بخش بالایی پشت آن‌ها تاندون آشیل را می‌گیرد نیز رخ می‌دهد. گاهی اوقات هم، این عارضه به دلیل وجود یک بیماری التهابی مانند اسپوندیلیت انکیلوزان (که به آن اسپوندیل آرتریت محوری نیز گفته می‌شود)، آرتریت واکنشی، نقرس یا آرتریت روماتوئید رخ می‌دهد.

گیر افتادن عصب

فشرده شدن یک عصب کوچک (شاخه‌ای از عصب پلانتار خارجی) می‌تواند باعث درد، بی‌حسی یا سوزش در ناحیه پاشنه پا شود. در بسیاری از موارد، این فشردگی عصب ناشی از پیچ خوردگی، شکستگی یا تورم سیاهرگ نزدیک پاشنه پا است.

 

گیر افتادن عصب

تشخیص

پس از آنکه علائم مچ پایتان را توضیح دادید، پزشک از شما خواهد خواست جزئیات بیشتری را در مورد درد، تاریخچه پزشکی و سبک زندگی‌تان در اختیار او قرار دهید.

معاینه پزشک شامل موارد زیر خواهد بود:

  • ارزیابی راه رفتن: پزشک از شما خواهد خواست که پا برهنه بایستید و راه بروید تا بتواند حرکت مچ‌ پایتان را در حال راه رفتن ارزیابی کند.
  • بررسی مچ پاها: پزشک مچ پاهایتان را از لحاظ هرگونه تفاوتی با یکدیگر مقایسه می‌کند. سپس او مچ پای دردناکتان را از لحاظ وجود هرگونه نشانه‌ای از حساسیت به لمس، تورم، تغییر رنگ، ضعف عضله و کاهش دامنه حرکت بررسی می‌کند.
  • معاینه عصبی: اعصاب و عضلات از طریق چک کردن قدرت، حساسیت و رفلکس‌ها، ارزیابی می‌شوند.

ممکن است که پزشک علاوه بر معاینه شما کفش‌هایتان را نیز بررسی کند. وجود نشانه‌هایی از ساییدگی‌های بیش از حد در بعضی بخش‌های به خصوص از کفش اطلاعات باارزشی را در مورد مشکلات راه رفتن و هرگونه ضعف در هم‌ترازی استخوان‌ها برای پزشک فراهم می‌کند. بسته به نتایج معاینه فیزیکی، ممکن است به عکس رادیولوژی یا سایر تست‌های تشخیصی برای درد پاشنه پا نیاز داشته باشید.

درمان

اگر چه نحوه درمان به دلیل واقعی درد پاشنه پا بستگی دارد، با این حال اکثر افراد به درمان‌های عصبی محافظه‌کارانه پاسخ می‌دهند. برای مثال، دست کم 90% از افراد مبتلا به فاسئیت پلانتار طی 6 تا 8 هفته درمان‌های محافظه‌کارانه، یا درمان محافظه‌کارانه و به دنبال آن 6 تا 8 هفته استفاده از اسپلینت‌های شبانه، بهبود می‌یابند. کمتر از 5% از افراد مبتلا به فاسئیت پلانتار به عمل جراحی نیاز پیدا می‌کنند.

نحوه درمان درد پاشنه پا به علت درد پاشنه پا بستگی دارد:

  • فاسئیت پلانتار: اکثر پزشکان برای این عارضه یک برنامه شش تا هشت هفته‌ای درمان محافظه‌کارانه شامل کنار گذاشتن موقت ورزش‌هایی که باعث بروز این مشکل در مچ پا می‌شوند، تمرینات کششی، ماساژ یخ کف پا، اصلاح کفش و دمپایی بیمار و کفی‌های مخصوص، تمرینات ورزشی و فیزیوتراپی، بستن کف پای آسیب دیده با نوار چسب‌های مخصوص، و داروهای ضدالتهاب برای کاهش درد کف پا، را توصیه می‌کنند. اگر این درمان محافظه‌کارانه جواب ندهد، پزشک پوشیدن یک اسپلینت شبانه یا یک گچ کوتاه پا را توصیه کرده یا در ناحیه درد یک داروی کورتیکواستروئید تزریق می‌کند. انجام عمل جراحی به ندرت لازم می‌شود و همیشه موفقیت‌آمیز نیست.
  • خار پاشنه: درمان محافظه‌کارانه برای این عارضه شامل استفاده از تکیه‌گاه‌های کفش(یک بالا برنده پاشنه یا یک ضربه‌گیر حلقه‌ای پاشنه) و تعداد محدودی تزریقات موضعی کورتیواستروئید (معمولاً تا سه بار در سال) است. در اینجا نیز، مانند فاسئیت پلانتار، عمل جراحی آخرین گزینه است.
  • آپوفیزیت کالکانه: این عارضه معمولاً بعد از مدتی خودبه‌خود رفع می‌شود. درمان محافظه‌کارانه‌ای که می‌توان در طول این مدت انجام داد عبارت است از استراحت و استفاده از ضربه‌گیر‌ها و پدهای پاشنه.
  • بورسیت: درمان این عارضه شبیه درمان خار پاشنه پا است. ممکن است تغییر نوع کفش هم ضروری باشد.
  • ضربه کفش پاشنه بلند: درمان این عارضه شبیه درمان بورسیت و خار پاشنه است. در موارد نادر، نیاز می‌شود که زائده استخوانی با استفاده از عمل جراحی برداشته شود.
  • کبودی‌های موضعی: با استفاده از کیسه یخ در چند دقیقه اول بعد از آسیب‌دیدگی می‌توان کبودی‌های پاشنه پا را درمان کرد.
  • تاندونیت آشیل: با استراحت، داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی و حرکات کششی برای درد پاشنه پا می‌توان این عارضه را به روش محافظه‌کارانه درمان کرد.
  • گیر افتادن عصب: اگر پیچ خوردگی، شکستگی یا سایر آسیب‌ها باعث گیر افتادن یک عصب شدند، باید ابتدا این علت‌های زمینه‌ای درمان شوند. در موارد نادر، برای آزاد کردن عصب گیر افتاده به عمل جراحی نیاز خواهد بود.

به منظور درمان درد پاشنه پا روش های دیگری مانند استفاده از آتل پاشنه و کفی مناسب نیز می تواند موثر باشد.

پیشگیری

شما می‌توانید با حفظ یک وزن سالم، گرم کردن پیش از شرکت در فعالیت‌های ورزشی و پوشیدن کفش‌هایی که از قوس کف پا حمایت کرده و ضربه‌های وارده به پاشنه را می‌گیرند، از بروز درد پاشنه پای چپ و راست جلوگیری کنید.

اگر مستعد ابتلا به فاسئیت پلانتار هستید، انجام تمریناتی که تاندون آشیل (طناب پاشنه) و غلاف کف پا را تحت کشش قرار می‌دهند به جلوگیری از آسیب‌دیدگی مجدد این ناحیه کمک خواهد کرد. همچنین می‌توانید پس از انجام موفقیت آمیز فعالیت‌های ورزشی کف پایتان را با یخ ماساژ دهید. گاهی اوقات، تنها اقدامات مورد نیاز عبارت است از یک دوره کوتاهِ استراحت و تعویض کفش‌های مخصوص پیاده‌روی یا دویدن.


علت-و-درمان-خالی-کردن-و-ناپایداری-زانو-min.jpg
سپتامبر 7, 2015

خالی کردن و ناپایداری زانو، عارضه‌ای است که در آن زانو به دلیل احساس ناپایداری ناگهان خم می‌شود. این عارضه می‌تواند بر اثر بیماری‌ها و عارضه‌های مختلفی از جمله آسیب‌دیدگی رباط، آرتریت و ناپایداری کشکک زانو بروز کند. پس از آنکه پزشک دلیل ضعف را دقیقاً مشخص کرد، می‌تواند یک برنامه درمانی مناسب برای فرد تجویز کند.

انواع

خالی شدن زانو و ناپایداری زانو می‌تواند از نوع اولیه یا ثانویه باشد.

ناپایداری  اولیه

در این وضعیت مفصل عملاً خالی کرده یا در می‌رود. دلیل این امر وجود نقص در یکی از رباط‌ها است، مانند پارگی رباط صلیبی قدامی. عموماً خود احساس خالی کردن دردناک نیست و زانو بعداً دچار درد می‌شود و حتی ممکن است ورم کند. ورم به وجود آمده حاصل خونریزی داخلی زانو است که خود ناشی از آسیب‌دیدگی یکی از ساختارهای داخلی می‌باشد. خالی کردن مکرر، مینیسک‌ها و سطوح غضروفی مفصل زانو را تخریب کرده و منجر به بروز آرتریت می‌شود.

از آنجا که این عارضه یک مشکل مکانیکی است تقریباً در تمام موارد برای رفع آن به عمل جراحی نیاز است. این عمل در قالب بازسازی و درمان پارگی باط صلیبی قدامی انجام می‌شود؛ البته خالی کردن و ناپایداری زانو می‌تواند ناشی از آسیب رباط صلیبی خلفی، آسیب رباط جانبی، ناپایداری پاتلوفمورال یا آسیب ناحیه پوسترولترال نیز باشد.

