آخرین مطالب

کلاسیک

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
ورزش-های-مخصوص-دیسک-کمر-min.jpg
جولای 29, 2015

انجام تمرینات ورزشی به کنترل درد ناتوان کننده ناشی از بیرون‌ زدگی دیسک کمر کمک می‌کند و می تواند برای درمان بدون جراحی دیسک کمر نقش مؤثری داشته باشد. انواع به خصوصی از ورزش های کششی دیسک کمر وجود دارند که درد را کاهش داده و عضلات را برای جلوگیری از صدمات بیشتر تقویت می‌کنند. اگر بدانید که کدام تمرینات ورزش کمر درد و درمان دیسک کمر با ورزش می‌توانند به درمان دیسک کمر شما کمک کنند و چگونگی انجام درست آن‌ها را یاد بگیرید، قادر خواهید بود تا کمرتان را قوی‌تر کرده و درد آن را کمتر کنید. در واقع درمان کمر درد با ورزش یکی از بهترین راه حل های بهبود کمر است.

انجام صحیح ورزش‌ها

بیرون‌زدگی دیسک کمر شما از هر نوع و در هر وضعیتی که باشد می‌بایست پیش از انجام تمرینات مربوطه و ورزش برای دیسک کمر با یک متخصص مشورت کنید تا مطمئن شوید که می‌توانید درمان کمردرد با ورزش را بدون خطر افزایش صدمات انجام دهید. فیزیوتراپ شما یا یک استئوپات (متخصص استخوان درمانی) می‌تواند به شما نشان دهد که چگونه از حرکات کششی، با کمترین احتمال آسیب‌دیدگی، بیشترین تأثیر را به دست آورید. آن‌ها همچنین می‌توانند ورزش دیسک کمر با سطح آمادگی جسمانی فعلی‌تان را به شما پیشنهاد دهند.

تمرینات کششی پایه

از این ورزش های کششی برای علت کمر درد و  بیرون‌ زدگی دیسک کمر استفاده کنید تا هم درد آن کنترل شود و هم عضلات پشتتان تقویت گردند. باید مراقب باشید که در ورزش کمر، هیچ یک از این تمرینات بدنتان را تا بیش از حد راحتی‌تان تحت کشش قرار ندهید و اگر تمرینی باعث ایجاد درد شد انجام آن را متوقف کنید. تمرینات را مطابق توصیه‌های فیزیوتراپیست یا پزشکتان انجام دهید.

تیلت لگن (کج کردن لگن)

تیلت-لگن-کج-کردن-لگن
تیلت لگن، از حرکات تقویت عضلات کمر بوده که عضلات قسمت پایینی پشت را تقویت می‌کند و وضعیت قرارگیری بدن  را بهبود می‌بخشد. در ابتدا این ورزش دیسک کمر  را پنج بار تکرار کنید و به تدریج تعداد دفعات انجام آن را به ده بار در روز برسانید.

1- برای رفع درد دیسک کمر روی زمین به پشت بخوابید و زانوهایتان را خم کنید؛ برای راحتی می‌توانید یک زیرانداز یا یک حوله زیر لوله کرده و زیر سرتان قرار دهید.

2- برای رفع درد و علائم دیسک کمر  به آرامی عضلات باسن و عضلات شکمتان را منقبض کنید، به طوری که پشتتان به طور کامل روی زمین قرار بگیرد.

3- با قوس دادن کمرتان، لگن خود کمی رو به بالا خم کنید.

4- تا پنج شماره در همین وضعیت باقی بمانید.

5- به وضعیت اولیه‌تان برگردید.

6- حالا کمرتان را طوری قوس دهید که لگنتان رو به پایین خم شود.

7- تا پنج شماره در این حالت بمانید و سپس عضلاتتان را شل کنید. 

کشش زانو به سینه

کشش-زانو-به-سینه
کشش زانو به سینه به تقویت عضلات شکمی و عضلات پشتیبان اطراف کمر کمک می‌کند. روزانه دو تا سه بار این ورزش برای کمر درد  را با هر دو پا انجام دهید.

1- بر روی زمین به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را جمع کنید.

2- با کمک عضلات شکمتان زانوهایتان را تا حدی که نیاز به فشار نداشته باشد به طرف سینه خود بالا بیاورید.

3- با هر دو دست زانویتان را بگیرید و به طور منظم و یکنواخت نفس بکشید.

4- تا پنج شماره در همین وضعیت بمانید.

5- پا را با کمک عضلات شکمی پایین بیاورید.

6- این حرکت را با پای دیگرتان نیز تکرار کنید.

فشردن تیغه شانه

فشردن-تیغه-شانه
 
ورزش فشردن تیغه شانه، که عبارت است از فشردن تیغه‌های شانه‌ها، به رفع سفتی عضلات و کاهش درد آن‌ها کمک می‌کند. استفاده از یک صندلی بدون دسته به انجام بهتر این تمرین کمک می‌کند. این نرمش برای دیسک کمر را روزی دو نوبت و در هر نوبت تا پنج بار تکرار کنید.

1- در ابتدا کمرتان را راست کنید، چانه‌تان را پایین بیاورید و دستتان را به حالت شل در دو طرف بدنتان نگه‌دارید.

2- تیغه‌های شانه‌هایتان را به آرامی به یکدیگر نزدیک کنید، تا حدی که فشردگی را احساس کنید. اگر این حرکت باعث درد می‌شود، میزان فشردگی را کمتر کنید.

3- تا پنج شماره در این وضعیت بمانید در این مدت به نفس کشیدنتان ادامه دهید.

4- عضلاتتان را آزاد و ریلکس کنید.

پل زدن

پل-زدن
پل زدن، نرمش دیسک کمر برای تقویت عضلات پشت و گردن میباشد. در ابتدا این ورزشهای دیسک کمر را پنج بار تکرار کنید و سپس به تدریج تعداد آن را به 20 بار برسانید.

1- برای شروع، به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید، و کف پاهایتان را روی زمین قرار دهید.

2- عضلات باسن و شکمتان را منقبض کنید، اما سر و شانه‌های خود را شل نگه‌دارید.

3- باسن خود را از زمین بلند کنید، تا حدی که زانوها، باسن و ناحیه شانه‌ها در یک خط راست قرار گیرند.

4- پنج شماره در همین وضعیت بمانید و نفس‌های عمیق بکشید، سپس به وضعیت اولیه برگردید.

حرکات کششی پیشرفته

می‌توانید با استفاده از حرکات کششی پیشرفته توانایی‌های حرکتی خود را بیشتر افزایش دهید. تمریناتی مانند تمرین‌های زیر را به برنامه ورزشی خود اضافه کنید تا به تمرینات کششی برای درمان دیسک کمر با ورزش بیشتر عادت کنید.

کشش چرخشی کمر

کشش-چرخشی-کمر

کشش چرخشی کمر، عضلات چهارسر و پشت را تقویت می‌کند، و در همین حال به تقویت عضلات شکمی نیز کمک می‌کند. همانند سایر مشکلات ناشی از ضعیف بودن کمر، در بیرون‌ زدگی دیسک کمر نیز تقویت عضلات شکمی یکی از اهداف از تمرینات روزانه را تشکیل می‌دهد. هر ست را هشت بار تکرار کنید.

1- به پشت بخوابید، زانوهایتان را جمع کنید و کف پاهایتان را به طور کامل روی زمین قرار دهید.

2- پشت و شانه‌هایتان را ثابت روی زمین نگه‌دارید، و در همین حال زانوهای خم شده‌تان را تا حدی به طرف چپ بچرخانید که با زمین تماس پیدا کنند، و یا آنکه آن‌ها را به اندازه‌ای بچرخانید که بدون احساس ناراحتی تا حد ممکن به زمین نزدیک شوند.

3- پنج شماره در همین وضعیت بمانید.

4- زانوهایتان را تا حدی به سمت راست بچرخانید که با زمین تماس پیدا کنند.

5- پنج شماره در همین وضعیت بمانید.

6- پاهایتان را شل کرده و استراحت کنید.

کشش پشت

کشش-پشت
حرکات کششی پشت، دسته مهمی از حرکات کششی مناسب برای کاهش مایع  و بهبود انعطاف‌پذیری هستند.

1- به حالت دمر دراز بکشید.

2- با استفاده از آرنج‌هایتان به عنوان تکیه‌گاه بالا تنه خود را به آرامی بالا بیاورید. پایین تنه‌تان را روی زمین نگه دارید. تنها تا حدی بدن خود را تحت کشش قرار دهید که بتوانید به خوبی نفس بکشید و پایین تنه‌تان را به طور کامل روی زمین نگه‌دارید.

3- به اندازه ده شماره در این وضعیت بمانید، در همین حال نفس عمیق بکشید و سپس به حالت اولیه برگردید.

هر چه این ورزش را بیشتر انجام دهید بهتر است، زیرا تأثیر بسیاری بر سلامت کمر دارد. هدف نهایی در این تمرین آن است که بتوانید خود را با دست‌هایی کشیده بر روی کف دستانتان از روی زمین بلند کرده و بالاتنه را تا بالاترین حد ممکن تحت کشش قرار دهید. انجام این تمرین در اول صبح و همچنین قبل از خواب شبانه مفید است.  

توصیه‌هایی برای انجام صحیح حرکات کششی

هنگامی که به سختی در تلاش برای قوی شدن هستید، امکان زیادی دارد که اصول اولیه را فراموش کنید، اما لطفاً به خاطر داشته باشید که باید تمرینات ورزش برای دیسک کمر  را با ملایمت انجام داده و از حد توانایی بدنتان فراتر نروید. بدنتان به مرور زمان قوی‌تر و انعطاف‌پذیرتر خواهد شد. اما اگر بیش از حد به بدنتان فشار بیاورید، خود را در معرض صدماتی جدی قرار خواهید داد که برای بهبودی به زمانی بیش از آنچه برای تمرینات در نظر گرفته شده است نیاز خواهند داشت.

روی تنفستان تمرکز کنید! وقتی یک حرکت کششی سخت است، به طور غریزی نفس کشیدنتان تند می‌شود. شیوه تنفس آرام و عمیق، که در یوگا از آن استفاده می‌شود به شما کمک می‌کند تا بر خودتان تمرکز کنید و به طور کامل‌تری کشش را احساس کنید.

حرکتی را بیش از اندازه تکرار نکنید. وقتی به اندازه کافی قوی شدید، دکترتان به شما کمک خواهد کرد تا برنامه روزانه جدیدی را برای انجام حرکات کششی به اجرا درآورید. با قوی‌تر شدن کمر، علائم دیسک کمر نیز بهبود می‌یابند.

پس از آنکه پزشکتان به شما اجازه داد که ورزش دیسک کمر را انجام دهید، متوجه خواهید شد که عادت به انجام تمرین درمانی برای کنترل درد، مدتی زمان می‌برد. فواید استفاده از یک برنامه تمرینی خوب برای این بیماری آن‌قدر زیاد است که ارزش یک بار امتحان کردن را دارد. خواهید دید که ورزش کردن یکی از مؤثرترین سلاح‌ها برای مقابله با کمردرد و پیشگیری از صدمات بیشتر است.


تکان-دادن-قسمت-بالایی-گردن-min.jpg
جولای 26, 2015

این مقاله به تمرینات ساده، آسان و سریع گردن درد می پردازد. تصاویر ورزش درد گردن و متن زیر آن ها، این کار را برای شما آسان تر خواهند کرد.

تمرینات دامنه ی حرکتی گردن

یک را بسیار موثر برای کنترل درد گردن، انجام دادن روزانه ی تمرینات دامنه حرکتی است، به این صورت که چند بار در روز، گردن خود را به طور کامل حرکت دهید.این عمل باعث جلوگیری از خشک شدن ماهیچه ها شده و با کشیدن تمامی ماهیچه های متصل به گردن، آسیب پذیری آن ها را کم می کند.

دقت کنید که این ورزش برای درد گردن می تواند علاوه بر تسکین درد، آن را شدید تر نیز کند، بنابراین قبل از شروع به انجام آن ها،  اگر در موردی شک دارید، به فیزیوتراپیست یا پزشک خود مراجعه کنید.

این تمرینات طراحی شده اند تا دامنه ی حرکتی گردن را حفظ کرده و یا توانایی های از دست رفته را باز گردانند، همچنین می توانند در کنترل درد گردن نیز موثر باشند. انجام منظم این تمرینات می تواند درد را بهبود بخشد. این تمرینات ساده بوده و هیچ ویژگی خارق العاده ای ندارند. اگر از درد طولانی مدت گردن به همراه ناتوانی رنج می برید، این تمرینات می توانند مقداری تحرک را به شما باز گردانده و اجازه ی فعالیت بیشتری را بدهند اگرچه ممکن است در درمان درد زیاد موثر نباشند.

ورزش درد گردن را در طول روز، دو یا سه مرتبه ی پنج تایی انجام دهید و بین هر کدام، مدت کوتاهی استراحت کنید. انجام بیشتر این تمرینات می تواند مفید باشد بنابراین به تدریج میزان فعالیت خود را بالا برده و به حد توان خود تمرینات را اضافه کنید.

انحنای گردن رو به جلو

انحنای گردن رو به جلو

طی این تمرین، می بایست سر خود را به آرامی پایین آورده و چانه ی خود را به سینه بچسبانید. در این حالت باید مستقیم به کف زمین نگاه کنید. این تمرین را به آرامی 5 بار انجام دهید.

این تمرین ساختار های پشتی ستون فقرات گردن را که به طور معمول در زندگی روزمره در حالت منقبض قرار دارند را، می کشد. این بافت ها ممکن است بعدا کوتاه شده و به گردن اجازه ی حرکت طبیعی ندهند.

برای سخت تر کردن کار، می توانید ابتدا کمی گردن خود را به عقب خم کرده  و سپس به جلو بیاورید. این عمل کشش گردن را بیشتر می کند.

انحنای گردن رو به عقب

انحنای گردن رو به عقب

در این ورزش درد گردن می بایست تا جایی سر را به عقب ببرید که نگاه شما مستقیما به سمت سقف باشد. از انجام سریع یا نیرومند این تمرین خودداری کنید چرا که این عمل فشار مفرطی به تمامی مفاصل کوچک پشت گردن وارد می کند. این عمل آسیبی به شما وارد نمی کند ولی می تواند درد را افزایش دهد.

هنگام انجام این تمرین به گردن خود اجازه دهید تا به آرامی به عقب خم شود. گردن خود را چند ثانیه در حالت خمیده نگه دارید.

توجه کنید : اگر هنگام انجام ورزش درد گردن احساس سرگیجه دارید، آن را متوقف کنید. سرگیجه، به خصوص در افراد مسن ممکن است نشانه ی بسته شدن رگ های گردن در اثر تمرین باشد.

