درمان اختلالات صوت با گفتار درمانی، دارو و جراحی

اختلال-صوت

جعبه صدای شما (حنجره) از غضروف، عضلات و غشاهای مخاطی که در بالای نای (قصب الریه) و پایه زبان قرار دارند ساخته شده است. صدا هنگامی ایجاد می‌شود که طناب‌های صوتی شما مرتعش می‌شوند. این لرزش از هوای در حال حرکت از طریق حنجره می‌آید، و طناب‌های صوتی شما را به هم نزدیک می‌کنند. طناب‌های صوتی شما همچنین هنگام بلعیدن به بسته شدن جعبه صدای شما کمک می‌کنند و مانع از ورود غذا یا مایع می‌شود. اختلال صوتی با تولید غیرطبیعی و یا فقدان کیفیت صوتی، زیر و بم صدا، بلندی صدا، پیچش صدا و یا طول، مشخص می‌شود که برای سن و جنسیت فرد مناسب نیست.

اختلال صوتی هرگونه اختلال در سیستم تولید صدا است که موجب تغییر در صدای شما می‌شود که برای شما نامطلوب است. ممکن است علائم متعددی را تجربه کنید یا شاید تنها یک نشانه است که شما را آزار می‌دهد. علائم ممکن است پایدار باشند و یا ممکن است آنها را تنها به طور متناوب تجربه کنید. برخی از استراتژی‌ها برای رسیدگی به این وضعیت وجود دارند.

برای اطلاعات بیشتر و یا مشاوره با متخصصین ما در  کلینیک پروفسور فروغ می‌توانید با شماره 02166572220 تماس بگیرید.

انواع اختلالات صوتی 


تعدادی از سیستم‌های مختلف برای طبقه بندی اختلالات صوتی استفاده می‌شوند. برای اهداف این نوشته، اختلالات صوتی به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

عضوی 

اختلالات صوتی عضوی که در طبیعت وابسته به علم فیزیولوژیک هستند و ناشی از تغییرات در دستگاه تنفسی، حنجره‌ای یا مکانیسم‌های دستگاه صوتی هستند.

  • ساختاری: اختلالات صوتی عضوی که منجر به تغییرات فیزیکی مکانیسم صدا (مثلا تغییرات در بافت‌های تار صوتی مانند ورم یا برآمدگی‌های صوتی، و تغییرات ساختاری در حنجره به دلیل پیری) می‌شوند.
  • نورولوژیک:اختلالات صوتی عضوی ناشی از مشکلات با تقویت پی سیستم عصبی مرکزی یا محیطی به حنجره است که بر عملکرد مکانیسم صوتی تأثیر می‌گذارد (مثلا لرزش صوتی، بد آوایی ، یا فلج تارهای صوتی)

عملکردی 

اختلالات عملکردی صوتی که ناشی از استفاده نامناسب یا ناکارآمد از مکانیسم صوتی است، زمانی که ساختار فیزیکی طبیعی می‌باشد (مثلا: خستگی صوتی، از دست دادن صدا یا بدآوایی تنش عضلانی، صدای دورگه، آوای ونتریکولار).

هنگامی که عوامل استرس‌زا روانشناختی منجر به بی‌صدایی یا دیسفونیای ناهنجار عادتی می‌شوند، کیفیت صدا نیز می‌تواند تحت تاثیر قرار گیرد. اختلالات صوتی ایجاد شده اشاره به اختلالات صوتی روانزاد یا تبدیل بی‌صدایی/ دیسفونیا روانزاد دارد.

دلایل اختلال صوتی 


تولید صدای نرمال به قدرت و جریان هوا که توسط سیستم تنفسی تامین می‌شود؛ قدرت عضلانی حنجره‌ای، تعادل، هماهنگی و استقامت؛ و هماهنگی در میان اینها و ساختارهای تشدید کننده supraglottic (حلق، حفره دهان، حفره بینی)، بستگی دارد.

اختلال در یکی از سه زیرسیستم تولید صوتی (یعنی دستگاه تنفسی، حنجره‌ای و دستگاه صوتی subglottal) یا در تعادل فیزیولوژیکی در سیستم ممکن است منجر به اختلال صوتی شود. اختلالات می‌توانند به علت دلایل عضوی، کارکردی و یا روانزاد باشند.