ناپایداری ثانویه

این حالت زمانی رخ می‌دهد که چیزی در درون زانو باعث ایجاد درد می‌شود، که در نتیجه بدون اینکه فرد بخواهد، عضلات چهار سر ران برای کاهش نیروی فشاری وارده بر مفصل دردناک شل می‌شوند. این باعث می‌شود که پا خم شده و احساس خالی کردن زانو به فرد دست دهد. در این حالت، خالی شدن زانو دلیل ساختاری ندارد و اگر دلیل درد رفع شود زانو دیگر خالی نخواهد کرد. بروز درد می‌تواند به علت پارگی مینیسک، وجود جسم آزاد در زانو، آرتریت یا سینوویت باشد.

گاهی اوقات خارج شدن کشکک زانو از جای خود به شکل خالی کردن زانو احساس می‌شود، که این در حقیقت ناپایداری مفصل پاتلوفمورال است. هر چند که مهمترین ساختارهای نگهدارنده کشکک زانو استخوان‌ها هستند، اما عضلات ران نیز نقش مهمی در نگهداشتن آن در جای خود ایفا می‌کنند.

کسب تاریخچه پزشکی و معاینه دقیق بیمار به تشخیص اولیه یا ثانویه بودن نوع ناپایداری و در نتیجه انجام درمان مناسب برای خالی کردن و ناپایداری زانو کمک می‌کند.

دلایل و علت ها

پارگی رباط‌ها

خالی کردن زانو که عموماً به آن ناپایداری زانو گفته می‌شود، اغلب ناشی از آسیب‌دیدگی یک یا چند مورد از رباط‌هایی که زانو را پایدار نگه می‌دارند. در زانو چهار رباط اصلی وجود دارد، که شامل دو رباط جانبی، یک رباط صلیبی قدامی و یک رباط صلیبی خلفی می‌شوند. رباط‌های جانبی در دو طرف زانو قرار دارند و مانع از خم شدن زانو از پهلو می‌شوند.

رباط جانبی داخلی در طرف داخلی زانو قرار داشته و رباط جانبی خارجی در طرف بیرونی زانو قرار دارد. رباط صلیبی قدامی  ناحیه جلویی (قدامی) بالای استخوان درشت نی را در مرکز زانو به استخوان ران متصل کرده و مانع چرخیدن تیبیا و لغزش آن به جلو می‌شود. رباط صلیبی خلفی  ناحیه‌ای از بالای درشت نی در نزدیکی پشت زانو (خلفی) را به استخوان ران متصل می‌کند و مانع از لغزش درشت نی به عقب می‌شود. پارگی هر یک از این رباط‌ها می‌تواند علت خالی کردن زانو باشد و در آن نقش داشته باشد.

پارگی مینیسک‌ها

پارگی یک مینیسک هم می‌تواند باعث احساس خالی کردن زانو شود، خصوصاً در حین پایین رفتن در حالت اسکات یا پایین رفتن از پله‌ها. مینیسک‌ها دو قطعه غضروف گوه‌ای شکل هستند که بین سر استخوان ران و سر تیبیا در زانو قرار دارند. مینیسک‌ها به عنوان ضربه‌گیر زانو عمل کرده و به پایداری زانو کمک می‌کنند. آسیب دیدن یک یا هر دو مینیسک خالی کردن و ناپایداری زانو را افزایش می‌دهد.

ناپایداری کشکک زانو

یکی دیگر از دلایل افزایش خالی کردن و ناپایداری زانو خارج شدن کشکک (پاتلا) از شیار محل قرار گرفتنش در پایین‌ترین قسمت استخوان ران است. به این نوع ناپایداری، اختصاصاً ناپایداری کشکک زانو گفته می‌شود. در حالت عادی، کشکک در شیار پاتلوفمورال، که در پایین‌ترین قسمت استخوان ران قرار داشته و بخشی از مفصل زانو است، می‌لغزد. کشکک به رباط‌ها و تاندون‌هایی که وظیفه‌شان پایدار نگهداشتن آن است متصل می‌باشد.

این استخوان در میان تاندون چهار سر ران قرار دارد که عضلات چهار سر ران را به بالای تیبیا (استخوان ساق) متصل می‌کند. به علاوه، رباط‌های پاتلوفمورال به عنوان رباط‌های پایدار کننده ثانویه در طرفین کشکک عمل می‌کنند. وارد آمدن یک ضربه مستقیم به کشکک، که معمولاً در یک تصادف یا برخوردهای ورزشی رخ می‌دهد، می‌تواند باعث خروج کشکک از شیارش شود. همچنین، یک حرکت پیچشی غیرطبیعی زانو هم می‌تواند همین نتیجه را داشته باشد. دررفتگی کشکک زانو، خالی کردن و ناپایداری زانو را افزایش می‌دهد.