چرخاندن گردن

چرخاندن گردن

سر خود را تا جایی که راحت است، به یک طرف چرخانده و سپس به حالت عادی باز گردانید. پس از 5 بار چرخیدن به یک طرف، طرف دیگر را امتحان کنید. در یک حرکت، مستقیما از یک سمت به سمت دیگر نروید و همچنین از غلتاندن گردن خود خودداری کنید.

در انتهای مسیر، گردن خود را چند ثانیه ثابت نگه دارید. این مرحله مهم ترین قسمت این تمرین است چرا که باعث حفظ و یا افزایش تحرک پذیری گردن شما می شود.

دقت کنیداگر هنگام انجام تمرین احساس سرگیجه دارید، آن را متوقف کنید. سرگیجه، به خصوص در افراد مسن ممکن است نشانه ی گرفتن رگ های گردن در اثر تمرین باشد.

انحنای گردن به طرفین

انحنای گردن به طرفین

صورت خود را مستقیما به طرف رو به رو نگه داشته و سر خود را به سمت یک شانه خم کنید. انجام دادن صحیح این کار و بدون چرخیدن گردن، دشوار است. در تصویر فرد به خوبی این ورزش گردن درد را انجام داده ولی چانه ی وی مقداری بالا تر از حد ایده آل قرار گرفته است.

این تمرین مقداری برای مفاصل گردن شدید است، بنابراین آن را به آرامی انجام دهید. در یک تمرین، گردن خود را فقط به یک طرف خم کنید، در غیر این صورت نمی توانید تا انتهای محدوده ی گردن، آن را انحنا دهید و همچنین ممکن است برای مفاصل مضر باشد.

انبساط و انقباض گردن

این یک تمرین بسیار سودمند است از آن جایی که کشیدگی رو به جلوی گردن در اثر حالت غلط بدن را، خنثی می کند. در تصویر یک حالت شدید جلو افتادگی را نشان می دهد.

هنگام نشستن که خیلی از ما زیاد آن را انجام می دهیم، می خواهیم که بدن خود را ول کنیم، و برای این که سر مستقیم بوده و چشم ها افقی قرار بگیرند، گردن خود را کمی قوس می دهیم. این عمل باعث خم شدن پایین گردن و قوس رفتن بالای گردن می شود که به مرور زمان ممکن است باعث کوتاه شدن و خشکیدن بافت های پشت گردن شده و ایجاد گردن درد کند. به طور معمول درد در نواحی گردن و بالای شانه احساس می شود ولی این حالت به شما سر درد نیز می دهد.

به عنوان آخرین نکته، در طول انجام ورزش گردن صورت خود را مستقیم نگه داشته و به آرامی سر خود را عقب و چانه را پایین بکشید.

 سر خود را چند ثانیه در حالت عقب رفته نگه دارید.

تکان دادن قسمت بالایی گردن

تکان دادن قسمت بالایی گردن

این تمرین مخصوص حرکت دادن مفاصل بالایی گردن است. در عادات غلط ، ما چانه ی خود را بیش از حد به سمت جلو برده و باعث قوس رفتن قسمت بالایی گردن می شویم.

این حرکات باعث منعطف شدن مفاصل و از بین رفتن درد در ناحیه ی بالای گردن و یا سر درد های دارای منشاء مفصلی، می شود. در تصویر حالت اولیه ی تمرین را مشاهده می کنید.

برای شروع این تمرین، خوابیدن به پشت راحت ترین گزینه است. شما می توانید مانند تصویر کل بدن خود را، به طور مسطح روی زمین قرار داده و یا از یک بالش در زیر سر خود استفاده کنید.

در نهایت، سر خود را مانند یک توپ بولینگ فرض کرده و آن را به جلو بچرخانید تا گردن کشیده شود. به هیچ وجه نباید سر خود را بلند کنید. ممکن است یک کشش در منطقه ی بالایی گردن خود که معمولا سفت شده است، حس کنید.

این ورزش برای گردن درد باید با احتیاط انجام شود چرا که اگر بیش از اندازه فشار وارد کنید، ممکن است علل گردن درد شما را افزایش دهد. پس از پیدا کردن مهارت کافی، می توانید این تمرین را در حالت ایستاده و یا نشسته نیز انجام دهید، ولی حرکت دادن صحیح و کامل مفاصل در این حالت ها، سخت تر از حالت خوابیده می باشد.

حرکات مرتبط که ممکن است کار آمد باشند

اگر از مشکلات گردن رنج می برید، به ندرت پیش می آید که مشکل تنها مربوط به گردن باشد، درد معمولا شامل ناحیه ی سینه ای ستون فقرات و همچنین کمربند شانه ای نیز می باشد. انجام تمرینات مربوط به کمربند شانه ای می تواند با شل کردن این ناحیه مفید واقع شود.

بالا انداختن شانه :
شانه های خود را تا حدی که بدون ایجاد دشواری ممکن است، بالا آورده و سپس پایین تر از حد معمول ببرید.

انقباض (تو کشیدن) شانه :
شانه های خود را به جلو فشار دهید، به مانند این که می خواهید آن ها را به هم برسانید، سپس آن ها را به عقب بازگردانده و کتف های خود را به یکدیگر فشار دهید. این حرکت را به آرامی و به طور مکرر انجام دهید.


یک-پا-به-طرف-سینه-min.jpg
جولای 26, 2015

یکی از راه های بسیار کار آمد برای کنترل کمر درد، انجام روزانه ی مقداری ورزش درد کمر و چندین بار، حرکت دادن کامل کمر می باشد. نرمش برای کمر درد از خشک شدن عضلات جلوگیری کرده و با کشیدن آن ها، آسیب پذیری آنها را کاهش می دهد.

دقت کنید که این ورزش برای کمر درد می توانند علاوه بر تسکین درد، آن را شدید تر نیز بکنند، بنابراین قبل از شروع به انجام آن ها اگر در موردی شک دارید، به فیزیوتراپیست یا پزشک خود مراجعه کنید.

ورزش کمر درد به نگهداری وسعت حرکتی و یا بازگردانی آن ها و همچنین کنترل درد کمک می کنند. انجام منظم این تمرینات می تواند درد را کاهش دهد.

این تمرینات ساده بوده و هیچ ویژگی خارق العاده ای ندارند، ولی با انجام منظم آن ها می توان آثار بهبودی درمان درد کمر را مشاهده کرد. اگر فرد درد طولانی مدت کمر به همراه از کار افتادگی داشته باشد، این تمرینات می توانند به حرکت وی کمک کرده ولی ممکن است در مقابل درد، زیاد موثر نباشند.

هر ورزش کمر درد  را 5 بار به آرامی انجام داده و بین هر سری مدتی استراحت کنید. روزی دو یا سه مرتبه این تمرینات را انجام دهید با این حال مقدار بیشتر می تواند موثر باشد. می توانید دفعات تمرین را به تدریج افزایش دهید.

یک پا به طرف سینه

یک پا به طرف سینه

به پشت خوابیده و پا های خود را دراز کنید. یک پای خود را خم کرده و با دستان خود، زانو را به سمت سینه بکشید. به نوبت این کار را با پای دیگر خود نیز انجام دهید.

هنگام بالا کشیدن پا،سعی کنید پای دیگر خود را روی زمین نگه دارید. پس از بالا کشیدن زانو، موقعیت را چند ثانیه حفظ کرده و سپس رها کنید.

غلتاندن زانو ها

غلتاندن زانو ها

به پشت خوابیده و با خم کردن زانو ها، کف پا ها را روی زمین قرار دهید.

زانو های خود را به هم چسبیده نگه داشته و آن ها را به چپ و راست حرکت دهید. اگر وسعت تحرک بدن شما بالا باشد، می توانید زانو ی خود را به زمین برسانید.

غالبا، فرد نمی تواند گستره ی حرکتی بالایی داشته باشد. بنابراین یک حرکت نرم و آرام را در ناحیه ی راحتی خود انجام دهید.

طی این حرکت، ستون مهره ی ناحیه ی کمر حرکت کوچکی می کند ولی این حرکت غالبا ناراحتی ایجاد کرده و می تواند به عنوان بخشی از برنامه ی تمرینی شما، موثر باشد.

کج کردن لگن

کج کردن لگن

برای رفع کمر درد به پشت خوابیده و با خم کردن زانو ها، کف پا ها را روی زمین قرار دهید. با کمی کج کردن لگن خود شروع کنید تا کمر شما مقداری قوس پیدا کند. در این تصویر، فرد کمر خود را خیلی زیاد خم کرده و شما در تمرینات خود نیازی به این مقدار قوس ندارید.

بسیاری از افراد در انجام این ورزش کمردرد، مشکل داشته و نمی دانند که دقیقا باید چه کنند. تنظیم کردن مقدار کجی استخوان لگن به هنگام ایستادن، می تواند مفید باشد ولی اگر نتوانید این عمل را به حالت خوابیده انجام دهید، در حالت ایستاده موثر نخواهد بود. شروع این تمرین به صورت برعکس، یعنی کم کردن قوس کمر، می تواند به یادگیری آن کمک کند.

 

حال گودی کمر را به روی زمین قرار داده و باسن خود را از زیر بدن خارج کنید. باسن خود را بالا نبرید، این یک حرکت تاب مانند به جلو و عقب است که انجام دادن صحیح آن کمی دشوار می باشد. شما باید فشار داده شدن گودی کمر به روی سطح را احساس کنید. اگر هنگام ایجاد قوس خفیف در کمر، دست خود را زیر آن بگذارید، می توانید فشار وارد شده به هنگام کج شدن در جهت مخالف را احساس کنید. هنگامی که مهارت کافی در این تمرین را پیدا کردید، می توانید از آن برای کنترل میزان کجی لگن به هنگام ایستادن، و یا برای انجام تمرینات ثبات دهنده ی مرکزی که امروزه نقش مهمی را در مشکلات مربوط به کمر درد بازی می کنند، کمک بگیرید.

پیچاندن ران ها

پیچاندن ران ها-

به پشت خوابیده و پا های خود را دراز کنید. با کشیدن استخوان ران به داخل لگن، پا ها را کوتاه و بلند کنید. این عمل را با ملایمت انجام دهید چرا که می تواند بیش از حد تحمل کمر به آن فشار وارد کند.

این تمرین در واقع از ناحیه ی کمر انجام می شود، کشیدن استخوان لگن به بالا در هر طرف بدن در حالی که زانو ها مستقیم اند. در طی تمرین به راحتی می توان زانو ها را خم کرد، ولی این عمل تمرین را به تمرین پا مبدل می کند، نه کمر. این ورزش کمر درد می تواند برای مفاصل کمر شدید باشد بنابراین بهتر است که آن را به آرامی انجام دهید. برخی افراد این عمل را به تندی انجام می دهند ولی برای گرفتن بهترین نتایج توصیه می شود آن را با یک ریتم آرام و ملایم انجام داد.

این تمرین وسعت حرکتی مفاصل فاست در هر طرف کمر را افزایش داده و به خصوص در کاهش گرفتگی ها موثر است.

خم کردن زانو ها به درون شکم

خم کردن زانو ها به درون شکم

به پشت خوابیده، یک زانو را خم کرده و با دست خود آن را بگیرید. سپس با پای دیگر خود این کار را تکرار کنید. در ابتدا هر دو پا را به آرامی به سمت سینه ی خود بکشید. توجه کنید، اگر اخیرا مشکلات دیسک کمر داشته اید، این تمرین می تواند مضر باشد. اگر شک دارید با پزشک مشورت کنید.

به علت اینکه بیشتر افراد، در زندگی عادی هیچ گاه کمر خود را به طور کامل خم نمی کنند، این تمرین می تواند در ابتدا فشار زیادی وارد کند. شاید شما نتوانید زانو های خود را به میزانی که در تصویر نشان داده شده است بالا بیاورید، ولی برای شروع این مهم نیست. تا جایی که ممکن است پا ها را بکشید و با گذشت زمان پیشرفت را حس خواهید کرد.

قوس دادن به کمر

قوس دادن به کمر

به روی شکم بخوابید. سپس ساعد های خود را روی زمین گذاشته و بلند شوید، به مانند این که روی ساحل دراز کشیده و می خواهید دریا را نگاه کنید. سپس دوباره دراز بکشید.

اگر این تمرین  کمر درد برای شما دشوار است، می توانید برای شروع، مدت کوتاهی روی شکم بخوابید تا کمر شما به این قوس کوچک عادت کند.

پا ها و کمر باید شل شده و در محلی که خود می خواهند قرار بگیرند. تنها عملی که شما انجام می دهید، تحمل وزن بدن به وسیله ی بازو ها و شانه ها می باشد.

تمرینات ایستاده

اگر مشکل شما طولانی مدت بوده و می خواهید تحرک ستون فقرات خود را حفظ کنید ولی امکان دراز کشیدن ندارید، تمرینات ایستاده می توانند به کمک شما بیایند.

خم شدن رو به جلو

خم شدن رو به جلو

 این تمرین خطرناک نبوده و انجام آن مهم است چرا که بسیاری از فعالیت های روزمره به آن نیاز دارند.

به آرامی رو به جلو خم شوید مثل این که بخواهید انگشتان پای خود را لمس کنید سپس به حالت عمودی باز گردید. نپرید، هل ندهید و حالت خود را حفظ نکنید، تنها یک حرکت آرام کافی است.

اگر حتی نمی توانید به زانو ی خود برسید، مهم نبوده و اصلا نگران نباشید. انجام مرتب این تمرین برای داشتن یک کمر سالم که خیلی ها به خصوص اگر تجربه ی کمر درد داشته باشند، آن را می خواهند، بسیار کار آمد است.

خم شدن به طرفین

بایستید و دستان خود را در طرفین ران ها قرار دهید. یک دست را به آرامی بر روی ران خود به پایین برده و بدون چرخیدن بدن خم شوید، به مانند این که بین دو شیشه در جلو و عقب خود محبوس شده اید.

پس از انجام با یک طرف بدن، استراحت کوتاهی کرده و سپس با طرف دیگر امتحان کنید. رفتن از یک سمت به سمت دیگر به طور مستقیم، ممکن است ناخوشایند باشد، خودتان امتحان کنید. درد درمان کمر درد با ورزش ممکن است مقداری شدید باشد بنابراین به آرامی آن را انجام دهید و به تدریج میزان خم شدن خود را بالا تر ببرید. این تمرین مفاصل فاست در ستون مهره ی کمر را به یکدیگر فشار داده و تا حدی عجیب است زیرا که در زندگی عادی این حرکت اتفاق نمی افتد.

قوس دادن

ایستاده و سپس کف دستان خود را روی باسن قرار دهید به گونه ای که انگار به آن تکیه داده باشید. باسن خود را به جلو برده و سپس تا جایی که راحتید بدن خود را به عقب خم کنید. شروع این تمرین ممکن است کمی دشوار باشد ولی به مرور زمان آسان تر خواهد شد. اگر شما سابقه ی مشکلات دیسک داشته و نمی توانید به حالت خوابیده کمر خود را نرمش دهید (شنا رفتن)، این تمرین می تواند بسیار مفید باشد.