ساختاری 

دلایل ساختاری عبارتند از موارد زیر:

  • ناهنجاری‌های تار صوتی (مثلا گره‌های صوتی، ورم، تنگی حنجره‌ای، پاپیلومای مجدد تنفسی، کم ماهیچگی یا سارکوپنیا [آتروفی عضلانی همراه با پیری])
  • التهاب حنجره (به عنوان مثال، آرتروز کریکوآریتنوئید یا کریکوتیروئید، التهاب حنجره، ریفلاکس لارنگوفارنکس)
  • تروما یا ضربه به حنجره (برای مثال ناشی از لوله گذاری، آلودگی شیمیایی یا آسیب‌های خارجی)

نورولوژیک یا عصبی 

علل نورولوژیک عبارتند از موارد زیر:

  • فلج عصب حنجره عود کننده
  • دیسفونیا متناوب عضله دور کننده/ نزدیک کننده
  • بیماری پارکینسون
  • اِم‌ اِس یا تصلب بافت چندگانه

عملکردی 

علل عملکردی عبارتند از موارد زیر:

  • ترومای صوتی (به عنوان مثال، فریاد زدن، جیغ کشیدن، پاک کردن زیادی گلو)
  • دیسفونیا تنش عضلانی
  • آوای ونتریکولار
  • خستگی صوتی (به عنوان مثال، به علت تلاش یا استفاده‌ی زیاد)

سایکوژنیک یا روانزاد 

علل اختلالات روانزاد عبارتند از موارد زیر:

  • اختلالات استرسی مزمن
  • اضطراب
  • افسردگی
  • واکنش تغییر (به عنوان مثال، تغییر بی‌صدایی و دیسفونیا)

روابط مکمل بین این تأثیرات عضوی، عملکردی و روانی، اطمینان حاصل می‌کند که در بسیاری از اختلالات صوتی از بیش از یک عامل اتیولوژیک همراه است.

تشخیص وابستگی‌های میان این عوامل همراه با سابقه بیمار ممکن است در شناسایی علل احتمالی اختلال صوتی کمک کند. حتی زمانی که علت آشکار شناسایی و درمان شود، مشکل صوتی ممکن است ادامه یابد. به عنوان مثال، یک عفونت تنفسی فوقانی می‌تواند ناشی از دیسفونیا باشد، اما تکنیک‌های جبران کننده ناکافی یا ضعیف ممکن است موجب ادامه یافتن دیسفونیا شوند، حتی اگر عفونت با موفقیت درمان شده باشد.

علائم اختلال صوتی 


اصطلاح کلی دیسفونیا، علائم ادراک شنوایی اختلالات صوتی را در بر می‌گیرد. دیسفونیا با کیفیت صدای تغییر یافته، زیر و بمی صدا، بلندی صدا، یا تقلای صوتی مشخص می‌شود. علائم دیسفونیا شامل موارد زیر است:

  • زمختی (درک لرزش تار صوتی نابجا)
  • تنفس (درک گریز هوای قابل شنیدن در سیگنال صدا یا بیرون آمدن نفس)
  • خصوصیت یا کیفیت خسته (احساس تقلای افزایش یافته؛ حس تنش یا زننده هنگام صحبت کردن و بالا رفتن در یک زمان)؛
  • کیفیت خفه (مثل صحبت کردن با نفس نگه داشته)
  • زیر و بمی غیر طبیعی (بیش از حد بالا، خیلی پایین، شکستگی اوج، محدوده اوج کاهش یافته)
  • بلندی/ درجه صدای غیر طبیعی (بیش از حد بالا، بسیار کم، محدوده کاهش یافته، درجه صدای متغیر)
  • طنین غیر طبیعی (هایپرنازال)
  • بی‌صدایی (از دست دادن صدا)
  • وقفه‌های آوایی
  • ضعف (صدای ضعیف)
  • صدای گرفته و زمخت (گوش خراش، خش خش قابل شنیدن در صدا)
  • صدای زننده و گوش خراش (بالا، صدای تیز، مثل اینکه فریاد فروکش کرده است)، و
  • صدای لرزش‌دار (صدای لرزان، زیر و بم صدای پر نواخت، و نوسانات بلند)

علائم و نشانه‌های دیگر عبارتند از:

  • تقلا و تلاش صوتی افزایش یافته همراه با صحبت کردن؛
  • کاهش استقامت صوتی یا شروع خستگی با استفاده طولانی مدت از صدا؛
  • کیفیت صوتی متغیر در طول روز و یا در طول صحبت کردن؛
  • به سرعت تمام شدن نفس؛
  • سرفه یا تمیز کردن گلو مکرر (ممکن است با افزایش استفاده از صدا بدتر شود) و
  • حساسیت/ درد/ تنش گلو یا حنجره‌ای بیش از حد.

نشانه‌ها و علائم می‌توانند به صورت تکی یا ترکیبی رخ دهند. با پیشرفت درمان، برخی نشانه‌ها ممکن است از بین بروند، و دیگر نشانه‌ها ممکن است با حذف استراتژی‌های جبران کننده پدیدار شوند.