ناصافی و سائیدگی غضروف‌ها

دلایلی که پیشتر برای خالی کردن و ناپایداری زانو گفته شدن عمدتاً به آسیب‌دیدگی مفصل مربوط می‌شدند. اما باید دانست که آرتروز زانو هم به ناپایداری آن کمک می‌کند. این امر می‌تواند ناشی از عوارض آرتروز زانو و مشکلات متعدد، از جمله وجود قطعات آزادی از غضروف در درون زانو، تخریب تدریجی مینیسک، یا پارگی رباط‌ها، درد و ضعف عضلات، باشد.

اجسام آزاد قطعات کوچکی از غضروف آهکی شده هستند که می‌توانند بین استخوان‌های زانو و در فضای خالی آن گیر افتاده و باعث درد ناگهانی و در برخی موارد علت خالی کردن زانو شوند. اجسام آزاد، علاوه بر کمک به خالی کردن زانو، می‌توانند باعث شوند که زانو قفل شده و برای صاف شدن با مشکل مواجه شود.

حتی اگر در عکس‌های رادیولوژی، ام‌آر‌آی یا سیتی‌اسکن هم وجود اجسام آزاد مشخص شود، باز هم ناپایداری حاصل از وجود آن‌ها تا حدودی غیرقابل پیش‌بینی است، به این معنی که مشخص نیست فرد چه موقع خالی کردن زانویش را احساس خواهد کرد، زیرا خالی کردن زانو به طور ناگهانی و بدون مقدمه رخ خواهد داد.

ضعیف شدن عضلات اطراف زانو

به جز در مواردی که آسیب‌دیدگی یک رباط در گذشته باعث ناپایداری ساختاری زانو شده است، در سایر موارد دلیل اصلی احساس خالی کردن زانو خصوصاً در هنگام پایین رفتن از پله‌ها و در مواردی که ناگهان وزن بدن روی یک پا می‌افتد، ضعیف شدن عضلات اطراف زانو می‌باشد. اگر درگذشته فرد دچار زانو درد شده باشد، درد عضلات زانو را از کار انداخته و منجر به ضعف بیشتر آن می‌شود. با بالا رفتن سن نیز حجم عضلات کم شده و در نتیجه قدرت آن‌ها کاهش می‌یابد.

این کاهش قدرت باعث بروز ناراحتی‌های کوچکی می‌شود که منجر به افزایش ضعف می‌گردند و خود این افزایش ضعف نیز منجر به افزایش بروز دردها و بیشتر شدن ضعف نسبت به قبل می‌شود. این چرخه، وضعیت شایعی است که در عموم مردم دیده می‌شود. بنابراین، ضروری است که قدرت و همچنین سفتی و کشیدگی عضلات حفظ شود تا بتوان با اثرات پیری و یا آسیب‌های گذشته مقابله کرد.

درمان

درمان خالی کردن زانو و ناپایداری زانو به درجه (یا مقدار) کلی ناپایداری و همچنین حاد یا مزمن بودن آسیب بستگی دارد. معمولاً اکثر آسیب‌دیدگی‌های درجه 1 و 2 (یعنی کمتر از پارگی کامل) بدون جراحی قابل درمان هستند، در حالی که عموماً در اکثر آسیب‌های درجه سومِ رباط‌های زانو (یعنی پارگی کامل آن‌ها؛ البته به غیر از آسیب‌دیدگی‌های درجه سومِ رباط جانبی داخلی که به تنهایی رخ می‌دهند) برای درمان خالی شدن زانو و برگرداندن پایداری طبیعی زانو به ترمیم یا بازسازی از طریق عمل جراحی نیاز است.

اگر زانویتان به طور مرتب خالی می‌کند، باید پیش از آنکه آسیب‌دیدگی آن بدتر شده و نیاز به جراحی پیدا کند این عارضه را درمان کنید. چه درد داشته باشید و چه نداشته باشید، حتماً باید مشخص شود که چرا زانویتان مرتباً خالی می‌کند.


آمار بازدید

درباره پروفسور بیژن فروغ

من در سال ۱۳۶۱ از دبیرستان خوارزمی تهران فارغ التحصیل شدم .سال ۱۳۶۸ در رشته پزشکی از دانشگاه شیراز فارغ التحصیل شدم بمدت دوسال دوره تخصصی پاتولوژی را گذراندم …. ادامه

تماس با ما

بزرگراه چمران، ابتدای باقرخان غربی، پلاک 89 قدیم، 26 جدید، طبقه دوم

تلفن:

02166572220

02166576421

02166576423

02166576424

تمام حقوق سایت برای کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی محفوظ است