Figure5-min.jpg
جولای 25, 2015

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای کنترل زانو درد شما انجام حرکات ورزش زانو درد و تمرینات دامنه حرکتی  به صورت روزانه است که باعث می‌شود چندین بار در روز زانویتان به طور کامل به حرکت درآید. تقویت عضلات چهار سر زانو از پیشرفت سفتی زانو جلوگیری کرده و باعث کشش تمامی عضلات متصل به زانو ازجمله عضله چهار سر ران می‌شود، تا به این ترتیب آسیب‌ پذیری آن‌ها در مقابل حرکات و فشارهای ناگهانی کاهش یابد.

لطفاً توجه داشته باشید که انجام ورزش های زانو درد ممکن است درد شما را بهتر و یا بدتر کنند، پس لطفاً پیش از انجام آن‌ها «راهنمای تمرین ساده» را مطالعه کنید. اگر هر گونه شکی در مورد درمان زانو درد با ورزش دارید، لطفاً با فیزیوتراپ و یا یک پزشک  متخصص مشورت کنید.

یک متخصص طب فیزیکی می‌تواند از ورزش زانو درد برای تقویت عضلات زانو، برای شما یک برنامه‌ی تمرینی تدوین کند. این کار موجب ایجاد ثبات بیشتر در مفصل زانو و پشتیبانی بهتر از مفصل زانو می‌شود. برنامه‌ی فیزیوتراپی و ورزش زانو درد بین 2 تا 4 هفته پس از آسیب دیدگی آغاز می‌شود. هدف اصلی برنامه‌ی تمرینی، تقویت عضلات جمع‌کننده و بازکننده‌ی زانو است و پس از مدتی که علائم پارگی مینیسک زانو بیمار بهبود یافتند، تمرینات چرخشی نیز اضافه می‌شوند.

هدف از انجام این تمرینات و تقویت عضلات چهار سر ران حفظ دامنه حرکت یا بازیابی توان حرکتی از دست رفته در ناحیه زانو و همچنین کمک به کنترل درد است. انجام مرتب ورزشهای زانو درد می‌تواند به کاهش زانو درد ناشی از ساییدگی مفصل زانو کمک کند.

تمرینات تقویت عضلات چهار سر ران بوده و هیچ چیز پیچیده‌ای در کار نیست. در عین حال، خواهید دید که با انجام مرتب آن‌ها مشکلاتتان بهبود می‌یابد.

با انجام ورزش برای زانو می توانید درد طولانی که باعث شده که نتوانید زانویتان را به خوبی و به طور کامل حرکت دهید درمان شود. 

هر حرکت را پنج بار به آرامی انجام دهید، و بین هر ست کمی استراحت کنید. تمرینات و ورزش برای زانو درد را روزی دو تا سه بار انجام دهید، البته اگر بتوانید آن‌ها را به دفعات بیشتری انجام دهید بهتر است. با گذشت زمان و افزایش تسلطتان به حرکات اصلاحی برای تقویت چهار سر زانو می‌توانید تعداد دفعات انجام آن‌ها را افزایش دهید. 

آرتروز زانو بیماری است که موجب فرسایش غضروف مفصل زانو می‌شود. بسیاری از افراد با بالا رفتن سنشان دچار آرتروز زانو می‌شوند. آرتروز زانو موجب درد و خشکی زانو می‌شود و ممکن است شخص احساس کند که زانوی او قفل می‌شود و یا گیر می‌کند و همچنین در مواردی صدای تق‌تق یا صدایی مانند سایش از زانوی خود بشنود. علائم ناشی از آرتروز زانو معمولاً صبح‌ها بعد از بیدار شدن از خواب، بعد از مدت زمان طولانی بی‌تحرکی و یا بعد از فعالیت طولانی‌مدت، شدید‌تر می‌شوند. ممکن است علائم بیمار و شدت آن‌ها در روزهای مختلف، متفاوت باشد. ممکن است شخص در راه رفتن، نشستن روی زانو، بالا رفتن از پله‌ها، سوار و پیاده شدن از ماشین و پوشیدن کفش یا جوراب خود دچار مشکل شود. ورزش آرتروز زانو به بیمار کمک می‌کند دامنه‌ی حرکتی مفصل خود را حفظ کند، درد خود را تسکین دهد و توانایی فیزیکی و سطح فعالیت خود را حفظ کند.

زانو به سینه دوبل


 
برای شروع ورزش برای تقویت زانو ، به پشت بخوابید و پاهایتان را دراز کنید. هر دو زانویتان را بالا بیاورید و دست‌هایتان را زیر ناحیه زانو حلقه کنید. البته می‌توانید دستان خود را پشت ران‌ها نیز قرار دهید. به آرامی زانوهایتان را به سمت سینه بیاورید، ده ثانیه در این وضعیت بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید.

تمرین رکاب زدن در هوا
 
یکی از حرکات اصلاحی عضلات پا تمرین رکاب زدن در هوا است؛ برای شروع این ورزش زانو به پشت بخوابید و هر دو پایتان را بالا بیاورید. برای حفظ تعادل، هر دو دستتان را از کنار بر روی زمین باز کنید. پاهایتان را به شکل رکاب زدن در هوا حرکت دهید. تلاش کنید دامنه حرکت در ناحیه مفصل زانو را افزایش دهید، به طوری که میزان خمیدگی هر یک از پاها از حالت تقریباً مستقیم و کشیده به یک خمیدگی با زاویه نود درجه برسد.

نزدیک کردن پاها به یکدیگر
 
مطابق تصویر، برای این ورزش تقویت زانو یک پایتان را روی صندلی بگذارید، و پای دیگر را به حالت کشیده روی زمین قرار دهید. پایی که روی زمین است را تا کف صندلی بالا بیاورید. ده ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید و سپس پایتان را به حالت اول بگردانید.

خم کردن زانو بدون وزنه
 
پشت یک صندلی بایستید و از پشتی آن برای حفظ تعادل استفاده کنید. پای چپ خود را بالا بیاورید، تا حدی که پشت زانویتان یک زاویه حدوداً نود درجه ایجاد کند، ده ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید. پایتان را عوض کنید و این کار را برای هر پا ده بار انجام دهید.

تمرین باز کردن کامل زانو

برای شروع، بر روی یک صندلی بنشینید که به اندازه‌ای بلند باشد که بتوانید زانوهایتان را با زاویه نود درجه خم کنید. به آرامی پایتان را تا حد افقی شدن بالا بیاورید، آن را پنج ثانیه در همین وضعیت نگهدارید، سپس اجازه دهید که به آرامی به وضعیت اولیه برگردد. این حرکت را با پای دیگرتان نیز انجام دهید. اگر می‌توانید، این ورزش عضلات ران را بیست بار تکرار کنید.


کشش مچ پا
 
یک سر کش بدن‌سازی  را  در گودی کف پا (نه نوک کفش) قرار دهید. پای خود را دراز کنید و کش بدن‌سازی را تا حد رسیدن به فشار و مقاومت مطلوبتان بکشید. پنجه پای راست خود را، همانند وضعیت فشار دادن بر روی پدال گاز ماشین، به طرف پایین بکشید. پنج ثانیه در این وضعیت بمانید، و سپس به وضعیت اولیه برگردید. بیست بار حرکات ورزشی برای تقویت عضلات چهار سر ران را تکرار کنید. حالا پا را عوض کنید.


کشش ساده عضلات همسترینگ (پشت ران)

روی زمین بنشینید و پای چپتان را دراز کنید و مطابق تصویر پای راستتان را جمع کنید. دو دستتان را در حالت کشیده نگه‌دارید و خود را به طرف پنجه پای چپتان بکشید. سعی کنید ده ثانیه در حالت کشیده باقی بمانید، سپس به وضعیت اولیه برگردید. این حرکت را ده بار تکرار کنید، سپس پاهایتان را عوض کنید.


کشش زانو
 
برای شروع، همانند تصویر پای چپتان را کمی خم کنید، و پای راستتان را از روی پای چپتان بگذرانید. دست‌هایتان را پشت ران چپتان حلقه کنید و آن را به طرف سینه خود بکشید تا آنکه پای چپتان کاملاً عمودی شود، اما بیش از این نکشید. پنج ثانیه در همین حالت بمانید، سپس به وضعیت اولیه برگردید. جای پاهایتان را عوض کنید و این حرکت را تکرار کنید. این حرکت را برای هر پا ده بار انجام دهید. اگر این تمرین درد پایتان را بیشتر کرد آن را ادامه ندهید.

بالا آوردن مستقیم پا
 
برای شروع، به پشت دراز بکشید و پای راستتان را رو به بالا خم کنید. پای چپتان را کاملاً کشیده بر روی زمین نگه دارید. حالا پای چپ را، در همان حال که کاملاً کشیده است، تا زاویه حدوداً چهل و پنج درجه بالا ببرید. پا را پنج ثانیه در همین وضعیت نگه دارید و سپس آن را به آرامی به حالت اولیه برگردانید. نیازی نیست که پایتان را تا نود درجه بالا برده و به صورت عمودی درآورید، چرا که دشوارترین دامنه حرکت در همان محدوده دو فوت (شصت سانتی‌متر) بالاتر از سطح زمین قرار دارد. این حرکت را بیست بار تکرار کنید. تمرین را با پای راست نیز انجام دهید.

کشش عضله پیریفورمیس  با پای کشیده


 
مطابق تصویر به پشت بخوابید. پای چپتان را بلند کنید و آن را به سمت راست بدن خود ببرید، و تلاش کنید تا با دستتان آن را با زمین تماس دهید. هر دو شانه خود را کاملاً بر روی زمین نگه‌دارید. بیست ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، و سپس به آرامی به وضعیت اولیه برگردید و این حرکت را برای پای دیگرتان نیز انجام دهید. برای هر پا ده بار این حرکت را تکرار کنید.

بلند کردن پای کشیده به حالت افقی با استفاده از صندلی
 
برای این تمرین از دو صندلی یا یک صندلی قرار گرفته روبروی یک کاناپه استفاده کنید. در حالت نشسته، پای خود را طوری بکشید که روی صندلی دیگر قرار گیرد. به آرامی پایتان را حدود سی سانتی‌متر بالا ببرید، و در حین انجام این حرکت آن را کاملاً کشیده نگه‌دارید. ده ثانیه در این وضعیت باقی بمانید و سپس به وضعیت اولیه برگردید. برای هر پا ده بار این حرکت را انجام دهید.


ورزش-های-شانه-برای-بهبود-درد،-خشکی-و-آسیب-دیدگی-min.jpg
جولای 25, 2015

یکی از بهترین راه های کنترل درد شانه انجام روزانه تمرین هایی برای افزایش دامنه حرکتی شانه است. در طی ورزش شانه شما چندین بار در روز شانه خود را در حد نهایت دامنه حرکتی آن حرکت می دهید و انجام این کار از بروز خشکی و بی حرکتی شانه جلوگیری کرده و موجب کشش ماهیچه های متصل به شانه  می شود و این ماهیچه ها در آینده نسبت به حرکات ناگهانی کمتر آسیب پذیر خواهند بود.

توجه داشته باشید که این تمرینات ممکن است برای بهبود درد شانه شما مناسب نباشد بنابراین لازم است قبل از انجام دادن ورزش تقویت کتف با پزشک خود در مورد انواع حرکات مناسب برای شانه تان مشورت کنید.

ورزش کتف که در ادامه آمده است به منظور بازیابی توان حرکتی در شانه و تسکین و درمان درد شانه طراحی شده اند. هر چند این حرکات بسیار ساده هستند اما با انجام دادن منظم ورزش های شانه درد شاهد بهبود چشمگیری در مشکلات خشکی و بی تحرکی و درد شانه خود خواهید بود.

هر حرکت را به آرامی انجام دهید و هر حرکت را در هر ست 5 بار تکرار کنید و بین هر ست تمرینی مدت زمان کوتاهی استراحت کنید. این تمرینات راحداقل 2  یا 3 بار در روز انجام دهید و سعی کنید هر چه که در انجام تمرینات پیش می روید تعداد دفعات انجام ورزش شانه درد را در طول روز را افزایش دهید.

تمرین اول

این تمرین و ورزش کتف درد خصوصا برای کنترل درد های شانه پس از انجام عمل های جراحی شانه بسیار مفید است. به طور کلی انجام تمرینات شانه پس از عمل جراحی تاثیر بسزایی در موفقیت عمل جراحی دارند. به سمت جلو خم شوید و شانه سالم را روی یک میز کوتاه یا صندلی قرار دهید. اجازه دهید شانه آسیب دیده مانند یک پاندول ساعت به حالت آویزان باشد. سپس به آرامی شانه خود را مانند پاندول ساعت به سمت عقب و جلو و چپ و راست حرکت دهید .

ورزش های شانه برای بهبود درد، خشکی و آسیب دیدگی
تمرین دوم

در این تمرین و ورزش درد کتف با کشش شانه آسیب دیده به کمک دست سالم ، شانه آسیب دیده را بیشتر از حدی که در حالت عادی قادر به انجام آن هستید ، حرکت می دهید.

برای این کار ( در آسان ترین حالت) میتوانید روی زمین دراز بکشید  و دستان خود را در هم گره کنید و به آرامی یازوی خود را بالا ببرید و سعی کنید با ایجاد کششی ملایم دستان خود را تا جایی که ممکن است به سمت بالای سرتان بالا بکشید. حرکت دادنشانه باید تا حدی باشد که دردناک نیاشد. وارد کردن فشار به شانه و انجام حرکت با وجود درد کمکی به شما نمی کند. شما می توانید سپس این تمرین را در حالت نشسته روی صندلی یا ایستاده انجام دهید که در این حالت ها انجام این حرکت کمی سخت تر است.

تمرین دوم

تمرین سوم

بایستید و دستان خود را در حالتی که صاف هستند به سمت جلوی خود بالا ببرید. این تمرین کمک می کند به آرامی دامنه حرکتی عادی که قبل از آسیب دیدگی و درد شانه داشتید را بازیابید. بهتر است که این حرکت را به آرامی انجام دهید تا استخوان بازو درمحل خود به آرامی حرکت کند و در حین حرکت احساس راحتی کنید. انجام این تمرین بسیار مهم است چرا که به بازیابی یکی از مهم ترین حرکات مفصل شانه کمک می کند.

ممکن است شما در ابتدا نتوانید به اندازه ای که در تصویر می بینید دستان خود را بالا ببرید، که در این صورت هیچ اشکالی نیست . کافیست در ابتدا دست خود را تا جایی که می توانید بالا ببرید و به مرور زمان این میزان را افزایش دهید و سعی کنید دست خود را بالاتر ببرید.