تشخیص اختلال صوتی 


 تشخیص-اختلال-صوتی-1

اگر  تغییر صدا دارید که به مدت چند هفته ادامه دارد، ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی ممکن است شما را به یک متخصص گلو که با عنوان متخصص گوش و حلق و بینی نامیده می‌شود بفرستد. یک متخصص گوش و حلق و بینی از شما درباره علائمتان و اینکه چه مدت است که مبتلا به این علائم هستید سوال می‌کند. پزشک ممکن است طناب‌های صوتی و حنجره شما را با استفاده از آزمایش‌های خاص بررسی کند. این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • لارنگوسکوپی: این اجازه می‌دهد که پزشک گلو را ببیند. با لارنگوسکوپی غیر مستقیم، ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی یک آینه کوچک در پشت گلو نگه می‌دارد و یک نور بر روی آن می‌تاباند. با لارنگوسکوپی فیبراپتیک، یک اسکوپ نازک و نورانی که لارنگوسکوپ نامیده می‌شود مورد استفاده قرار می‌گیرد. اسکوپ از طریق بینی در گلو قرار می‌گیرد یا به طور مستقیم در گلویتان قرار می‌گیرد.
  • ﻟﻜﺘﺮوﻣﻴﻮﮔﺮاﻓﻲ ﺣﻨﺠﺮه‌اي: این آزمایش فعالیت الکتریکی را در عضلات گلو اندازه‌گیری می‌کند. یک سوزن نازک در بعضی از عضلات گردن قرار داده می‌شود در حالی که الکترودها سیگنال‌هایی را از عضلات به کامپیوتر می‌فرستند. این می‌تواند مشکلات عصبی را در گلو نشان دهد.
  • استروبوسکوپی: این آزمایش از یک استروبسکوپ نوری و دوربین فیلمبرداری استفاده می‌کند تا ببینید که چگونه طناب‌های صوتی در هنگام صحبت کردن ارتعاش دارند.
  • تست‌های تصویربرداری: اشعه‌های ایکس و ام آر آی می‌توانند رشد و یا سایر مشکلات بافت در گلو را نشان دهند.

درمان اختلال صوتی 


درمان اختلال صوتی بستگی به علت آن دارد. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تغییرات در سبک زندگی 

برخی از تغییرات در سبک زندگی ممکن است به کاهش یا توقف علائم کمک کنند. این می‌تواند شامل داد نزدن و بلند صحبت نکردن باشد و در صورتی که زیاد حرف می‌زنید یا می‌خوانید، صدایتان را به طور منظم استراحت دهید. تمرینات برای استراحت طناب‌های صوتی و عضلات اطراف آنها می‌تواند در برخی موارد کمک کند. قبل از دوره‌های طولانی صحبت کردن، تارهای صوتی خود را گرم کنید. هیدراته بمانید.

صوت درمانی 

صوت-درمانی-1

صوت درمانی یک فرم بسیار تخصصی از صحبت کردن کلی است. مربیگری صوتی و آموزش صدا ممکن است علاوه بر صوت درمانی مفید و موثر باشد. صوت درمانی تخصصی برای موارد زیر در دسترس است:

  • توان‌بخشی صوتی
  • آموزش برای بهداشت صوتی مناسب
  • درمان برای بیماران قبل از عمل، برای بهبود نتایج جراحی
  • درمان برای بیماران پس از عمل، به منظور بهینه ساختن بهبود زخم
  • نفس کشیدن و کنترل تنفس برای پروژه
  • آموزش بهینه زیر و بمی صدا
  • صدای تراجنسیتی (مرد به زن و زن به مرد)
  • درمان برای صدای با استقامت بالا (انجام دهنده کنسرت یا تور)

داروها 

برخی از اختلالات صوتی ناشی از یک مشکل هستند که می‌توانند با دارو درمان شوند. به عنوان مثال، داروهای آنتی اسیده ممکن است برای بیماری ریفلاکس معده یا هورمون درمانی برای مشکلات با هورمونهای تیروئید یا زنانه مورد استفاده قرار گیرد.

تزریقات 

پزشک شما می‌تواند اسپاسم عضلانی را در گلو با تزریق سم بوتولینوم درمان کند. در برخی موارد، پزشک شما می‌تواند چربی یا سایر ژل‌ها را به طناب‌های صوتی تزریق کند. این می‌تواند به طناب‌های صوتی کمک کند تا بهتر تنگ شوند.

جراحی 

پزشک شما می‌تواند برخی از رشدهای بافت را حذف کند. که شامل موارد زیر است:

  • درمان‌های جراحی اختلالات صوتی در سال‌های اخیر به طور چشمگیری بهبود یافته است.
  • این بهبود به دلیل تغییرات چشمگیر در تکنیک‌های جراحی براساس موارد زیر است:
  • درک بهتر از عملکرد صوتی (فیزیولوژی صدا)
  • درک بهتر از تاثیر اختلالات صوتی در عملکرد صوتی (پاتوفیزیولوژی صدا)
  • ابزار جراحی بهتر
  • درمان‌های پزشکی و صوتی بهتر