تمرین سوم

 تمرین چهارم

مانند آنچه در تصویر می بینید سعی کنید دست خود را به سمت پشت ببرید و تا جایی که می توانید دست خود را در پشت بدن خود بالاتر یا جلوتر ببرید.

این که چه قدر می توانید دست خود را تا پشت خود ببرید به میزان حرکت مفصل شانه و توان عضلات اطراف آن بستگی دارد. توانایی انجام این حرکت نیز بسیار مهم است چرا که این حرکت شانه در بسیاری از فعالیت های روزانه مانند زمان لباس پوشیدن به کار می رود. برای انجام این تمرین سه حرکت آناتومیکال در مفصل شانه انجام می شود : باز شدن مفصل شانه ، چرخش مفصل و حرکت مفصل شانه در جهت محور مرکزی آن .

تمرین چهارم
 
 تمرین پنجم

بازوی خود را بالا ببرید و دست خود را پشت گردنتان بگذارید.  ممکن است انجام این حرکت برای شما بسیار مشکل باشد چون نیاز به حرکت مفصلی شانه در دامنه وسیع تری را دارد. در صورتی که به علت درد شانه نمیتوانید این حرکت را انجام دهید ، به جای آن تمرین بعدی را انجام دهید.

بعد از مدتی انجام دادن ورزش های شانه شما قادر خواهید بود بازوس خود را بالا ببرید و در آن زمان می توانید ان تمرین را نیز به تمرینات خود اضافه کنید.

می توانید در ابتدا به سادگی دست خود را بالا بیاورید و از جلو روی گردن خود بگذارید ، با این کار کشش کمتری نسبت به حالت قبل در شانه ایجاد می شود. با انجام این کار به مرور زمان قادر خواهید بود به آرامی ست خود را به سمت پشت گردن خود ببرید و حرکتی که در تصویر مشاهده می کنید را انجام دهید.
 

تمرین پنجم

تمرین ششم

یکی از آسان ترین تمرینات برای کمک به چرخش مفصل شانه انجام این تمرین است. ممکن است به علت درد و حرکت محدود شانه تمایل داشته باشید که هنگام انجام این تمرین آرنج خود را از بدنتان فاصله بدهید. برای این که این حالت اتفاق نیافتد می توانید یک حوله کوچک بین بازویتان و بدنتان بگذارید  و سعی کنید آن را با فشار بازویتان نگه دارید تا از حرکت دادن بازو ها به سمت بیرون خودداری کنید.

بایستید و آرنج خود را روی پهلوهایتان قرار دهید و آن ها را 90 درجه خم کنید. و دستان خود را منند تصویر به سمت کناره ها بچرخانید. در هنگام چرخش بازو باید آرنجتان در جای خود ثابت باشد.

تمرینات پیشرفته

تمرینات پیشرفته بسیار زیادی برای تقویت شانه و افزایش دامنه حرکتی آن وجو دارد اما انجام این حرکات قطعا باید با توصیه پزشک انجام شود و پزشک شما بررسی کند که این حرکات برای شما مناسب هستند یا نه .


126700599_168025864abcdf-min.jpg
جولای 25, 2015

گرفتگی کمر به صورت عکس العمل انقباضی در عضلات کمر ایجاد می شود و این شرایط را بطور خاص می توان در قسمت پایین کمر مشاهده کرد. گرفتگی عضلات و درد شدید می تواند به خاطر التهاب یا آسیب دیدگی اعصاب، رباط ها یا عضلات ناحیه کمر ایجاد شود. اکثر افرادی که از گرفتگی کمر رنج می برند، با درد شدید عضلات و سفت شدن آنها و نیز کشیدگی عضلات یا گره خوردن آنها مواجه می شوند. در اکثر موارد، این واکنش انقباضی عضلات بلافاصله پس از یک آسیب دیدگی ایجاد می شود، اما می تواند برای چند ساعت یا چند روز دوام و ماندگاری داشته باشد. شایع‌ترین علت درد ساق پا ، فعالیت‌های مکرر و یا طولانی مدت است که بر روی تنوپریوستوم فشار و تنش وارد می‌سازد. این فشار به طور معمول با راه رفتن بیش از حد، دویدن و یا فعالیت‌های پرشی رخ می‌دهد و اغلب در دونده‌ها و فوتبالیست‌ها دیده می‌شود.

این وضعیت غالباً به دلیل خشکی عضلات ساق پا و یا اختلالات بیومکانیکی مانند پروناسیون (شکل 2، پا کف پای صاف) و یا قوس زیاد کف پا رخ می‌دهد و یا برای کسانی که از کفش نامناسب استفاده می‌کنند.

علت ها و دلایل

در اکثر موارد، گرفتگی کمر به خاطر کشیدگی یا التهاب عضله، حساسیت و آسیب دیدگی آن ایجاد می شود. در این حالت هر نیروی قوی می تواند باعث پاره شدن تاندون ها و عضلات در ناحیه پایین کمر شود. این شرایط معمولاً در نتیجه انجام فعالیت های ورزشی خاص شامل هل دادن، کشیدن، یا حرکت های چرخشی سریع ایجاد می شود و این مشکل را بطور خاص هنگام انجام ورزش هایی مثل گلف، بسکتبال، فوتبال و لیفت وزنه می توان مشاهده کرد.

بعضی افراد با ریسک بالاتر گرفتگی کمر در مقایسه با سایرین مواجه هستند. در این حالت فاکتورهای ریسک می تواند شامل ضعیف شدن عضلات شکم، ضعیف شدن عضلات ستون فقرات یا عدم انعطاف پذیری آنها، سفت شدن عضله زرد پی، انحنای ستون فقرات به سمت جلو، ضعیف شدن عضلات کمر (به خاطر شرایطی مثل تشکیل تومور، تنگ شدن کانال نخاعی، پارگی دیسک، اسپوندیلولیستزیس، اسپوندیلولیزیس و آرتروز) یا تیلت غیر عادی لگن به سمت جلو باشد.

علائم و نشانه ها

کمردرد

علائم گرفتگی کمر شامل ایجاد درد ناگهانی به خصوص در ناحیه پایین کمر در هنگام هل دادن، کشیدن یا چرخش است. بعضی افراد دچار گرفتگی کمر، می توانند به فعالیت خود برای چند ساعت ادامه دهند، اما انجام این کار به مدت طولانی امکان پذیر نیست. در این شرایط آسیب دیدگی باعث خون ریزی عضلات می شود و این خون ریزی پارگی ایجاد شده در تاندون ها و عضلات را بیشتر می کند. در اکثر موارد، بهتر است این افراد به راحتی به پشت دراز کشیده و زانوهای خود را خم نمایند و در این حالت کمر و ستون فقرات خود را به سمت بالا انحنا دهند.

زمان مراجعه به پزشک

در صورت مشاهده علائم زیر با پزشک ملاقات نمایید:

  • هنگامی که از درمان های خانگی خشکی کمر  استفاده کرده اید و نتایج این درمان ها برای شما موثر نبوده است.
  • گرفتگی یا درد به صورت گاه و بی گاه در عضلات کمر احساس شود. این شرایط می تواند نشان دهنده ایجاد مشکلات جدی تر برای فرد باشد.
  • درد به خاطر وارد شدن ضربه یا افتادن برای فرد ایجاد شده باشد.
  • هنگامی که با ضعف، عرق کردن، درد شکم، تب، استفراغ یا حالت تهوع مواجه شدید.
  • هنگامی که پا، ران، ناحیه مقعد یا نواحی اطراف آن دچار بی حسی یا درد شود.
  • هنگامی که کاهش وزن غیر قابل توجیه داشته باشید.
  • هنگامی که درد برای مدت بیش از دو هفته دوام داشته یا مقدار آن شدید یا یکنواخت باشد.
  • هنگامی که سابقه پزشکی شما شامل ابتلا به بیماری هایی مثل اعتیاد به مواد مخدر، سرطان یا پوکی استخوان باشد.

راه ها و روش های درمان

علائم-اسپاسم-عضلانی-کمر

روشهای اصلی درمان گرفتگی کمر  به شرح زیر هستند:

توقف فعالیت ها: حتی اگر گرفتگی کمر شما شدید نیست، مهم است که بلافاصله فعالیت هایی که باعث ایجاد این گرفتگی شده متوقف شوند. در این حالت شما می توانید ناحیه مورد نظر را برای کاهش گرفتگی مالش یا ماساژ دهید.

استراحت: استراحت یک عامل کلیدی برای بهبود سریع تر آسیب های وارد شده به عضلات است. اگر آسیب دیدگی عضلات باعث گرفتگی کمر شده باشد، نیاز است که بیمار برای مدت دو یا سه روز استراحت کند. در زمان استراحت، از انجام بعضی فعالیت های خاص همچون راه رفتن آرام و ملایم مطمئن شوید. در صورتی که این کار را انجام ندهید، عضلات شما ممکن است سفت شده یا خشک شوند. به هر حال در هنگام حرکت، لازم است از خم شدن یا چرخش کمر خودداری کنید، زیرا انجام این کار می تواند باعث افزایش گرفتگی عضلات کمر شود.

کمپرس سرد: هنگام که شما با یک آسیب دیدگی مواجه می شوید، ممکن است جریان خون یا ورم ایجاد شده باعث ایجاد درد در ناحیه مورد نظر شده باشد. در این حالت می توان با استفاده از کمپرس آب سرد این علائم را در اولین مرتبه ایجاد گرفتگی کاهش داد. به هر حال در دفعات بعدی وارد شدن آسیب، لازم است ابتدا از کمپرس آب گرم قبل از کمپرس آب سرد استفاده شود. در این زمان لازم است یخ برای مدت 15 دقیقه در هر دو ساعت در طول اولین روز وارد شدن آسیب بر روی محل قرار گیرد.

کمپرس آب گرم: تمام انواع گرما می توانند باعث کاهش درد شوند، اما دستیابی به بهترین نتایج با استفاده از رطوبت گرم امکان پذیر است. در واقع گرما می تواند باعث آزاد شدن عضلات دچار گرفتگی شود و همواره لازم است از گرما درمانی پس از کمپرس سرد استفاده شود. در صورتی که شما تمایلی به خارج شدن از خانه و خرید یک دستگاه گرما ساز مرطوب ندارید، می توانید از یک کیسه آب گرم یا یک حوله خیسانده شده در آب گرم برای این کار استفاده کنید. علاوه بر این به این منظور می توان از حمام یا وان آب گرم نیز استفاده کرد. در این حالت لازم است رطوبت گرم در حدود 15 دقیقه در هر چهار ساعت بر روی محل آسیب دیدگی قرار گیرد تا به این ترتیب گرفتگی ایجاد شده در عضلات بر طرف شود. توجه داشته باشید که در بعضی موارد خاص افراد ممکن است با افزایش درد در هنگام استفاده از کمپرس گرم مواجه شوند. در صورت مشاهده این شرایط، بلافاصله استفاده از این روش را متوقف کرده و فقط از کمپرس آب سرد استفاده نمایید.

بالا بردن پاها: اکثر افرادی که به گرفتگی کمر دچار می شوند، به سختی می توانند از این مشکل خلاص شوند. به هر حال قرار گرفتن در بعضی موقعیت ها می تواند راحتی بیشتری را در مقایسه با سایر حالت ها برای شما ایجاد کند که همه این وضعیت ها شامل بالا بردن پاها است. برای مثال از این وضعیت ها می توان از موارد زیر نام برد:

بالاتر قرار دان زانوها از سطح لگن

قرار دادن کف پا بر روی یک چهار پایه در هنگام نشستن

قرار دادن پاها بر روی بالش های اضافی برای بالا بردن آنها

دراز کشیدن بر روی یک رخت خواب سفت یا استراحت دادن با پاها با قرار دادن آنها بر روی یک صندلی. هنگام قرار گرفتن در این حالت زانوها زاویه 90 درجه پیدا می کنند.

تکنیک های ریلکس کردن: استفاده از برخی تکنیک های خاص می تواند نقش موثر در کاهش درد ایجاد شده به خاطر گرفتگی کمر داشته باشد. هنگامی که شما بتوانید ذهن خود را به چیز دیگری معطوف کنید (یا تمام تفکرات خود را پاک نمایید)، ریلکس کردن و تنفس بهتر برای شما امکان پذیر شده و سفتی عضلات و درد آنها کاهش پیدا می کند. بعضی از سایر روش های قابل استفاده برای پرت کردن حواس می تواند شامل صحبت کردن با کسی که دوستش دارید، تماشای یک برنامه تلویزیوتی، مطالعه کردن یا استفاده از روش های مدیتیشن باشد.

تمرین های حرکتی ملایم: هیچگاه نباید در زمان شروع گرفتگی کمر حرکت ورزشی انجام داد، اما هنگامی که این گرفتگی حداقل شده و درد کاهش پیدا می کند، می توان از ورزش‌های کمر درد و تمرین های حرکتی زیر برای بهبود سریع تر بیمار استفاده کرد:

اگر ناراحتی یا گرفتگی در ناحیه کمر ایجاد شد، سعی کنید در حالتی که پشت خود را صاف نگه می دارید، قدم زده و زانوهای خود را بیشتر از حالت عادی بالا بیاورید.

سعی کنید به آرامی عضلات کمر خود را با بلند کردن دست ها و بالاتر بردن آنها از ناحیه سر تحت کشش قرار دهید. در این حالت لازم است در هر تمرین این حرکت برای 5 تا 10 بار تکرار شده و در مجموع این حرکت تمرینی برای سه یا چهار بار در روز انجام شود.

به پشت روی زمین دراز کشیده و زانوهای خود را خم کنید و کف پاها را روی زمین قرار دهید. در ادامه، به دقت یکی از زانوها را به سمت سینه حرکت داده و این وضعیت را برای 10 ثانیه حفظ کنید. سپس این حرکت را با پای مقابل انجام دهید. لازم است این حرکت برای 5 تا 10 بار برای دو یا سه مرتبه در روز تکرار شود. این تمرین حرکتی می تواند باعث افزایش درد در برخی افراد شود. بنابراین در صورتی که با انجام این حرکت درد شما افزایش پیدا کرد، بلافاصله انجام آن را متوقف نمایید.

مصرف داروهای مسکن: در صورتی که استفاده از سایر روش ها برای درمان مشکل موفقیت آمیز نبود، می توان از داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs) موجود در داروخانه ها موجود است برای بهبود شرایط استفاده کرد. علاوه بر این بیمار می تواند داروهای ریلکس کننده عضلات مصرف کند، اما هیچگاه نباید بعد از مصرف این داروها رانندگی کرد.

فیزیوتراپی و درمان دستی: بیمار می تواند از روش های فیزیوتراپی یا درمان دستی برای درمان خود بهره گیرد. در این روش ها از تکنیک های ریلکس کردن عضلات، روش مافوق صوت و گرما درمانی برای کاهش گرفتگی ایجاد شده استفاده می شود. در ادامه برای افزایش انعطاف پذیری و تقویت عضلات ممکن است تمرین های حرکتی بی خطر برای بیمار تجویز گردد.

تزریق: تزریق کورتیکو استروئید می تواند کاهش علائم مشکل برای چند ماه را به همراه داشته باشد و از این روش بطور خاص زمانی استفاده می شود که گرفتگی عضلات باعث ایجاد درد در ناحیه پاها شده باشد.


knee-pain-leg-patient-1296x728-header-min.jpg
جولای 25, 2015

زانو درد یکی از مشکلات رایج در بین افراد است که می تواند دلایل فراوان و متعدد داشته باشد. در این رابطه مهم است که یک تشخیص صحیح از علت زانو درد به دست آورید تا به این ترتیب بتوان از روش درمانی مناسب برای رفع آن استفاده کرد.

علت ها و دلایل

دلایل اصلی زانو درد به شرح زیر هستند:

آرتروز زانو: آرتروز یکی از رایج ترین دلایل درد زانو است و برای درمان این مشکل می توان از بسیاری روش های مختلف استفاده کرد.

آسیب دیدگی رباط: آسیب دیدگی رباط می تواند در زمان انجام فعالیت های ورزشی ایجاد شود و باعث ناراحتی و ناپایداری عضلات زانو گردد. انواع آسیب دیدگی های رباط به شرح زیر هستند:

آسیب دیدگی رباط صلیبی قدامی (ACL)

آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی (PCL)

آسیب دیدگی رباط طرفی داخلی (MCL)

آسیب دیدگی رباط طرفی خارجی (LCL)

آسیب دیدگی غضروف یا پارگی مینیسک: این نوع آسیب دیدگی بیشتر در بین افراد جوان و مسن مشاهده می شود و یکی از دلایل اصلی ایجاد دردهای زانو است.

تاندنیت کشکک: تاندنیت اطراف مفصل در اکثر مواقع در زرد پی کشکک زانو مشاهده می شود که بزرگترین تاندون جلوی زانو است.

کندرومالاسی کشکک: کندرومالاسی باعث ایجاد درد زانو در زیر ناحیه کشکک می شود که دلیل آن نرم شدن غضروف است. این مشکل بیشتر در بین افراد جوان (از سنین 15 تا 35 سالگی) مشاهده می شود.

در رفتن کشکک: در رفتن کشکک می تواند علائم حاد در زمان ایجاد در رفتگی ایجاد کند، اما در ادامه می تواند درد مزمن نیز برای بیمار به همراه داشته باشد.

کیست بیکر: کیست بیکر زانو یک نوع ورم ایجاد شده در پشت مفصل زانو است که معمولاً نشانه ای از ایجاد سایر مشکلات مثل پارگی مینیسک زانو است.

بورسیت: رایج ترین نوع بورسا نواحی اطراف مفصل را درست در بالای کشکک زانو تحت تاثیر خود قرار می دهد. این مشکل بیشتر در بین افرادی مشاهده می شود که در حین کار زانو می زنند. برای مثال در این رابطه می توان از افراد باغبان یا قالی باف نام برد.

سندروم پلیکا: سندروم پلیکا یکی از دلایل غیر عادی زانو درد است که تشخیص آن دشوار می باشد. برای تشخیص این مشکل معمولاً از آرتروسکوپی استفاده می شود.

بیماری‌ اسگود شلاتر (OCD): این بیماری اغلب در بین افراد نوجوان به خاطر رشد استخوان در اطراف مفصل مشاهده می شود.

نقرس: نقرس یکی از دلایل غیر معمول برای ایجاد زانو درد است. به هر حال، در بیمارانی که ابتلا به نقرس تشخیص داده می شود، می توان ابتلا به این بیماری را به عنوان یک دلیل شروع درد زانو مورد توجه قرار داد.

علائم و نشانه ها

موقعیت و شدت زانو درد در افراد مختلف بسیار متفاوت است و این شرایط بستگی به علت ایجاد مشکل دارد. علائم و نشانه هایی که معمولاً با درد زانو همراه است، شامل موارد زیر می باشد:

  • ورم و سفت شدن
  • قرمز شدن پوست و گرم شدن آن
  • ضعیف شدن یا ناپایداری
  • شنیدن صدا از محل مفصل زانو
  • عدم توانایی صاف کردن کامل زانو

تشخیص

در طول معاینه فیزیکی، پزشک ممکن است فعالیت های زیر را انجام دهد:

  • بررسی ورم، درد، حساسیت، گرمی، و کبودی واضح در زانو
  • بررسی میزان حرکت ناحیه پایین پا در جهت های مختلف
  • فشار دادن یا کشیدن مفصل به منظور ارزیابی وضعیت ساختارهای زانو

در بعضی موارد، پزشک ممکن است از عکس برداری رادیولوژی، اسکن ام آر آی، سی تی اسکن و امواج مافوق صوت برای تشخیص مشکل بیمار استفاده کند. اگر پزشک نسبت به ایجاد عفونت در ناحیه مفصل مشکوک باشد، ممکن است از آزمایش خون و آرتروسنتز برای تشخیص مشکل استفاده کند. در آرتروسنتز یک مقدار کم از مایع درون مفصل زانو با سوزن خارج شده و برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می شود.

راه ها و روش های درمان

روش درمانی مورد استفاده برای رفع زانو درد  بستگی به دلیل ایجاد مشکل دارد. بنابراین، در این حالت مهمترین موضوع تشخیص علت قبل از شروع یک برنامه درمانی می باشد. اگر شما نسبت به تشخیص مشکل مطمئن نیستید یا درباره شدت آن تردید دارید، لازم است قبل از شروع از برنامه درمانی با پزشک خود ملاقات و مشورت کنید.

بعضی از انواع درمان های مورد استفاده برای زانو درد در ادامه ذکر شده است. توجه داشته باشید که همه این روش های درمانی برای تمام شرایط قابل استفاده نیستند، اما می توانند برای درمان مشکلات خاص شما مفید و موثر باشند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی و ورزش زانو درد به منظور بازیابی دامنه حرکت و عملکرد عضلات زانو مفید می باشد. در حقیقت فیزیوتراپی می تواند یک برنامه جامع برای درمان، با توجه به نحوه عملکرد عضلات، اعصاب، مفاصل و رباط ها در مفصل زانو در اختیار شما قرار دهد. در این حالت از درمان های خاص برای کاهش درد و تصحیح عملکرد نامناسب عضلات استفاده می شود که در برنامه های درمانی فیزیوتراپی انجام تمرین های کششی و تقویتی برای توان بخشی زانو از اهمیت خاص برخوردار است.

لیزر درمانی

لیزر درمانی روشی است که در آن از طول موجه خاص لیزر برای بافت استفاده می شود و به این ترتیب به تسریع فرآیند بهبود زانو درد بیمار کمک موثر می شود. این روش معمولاً برای بیمارانی استفاده می شود که از مجموعه متنوعی از شرایط زانو درد رنج می برند و در این حالت امکان کاهش و حذف درد، ورم و التهاب، اسپاسم و بهبود عملکرد عضلات وجود دارد.

در لیزر درمانی از پرتو لیزر بطور مستقیم بر روی ناحیه آسیب دیده از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه استفاده می شود. پرتو لیزر معمولاً توانایی ۲ تا ۵ سانتی متر نفوذ به زیر پوست دارد. هنگامی که پرتو لیزر از لایه های پوست عبور کرده و به نواحی تحت درمان رسید، این پرتو توسط بافت هدف و اجزای حساس به نور موجود در سلول ها جذب می شود. هنگامی که این پرتو انرژی جذب شود، یک مجموعه از رویدادها در سلول شروع می شود که به تدریج باعث بهبود بافت آسیب دیده می شود و به این ترتیب بیمار با کاهش درد زانو ، التهاب، ورم و کاهش کلی زمان درمان با افزایش متابولیسم درون سلولی مواجه خواهد شد.

تمرین های حرکتی

تمرین های حرکتی برای آرتروز زانو ممکن است بعید به نظر برسند، اما انجام تمرین های حرکتی منظم در این حالت می تواند باعث کاهش و حتی از بین رفتن درد ناشی از آرتروز و سایر مشکلات مربوط به آن همچون سفتی و ورم مفاصل شود. در حقیقت دلایل مختلف و متعدد برای انجام تمرین های حرکتی برای آرتروز زانو وجود دارد که برای مثال در این زمینه می توان از موارد زیر نام برد:

  • تمرین های حرکتی می تواند دامنه حرکتی کامل مفصل را بازیابی کند.
  • انجام این تمرین ها عضلاتی را تقویت می کند که مسئول حمایت و پشتیبانی از مفصل هستند.
  • عضلات قوی می تواند به جذب شوک های وارد شده به مفصل کمک موثر نماید.

دستیابی به مزایای ناشی از انجام تمرین های حرکتی دشوار نیست. در حقیقت، انجام آرام و با سطح فشار پایین این تمرین ها می تواند بهترین نتایج را برای زانو درد به همراه داشته باشد. این تمرین ها می تواند باعث حداقل شدن فشار وارد شده به مفصل شده و بطور هم زمان انعطاف پذیری و قدرت مفصل را نیز افزایش دهد.

کفش طبی

در صورت ابتلا به مشکلات زانو لازم است از کفش پاشنه کوتاه و یک کفی طبی نرم استفاده کرد. کفش های پاشنه بلند می توانند نحوه وارد شدن نیرو به مفصل زانو را تغییر داده و حتی باعث افزایش فشار به مفصل زانو شوند. به همین خاطر افراد مبتلا به زانو درد لازم است از پوشیدن این کفش ها خودداری نمایند. علاوه بر این استفاده از کفی های طبی می تواند باعث کاهش فشار وارد شده به زانو با جذب شوک های وارد شده به مفصل شود.

تزریق کورتیکو استروئید

تزریق مستقیم مواد کورتیکو استروئید در مفاصل آسیب دیده می تواند در زمانی مفید باشد که التهاب و یا درد بیمار به مصرف داروهای مسکن خوراکی واکنش مناسب نشان ندهد. تزریق های کورتیکو استروئید می تواند برای درمان های اولیه که در آنها از داروهای مسکن برای بیماران مبتلا به زانو درد متوسط تا شدید استفاده می شود، یک روش جایگزین باشد و علاوه بر این می تواند علائم مربوط به التهاب را از بین ببرد. افراد بیمار می توانند از تزریق های کورتیکو استروئید در یک مفصل برای سه تا چهار بار در هر سال استفاده کنند.

تزریق اسید هیالورونیک

یک مجموعه از تزریق های اسید هیالورونیک که یک ماده طبیعی در بدن است، می تواند برای درمان درد لگن و زانو درد مطابق نظر متخصصان مفید باشد. به هر حال، مطالعه ای که اخیر انجام شده در این حوزه نشان می دهد یک جلسه تزریق اسید هیالورونیک به داخل مفصل برای درمان استئو آرتریت تاثیر با اهمیتی در کاهش درد در مقایسه با داروهای دیگر نداشته است.

کاهش وزن

حفظ وزن یا کاهش آن در صورت داشتن اضافه وزن می تواند باعث کاهش درد، در نتیجه کاهش فشار وارد شده به مفاصل آسیب دیده شود. کاهش وزن بطور خاص می تواند به کاهش فشار وارد شده به مفاصل تحمل کننده وزن در بدن همچون مفاصل لگن و مفاصل زانو کمک موثر نماید و به این ترتیب نقش با اهمیت در کاهش علائم بیماری دارد.

استفاده از ابزارهای کمکی برای راه رفتن

استفاده از عصا و چوب زیر بغل می تواند باعث کاهش درد در لگن و زانو درد یا درد ناشی از استئو آرتریت شود. اگر هر دوی مفاصل لگن و یا زانو تحت تاثیر این مشکل قرار گرفته باشند، ممکن است نیاز به استفاده از ویلچر برای بیمار وجود داشته باشد.

کفش و کفی طبی

اگر بیماری استئو آرتریت باعث وارد شدن آسیب به زانو شده باشد، استفاده از کفش و کفی های طبی خاص می تواند باعث کاهش درد و بهبود وضعیت راه رفتن فرد شود.

بریس های زانو

برای مواردی از بیماری استئو آرتریت که با ناپایداری زانو همراه است، استفاده از بریس های زانو می تواند باعث کاهش درد، بهبود پایداری و کاهش خطر افتادن فرد شود.

گرما و سرما درمانی

بسیاری از افراد به این نتیجه رسیده اند که استفاده از حمام و کمپرس آب گرم می تواند باعث کاهش درد ناشی از استئو آرتریت شود. با این وجود برخی از افراد دیگر کاهش درد خود را در شرایطی که از کمپرس آب سرد استفاده کرده اند، مشاهده می کنند. به هر حال در بعضی موارد خاص استفاده از هر دو روش گرما و سرما درمانی می تواند برای بیمار مفید باشد.

تاثیر گلوکزامین و یا کندروتی بر کاهش علائم بیماری

درمان با یک یا هر دوی این مکمل ها می تواند مزایای خاص برای افراد مبتلا به استئو آرتریت زانو به همراه داشته باشد. به هر حال، متخصصین پیشنهاد می کنند در صورتی که با مصرف این مکمل ها بهبودی در زانو درد مشاهده نشود، لازم است استفاده از آنها متوقف شود.


neck-pain-min.jpg
جولای 25, 2015

گردن درد ممکن است در محل مهره های گردن احساس شده که این درد ممکن است به سمت بازو کشیده شود (رادیکولوپاتی).

تمام گروه های سنی در معرض خطر ایجاد گردن درد هستند. افرادی که در یک محل نشسته و فعالیت با کامپیوتر را برای مدت زمان طولانی انجام می دهند نیز با سطح بالای این خطر مواجه هستند. در حدود 10% از افراد با یک دوره گردن درد در هر سال روبرو می شوند. به هر حال گردن درد در بین زنان کمی بیشتر از مردان مشاهده می شود. در ادامه به موضوع علت درد گردن و درمان آن میپردازیم.

علائم و نشانه ها

معمولاً از علل گردن درد می توان به درد ناشی از گرفتگی عضلات گردن اشاره کرد. گاهی اوقات درد در ناحیه گردن با حرکت دادن گردن یا چرخاندن سر تشدید می شود. سایر علائم دیسک گردن مربوط به بعضی انواع گردن درد شامل بی حسی، احساس سوزش، حساس شدن، درد به صورت تیر کشیدن، احساس سیری، مشکل در بلع غذا، احساس ضربان قلب، صدای وز وز در سر، احساس گیجی یا سبکی سر، و ورم غدد لنفاوی است.

گردن درد همچنین می تواند با سر درد، خشکی گردن، درد صورت، شانه درد، و بی حسی یا سوزش بازو (پارستسیاس شدید فوقانی) همراه باشد. این علائم اغلب در نتیجه وارد شدن فشار به اعصاب در گردن ایجاد می شود. در این حالت با توجه به شرایط، گاهی اوقات گردن درد با درد در ناحیه بالا یا پایین کمر همراه است و این شرایط معمولاً با التهاب ستون فقرات در نتیجه اسپوندیلیت آنکیلوزان ارتباط دارد.

 سر درد

رایج ترین علت گردن درد و سر درد ناشی از گردن درد، عملکرد نامناسب مفاصل بالای گردن، عضلات گردن یا اعصاب آن است که باعث انتقال سیگنال های درد از طریق عصب سه قلو به ساقه مغز می شود و به این ترتیب شما سیگنال های درد را به عنوان سر درد ناشی از گردن درد احساس می کنید.

رایج ترین دلیل سر درد ناشی از گردن درد مربوط به عملکرد نامناسب سه مفصل بالای گردن است. به بیان ساده، مفاصل گردن می تواند باعث سر درد ناشی از گردن درد یا درد در مواقعی شوند که این مفاصل بیش از حد سفت شده یا به مقدار زیاد حرکت کنند (برای مثال تکان خوردن زیاد و عدم حمایت به خاطر عضلات ضعیف گردن) و یا در یک موقعیت نامناسب قفل گردند (برای مثال قفل شدن مفصل فاست یا قرارگیری آن در موقعیت نامناسب). همانطور که گفته شد، هنگامی که مفصل گردن تحت فشار قرار گرفته و دردناک شود، سیگنال های درد از طریق عصب سه قلو به ساقه مغز منتقل می شود و به این ترتیب سر درد ناشی از گردن درد یا در برخی موارد درد صورت آغاز می شود!

 درد دست و کتف

درد بازو گاهی اوقات نشانه ای از ایجاد مشکل در بازو نیست، بلکه ایجاد مشکل در مهره های گردن را نشان می دهد. مشکلات گردن می تواند بر وضعیت شانه ها، بازوها، و حتی دست ها نیز تاثیر داشته باشد. این مشکلات می تواند در نتیجه فرسایش مفاصل با گذشت زمان، وارد شدن آسیب، یا فعالیت بیش از حد در یک پایان هفته ایجاد شود. اگر شما از درد بازو رنج می برید و در ارتباط با گردن خود نیز با مشکل روبرو هستید، لازم است از خدمات پزشک برای درمان علایم دیسک گردن و گردن درد استفاده کنید.

علت ها و دلایل

اکثر موارد فرسایش مهره های گردن (کاربرد مکانیکی) می تواند علت گردن درد ایجاد می شوند و این شرایط می تواند با بالا رفتن سن و استفاده زیاد از گردن یا بازوها همراه باشد. با این وجود در حدود 10% موارد ایجاد گردن درد با بیماری های سیستمیک همچون پلی‌میالژی‌ روماتیكا یا آرتریت‌ گیجگاهی ارتباط دارند. مشکلات مکانیکی عادی که باعث درد گردن می شوند، به شرح زیر هستند:

  • کشیدگی عضلات که معمولاً با فعالیت فیزیکی بلند مدت همچون نشستن پشت کامپیوتر برای یک دوره زمانی طولانی مرتبط است. علاوه بر این امکان ایجاد کشیدگی شدید گردن نیز پس از خوابیدن در یک موقعیت نامناسب وجود دارد.
  • آرتروز ناشی از باریک شدن دیسک های میان مهره ها (تکه های غضروف که بین استخوان ها قرار دارد) در ستون فقرات می تواند باعث درد گردن شود. به این ترتیب مهره های مجاور شروع به تولید بخش های زائد استخوانی در واکنش به افزایش فشار وارد شده به خود می کنند. در این حالت رشد استخوانی می تواند باعث ایجاد درد موضعی در گردن یا بازوها به خاطر تحت فشار قرار گرفتن اعصاب شود.
  • فتق دیسک گردن بیشتر می تواند باعث درد بازو به جای گردن درد شدید شود. به این ترتیب وارد شدن فشار به یک عصب در گردن باعث درد شدید بازو (بازو درد) می شود. علاوه بر فتق دیسک گردن می تواند باعث از بین رفتن عملکرد عصب شود که مشکلاتی همچون از بین رفتن قابلیت واکنش، احساس، یا کاهش قدرت عضلات را به همراه دارد.
  • تنگی نخاعی در ناحیه کمر مشکلی است که در آن کانال ستون فقرات تنگ شده و باعث وارد شدن فشار به طناب نخاعی می شود (میلوپاتی گردن). این مشکل می تواند باعث برآمده شدن دیسک، ایجاد زائده های استخوانی، و ضخیم شدن پیوندهای نخاعی شود. به هر حال فشرده شدن طناب نخاعی ممکن است در همه موارد باعث درد گردن نشود، اما این مشکل با بی حس شدن پاها، ضعیف شدن بدن، و از دست دادن کنترل ادرار و مدفوع همراه است.
  • ضربه شلاقی یک حرکت سریع گردن به سمت جلو و عقب است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم گردن می شود. این مشکل معمولاً هنگام تصادف با وسیله نقلیه پشت سر ایجاد می شود. به هر حال درد و سفتی مربوط به ضربه شلاقی معمولاً 24 تا 48 ساعت پس از وارد شدن آسیب توسط بیمار احساس خواهد شد.

مشکلات سیستماتیک که می توانند باعث درد گردن شوند شامل اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتریت روماتوئید، پلی‌میالژی‌ روماتیكا یا آرتریت‌ گیجگاهی، تومور و عفونت است.

تشخیص

در اکثر موارد، سابقه پزشکی و معاینات فیزیکی از بخش های اصلی ارزیابی های مورد نیاز برای تشخیص مشکلات گردن است. در بعضی موارد برای افرادی که به درمان های اولیه واکنش نشان نمی دهند، ممکن است از تست های عکس برداری تخصصی همچون عکس برداری رادیولوژی، اسکن ام آر آی، یا پرتونگاری کامپیوتری برای بررسی سایر مشکلات مربوط به بافت نرم، دیسک های گردن، تنگی نخاعی، تومورها، یا آسیب های عصبی استفاده شود.

راه ها و روش های درمان

در صورتی که شما دچار درد گردن شده اید، می توانید از روش های درمانی مختلف برای بهبود خود استفاده کنید. در ابتدا لازم است بدانید که در اکثر موارد درمان درد گردن نیازی به عمل جراحی دیسک گردن ندارد. در این حالت از روش های متعدد غیر جراحی قبل از تعیین لزوم انجام عمل جراحی استفاده می شود و در ادامه این مطلب بعضی از مهمترین این روش های درمان گردن درد توضیح داده می شوند. در اکثر موارد، درد گردن ممکن است ناشی از کشیدگی گردن باشد و به این ترتیب امکان درمان آن با استفاده از روش های غیر جراحی وجود دارد. در اکثر موارد این روش ها شامل کاهش فشار وارد شده بر گردن و از بین بردن اسپاسم عضلات است.

در صورتی که گردن درد خفیف دارید، می توانید تا زمان مراجعه به پزشک از نکات زیر برای تسکین درد و مراقبت صحیح از گردن خود قبل از ملاقات با پزشک بهره ببرید:

  • در روزهای اول از یخ بر روی محل آسیب دیده گردن استفاده کنید. پس از این زمان، از کمپرس آب گرم یا دوش آب گرم استفاده نمایید.
  • داروهای مسکن موجود در داروخانه ها مثل ایبو پروفن یا استامینوفن را برای کاهش درد و ناراحتی خود مصرف کنید.
  • برای چند روز از فعالیت های ورزشی و فعالیت هایی که باعث تشدید علائم مشکل شما می شود و نیز بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. با کاهش علائم بیماری به تدریج و به آرامی فعالیت های عادی خود را آغاز نمایید.
  • عضلات گردن خود را هر روز تمرین دهید. در این رابطه به آرامی حرکت های کششی سر را از یک سمت به سمت دیگر و از بالا به پایین انجام دهید.
  • در هنگام فعالیت و استراحت کردن گردن خود را در وضعیت مناسب قرار دهید.
  • از نگه داشتن تلفن بین شانه و گردن خود اجتناب نمایید.
  • هر چند وقت یک بار وضعیت بدن خود را تغییر دهید. به این ترتیب برای یک مدت طولانی در یک موقعیت ننشسته یا در حالت ایستاده قرار نگیرید.
  • از ماساژ آرام گردن استفاده کنید.
  • برای خوابیدن از یک بالش مخصوص استفاده نمایید.
  • از بریس یا ابزارهای محافظ گردن بدون تایید پزشک استفاده نکنید. در صورتی که این ابزارها بطور نامناسب استفاده شوند، می توانند علائم مشکل شما را تشدید نمایند.

دارو

گاهی اوقات ممکن است از دارو برای درمان درد گردن استفاده شود. در این حالت با توجه به دلیل ایجاد گردن درد، ممکن است برای بیمار از داروهای زیر استفاده شود:

  • داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs)
  • داروهای ریلکس کننده عضلات
  • تجویز موقت داروهای ضد درد اوپیوئیددرمان گردن درد

در بعضی موارد گردن درد، می توان از تزریق موضعی داروهای مناسب برای رفع مشکل بیمار استفاده کرد.

فیزیوتراپی

در اکثر مواقع فیزیوتراپی با یک برنامه درمانی برای بیمار همراه است. درمان های فیزیوتراپی می تواند شامل اقدامات انفعالی همچون سرما یا گرما درمانی، استفاده از امواج مافوق صوت، و ماساژ باشد که می تواند به تسکین درد و کاهش سفتی عضلات کمک موثر کند. علاوه بر این تمرین های حرکتی فیزیوتراپی می تواند باعث تقویت عضلات و افزایش دامنه حرکتی آنها شود. متخصصان فیزیوتراپی همچنین به بیماران آموزش مناسب را درباره شرایط و مسائل مربوط به بیماری و وضعیت قرارگیری مناسب بدن و تکنیک های ریلکس کردن ارائه می نمایند.

حرکات اصلاحی

حرکت های اصلاحی و ورزش گردن درد   یک بخش معمول همه برنامه های درمانی برای گردن درد است. یک برنامه معمول حرکتی در این رابطه شامل ترکیبی از حرکت های کششی و تقویتی، حرکت های آیروبیک، و احتمالاً حرکت های نقطه ماشه ای (تریگر پوینت) است. در زمان انجام ورزش گردن ، هنگامی که سر و شانه به سمت جلو خم می شوند، بعضی عضلات خاص کوتاه شده و محکم می شوند. این شرایط در صورت ادامه یافتن می تواند باعث گردن درد دائمی شود.

تزریق

فردی که دارای گردن درد مزمن است، احتمالاً می تواند از نتایج حاصل از تزریق کورتیزون در مراحل اولیه درمان خود بهره مند شود. کورتیزون می تواند التهاب ایجاد شده در اطراف یک مفصل، عصب، یا ساختارهای دیگر بدن را کاهش دهد و به این ترتیب به کاهش درد و ریکاوری سریع تر بیمار کمک نماید. کورتیزون بطور خاص یک داروی مسکن درد نیست. فعالیت این دارو فقط، کاهش التهاب بدن است. به همین خاطر در اغلب موارد کورتیزون به همراه یک ترکیب از مواد بی حسی به محل آسیب دیده تزریق می شود. به این ترتیب تزریق داروی بی حسی می تواند کاهش فوری و موقت درد بیمار را به همراه داشته باشد و در صورتی که تزریق به صورت موفقیت آمیز انجام شده باشد، کورتیزون می تواند به تدریج وضعیت مفاصل را بهبود ببخشید و در بلند مدت درد را از بین برده و حرکت های مفصل را ترمیم کند.

گردنبند طبی

ابزارهای تثبیت کننده گردن می توانند حرکت های گردن را محدود کرده و به گردن برای تحمل وزن سر کمک نمایند. به هر حال دراز کشیدن نیز می تواند دارای تاثیر مشابه بر روی وضعیت گردن باشد. محدود کردن حرکت های گردن و کاهش فشار (وزن) وارد شده به آن می تواند به عضلات استراحت دهد تا به این ترتیب بهبود پیدا کرده و عملکرد عادی خود را باز یابد.

ترکشن (کشش ستون فقرات)

گاهی اوقات، می توان از کشش ستون فقرات  بنا به تجویز متخصص  برای کمک به درمان گردن درد استفاده کرد. از این روش درمانی برای جدا کردن سطح مفاصل موجود در گردن استفاده می شود که می تواند در صورت ابتلای فرد به آرتروز گردن نتایج مفید برای بیمار داشته باشد. در صورتی که شما با مشکل برآمدگی یا فتق ریسک روبرو هستید، کشش ستون فقرات می تواند مقداری فضا برای اعصاب آسیب دیده ایجاد کند و به این ترتیب درد بیمار کاهش پیدا خواهد کرد.

ماساژ

در صورتی که گرفتگی و سفت شدن عضلات دلیل اصلی گردن درد باشد، متخصص فیزیوتراپی می تواند از تکنیک های ماساژ برای کمک به کاهش گرفتگی و درد در این عضلات به علت آرتروز گردن استفاده کند.

درمان دستی ( کایرو پراکتیک)

در این روش ترکیبی از دستکاری ستون فقرات، درمان دستی، یا سایر تکنیک های مانند آن به عنوان بخشی از برنامه درمانی برای بهبود درد گردن استفاده می شود. بعضی از تکنیک های دستکاری ستون فقرات که در کایرو پراکتیک استفاده می شود، شامل: تکنیک فلکشن دیستراکشن، دستکاری با کمک ابزار، دستکاری خاص ستون فقرات، بافت درمانی نرم با کمک ابزار، تکنیک های دستی کشش و پایداری مفصل، ماساژ تراپی، تراپی تریگر پوینت هستند.

لیزر درمانی

لیزر درمانی روشی است که در آن از طول موجه خاص لیزر برای بافت استفاده می شود و به این ترتیب به تسریع فرآیند بهبود بیمار کمک موثر می شود. این روش معمولاً برای بیمارانی استفاده می شود که از مجموعه متنوعی از شرایط دیسک گردن ، گردن درد حاد و مزمن رنج می برند و در این حالت امکان کاهش و حذف درد، ورم و التهاب، اسپاسم و بهبود عملکرد عضلات وجود دارد.

در لیزر درمانی از پرتو لیزر بطور مستقیم بر روی ناحیه آسیب دیده از 30 ثانیه تا چند دقیقه استفاده می شود. پرتو لیزر معمولاً توانایی 2 تا 5 سانتی متر نفوذ به زیر پوست دارد. هنگامی که پرتو لیزر از لایه های پوست عبور کرده و به نواحی تحت درمان رسید، این پرتو توسط بافت هدف و اجزای حساس به نور موجود در سلول ها جذب می شود. هنگامی که این پرتو انرژی جذب شود، یک مجموعه از رویدادها در سلول شروع می شود که به تدریج باعث بهبود بافت آسیب دیده می شود و به این ترتیب بیمار با کاهش درد، التهاب، ورم و کاهش کلی زمان درمان با افزایش متابولیسم درون سلولی مواجه خواهد شد.

عمل جراحی

در موارد خاص، درمان گردن درد نیاز به مداخله عمل جراحی است. مهمترین نشانه های نیاز به انجام عمل جراحی در بین این بیماران به شرح زیر هستند:

  • ایجاد مشکل برای طناب نخاعی
  • عدم کاهش درد با استفاده از روش های درمانی محافظه کارانه (غیر جراحی)
  • درد و یا ضعف مزمن بیمار

برای درمان گردن درد شدید روش‌های درمانی دیگری مانند طب سوزنی، اوزون درمانی و … نیز وجود دارد.


AboutA_WIH_Back_thumb-min.jpg
جولای 25, 2015

اسپوندیلوز یک نوع خاص از آرتروز است که بر ستون فقرات تاثیر می گذارد. این مفهوم ساده ترین تعریفی است که برای تشریح این بیماری استفاده می شود. اسپوندیلوز یک ناهنجاری ایجاد شده در ستون فقرات به خاطر فرسایش آن است، به این معنی که این بیماری بخشی از فرآیند افزایش سن می باشد. با بالا رفتن سن، بدن ما دچار فرسایش می شود و این موضوع امری تعجب بر انگیز نیست. سال ها استفاده از بدن یا استفاده بیش از حد از ستون فقرات می تواند باعث شود بخش های مختلف ستون فقرات و به خصوص مفاصل، رباط ها، و دیسک های میان مهره ای تغییر کرده و به درستی عمل نکنند.

به هر حال، بالا رفتن سن یک فرآیند تدریجی است که تاثیر آن بر افراد متفاوت می باشد. همانطور که موی بعضی افراد زودتر از بقیه سفید می شود، بعضی افراد نیز تاثیرات افزایش سن (در اکثر موارد درد) را زودتر از بقیه در ستون فقرات خود احساس می کنند. در حقیقت، بعضی افراد ممکن است هیچگاه با چنین دردی مواجه نشوند. همه این موارد بستگی به نحوه ایجاد تغییر در اجزای ستون فقرات دارد و این تغییرات ممکن است بر ستون فقرات یا اعصاب آن تاثیر داشته باشند.

اسپوندیلوز یا آرتروز کمر می تواند تمام نواحی ستون فقرات را تحت تاثیر خود قرار دهد و نواحی آسیب دیده می توانند نقش تعیین کننده در علائم مشاهده شده برای بیماری در فرد داشته باشند. در این حالت فرد ممکن است به اسپوندیلوز گردن (آسیب دیدگی مهره های گردن)، قسمت میانه کمر (بخش قفسه سینه)، یا قسمت پایین کمر (آسیب دیدگی در ناحیه ستون فقرات کمر) مبتلا شود.

علائم و نشانه ها

علائم آرتروز ستون فقرات شما به ناحیه آسیب دیده ستون فقرات در نتیجه اسپوندیلوز (که به آن استئو آرتریت ستون فقرات نیز گرفته می شود) بستگی دارد. این علائم می توانند ملایم یا شدید باشند و امکان مشاهده آن در فرد به صورت مزمن نیز وجود دارد. همچنین این علائم گاهی اوقات می توانند باعث ناتوانی فرد شوند. علائم ابتلا به آرتروز ستون فقرات به شرح زیر هستند:

  • دردی که گه گاه احساس می شود
  • دردی که به شانه ها، بازوها، دست ها، یا انگشت ها کشیده می شود
  • سفت شدن گردن یا شانه در زمان بیدار شدن از خواب یا ایجاد محدودیت در دامنه حرکتی پس از خارج شدن از رخت خواب
  • حساسیت یا بی حسی گردن یا شانه
  • ضعیف شدن یا احساس سوزش در ناحیه گردن، شانه ها، بازوها، دست ها، یا انگشت ها
  • سر درد در ناحیه پشت سر
  • از دست دادن تعادل
  • ایجاد مشکل بلع (این مسئله در موارد نادر ایجاد می شود، اما در زمانی که ستون فقرات تحت فشار قرار گرفته باشد، امکان مشاهده آن در فرد وجود دارد)

بخش میانی کمر (ستون فقرات قفسه سینه)

  • ایجاد درد در بخش های بالا و میانه کمر
  • احساس درد در زمان خم شدن و کشیدن عضلات بدن
  • سفت شدن بخش میانی کمر بعد از خواب شبانه

بخش پایین کمر (ستون فقرات کمر)

  • ایجاد درد گاه و بی گاه در این ناحیه
  • سفت شدن بخش پایین کمر بعد از خواب شبانه
  • دردی که با استراحت و انجام فعالیت های حرکتی کاهش پیدا می کند
  • حساسیت یا بی حسی قسمت پایین کمر
  • درد عصب سیاتیک (درد ملایم یا شدید در ناحیه پا)
  • ضعیف شدن، بی حسی، یا احساس سوزش در قسمت پایین کمر، ران ها، یا پاها
  • ایجاد مشکل برای راه رفتن
  • مشکلات مربوط به ادرار و مدفوع (این مسئله در موارد نادر ایجاد می شود، اما در زمانی که ستون فقرات تحت فشار قرار گرفته باشد، امکان مشاهده آن در فرد وجود دارد).

علت ها و دلایل

بالا رفتن سن از دلایل اصلی اسپوندیلوز است که به عنوان علت آرتروز ستون فقرات نیز شناخته می شود. انسان ها در فعالیت های روزمره خود حجم زیادی از فشار و کشیدگی را به بدن خود وارد می کنند و این فشار با گذشت زمان می تواند باعث ایجاد تغییر در ساختارهای مختلف ستون فقرات شود. در این حالت حتی قبل از مشاهده علائم اسپوندیلوز (برای مثال درد و سفتی در ناحیه کمر)، ممکن است مفاصل و سایر ساختارهای ستون فقرات دچار فرسایش شده و توانایی خود را به تدریج از دست بدهند.

فرسایش دیسک

معمولاً، اولین ناحیه ستون فقرات که دچار فرسایش می شود عبارت از دیسک های بین مهره ای است. در حقیقت تغییرات ناشی از این بیماری از دیسک ها شروع می شوند، اما فرآیند بالا رفتن سن می تواند سایر بخش های ستون فقرات را نیز تحت تاثیر خود قرار دهد. در فرآیند تخریب، دیسک خاصیت اسفنجی خود را از دست داده و نازک تر می شود. ایجاد یک دیسک نازک به معنی این است که فضای بین مهره های بالا و پایین دیسک کمتر و کمتر می شود و به این ترتیب یک مشکل جدید برای فرد ایجاد می شود که مربوط به مفاصل فاست است. این مفاصل به تثبیت ستون فقرات کمک می کنند و اگر دیسک سطح ارتفاع خود را از دست بدهد، در نحوه حرکت مفاصل فاست تغییر ایجاد می شود. در ادامه غضروفی که مسئولیت حفاظت از مفاصل فاست را بر عهده دارد دچار فرسایش می گردد و این شرایط می تواند باعث التهاب و آسیب ریشه های عصب در ستون فقرات شود. بدون وجود غضروف، مفاصل فاست به مقدار بیش از حد حرکت می کنند و این شرایط مشکلات بعدی را برای ستون فقرات به همراه دارد.

حرکت غیر عادی ستون فقرات

همانطور که گفته شد، حرکت بیش از حد مفاصل فاست می تواند در وضعیت ستون فقرات تغییر ایجاد کنند. در حقیقت ستون فقرات سعی می کند این حرکت بیش از حد را با رشد بخش های کوچک استخوانی به نام زائده های استخوانی متوقف کند (استئوفیت). متاسفانه، زائده های استخوانی گاهی اوقات باعث وارد شدن فشار و گاز گرفتن ساختار های عصبی می شوند و در نتیجه این شرایط درد در ناحیه آسیب دیده احساس می شود. علاوه بر این زائده های استخوانی می توانند فضای مربوط به طناب نخاعی و اعصاب را تنگ کنند که در اصطلاح به این مشکل تنگی نخاع گفته می شود.

 ژنتیک

 ژنتیک نیز می توانند باعث ابتلای فرد به اسپوندیلوز شود. در این شرایط فرد ممکن است از قبل مستعد فرسایش بیش از حد مفصل و دیسک باشد. بنابراین اگر یک نفر از اعضای خانواده شما به این مشکل دچار شده است، شما نیز ممکن است به این مشکل در ناحیه کمر یا گردن خود مبتلا شوید.

 نحوه زندگی

در نهایت، نحوه زندگی فرد می تواند باعث ابتلای وی به اسپوندیلوز شود. برای مثال سیگار کشیدن دارای تاثیر نامناسب بر دیسک کمر است و می تواند باعث از بین رفتن سریع تر آن شود.

تشخیص

بهترین روش برای تشخیص و درمان آرتروز ستون فقرات تهیه عکس رادیولوژی است. در این حالت پزشک سابقه بیماری شما را دریافت کرده و از معاینات فیزیکی برای بررسی درد، حساسیت، و کاهش احتمالی دامنه حرکتی گردن یا قسمت پایین کمر استفاده می کند. علاوه بر این در هنگام معاینه علائم ثانویه مربوط به درگیر شدن عصب همچون ضعف، تغییر در وضعیت رفلکس بدن، یا از دست دادن احساس نیز مورد توجه پزشک قرار می گیرد.

پزشک و متخصص ستون فقرات ممکن است از آزمایش های مشخص برای کمک به تشخیص استئو آرتریت ستون فقرات استفاده کند. این آزمایش ها شامل موارد زیر هستند:

  • عکس برداری رادیولوژی از استخوان آسیب دیده، زائده های استخوانی، و نیز غضروف یا دیسک. به هر حال عکس برداری رادیولوژی نمی تواند وارد شدن آسیب در مراحل اولیه را نشان دهد.
  • آزمایش خون برای تشخیص ابتلای فرد به سایر بیماری های احتمالی
  • تصویر برداری ام آر آی ستون فقرات (دستگاه MRI) برای بررسی آسیب های احتمالی وارد شده به دیسک یا تنگ شدن نواحی خاصی که اعصاب ستون فقرات در آنها وجود دارد.

راه ها و روش های درمان

درمان بدون جراحی

 این بیماری غیر قابل برگشت است، اما استفاده از روش های درمانی مناسب می تواند فرآیند پیشرفت بیماری را آهسته کرده، به کنترل درد کمک کند، و تمام یا بعضی از حرکت های عادی ستون فقرات را بازیابی نماید. خوش بختانه، اکثر افراد مبتلا به استئو آرتریت ستون فقرات نیازی به عمل جراحی ندارند. در این حالت می توان از تعداد زیادی روش های غیر جراحی برای درمانی بیمار استفاده کرد که مهمترین آنها به شرح زیر هستند:

استراحت کردن: در مواردی که بیماری اسپوندیلوز شدید باشد، ممکن است نیاز به استراحت برای مدت زمان مشخص از 1 تا 3 روز وجود داشته باشد. به این دلیل در این حالت لازم است از استراحت طولانی مدت اجتناب شود که ممکن است بیمار به خاطر آن در معرض ریسک ترومبوز وریدی عمقی (DVT، ایجاد لخته های خونی در پاها) قرار گیرد.

مصرف دارو برای درمان استئو آرتریت: قبل از تصمیم گیری درباره مصرف یک داروی خاص، لازم است سبک زندگی فرد، شدت درد، و سابقه درمانی بیمار مورد توجه قرار گیرد. علاوه بر این هنگام مصرف دارو باید به تاثیرات احتمالی و تاثیر متقابل آن با سایر داروها و مکمل های ویتامین نیز توجه شود. داروهای مسکن درد، همچون استامینوفن (یک جزء فعال در تیلنول)، دارای عوارض جانبی به نسبت ناچیز هستند و مصرف آنها می تواند باعث کاهش درد شود، اما این داروها تاثیری بر کاهش التهاب ایجاد شده ندارند.

داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs) می توانند برای کنترل درد ملایم تا شدید بیمار به همراه کاهش ورم و التهاب مورد استفاده قرار گیرند. برای مثال از این داروها می توان از آسپیرین، ایبوپروفن، (برای مثال آدویل)، ناپروکسین (برای مثال آلیو) یا بازدارنده های cox-2 (مثل سلبرکس) نام برد. علاوه بر این بیمار می تواند از داروهای موضعی مثل کرم ها، اسپری ها، ژل ها و موارد مانند آن بطور مستقیم روی پوست در محل آسیب دیدگی مفصل استفاده کند.

استفاده از بریس ها: استفاده موقت از بریس ها (برای یک هفته) می تواند به کاهش علائم بیماری کمک کند، اما استفاده بلند مدت از بریس می تواند تاثیر منفی بر مشکل شما داشته باشد. در صورت استفاده بلند مدت، بریس ها می توانند باعث ضعیف شدن عضلات ستون فقرات و افزایش درد بیمار شوند. در این حالت استفاده از روش های فیزیوتراپی کمردرد می تواند نقش مناسب تر در تقویت عضلات ستون فقرات داشته باشند.

درمان دستی: در روش های درمان دستی این اعتقاد وجود دارد که یک سیستم عصبی سالم می تواند با یک بدن سالم مترادف و هم معنی باشد. در این حالت جابجایی ستون فقرات یا عدم قرارگیری آن در وضعیت مناسب می تواند باعث وارد شدن فشار به سیستم عصبی و ایجاد درد کمر و گردن درد شود. در حقیقت درمان دستی از دارو یا عمل جراحی برای بیماری استفاده نمی کند. بلکه به جای استفاده از این روش ها سعی می کند از روش هایی مثل سرما یا گرما درمانی، امواج مافوق صوت، ماساژ، اصلاح سبک زندگی، و اصلاح ستون فقرات برای درمان بیمار و بهبود علائم وی استفاده کند که در اصطلاح به این روش ها، دستکاری ستون فقرات نیز گفته می شود.

فیزیوتراپی: در این حالت ترکیبی از روش های درمانی انفعالی به همراه تمرین های حرکتی برای بیمار استفاده می شود. روش های درمانی انفعالی شامل سرما یا گرما درمانی، امواج مافوق صوت و تحریک الکتریکی است که برای بهبود اسپاسم و درد عضلات به کار می رود. علاوه بر این با استفاده از تمرین های حرکتی به بیمار آموزش داده می شود چگونه انعطاف پذیری و دامنه حرکتی عضلات خود را بهبود بخشیده و بطور همزمان آنها را تقویت کند. در این حالت بیماران نباید ترسی از این تمرین های حرکتی داشته باشند. در حقیقت حتی بیمارانی که با درد و مشکلات فراوان در ارتباط با حرکت عضلات خود مواجه شده اند نیز می توانند با انجام این حرکت ها تاثیر مثبت در وضعیت خود مشاهده نمایند.

تزریق برای درمان استئو آرتریت ستون فقرات: امروزه دو نوع مختلف تزریق برای درمان درد شدید ناشی از استئو آرتریت ستون فقرات استفاده می شود که عبارت از تزریق استروئید و تزریق اسید هیالورونیک است. هدف از تزریق استروئید کاهش ورم و بهبود سفتی و درد کمر است. این شرایط در حالی است که هدف از تزریق اسید هیالورونیک روان کردن مفاصل فاست است، زیرا اسید هیالورونیک می تواند عملکرد مایع مفصلی را که بطور طبیعی مفصل فاست را روان می کند، شبیه سازی نماید.

ماساژ: ماساژ درمانی می تواند به کاهش درد ناشی از استئو آرتریت کمک کرده و فرآیند گردش خون در بدن را بهبود بخشد. علاوه بر این ماساژ درمانی می تواند اسپاسم، گرفتگی عضلات و خشکی کمر را از بین ببرد. در این حالت بهتر است از خدمات افراد حرفه ای دارای دانش و تجربه کافی در درمان افراد مبتلا به آرتروز ستون فقرات برای ماساژ درمانی استفاده شود.

طب سوزنی: طب سوزنی یک روش مناسب برای کمک به تسکین درد در ناحیه کمر و درد مهره گردن است. در این روش سوزن های ریز به اندازه تقریبی یک موی انسان به نقاط خاص بدن وارد می شود. در ادامه ممکن است سوزن در محل چرخش داده شود یا از محرک الکتریکی و یا گرم کردن برای بهبود اثر درمانی آن استفاده گردد. محققان اعتقاد دارند طب سوزنی می تواند باعث بهبود فرآیند تولید مواد شیمیایی خاص در بدن شود که نقش موثر در کاهش درد بیمار و درمان آرتروز کمر دارند.

 عمل جراحی

تعداد بسیار کمی از بیماران مبتلا به اسپوندیلوز برای درمان نیاز به عمل جراحی دارند. هنگامی که نیاز به استفاده از این روش برای بیمار توسط پزشک تشخیص داده شود، در موارد بسیار نادر نیاز به انجام اورژانسی عمل جراحی وجود دارد. به این ترتیب ابتدا سعی می شود با استفاده از روش های درمانی غیر جراحی مشکل بیمار بر طرف شود. در این رابطه معمولاً پزشک سعی می کند ترکیبی از دو یا چند روش درمانی غیر جراحی را برای بیمار استفاده کند تا به این ترتیب بتواند در کوتاه ترین زمان ممکن حداکثر تاثیر درمانی مورد نظر را برای بیمار ایجاد نماید. لازم به ذکر است که در اکثر موارد این روش های درمانی می توانند مشکل بیمار را بر طرف کنند و در نتیجه نیازی به انجام عمل جراحی بر روی بیمار نیست.


a-man-with-low-back-pain-min.jpg
جولای 16, 2015

هر گونه درد ناشی از تحریک یا فشردگی عصب سیاتیک را سیاتیک گویند.عصب سیاتیک بلندترین عصب بدن است که از پشت لگن شروع می‌شود، از باسن‌ها و هر دو پا می‌گذرد و تا انتهای پا امتداد دارد.

علائم و نشانه ها

بیمار مبتلا به سیاتیک گاهی علاوه بر پا درد از  ضعف ساق پا کمر درد نیز رنج می‌برد، اما در کل شدت درد پا بسیار بیشتر از کمر درد است.

ازجمله علائم سیاتیک می توان موارد زیر را برشمرد:

  • درد پایین کمر، البته چنانچه درد در این ناحیه بروز یابد، شدت آن کمتر از پا درد خواهد بود.
  • درد مداوم در باسن یا یکی از پاها، هر چند گاهی درد در هر دو سمت چپ و راست احساس می‌شود.
  • درد قسمت پایین کمر که از کمر شروع می‌شود و در امتداد مسیر عصب سیاتیک از پشت ران به سمت پایین و قسمت انتهایی پا  منتشر می‌شود.
  • کاهش درد هنگام دراز کشیدن یا راه رفتن و تشدید درد در زمان نشستن یا ایستادن.
  • درد سیاتیک تیز یا سوزشی است.
  • برخی بیماران احساس ” مور مور شدن”، کرختی یا ضعف یا احساس سوزن سوزن شدن در پایین پا را تجربه می‌کنند.

علت ها و دلایل

سیاتیک زمانی بروز می‌یابد که عصب سیاتیک امتداد یافته از پشت لگن تا پایین پا، تحریک شود یا تحت فشار قرار بگیرد.

اگرچه ابتلا به سیاتیک دلایل گوناگون و متعدد دارد، اما در اکثر موارد فتق یا لغزش دیسک علت درد سیاتیک می باشد.

فتق دیسک کمر

ستون فقرات از مهره‌، دیسک‌ و عصب تشکیل می‌شود. مهره‌ها بلوک‌های استخوانی هستند که ساختار ستون فقرات را شکل می‌دهند و از اعصاب محافظت می‌کنند.

از طرفی این دیسک‌ها هستند که بین مهره‌ها قرار می‌گیرند و از آنها محافظت می‌کنند. این دیسک‌ها ساختار محفظه مانند فیبری سفتی دارند که ماده نرم‌تر ژلاتین مانندی را در میان می‌گیرد. فتق دیسک کمر زمانی رخ می‌دهد که قسمت بیرونی دیسک به گونه‌ای پاره شود (ترک بردارد) که ماده ژلاتینی درون آن بتواند از دیسک بیرون بزند و به سمت بیرون و بین مهره‌ها پیشروی کند. برجستگی حاصل به عصب سیاتیک فشار می‌آورد و در نتیجه فرد مبتلا به سیاتیک می‌شود.

اگرچه نمی‌توان دلیل تمام موارد متلاشی شدن دیسک را مشخص نمود، اما سن یکی از عامل‌های اصلی به شمار می‌آورد. همگام با افزایش سن، آب درون دیسک‌های ستون فقرات نیز کمتر و کمتر می‌شود؛ این خشکی انعطاف‌پذیری دیسک را کاهش و احتمال پارگی آن را افزایش می‌دهد از این فرایند گاهی با اصطلاح “بیماری فرسایشی ـ تحلیلی دیسک” یاد می‌کنند.

تنگی کانال نخاعی

در این عارضه مجرای محل عبور نخاع، در امتداد ستون فقرات، باریک می‌شود.

تنگی کانال نخاعی پی‌آمد رشد بیش از اندازه و ضخیم شدن رباط‌ها (لیگامان‌ها) و همچنین برجستگی دیسک‌های ستون فقرات و ایجاد خارهای استخوانی مهره‌ها است. عصب سیاتیک در چنین حالتی تنها در موارد خاص آسیب می‌بیند، به این معنا که بیمار با علائم کمر درد، سنگینی پا، حالت اندامی خمیده و دشواری در راه رفتن مواجه می‌شود.

تنگی مجرای نخاع معمولاً از تغییرات مرتبط با سن ستون فقرات نشأت می‌گیرد، البته تأثیر بیماری فرسایشی مفصل‌های ستون فقرات را نیز نمی‌توان نادیده گرفت که باعث به هم خوردن نظم و هم‌محور بودن مهره‌ها می‌شود.

اسپوندیلولیستزیس (سر خوردن مهره)

اسپوندیلولیستزیس زمانی رخ می‌دهد که مهره‌ای بلغزد و از موقعیت صحیح خود خارج شود. اگر مهره سر خورده به عصب سیاتیک فشار بیاورد، بیمار به سیاتیک نیز مبتلا خواهد شد. فرسایش ناشی از افزایش سن یا تحلیل رفتن مفصل‌های ستون فقرات رایج‌ترین دلیل سر خوردن مهره محسوب می‌شود. بااین حال افراد جوان‌تر نیز در اثر شکستگی‌های ستون فقرات و خم شدن مکرر بیش از اندازه ستون فقرات به این عارضه دچار می‌شوند.

دیگر علل

دیگر علل نه چندان رایج ابتلا به سیاتیک عبارت‌اند از:

  • عفونت ستون فقرات
  • صدمه دیدن ستون فقرات یا رباط‌ها و عضله‌های پیرامون آن
  • وجود زائده‌ای مانند تومور درون ستون فقرات
  • سندرم دم اسب (کودا اکوینا)

راه ها و روش های درمان

روش‌های گوناگون بسیاری برای درمان کمر درد سیاتیک وجود دارد که با بهره‌گیری از آنها می‌توان درد ناشی از فشرده شدن ریشه‌های عصبی را تسکین داد. معمولاً به بیماران توصیه می‌شود تا در کنار یکی از درمان سیاتیک کمر اشاره شده یاتلفیقی از چند مورد از آنها تمرین‌ها و حرکت‌های مخصوص سیاتیک را نیز انجام دهند.

کمپرس سرد یا گرم

در مرحله‌ی اولیه‌ی سیاتیک و برای تسکین و درمان درد سیاتیک حاد می‌توان کمپرس‌های سرد و یا گرم را به راحتی از داروخانه تهیه کرد. از کمپرس (گرم یا سرد) معمولاً هر دو ساعت ‌یک‌بار به مدت بیست دقیقه استفاده می‌شود. بسیاری از بیماران در ابتدا از کمپرس سرد استفاده می‌کنند، بااین حال برخی نیز کمپرس گرم را برای تسکن درد مؤثرتر می‌دانند. از این دو می‌توان به تناوب استفاده کرد.

دارو

مصرف مسکن‌های تجویزی یا آزاد به آرام شدن درد کمک می‌کند. داروهای غیراستروئیدی ضد التهاب (مانند ایبوپروفن، ناپروکسین یا بازدارنده‌های COX-2) یا استروئیدهای خوراکی التهاب، یعنی عامل مؤثر در بروز درد سیاتیک، را کاهش می‌دهند.

فیزیوتراپی و تمرین‌

تمرین‌های فیزیوتراپی، شامل حرکت‌های اصلاحی تقویتی، کششی و ایروبیک (هوازی)، مؤلفه اصلی تقریباً تمامی برنامه‌های درمان سیاتیک به شمار می‌رود.

چنانچه بیمار برنامه منظم تمرین‌های کششی، تقویتی و ایروبیک ملایم را به درستی پی‌گیری کند، سریع‌تر از درد سیاتیک رهایی خواهد یافت و احتمال عود درد در آینده نیز کمتر خواهد شد.

تمرین‌های تقویتی درد پایین کمر

تمرین‌های بسیاری به درمان سیاتیک و تقویت ستون فقرات و عضله‌های حمایت کننده آن، رباط‌ها و تاندون‌ها کمک می‌کند. اکثر این تمرین‌ها علاوه بر کمر بر عضله‌های شکم، باسن و مفصل ران نیز متمرکز می‌شود.

از آنجایی که این عضله‌ها از ستون فقرات حمایت می‌کنند، آن را در یک راستا نگه می‌دارند و احتمال آسیب یا صدمه دیدنشان حین انجام حرکت‌های کششی یا چرخشی را کاهش می‌دهند، قوی‌تر شدن تمام این عضله‌ها تسکین درد را به دنبال خواهد داشت.

تمرین‌های کششی

تمرین‌های کششی که نقش مهمی در تسکین درد سیاتیک دارند، به گونه‌ای طراحی شده‌ا‌ند تا عضله‌هایی را هدف قرار دهند که سفتی و انعطاف‌ناپذیر بودنشان موجب درد می‌شود.

کشش عضله همسترینگ معمولاً همواره بخش مهمی از برنامه تمرینی سیاتیک به شمار می‌رود.

کمربند طبی یا بریس

کمربند طبی یا بریس تأثیر فوق‌العاده‌ای در کاهش درد سیاتیک دارد. این روش بیشترین مزیت را برای بیمارانی دارد که دردشان با بستن یا محکم پیچیدن حوله یا ملحفه (تا شده از درازا) دور شکم و پشت آرام می‌شود. اگر درد پس از این آزمایش ساده کاهش یابد، بهتر است برای مدتی کوتاه از بریس یا کمربند طبی استفاده کرد. بستن کمربند طبی و تقویت عضله‌های عمیق مرکزی از بروز مجدد این عارضه در آینده جلوگیری می‌کند.

تزریق استروئید در اپیدورال

در صورت شدید بودن درد، به منظور کاهش التهاب داروی استروئیدی در فضای اپیدورال تزریق می‌شود. تفاوت تزریق اپیدورال و مصرف داروی استروئیدی خوراکی در این است که استروئید در تزریق مستقیماً وارد ناحیه دردناک اطراف عصب سیاتیک می‌شود تا التهاب دامن زننده به درد را کاهش دهد.

درمان دستی (کایروپراکتیک)

درمان درد پایین کمر علت درد سیاتیک دستی تنظیم ستون فقرات صرفاً باید توسط متخصص آموزش دیده و مجربی (مانند متخصصین کایروپراکتیک، استئوپاتی یا فیزیوتراپی) انجام شود. در این روش بر تنظیم و هم‌ راستا کردن مهره‌های ستون فقرات تمرکز می‌شود که حصول آن به نوبه خود در درمان عارضه‌های اصلی مسبب درد سیاتیک مؤثر خواهد بود.

ماساژ درمانی

کارآمدی گونه‌های خاصی از ماساژ درمانی به اثبات رسیده است. افزایش جریان خون، شل کردن عضلات و ترشح اندورفین (مسکن طبیعی بدن) از مزایای بهره‌گیری از ماساژ در درمان کمر درد و درد عصب سیاتیک کمر به شمار می‌آید.

طب سوزنی

در این روش سوزن‌هایی به باریکی تار مو در نزدیکی ناحیه درد وارد پوست می‌شود. بیمار معمولاً هنگام طب سوزنی هیچ دردی حس نمی‌کند.

سازمان غذا و داروی امریکا طب سوزنی را به عنوان روشی برای تسکین درد تأیید کرده است و مؤسسه ملی سلامت نیز طب سوزنی را برای تسکین دردهای پشت بدن، از جمله سیاتیک، مؤثر دانسته است.


آمار بازدید

درباره پروفسور بیژن فروغ

من در سال ۱۳۶۱ از دبیرستان خوارزمی تهران فارغ التحصیل شدم .سال ۱۳۶۸ در رشته پزشکی از دانشگاه شیراز فارغ التحصیل شدم بمدت دوسال دوره تخصصی پاتولوژی را گذراندم …. ادامه

تماس با ما

بزرگراه چمران، ابتدای باقرخان غربی، پلاک 89 قدیم، 26 جدید، طبقه دوم

تلفن:

02166572220

02166576421

02166576423

02166576424

تمام حقوق سایت برای کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی محفوظ است